Printer Friendly

Testis Kanserinde Tany, Evreleme ve Takipte Goruntulemenin Rolu/The Role of Imaging in Testicular Cancer Diagnosis, Staging and Follow-up.

Oz

Testis kanseri, erkeklerde tum kanserlerin yaklasik %1-1,5'i olarak nadir gorulmesine ragmen genc erkeklerde en sik gorulen malignensidir. Testis kanseri farkli sekillerde kendini gosterebilir. En sik ortaya cikma sekli agrisiz skrotal kitledir. Skrotal kitlesi olan hastalarin degerlendirmesinde, ultrasonografi siklikla kullanilir ve baslangic goruntuleme yontemi olmalidir. Bilgisayarli tomografi ve manyetik rezonans goruntuleme, testikuler kanserin evrelemesinde ve takibinde kullanilir. Radyologlar, testikuler kanserlerin tani, evreleme ve izleminde onemli rol oynarlar. Bu derlemede, goruntuleme bulgularinin tanimlanmasi amaclanmistir.

Anahtar Kelimeler: Seminom, nonseminomatoz germ hucreli tumor, ultrasonografi, bilgisayarli tomografi, manyetik rezonans goruntuleme

Abstract

Although testicular cancer is relatively rare and accounting for approximately 1-1.5% of all cancers in men, it is the most frequent malignancy in young men. Testicular cancer can manifest in a variety of ways. A painless scrotal mass is the most common manifestation of it. Ultrasonography is frequently used, and should always be the initial imaging modality in assessing patients with scrotal masses. Computed tomography and magnetic resonance imaging are used for staging and follow-up of testicular cancer. Radiologists play an important role in diagnosis, staging, and follow-up of testicular cancers. In this review, we aim to describe the imaging findings.

Keywords: Seminoma, nonseminomatous germ cell tumor, ultrasonography, computed tomography, magnetic resonance imaging

Derlemenin Amaci

Bu derlemede primer tanisi ultrasonografi (US) ile konan testis kanserinde, tanida yanilgiya dusulebilecek benign patolojilerin tanimlanmasi, evre ve takipte goruntuleme yontemlerinin yerinin sunulmasi amaclanmistir.

Giris

Testis kanseri, 15-35 yas arasi erkeklerde gorulen en sik malignensidir. Bununla birlikte, erkeklerde tum malignitelerin %1'ini olusturmaktadir. Testikuler tumorlerin, germ hucreli (seminom, embriyonal karsinom, yolk salk, koriyokarsinom, teratom, miks germ hucreli), seks kord stromal hucreli (leydig, sertoli, granuloza, tekoma-fibroma) ve cesitli (lenfoma, losemi, sarkom, leomiyom, vaskuler, fibroma, norofibroma) olarak siniflandirabilecegimiz farkli histolojik tipleri bulunmaktadir. Tum testis tumorlerinin %90-95'i germ hucreli tumorlerdir (1). Germ hucreli tumorler de genel baslik altinda seminom ve nonseminomatoz germ hucreli tumor (NSGHT) olarak iki ayri grupta degerlendirilir.

Testikuler kanser, agrisiz, unilateral skrotal kitle, skrotal travma sonrasi ya da US'de tesadufen saptanan bulgu olarak ortaya cikabilir. Skrotal agri olgularin %20'sinde ilk olmak uzere olgularda %27'ye varan oranda gorulebilir. Olgularin yaklasik %11'inde metastazdan oturu sirt ve yan agrisi mevcuttur (2,3). Bazi durumlarda, testikuler kitle, orsit seklinde yanlis tani alabilir (3). Nadiren de hormonal aktif tumorun neden oldugu jinekomasti gibi endokrin bozukluklar ile kendini gosterebilir. Radyolojinin skrotal kitlenin tanisi, evreleme ve tedavi sonrasi takipte onemli bir rolu bulunmaktadir. Bu derlemede, testikuler kanserin radyolojik tanisi, tumorle karisabilecek ve bu nedenle gereksiz cerrahiye yol acabilecek lezyonlar, bilinen kitlenin evrelemesi ve takip asamasinda radyolojinin rolu ele alinmistir.

Tani Asamasinda Goruntuleme Yontemleri

Fizik muayenede testiste kitle saptanan olguda, yapilacak ilk radyolojik degerlendirme US'dir. US, yuksek frekansli (7-10 MHz) transduser ile gerceklestirilir. Degerlendirme gri skala inceleme ile baslar. Oncelikle kitlenin intratestikuler ya da ekstratestikuler yerlesimi incelenir. Intratestikuler kitleler malign, ekstratestikuler kitleler ise benign olma egilimindedir. Saptanan kitlelerin naturu de (solid ya da kistik) US ile tespit edilir. Solid kitleler daha cok malignite dusundururken kistik kitleler siklikla rete testis ektazisi, basit kist ve tunica albuginea kisti gibi benign nedenlidir. Solid kitleler genellikle normal testis parankimine gore hipoekoik olarak izlenir.

Gri skala degerlendirme sonrasinda Doppler US ile de degerlendirme yapilmali ve kitlenin vaskularizasyonu incelenmelidir (Resim 1). Solid intratestikuler kitlelerde kanlanmanin gosterilmesi testis tumorunu destekler (4). Ulkemizde US kontrast madde kullanimi bulunmamakla birlikte calismalarda US kontrast madde ile malign kitlelerde vaskularizasyonun gosterilmesinin taniya katki sagladigi gosterilmistir (5).

US'nin testikuler malignitelerin gosterilmesinde duyarliligi %92-98, ozgullugu %95-99,8 olarak gosterilmistir (4,6).

US'de saptanan intratestikuler kitlelerin buyuk olcude malign oldugu bilinmekle birlikte benzer kitle gorunumune yol acabilecek benign kitlelerden ya da psodotumorden ayirt edilmesi onemlidir (Resim 2). Leydig hucre hiperplazisi, intratestikuler lipom, adrenal rest tumor oldukca nadir gorulen benign tumorler olup US ve manyetik rezonans (MR) bulgulari ile birlikte degerlendirilerek ayirici tanisi saglanabilir (7). Segmental testikuler enfarkt da US'de testikuler malignensiden ayirt edilemeyebilir. Ancak renkli Doppler US'de kitle icerisinde kan akiminin saptanmamasi, klinik de destekliyor ise segmental enfarkti dusundurmelidir. MR goruntulemede (MRG) de, enfarkt gelismis doku icerisinde kontrastlanma izlenmez ya da rim tarzinda kontrastlanma gorulebilir. Enfarkt gelismis doku tipik olarak T1 agirlikli goruntulerde normal testis ile izointens olarak izlenirken T2 agirlikli goruntulerde hiperintens ya da hipointens olarak izlenebilir. Segmental testikuler enfarkttan suphelenildiginde yakin aralikli takip ve konservatif tedavi onerilmektedir (7). Orsit, klinik olarak kitleden farkli sekilde kendini gostermekle birlikte, fokal orsit olgularinda intratestikuler tumorleri taklit edebilir. Intratestikuler apse, siklikla bakteriyel epididimoorsit, nadiren de travma, enfarkt ya da kabakulak enfeksiyonu sonrasinda gelisebilir. US'de iyi sinirli duvarli, internal ekojenite iceren hipoekoik intratestikuler kitle seklinde gorulerek malignite ile karisabilir. Apseyi cevreleyen parankim renkli Doppler incelemede hipervaskuler olarak izlenebilir. MRG'de apse tipik olarak T1 agirlikli goruntude hipointens, T2 agirlikli goruntude hiperintenstir. Intravenoz kontrast madde enjeksiyonu sonrasi, lezyon kontrastlanmazken cevreleyen parankimde belirgin kontrastlanma gorulur. Intratestikuler hematom da US'de kitle ile karisabilecegi icin US bulgularinin, hastanin klinik oykusu ve fizik muayene bulgulari ile birlikte degerlendirilmesi, arada kalinan olgularda 2-4 hafta sonra US tekrari yapilarak degisimin gozlenmesi, gereksiz cerrahilerden kacinilmasi acisindan onemlidir (7).

US'nin tumor histopatolojik tiplerinin ayriminda kullanimi guvenilir degildir. Bununla birlikte, seminomun siklikla homojen ve hipoekoik yapida oldugu, NSGHT'lerin ise daha heterojen ic yapida oldugu gosterilmistir. Kalsifikasyonlar ve kistik bosluklar NSGHT'lerde daha sik gorulen bir bulgudur (5,8) (Resim 3).

Germ hucreli tumorler, yaygin lenf nodu metastazi yapmis olmasina ragmen testikuler kitle kucuk olabilir hatta primer tumor kitlesi hic izlenmeyebilir. Bu fenomen "burned-out" testis tumoru olarak tanimlanir ve nadirdir (Resim 4). Primer kitlenin kendi besleyicisinin yetersizlesmesi sonucu oldugu kitlenin ortadan kayboldugunu one surenler olmakla birlikte, en fazla kabul edilen teori bu tumorlerin vucudun orta hattinda yerlesmis primordiyal (embriyonal) germ hucre tumorlerinden gelistigidir (9,10).

US elastografi, vucuttaki diger kullanim yerlerinde oldugu gibi dokularin elastisitesine dayanarak degerlendirme yapilmakta ve benign olan kitlelerin yumusak, malign olan kitlelerin sert olmasi temel alinmaktadir. Testis kitlelerinde de benign-malign ayriminda kullanilabilecegi soylenmektedir (5).

MRG'nin testikuler kitlelerde benign-malign ayrimi yapilmasinda duyarlilik ve ozgullugunun yuksek oldugunu bildiren calismalar bulunmaktadir. Seminom MRG'de homojen sinyal intensitesinde ve genellikle T2 agirlikli goruntulerde normal testis icerisinde hipointens olarak izlenir. T1 ve T2 agirlikli goruntulerde bant seklinde fibrovaskuler septa saptanabilir. Bu septa, tumorde daha belirgin olarak kontrastlanabilir. Miks germ hucreli tumorler ise heterojendir (7). Teratomlarin yag icerigi de yag baskili goruntulerde sinyal kaybi seklinde MRG'de gosterilebilir (11,12). Bununla birlikte cakisan pek cok bulgu nedeniyle MRG'nin tumor histopatolojisinin belirlenmesinde ozgullugu dusuktur.

MRG'de kontrastlanma dinamiginde de malign kitlelerde lineer pik kontrastlanma sonrasi kontrast yikanmasi (Tip 3 egri) gorulurken, benign lezyonlarda lineer artan kontrastlanma (Tip 1) ya da lineer artan kontrastlanma ve pik sonrasi plato (Tip 2) egrileri izlenir (13).

Hasta yasi kitlenin histopatolojik tani ayriminda onemli bir kriterdir. Seminom 15-35 yas grubunda sik gorunmekte iken primer testikuler lenfoma, genellikle 60 yas uzeri hastalarda sik gorulmektedir (14). Lenfomanin testis tutulumu bilinen primer non-Hodgkin lenfomaya sekonder olarak gorulebilecegi gibi primer de olabilir. Seminom gibi diffuz hipoekoik olarak izlenebilir. Ancak lenfomada testis hiperemiktir ya da artmis kan akimi izlenen fokal testikuler kitle seklindedir (9). Ayrica lenfoma lokal agresif seyir gostererek testis sinirlari disina uzanabilir. Testis lenfomasi, bilateral testis kitlelerinin en sik nedenidir (7). Olgularin %10-20'sinde senkron ya da asenkron kontralateral testis tutulumu olabilir (15,16).

Laktat dehidrogenaz (LDH), alfa fetoprotein (AFP) ve beta-insan koryonik gonadotropin ([beta]-hCG) gibi tumor belirtecleri testis tumorlu hastalarin hem tanisinda hem de evrelemesinde yardimcidir. LDH, ileri evre NSGHT ve seminomlu hastalarin cogunda yuksektir. AFP artisi, embriyonal hucreli karsinom, yolk salk karsinom ya da miks icerikli tumorlerin %50-70'inde gorulur. Pur seminom ya da pur koriyokarsinom olgularinda ise asla gorulmez (17). [beta]-hCG yuksekligi, ilerlemis NSGHT'lerin %60'inda ve seminom olgularinin %15-20'sinde gorulur (18,19). Tum koriyokarsinom olgularinda [beta]-hCG'nin yuksek olmasi onemli bir bulgudur (17).

Evrelemede Goruntuleme Yontemleri

Testis tumorunde evrelemede tumor, lenf nodu, metastaz ve serum tumor belirtecleri (TNMS) kullanilir (20).

T evresi: TX (radikal orsiektomide tumor saptanmamasi), T0 (histolojik olarak skar olmasi ya da primer tumor kanitinin bulunmamasi), Tis (intratubuler tumor, preinvaziv kanser), T1 (rete testisi iceren, testiste sinirli), T2 (tunica albuginea ya da epididime invaze), T3 (spermatik korda invaze), T4 (skrotuma invaze) tumor tanimlanmis olup T evresi tumorun orsiektomi sonrasi histopatolojik olarak degerlendirilmesi sonucu belirlenir.

N evresi: Lenf nodu evresi, bolgesel lenf nodu metastazinin yoklugu (N0) ya da varligina ve mevcut ise buyuk capinin boyutuna (N1: <2 cm, N2: 2-5 cm, N3: >5 cm) gore belirlenir. Germ hucreli tumorler siklikla lenfatik yolla yayilir. Abdominal retroperitoneal lenf nodlari bolgesel lenf nodlari olarak adlandirilir. Sol testis yerlesimli tumor, ilk olarak sol renal venin hemen altindaki sol paraaortik lenf nodlarina, sag testis yerlesimli tumor ise oncelikle parakaval, prekaval ve retrokaval lenf nodlarina ulasir. Ipsilateral lenf nodu tutulumu olmaksizin kontralateral lenf nodu tutulumu nadirdir (21). Ipsilateral lenf nodu capi 2 cm'den kucuk ise kontralateral lenf noduna gecis beklenmez. Iliak ya da inguinal lenf nodlarina yayilim genellikle eslik eden kriptorsidizm gibi patolojilerle birliktedir (22).

Evrelemede US'nin yeri yoktur (17). Bilgisayarli tomografi (BT) ya da MR tercih edilmelidir.

Lenf nodlarinda metastazin BT ile saptanmasinda mm acisindan farkli esik deger kullanilarak yapilan calismalarda farkli duyarlilik ve ozgulluk oranlari bildirilmistir. Ancak N0-N1 ayriminda lenf nodunun kisa eksenin 7-8 mm ya da daha buyuk olmasinin, N1-3 ayriminda ise uzun ekseninin kullanilmasi onerilmektedir (1). Lenf nodlarinin bazi morfolojik ozellikleri de (santral nekroz, yuvarlak kontur, spikule kontur gibi) metastaz lehine bulgudur (Resim 5).

Lenf nodu degerlendirmesinde MRG etkinligi BT ile benzerdir (23,24). MRG'nin iyonizan radyasyon icermiyor olmasi nedeniyle, tekrarlayan radyasyon maruziyetinden sakinmak icin genc yas hastalari etkileyen bu tumorlerin takibinde tercih edilebilir. Ancak maliyeti ve ulasilabilirliginin daha zor olmasi nedeniyle pratikte kullanimi BT kadar yaygin degildir.

Pozitron emisyon tomografisi (PET)-BT'nin ilk tani aninda ve tedavi sonrasi evrelemede klinik etkilerinin degerlendirildigi bir calismada; seminom tanili lezyonlarin saptanmasinda duyarliligi ve ozgullugu yuksekken NSGHT'de duyarlilik ve ozgullugun azaldigi gosterilmistir (25). Bir santimetreden kucuk lezyonlarin gosterilmesinde PET sinirli uzaysal rezolusyonu nedeni ile yetersiz kalmaktadir. Matur teratomun florodeoksiglikoz (FDG) uptake'i cok az oldugu ya da hic olmayabilecegi icin, teratom, nekroz ya da fibrozisten ayirt edilemez. Bu nedenlerle baslangic evrelemesinde yeri yoktur (26).

M evresi: Uzak metastaz yoklugu (M0) ve varligi (M1) seklinde tanimlanir. Metastaz varligi bolgesel olmayan lenf nodu ya da akciger (M1a) ve diger bolgeler (M1b) olarak ikiye ayrilir. Gogus, pelvis ve supraklavikuler bolge metastazlari uzak metastaz olarak kabul edilir. Retroperitoneal lenf nodlarindan sonra testikuler kanserler mediyastinal lenf nodlarina yayilirlar. Bu nedenle toraksin goruntulenmesi cok onemlidir. BT, toraksin degerlendirilmesinde en duyarli yontem olmakla birlikte yalanci pozitifligi yuksek, ozgullugu dusuktur. Seminom ve NSGHT tanili olgularda, BT ve radyografinin karsilastirildigi bir calismada, abdominal goruntuleme bulgulari normal olan hastalarda akciger grafisinin tercih edilebilir oldugu gosterilmistir (27). Ancak ozellikle evre I disindaki olgularda BT ile ek patoloji saptanabilecegi ve radyografi ile kucuk lenf nodlarinin atlanabilecegi belirtilmistir (27,28). Ancak bunun prognoza katkisi olmadigini gosteren calismalar mevcuttur (29).

Beyin goruntuleme, hastanin klinik semptomu oldugu durumlarda ya da beyine siklikla metastaz yaptigi bilinen hematojen yayilim gosteren koriyokarsinom histolojik tipinde onerilmektedir. Beyin goruntulemede BT ya da MR kullanilabilir.

Testis tumorlerinin beyin metastazlari genellikle hemorajik lezyonlardir ve intravenoz kontrast madde enjeksiyonu sonrasi kontrastlanma gosterirler (30). Akciger, karaciger ve beyin en sik metastaz yaptigi solid organlardir. Kemik metastazi da gorulebilir. Periton, bobrek ve dalak gibi daha nadir metastazlari ise siklikla tedavi sonrasi nuks gelisen olgularda gorulur (19).

S evresi: S0 evresinde tumor belirtecleri normal sinirlarda, S1 evresinde LDH <1,5 X normal, hCG (mIU/mL) <5,000, AFP (ng/mL) <1,000, S2 evresinde LDH 1,5-10 X normal, hCG (mIU/mL) 5,000-50,000, AFP (ng/mL) 1,000-10,000, S3 evresinde LDH>10 X normal, hCG (mIU/mL) >50,000, AFP (ng/mL) >10,000 olarak tanimlanmistir.

Orsiektomi oncesinde ve 5-7 gun sonrasinda tumor belirtec degerlerinin bilinmesi, reziduel hastaligin saptanmasinda, tedavinin planlanmasinda ve tedaviye yanitin degerlendirilmesinde onemlidir.

Takip Asamasinda Goruntuleme Yontemleri

Testis kanseri tanili hastalara uygulanacak ilk tedavi radikal orsiektomidir. Tumor belirtecleri normal seviyede olan ve palpe edilemeyen testis tumorlerinde oncelikle US rehberliginde rezeksiyon ve malignite tanisi konursa radikal orsiektomi uygulanabilir. Kesin klinik evreleme ve tedavinin belirlenebilmesi icin tumorun histopatolojik tipinin bilinmesi onemlidir.

Testis kanseri tedavisi sonrasi yuksek basari oranlari isiginda "International Germ Cell Cancer Collaborative Group" progresyonsuz survival-ilerlemis hastalik arasinda risk tahmini (iyi, orta, kotu) gelistirmistir (31). Bu sistem, primer tumor histolojisi (NSGHT kotu prognoz lehine), lokalizasyonu (primer mediyastinal tumor kotu prognoz lehine), nonpulmoner visseral metastazin varligi (kotu prognoz lehine) ve serum tumor belirteclerine (AFP, LDH ve hCG yuksekligi kotu prognoz lehine) dayanmaktadir.

Izlem yontemleri histopatolojik tip ve evreye gore farklilik gosterdigi gibi kliniklerde de farklilik gosterebilmekledir. Cogu tumorde 6-12 ayda nadiren 5 yila kadar nuks goruldugu ve nuks bolgeleri retroperiton oldugu icin abdominal goruntuleme onemlidir (Resim 6) (32,33).

2016 NCCN Guideline'ye gore seminom ve NSGHT tanili olgularda evresine gore farklilik gostermekle birlikte ozellikle yil icerisinde her 3 ayda bir, ikinci yil 6 ayda bir, ucuncu ve dorduncu yil her 6-12 ayda bir, besinci yil her 12 ayda bir ve altinci yil ve sonrasinda her 12-24 ayda bir abdominopelvik BT onerilmektedir (Tablo 1) (34,35). Bununla birlikte ozellikle bu genc hasta grubunda tekrarlanan BT sikligi, radyasyon maruziyeti ve sekonder malignensiler acisindan da tartismalidir. Bu nedenle ALARA prensipleri gozetilerek mumkun olan en dusuk dozda maruziyetin saglanabilmesi icin, dusuk doz BT protokollerinin uygulanmasi, taranan bolgenin sinirlandirilmasi, toraks BT'nin sadece endikasyon dahilinde kullanilmasi, mumkun ise BT yerine MRG kullanimi onerilmektedir.

FDG-PET, seminom olgularinda kemoterapi sonrasi reziduel canli tumorun tahmininde, reziduel kitlesi 3 cm'den buyuk ve tumor belirtecleri normal olan evre IIB, IIC ve III seminomlu olgularin takibinde yararlidir. NSGHT'lerde kullanimi sinirlidir (36). Treglia ve ark.'nin (37) seminom tanili olgularda kemoterapi sonrasi takipte PET-BT etkinliginin degerlendirildigi metaanaliz verilerine gore, PET-BT duyarliligi %78, ozgullugu %86, pozitif ongoru degeri %58, negatif ongoru degeri %94 ve kesinligi %84 olarak bulunmustur. NSGHT tanili olgularda yapilan bir baska calismada duyarlilik %70, ozgulluk %48, kesinlik %56 olarak bulunmus olup pozitif ongoru degerinin BT, serum belirtecleri ya da PET'den farkli olmadigi ve negatif ongoru degerinin %83 oldugu gosterilmis ve ek klinik yararinin olmadigi soylenmistir (38,39).

Lenfotropik nanopartikul kontrastli MRG ile patolojik lenf nodlarinin daha iyi gosterildigine dair calismalar mevcut olmakla birlikte bu konuda yapilacak prospektif calismalara ihtiyac duyulmaktadir (19,40).

Sonuc

Testikuler kanser tani, evreleme ve takibinde radyoloji onemli rol alir. US baslangic tanisinda, BT evrelemede standart yontemdir. MRG de BT'ye alternatif etkin bir goruntuleme yontemidir.

Etik

Hakem Degerlendirmesi: Editorler kurulu disinda olan kisiler tarafindan degerlendirilmistir.

Yazarlik Katkilari

Cerrahi ve Medikal Uygulama: B.V., Konsept: N.V., Dizayn: N.V., Veri Toplama veya Isleme: N.V., B.V., O.C., Analiz veya Yorumlama: N.V., Literatur Arama: N.V., Yazan: N.V.

Cikar Catismasi: Yazarlar bu makale ile ilgili olarak herhangi bir cikar catismasi bildirmemistir.

Finansal Destek: Calismamiz icin hicbir kurum ya da kisiden finansal destek alinmamistir.

Kaynaklar

(1.) Coursey Moreno C, Small WC, Camacho JC, et al. Testicular tumors: what radiologists need to know--differential diagnosis, staging, and management. Radiographics 2015;35:400-415.

(2.) Germa-Lluch JR, Garcia del Muro X, Maroto P, et al. Clinical pattern and therapeutic results achieved in 1490 patients with germ-cell tumours of the testis: the experience of the Spanish Germ-Cell Cancer Group (GG). Eur Urol 2002;42:553-562.

(3.) Moul JW. Timely diagnosis of testicular cancer. Urol Clin North Am 2007;34:109-117.

(4.) Yagil Y, Naroditsky I, Milhem J, et al. Role of Doppler ultrasonography in the triage of acute scrotum in the emergency department. J Ultrasound Med 2010;29:11-21.

(5.) Huang DY, Sidhu PS. Focal testicular lesions: colour Doppler ultrasound, contrast-enhanced ultrasound and tissue elastography as adjuvants to the diagnosis. Br J Radiol 2012;85:S41-53.

(6.) Guthrie JA, Fowler RC. Ultrasound diagnosis of testicular tumours presenting as epididymal disease. Clin Radiol 1992;46:397-400.

(7.) Cassidy FH, Ishioka KM, McMahon CJ, et al. MR imaging of scrotal tumors and pseudotumors. Radiographics 2010;30:665-683.

(8.) Schwerk WB, Schwerk WN, Rodeck G. Testicular tumors: prospective analysis of real-time US patterns and abdominal staging. Radiology 1987;164:369-374.

(9.) Woodward PJ, Sohaey R, O'Donoghue MJ, Green DE. Tumors and tumorlike lesions of the testis: radiologic-pathologic correlation. Radiographics 2002;22:189-216.

(10.) Kaplan M, Karagol H, Altaner S, et al. Burned-out testis tumoru: Olgu Sunumu. Turk Uroloji Dergisi 2008;34:495-498.

(11.) Mohrs OK, Thoms H, Egner T, et al. MRI of patients with suspected scrotal or testicular lesions: diagnostic value in daily practice. AJR Am J Roentgenol 2012;199:609-615.

(12.) Tsili AC, Argyropoulou MI, Giannakis D, et al. MRI in the characterization and local staging of testicular neoplasms. AJR Am J Roentgenol 2010;194:682-689.

(13.) Tsili AC, Argyropoulou MI, Astrakas LG, et al. Dynamic contrast-enhanced subtraction MRI for characterizing intratesticular mass lesions. AJR Am J Roentgenol 2013;200:578-585.

(14.) Lokesh KN, Sathyanarayanan V, Kuntegowdanahalli CL, et al. Primary Diffuse large B-Cell lymphoma of testis: A single centre experience and review of literature. Urol Ann 2014;6:231-234.

(15.) Cheah C Y, Wirth A, Seymour J F. Primary testicular lymphoma. Blood 2014;123:486-493.

(16.) Zicherman JM, Weissman D, Gribbin C, Epstein R. Best cases from the AFIP: primary diffuse large B-cell lymphoma of the epididymis and testis. Radiographics 2005;25:243-248.

(17.) Kreydin EI, Barrisford GW, Feldman AS, Preston MA. Testicular cancer: what the radiologist needs to know. AJR Am J Roentgenol 2013;200:1215-1225.

(18.) Oto A, Yacoub JH, Casalino DD, Remer EM, et al. Staging of Testicular Malignancy. ACR Appropriateness Criteria. Date of origin: 1996. Last review date: 2012. https://acsearch.acr.org/docs/69375/Narrative/.

(19.) Sohaib SA, Koh DM, Husband JE. The role of imaging in the diagnosis, staging, and management of testicular cancer. AJR Am J Roentgenol 2008;191:387-395.

(20.) Sobin LH, Gospodarowicz MK, Wittekind C. TNM Classification of Malignant Tumors. UICC International Union Against Cancer, 7th ed. Wiley-Blackwell, 2009.

(21.) Dixon AK, Ellis M, Sikora K. Computed tomography of testicular tumours: distribution of abdominal lymphadenopathy. Clin Radiol 1986;37:519-523.

(22.) Husband JE, Koh DM. Multimodality imaging of testicular tumours. Cancer Imaging 2004; 4(Spec No B):S101-S107.

(23.) Ellis JH, Bies JR, Kopecky KK, et al. Comparison of NMR and CT imaging in the evaluation of metastatic retroperitoneal lymphadenopathy from testicular carcinoma. J Comput Assist Tomogr 1984;8:709-719.

(24.) Hogeboom WR, Hoekstra HJ, Mooyaart EL, et al. The role of magnetic resonance imaging and computed tomography in the treatment evaluation of retroperitoneal lymph-node metastases of non-seminomatous testicular tumors. Eur J Radiol 1991;13:31-36.

(25.) Ambrosini V, Zucchini G, Nicolini S, et al. 18F-FDG PET/CT impact on testicular tumours clinical management. Eur J Nucl Med Mol Imaging 2014;41:668-673.

(26.) Albers P, Bender H, Yilmaz H, et al. Positron emission tomography in the clinical staging of patients with Stage I and II testicular germ cell tumors. Urology 1999;53:808-811.

(27.) Fernandez EB, Colon E, McLeod DG, Moul JW. Efficacy of radiographic chest imaging in patients with testicular cancer. Urology 1994;44:243-248.

(28.) See WA, Hoxie L. Chest staging in testis cancer patients: imaging modality selection based upon risk assessment as determined by abdominal computerized tomography scan results. J Urol 1993;150:874-878.

(29.) Rustin GJ, Mead GM, Stenning S P, et al.; National Cancer Research Institute Testis Cancer Clinical Studies Group. Randomized trial of two or five computed tomography scans in the surveillance of patients with stage I nonseminomatous germ cell tumors of the testis: Medical Research Council Trial TE08, ISRCTN56475197--the National Cancer Research Institute Testis Cancer Clinical Studies Group. J Clin Oncol 2007;25:1310-1315.

(30.) Oechsle K, Bokemeyer C Treatment of brain metastases from germ cell tumors. Hematol Oncol Clin North Am 2011;25:605-613.

(31.) International Germ Cell Consensus Classification: a prognostic factor-based staging system for metastatic germ cell cancers. International Germ Cell Cancer Collaborative Group. J Clin Oncol 1997;15:594-603.

(32.) Groll RJ, Warde P, Jewett MA. A comprehensive systematic review of testicular germ cell tumor surveillance. Crit Rev Oncol Hematol 2007;64:182-197.

(33.) Lashley DB, Lowe BA. A rational approach to managing stage I nonseminomatous germ cell cancer. Urol Clin North Am 1998;25:405-423.

(34.) Fung C, Fossa SD, Beard CJ, Travis LB. Second malignant neoplasms in testicular cancer survivors. J Natl Compr Canc Netw 2012;10:545-556.

(35.) NCCN Clinical Practice Guidelines in Oncology (National Comprehensive Cancer Network Guidelines) Testicular Cancer. Version 2. 2016.

(36.) Krege S, Beyer J, Souchon R, et al. European consensus conference on diagnosis and treatment of germ cell cancer: a report of the second meeting of the European Germ Cell Cancer Consensus group (EGCCCG): part I. Eur Urol 2008;53:473-496.

(37.) Treglia G, Sadeghi R, Annunziata S, et al. Diagnostic performance of fuorine-18-fuorodeoxyglucose positron emission tomography in the postchemotherapy management of patients with seminoma: systematic review and meta-analysis. Biomed Res Int 2014;2014:852681.

(38.) Oechsle K, Hartmann M, Brenner W, et al; German Multicenter Positron Emission Tomography Study Group. [18F]Fluorodeoxyglucose positron emission tomography in nonseminomatous germ cell tumors after chemotherapy: the German multicenter positron emission tomography study group. J Clin Oncol 2008;26:5930-5935.

(39.) Kitajima K, Yamamoto S, Fukushima K, et al. Update on advances in molecular PET in urological oncology. Jpn J Radiol 2016;34:470-485.

(40.) Harisinghani MG, Saksena M, Ross RW, et al. A pilot study of lymphotrophic nanoparticle-enhanced magnetic resonance imaging technique in early stage testicular cancer: a new method for noninvasive lymph node evaluation. Urology 2005;66:1066-1071.

Dr. Nuray Voyvoda (1), Dr. Bekir Voyvoda (2), Dr. Ozden Camurdan (3)

(1) Kocaeli Saglik Bilimleri Universitesi, Derince Egitim ve Arastirma Hastanesi, Radyoloji Klinigi, Kocaeli, Turkiye

(2) Kocaeli Saglik Bilimleri Universitesi, Derince Egitim ve Arastirma Hastanesi, Uroloji Klinigi, Kocaeli, Turkiye

(3) Kocaeli Acibadem Hastanesi, Radyoloji Bolumu, Kocaeli, Turkiye

Yazisma Adresi/Address for Correspondence: Dr. Nuray Voyvoda, Kocaeli Saglik Bilimleri Universitesi, Derince Egitim ve Arastirma Hastanesi, Radyoloji Klinigi, Kocaeli, Turkiye

Tel.: +90 262 372 00 29

E-mail: nuraykad@gmail.com

Gelis Tarihi/Received: 23.07.2016

Kabul Tarihi/Accepted: 05.10.2016

[c]Telif Hakky 2017 Uroonkoloji Derne[eth]i Uroonkoloji Bulteni / Galenos Yayynevi tarafyndan basylmy[thorn]tyr
Tablo 1. Seminom ve nonseminomatoz germ hucreli tumor olgularinin
takibinde abdominopelvik bilgisayarli tomograf kullanimi

Klinik evre                      1. yil


Evre I seminom
(orsiektomi sonrasi izlem)       3., 6. ve 12. ayda
Evre I seminom (adjuvan
tedavi sonrasi izlem)            Yillik
Evre IIA ve non-bulky
IIB seminom
(RT/KT sonrasi izlem)            3., 6. ve 12. ayda
Evre bulky IIB, IIC
ve III seminom                   3-6 ayda, sonrasinda
(Reziduel kitle [less
than or equal to]3
cm, serum belirtecleri           klinik olarak gerekli ise
normal olguda KT sonrasi izlem)
Evre bulky IIB, IIC ve III       6 ayda
(PET negatif reziduel kitle >3
cm, serum belirtecleri
normal olguda KT sonrasi izlem)
Evre IA NSGHT (aktif izlem)      Her 4-6 ayda
Evre IB NSGHT (aktif izlem)      Her 4 ayda
Evre IB NSGHT (1-2 kur
BEP KT sonrasi)                  Yillik
Evre II-III NSGHT (KT'ye
tam yanit sonrasi izlem)         Her 6 ayda
Evre IIA/B NSGHT (postprimer
RPLND ve adjuvan KT
sonrasi izlem)                   RPLND sonrasi

Evre IIA/B NSGHT
(postprimer RPLND sonrasi KT     Her 3-4 ayda
uygulanmayan hastada izlem)

Klinik evre                      2. yil          3. yil

                                                 Her 6-12
Evre I seminom
(orsiektomi sonrasi izlem)       Her 6-12. ayda  ayda
Evre I seminom (adjuvan
tedavi sonrasi izlem)            Yillik          Yillik
Evre IIA ve non-bulky
IIB seminom
(RT/KT sonrasi izlem)            Yillik          Yillik
Evre bulky IIB, IIC
ve III seminom                   Klinik olarak   Klinik olarak
(Reziduel kitle [less
than or equal to]3
cm, serum belirtecleri           gerekli ise     gerekli ise
normal olguda KT sonrasi izlem)
Evre bulky IIB, IIC ve III       Yillik          Yillik
(PET negatif reziduel kitle >3
cm, serum belirtecleri
normal olguda KT sonrasi izlem)
Evre IA NSGHT (aktif izlem)      Her 6-12. ayda  Yillik
Evre IB NSGHT (aktif izlem)      Her 4-6 ayda    Her 6 ayda
Evre IB NSGHT (1-2 kur
BEP KT sonrasi)                  Yillik          (-)
Evre II-III NSGHT (KT'ye
tam yanit sonrasi izlem)         Yillik          (-)
Evre IIA/B NSGHT (postprimer
RPLND ve adjuvan KT
sonrasi izlem)                   Klinik olarak   Klinik olarak
                                 gerekli ise     gerekli ise
Evre IIA/B NSGHT
(postprimer RPLND sonrasi KT     Klinik olarak   Klinik olarak
uygulanmayan hastada izlem)      gerekli ise     gerekli ise

Klinik evre                      4. yil         5. yil

                                 Her 12-24      Her 12-24
Evre I seminom
(orsiektomi sonrasi izlem)       ayda           ayda
Evre I seminom (adjuvan
tedavi sonrasi izlem)            (-)            (-)
Evre IIA ve non-bulky
IIB seminom                      Klinik olarak  Klinik olarak
(RT/KT sonrasi izlem)            gerekli ise    gerekli ise
Evre bulky IIB, IIC
ve III seminom                   Klinik olarak  Klinik olarak
(Reziduel kitle [less
than or equal to]3
cm, serum belirtecleri           gerekli ise    gerekli ise
normal olguda KT sonrasi izlem)
Evre bulky IIB, IIC ve III       Yillik         Yillik
(PET negatif reziduel kitle >3
cm, serum belirtecleri
normal olguda KT sonrasi izlem)
Evre IA NSGHT (aktif izlem)      (-)            (-)
Evre IB NSGHT (aktif izlem)      Yillik         (-)
Evre IB NSGHT (1-2 kur
BEP KT sonrasi)                  (-)            (-)
Evre II-III NSGHT (KT'ye
tam yanit sonrasi izlem)         (-)            (-)
Evre IIA/B NSGHT (postprimer
RPLND ve adjuvan KT
sonrasi izlem)                   Klinik olarak  Klinik olarak
                                 gerekli ise    gerekli ise
Evre IIA/B NSGHT
(postprimer RPLND sonrasi KT     Klinik olarak  Klinik olarak
uygulanmayan hastada izlem)      gerekli ise    gerekli ise

RT: Radyoterapi, KT: Kemoterapi, PET: Pozitron emisyon tomografisi,
NSGHT: Nonseminomatoz germ hucreli tumor, BEP: Bleomycin, etoposide,
cisplatin, RPLND: Primer retroperitoneal lenf nodu diseksiyonu
COPYRIGHT 2017 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2017 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

 
Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Author:Voyvoda, Nuray; Voyvoda, Bekir; Camurdan, Ozden
Publication:Bulletin of Urooncology
Article Type:Report
Date:Jun 1, 2017
Words:4599
Previous Article:Radikal Prostatektomi Materyalindeki Tumor Dansitesinin Preoperatif Prediktif Faktorler ve Biyokimyasal Rekurrens ile Yli[thorn]kisi/Relationship...
Next Article:Kas Ynvaz Mesane Kanserinde Risk Adaptif Neoadjuvan Kemoterapi/Risk Adaptive Neoadjuvant Chemotherapy in Muscle Invasive Bladder Cancer.
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2018 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters