Printer Friendly

Surgical results in unilateral superior oblique muscle palsy/Tek tarafli ust oblik kas felcinde cerrahi sonuclarimiz.

Giris

Ust oblik kas felci (UOKF), siklovertikal sasilik ve paralitik sasiliklar icinde en sik karsilasilan sasilik tipidir. (1,2) Dogumsal veya akkiz gelisebilir. Izole dogumsal UOKF, nukleusun veya periferik sinirin gelisme bozukluguna bagli olusmakta, birden fazla kafa ciftinin etkilenmesi ile birlikte olabilmektedir. Dogumsal dorduncu sinir paralizisinin ailesel olabilecegi bildirilmesine karsin, genetik gecis gosterilememistir. (3) Dogumsal erken sinostoz ile de UOKF ve okuler tortikollis gelisebilecegi gosterilmistir. (4-6) Sonradan ortaya cikan nedenler arasinda en sik kafa travmasi gelmektedir. (7) Inflamatuar hastaliklar, multiple skleroz, menenjit, ensefalit, kavernoz sinus trombozu, oftalmik Herpes Zoster, hipertansiyon, diyabet, arteriyel anevrizma ve kafa icinde yer tutan lezyonlar diger nedenlerdir. (4) Bazi hastalarda neden bulunamayabilir. (8)

Tek tarafli UOKF'nin tedavisinde kucuk dereceli kayma varliginda, yasli, genel durumu iyi olmayan veya cerrahi tedaviyi kabul etmeyen hastalarda prizmalar kullanilmaktadir. Once "Fresnel" prizmalari kullanilir, eger hasta prizmaya uyum saglarsa cam prizmalara gecilir. (4)

UOKF'nin cerrahi tedavisinde cesitli cerrahi yontemler onerilmektedir. En sik kullanilan yontem, tenotomi basta olmak uzere alt oblik kasini (AOK) zayiflatan girisimlerdir. Bu calismadaki amacimiz da, UOKF'ye bagli gelisen hipertropyali hastalarda uygulanan AOK zayiflatilmasi ameliyatlarinin sonuclarini incelemektir.

Gerec ve Yontem

1999-2009 yillari arasinda tek tarafli UOKF tanisi ile izlenen hastalarin kayitlari geriye donuk olarak incelendi. Opere edilen hastalar calismaya dahil edildi. Norolojik ve muskuler hastaligi olanlar, daha once sasilik cerrahisi gecirenler, bir yildan kisa takipliler calisma disi birakildi.

Hastalarin yasi, cinsiyeti, prenatal hikaye, aile oykusu, gecirilen travma ve atesli hastalik hikayesi, sasiligin basladigi zaman kaydedildi. Gorme keskinlikleri, refraksiyon kusurlari, on ve arka segment muayeneleri not edildi. Anormal bas pozisyonu varligi, cift gorme, eslik eden horizontal kayma ve Bielschowsky bas egme testi sonuclari kaydedildi. Hastalarin dokuz bakis pozisyonundaki kas fonksiyonlari degerlendirildi. Butun hastalarda ust oblik kasinin (UOK) hipofonksiyonu adduksiyonda pupillanin alt kapakla iliskisine gore, AOK'un hiperfonksiyonu ise adduksiyonda pupillanin ust kapakla iliskisine gore hipofonksiyon -1, -2, -3, -4, hiperfonksiyon +1, + 2, +3 ve +4 olarak derecelendirildi.

Cerrahi planlama yapilirken dokuz bakis pozisyonundaki kayma derecesi, bas pozisyonu, varsa diplopi ve sekli, traksiyon testi sonuclariyla birlikte degerlendirildi. Hastalara alt oblik tenotomisi ve distal kas rezeksiyonu yapildi. AOK, tenon kapsulunun icine itilerek yerlestirildi. Gerekli olgularda vertikal rektus kas cerrahisi ve horizontal kayma cerrahisi es zamanli uygulandi. Hastanin dokuz bakis pozisyonundaki kayma derecesi ve buna gore belirlenen cerrahi tedavi secenekleri Sekil 1'de gosterilmistir.

Kayma derecesi olcumleri uzak, yakin ve orta mesafede prizma ortme testi (POT) ile yapildi. POT ile degerlendirilmesi yapilamayan ve fiksasyonu kotu olan olgularda Krimsky testi uygulandi.

Operasyon sonrasi 1. gun, 1. hafta, 2. ay ve sonrasindaki yillik takip verileri kaydedildi. Takiplerde tekrarlanan ortoptik muayene sonuclari not edildi. Diger gozde yeni baslangicli bir AOK hiperfonksiyonu olup olmadigi kontrol edildi.

Verilerin analizi Statistical Package of Social Science (SPSS 10.0) bilgisayar programi kullanilarak yapildi. Preoperatif ve postoperatif degerlerin incelenmesinde student t-test kullanildi ve p<0,05 degeri istatistiksel olarak anlamli sonuc olarak kabul edildi.

Bulgular

Calismaya dahil edilen 37 hastanin 22'si (%59) erkek, 15'i (%41) kadindi. Hastalarin dordunde (%10,8) aile oykusu vardi. Yedi hastada (%18,9) travma, iki hastada (%5,4) atesli hastalik oykusu tespit edildi. Hastalarin 24'unde (%64,8) neden bulunamadi. UOKF, hastalarin 16'sinda (%43,2) sag, 21'inde (%56,8) sol taraftaydi.

Sasiligin fark edilme yasi ortalama 13,2 yil, ameliyat esnasinda yas ortalamasi 20,6 yildi. Tanidan ameliyata kadar gecen sure ortalama 7,3 (0,5-30) yil olarak kaydedildi. Ameliyat edilme yasi degerlendirildiginde, 15 (%40,6) hastanin on yasindan kucuk, 22 (%59,4) hastanin on yasindan buyuk oldugu goruldu.

Hastalarin ameliyat sonrasi ortalama takip suresi 2,04 yil olup 1-10 yil arasinda degismekteydi. Ameliyat oncesi UOKF'ye bes (%13,5) hastada ekzotropya, iki (%5,4) hastada ezotropya eslik ediyordu. Yedi (%18,9) hastada diplopi mevcuttu. Postoperatif takiplerde diplopinin kayboldugu izlendi. Ameliyat oncesi 36 hastada (%97,3) anormal bas pozisyonu vardi. Bu hastalarin hepsinde Bielschowsky bas egme testi pozitifti. Postoperatif donemde ve takiplerde hastalarin bas pozisyonlarinda duzelme oldugu goruldu.

Ameliyat oncesi AOK hiperfonksiyon derecesi ortalama + 3,3[+ or -]0,8 idi. Ameliyat sonrasinda AOK hiperfonksiyonu iki hastada devam ediyordu ve ortalama +1,5 olarak olculdu (p<0,001). UOK hipofonksiyonu ameliyat oncesinde ortalama -2,18 iken; ameliyat sonrasinda sadece uc hastada -1 duzeyindeydi (p<0,001).

Primer pozisyonda belirlenen vertikal kaymanin, miktari preoperatif donemde ortalama 22 PD (12-35) iken, postoperatif donemde tum hastalarda kayboldugu gozlendi (Tablo 1). Karsi gozde AOK hiperfonksiyonunun bes olguda (% 13,5) gelistigi kaydedildi.

Hastalarin 25'ine (%67,6) etkilenen goze sadece tenotomi ve distal kas rezeksiyonu uygulanip AOK tenon kapsulunun icine itildi. Bes olguya ayni seansta horizontal kas cerrahisi, kayma derecesi fazla olan yedi hastanin ikisine ayni taraf ust rektusa, besine de karsi taraf dis rektusa geriletme uygulandi. Hastalara uygulanan cerrahi yontemler Tablo 2'de gorulmektedir.

Tartisma

UOKF'ye uygun cerrahi tedavi hastalarin klinik tablolarina gore degisim gostermektedir. AOK hiperfonksiyonunun cerrahi olarak duzeltilmesi icin AOK tenotomisi, uzun sureli, idiyopatik, tek tarafli UOKF'nin cogunlugunda guvenli ve etkili bir yontemdir. Literaturde tenotomi yontemi uygulanarak yapilan calismalarda basari oranlari %71-%100 arasinda bildirilmektedir. (9- 13) Eroglu ve ark. (14) ise yaptiklari calismada, tenotomiye oranla geriletme yonteminin daha basarili oldugunu belirtmislerdir. Biz de calismamizda hastalarin tumunde ameliyat sonrasi vertikal kayma derecesinin sifir oldugunu, bas pozisyonu olan hastalarda bas pozisyonunun kayboldugunu gozlemledik. Ameliyat sonrasi AOK hiperfonksiyonu sadece iki olguda +1 ve +2 duzeyinde kalmisti. AOK hiperfonksiyonu degerlendirildiginde ameliyatin basarisi %94,6 idi.

UOKF'sinde kucuk vertikal kaymalarda AOK zayiflatma cerrahisinin tek basina etkili bir yontem oldugu, daha yuksek kaymalarda vertikal rektus kas cerrahisinin eklenmesi ile basarili cerrahi sonuclar elde edilebilecegi bildirilmistir. (15,16) Calismamizda gereken hastalarda vertikal rektus ve horizontal kaslara ayni seansta mudahale yapilmistir.

Eger hastanin AOK'unda kontraktur mevcut degilse ameliyat teknigine hastanin torsiyon ve vertikal kayma miktarina gore karar verilmelidir. Torsiyonda duzelme UOK'ye yapilacak olan kuvvetlendirme ameliyatlari ile saglanir. Ancak katlama ameliyatlarindan sonra iyatrojenik Brown sendromunun ortaya cikabilecegi akilda tutulmalidir. (4) Siklotorsiyonun duzeltilmesinde UOK'u guclendirmenin daha etkin oldugu bildirilse de, duzeltmedigini ve beraberinde elevasyonu kisitladigini bildiren yayinlar da vardir. (17,18) Calismamizda hicbir hastamiza UOK guclendirmesi uygulanmasi dusunulmemistir.

Wertz ve ark.'nin (19) maymun modeli uzerinde yaptigi calismada, disinsersiyon veya myektomiyi takiben AOK'un skleraya tekrar yapistigi lokalizasyon ile orijinal insersiyon yeri, dis ve alt rektus kaslarinin insersiyonu arasinda degiskenlik oldugu gosterilmistir. Yeni yapisma lokalizasyonunun degiskenligi, ayni cerrahiyi uygulayan degisik calismalardaki farkli sonuclarin sebebi olabilir. De Angelis ve ark. (20) AOK'larin %17'sinde birden fazla insersiyon varligini ve %8 oraninda kasin cerrahi yakalanma yerinde AOK'un duplikasyonunu gostermislerdir. Bu duplikasyonlar, cerrahi sirasinda kasin tutulamamasi nedeniyle gerceklesip, cerrahi sonrasi AOK hiperfonksiyonunun devam etmesine neden olabilir. Bizim calismamizda AOK yakalanip ucundan rezeke edilerek, kalan kisim tenon kapsulu icine itildi. Bundan dolayi skleraya sabit, kontrollu ve tam bir yapisma meydana gelebildi ve insersiyon sahasindan nadiren kayma izlendi.

Uygulanan yontemden bagimsiz olarak, basarili sonuclarin yani sira komplikasyonlar da gorulmektedir. Ameliyat sonrasi karsilasilabilen sorunlar; reziduel AOK hiperfonksiyonu, AOK hipofonksiyonu, karsi tarafta gelisen AOK hiperfonksiyonu ve Adherens sendromudur. (21-24)

AOK zayiflatici girisimlerinden sonra en sik gorulen komplikasyon kasin reziduel hiperfonksiyonudur. (25) Bu sonucun alinmasinda en cok kabul goren gorus, ameliyat esnasinda kasin posterior liflerinin gozden kacarak birakilmasi ve buradan kasin eski yerine geri donmesidir. Bu iyatrojenik durumun nedeni Parks (25) tarafindan, kasi daha kucuk posterior ve daha buyuk anterior parcalara bolen perimisyumun yarattigi dogal cokuntuye, operasyon esnasinda cengelin takilarak kasin ayrilmasi olarak aciklanmistir. Ayrica kas fasyasinin uzantilarinin diseke edilmeden birakilmasinin da kasin bolgeden uzaklasmayip tekrar eski yerine donmesine neden olabilecegi bildirilmistir. (23) Literaturde reziduel hiperfonksiyon gelismeyen calismalar olsa da, %5-%17 arasinda reziduel hiperfonksiyon bildirilmistir. (10,11,21,26-28) Parks (25) ise karsilastirmali calismasinda geriletme ile %15, distalde miyektomi ile %37, disinsersiyon ile %53 ve orijinde myektomi ile %79 oraninda reziduel hiperfonksiyon gelistigini bildirmistir. Bizim calismamizda alt oblik tenotomi ve distal kas rezeksiyonu uygulanan iki (%5,4) hastada AOK'un hiperfonksiyonunun devam ettigi goruldu.

AOK'una yapilan cerrahilerde fazla duzeltme bildiren calismalar da bulunmaktadir. (29) Kasin tum posterior liflerinin kesilmesi saglanarak bu durum onlenebilir. Calismamizda hastalarin hicbirinde fazla duzeltme gorulmedi.

AOK zayiflatici girisimlerinin tek gozde uygulanmasindan sonra karsi taraf hiperfonksiyonu gelisebilir. (30,31) Ortalama 2,04 yil takip edilen hastalarimizda karsi taraf AOK hiperfonksiyonuna %13,5 oraninda rastlandi.

AOK zayiflatici girisimlerden sonra gorulebilen bir diger komplikasyon AOK hipofonksiyonudur. Parks (25), geriletmede %4, disinsersiyonda %3 ve distal miyektomide %8 oraninda AOK hipofonksiyonu gelistigini bildirmistir. Davis ve ark. (21) myektomi sonrasi %3 oraninda AOK hipofonksiyonu oldugunu yayinlamislardir. Bizim calismamizda ameliyat sonrasi donemde AOK hipofonksiyonu gorulmedi.

Adherens sendromu, alt oblik cerrahisinden sonra ortaya cikabilecek en ciddi komplikasyondur. Bu sendromda, alt oblik kasin ucu sklera yerine tenona yapisik olup, bu bolgedeki fibroz-yag proliferasyonunun alt temporal kadrani alt rektus insersiyosuna kadar doldurdugu gorulur. (4,21) Elevasyonda kisitlilik ve hipotropya gelisir. Elevasyonda kisitlilik abduksiyonda daha fazla olup, traksiyon testi pozitiftir. Aderens sendromuna, asiri doku manuplasyonu, yogun disseksiyon ve genis acilim, tenon kapsulunun zedelenmesi, yag dokusunun prolabe olmasi ve fazla koterizasyon yol acabilir. Myektomi ve disinsersiyonda geriletmeye gore daha fazla bildirilmistir. (23,25) Kas ucuna yapilan kontrollu koterizasyonun bu komplikasyonu onledigi dusunulmektedir. (21) Biz de olgularimizin hicbirinde Adherens sendromu gorulmemesini operasyonlar sirasinda mumkun oldugunca az doku manipulasyonu yapmaya, cerrahi travmanin en azda tutulmasina ve kasin rezeke edilen ucuna koterizasyon uygulayarak hemorajiyi kontrol altina almamiza baglamaktayiz.

Bizim calismamizda uygulanan alt oblik tenotomisi ve distal kas rezeksiyonu ile kasin tenon kapsulu icine itilmesi ameliyatinin kolay, etkin, kanamanin kontrollu olmasi ve surenin kisa olmasi nedeni ile avantajli bir yontem oldugu sonucuna varilmis, basari sansinin yuksek, komplikasyon oraninin dusuk oldugu gorulmustur.

UOKF icin UOK'unu guclendirmeye yonelik cesitli cerrahiler denense de oncelikli olarak AOK'unu zayiflatmak tercih edilen yaklasim olmalidir. AOK zayiflatma yontemlerinden olan tenotomi, cerrahin tecrubesine gore basari orani yuksek bir tedavi secenegidir. Vertikal kaymanin siddetine gore gereken hastalarda vertikal rektuslara geriletme, horizontal kayma beraberliginde ise horizontal kas cerrahisi de es zamanli yapilmalidir.

DOI:10.4274/tjo.77598

Kaynaklar

(1.) von Noorden GK, Murray E, Wong SY Superior oblique paralysis: A review of 270 cases. Arch Ophthalmol. 1986;104:1771-6.

(2.) Helveston EM, Mora JS, Lipsky SN, et al. Surgical treatment of superior oblique palsy. Trans Am Ophthalmol Soc. 1996;94:315-28; discussion 328-34.

(3.) Astle WF, Rosenbaum AL. Familial congenital fourth nerve palsy. Arch Ophthalmol. 1985;103:532-5.

(4.) Sanac AS, Sener EC. Sasilik ve Tedavisi. Pelin Ofset ve Tipo Matbaacilik, Ankara; 2001; Bolum 1: 4-8, Bolum 17: 189-190, Bolum 18: 200-203, 212214, 219-221-222, Bolum 21: 252.

(5.) Plager DA. Tendon laxity in superior oblique palsy. Ophthalmol. 1992;99:1032.

(6.) Bagolini B, Campos EC, Chiesi C. Plagiocephaly causing superior oblique deficiency and ocular torticollis. Arch Ophthalmol. 1982;100:1093-6.

(7.) Skuta GL, Cantor LB, Weiss JS. Vertical deviations, Basic and Clinical Science Course, Section 6 Pediatric ophthalmology and strabismus. San Francisco: American Academy of Ophthalmology; 2010. p. 118-21.

(8.) Richards BW, Jones FR, Younge BR. Causes and prognosis in 4278 cases of paralysis of the oculomotor, trochlear and abducens cranial nerves. Am J Ophthalmol. 1992;113:489-96.

(9.) Jones TW Lee DA, Dyer JA. Experience at the Mayo Clinic from 1960 to 1981. Arch Ophthalmol. 1984;102:714-6.

(10.) Bayramlar H, Hepsen HF, Er H, Marol S, Oram O. Alt oblik kas tenotomisi sonuclari. MN Oftalmoloji. 1996;3:240-2.

(11.) Topalkara A, Guler C, Elibol O. Inferior oblik adale tenotomisi sonuclarimiz. MN Oftalmoloji. 1995;2:76-7.

(12.) Demireller T, Orhan M, Gursel E, Sanac AS. Inferior oblik adale tenotomisi sonuclarimiz. TOD XXV. Ulusal Turk Oftalmoloji Kongresi Bulteni, 1991, Istanbul, Cilt 2:373-5.

(13.) Sener C, Erkan D, Saracbasi O, Ozkan S, Ozdemir B. A-V patern sasilik cerrahisi Sonuclari. TOD XXIII. Ulusal Turk Oftalmoloji Kongresi Bulteni, 1989, Adana, Cilt 3: 935.

(14.) Eroglu A, Haciyakupoglu G, Yagmur M, Demircan N, Nas K, Isiguzel I. Primer inferior oblik hiperfonlsiyonlu olgularimizda operasyon sonuclarimiz. T Klin Oftalmoloji. 1994;3:191-3.

(15.) Kose S, Pamukcu K, Uretmen O. Ust oblik kas felcinde cerrahi tedavi sonuclarimiz. MN Oftalmoloji. 2001;8:403-7.

(16.) Helveston EM, Mora JS, Lipsky SN, et al. Surgical treatment of superior oblique palsy, Trans Am Ophthalmol Soc. 1996;94:315-28; discussion 328-34.

(17.) Cogen MS, Roberts BW Combined superior oblique tuck and adjustable suture recession of the ipsilateral superior rectus for long standing superior oblique palsy. JAAPOS. 2003;3:195-9.

(18.) Saunders RA. Treatment of superior oblique palsy with superior oblique tendon tuck and inferior oblique muscle myectomy. Ophthalmology. 1986;93:1023-7.

(19.) Wertz RD, Romano PE, Wright P inferior oblique myectomy, disinsertion and recession in rhesus monkeys. Arc Ophthalmol. 1997;95:857-60.

(20.) De Angelis D, Makar I, Kraft SP Anatomic variations of the inferior oblique muscle: a potential cause of failed inferior oblique muscle surgery. Am J Ophthalmol. 1999;4:485-8.

(21.) Davis G, McNeer KW Spencer RF Myectomy of the inferior oblique muscle. Arch Ophthalmol. 1986;104:855-8.

(22.) Jones TW Lee DA, Dyer JA. inferior Oblique Surgery (experience at the Mayo Clinic from 1960 to 1981). Arch Ophthalmol. 1984;102:714-6.

(23.) Parks MM. The overacting inferior oblique muscle (The XXXVI deSchweinitz L ecture). Am J Ophthalmol. 1974;77:787-97.

(24.) Dunlap EA. Inferior oblique weakening (recession, myotomy, myectomy, or disinsertion?). Ann Ophthalmol. 1972;4:905-12.

(25.) Parks MM. The weakening surgical prosedures for elimination of overaction of the inferior oblique muscle. Am J Ophthalmol. 1972;73:107-22.

(26.) Can I, Onder F, Kocak P, Kural G. Inferior oblik kas miyektomisi: Etkinliginin ve komplikasyonlarinin degerlendirilmesi. MN Oftalmoloji. 1995;2:160-4.

(27.) Hosal BM, Ucgun NI, Tekeli O, Gursel E. Inferior oblik kas myektomisi sonuclarimiz. MN Oftalmoloji. 1998;5:252-4.

(28.) Kargi Hanioglu S, Ozal H, Koc F, Firat E. Primer ve sekonder alt oblik hiperfonksiyonunda alt oblik kas myektomisi sonuclarimiz. T Klin J Ophthalmol. 2001;10:1217.

(29.) Matthews TD, Patel BCK, Lee JP, et al. Disinsertion and recession of the inferior oblique muscle. Proceeding of the 6. Meeting of the international strabismological Association 1992, Brussels.

(30.) Fleming AW. Overactive inferior oblique muscle. Ann Ophthalmol. 1977;9:1515-7.

(31.) Stein LA, Ellis FJ. Apparent contralateral inferior oblique muscle overaction after unilateral inferior oblique muscle weakening procedures. J AAPOS. 1997;1:2-7.

Aylin Tenlik *, Yasar Duranoglu **, Hatice Deniz Ilhan **

* Turgut Ozal Universitesi Tip Fakultesi, Goz Hastaliklari Anabilim Dali, Ankara, Turkiye

** Akdeniz Universitesi Tip Fakultesi, Goz Hastaliklari Anabilim Dali, Antalya, Turkiye

Yazisma Adresi/Address for Correspondence: Dr. Hatice Deniz Ilhan, Akdeniz Universitesi Tip Fakultesi, Goz Hastaliklari Anabilim Dali, Antalya, Turkiye Tel.: +90 242 249 66 40 E-posta: drdenizilhan@gmail.com Gelis Tarihi/Received: 11.11.2013 Kabul Tarihi/Accepted: 31.03.2014
Tablo 1. Hastalarin klinik bilgileri

Yas Ortalamalari                      20,6 yil

Postoperatif takip zamani (ort.)      2,04 (1-10) yil

Preoperatif AOH derece (ort.)         +3,3 [+ or -] 0,8 (+1/+4)

Postoperatif AOH derece (ort.)        + 1,5 (iki olgu)

Preoperatif vertikal deviasyon        22 (12-35) PD
derecesi (ort.) (Prizma Dioptri)

Postoperatif vertikal deviasyon       0
derecesi (Prizma Dioptri)

AOH: Alt oblik hiperfonksiyonu

Tablo 2. Hastalara uygulanan cerrahi teknikler

Yapilan cerrahi                               n (%)

Alt oblik tenotomi+ distal kas rezeksiyonu    25 (67,6)

+ karsi goz inferior rektusa geriletme        5 (13,5)

+ ayni taraf superior rektusa geriletme       2 (5,4)

+ horizantal kaslara mudahale                 5 (13,5)

Toplam                                        37 (100)

Sekil 1. Dokuz kardinal bakista hiperdeviasyonun belirlenmesi
ve hiperdeviasyon derecelendirmesine gore cerrahi secenekler *
(von Noorden GK; Binocular Vision and Ocular Motility. St Louis:
The C.V Mosby Co, 1990; sayfa: 415-50).

Sinuf     Dosen

1         [??]                   AOK'a myektomi

2         [??]        UOK'a 8-12 mm katlama+karsa-goz ARK'
                                   ageriletme

3         [??]           Hipertropya [less than or equal
                            to 25PD ise AOK myektomi
                     Hipertropya > 25PD ise AOK'a myektomi;
                                  UOL'a katlama

4         [??]       Sinif 3'e ilave olarak, ayni goz URK'a
                    geriletme yada karsi goz ARK'a geriletme

5         [??]       UOK'a katlamax ayni goz URK yada karsi
                               goz ARK'a geriletme

6       Bilateral             sinif 1-5 ameliyatlar
                       (her iki goze uy gulanmak kaydryla)

7         [??]                 Trokleanin acilmasa
COPYRIGHT 2014 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2014 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article/Ozgun Arastirma
Author:Tenlik, Aylin; Duranoglu, Yasar; Ilhan, Hatice Deniz
Publication:Turkish Journal of Ophthalmology
Article Type:Report
Date:Jul 1, 2014
Words:2536
Previous Article:Evaluation of posterior vitreous detachment after microcoaxial cataract surgery/Mikrokoaksiyel katarakt cerrahisinde arka vitreus dekolmaninin...
Next Article:Paranasal sinus mucoceles with intraorbital extension/Orbital invazyon gosteren paranazal sinus mukoselleri.
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2022 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters |