Printer Friendly

Serologic and molecular diagnosis of Human Parvovirus B19 in rheumatoid arthritis patients/Romatoid artritli hastalarda Human Parvovirus B19'un Serolojik ve Molekuler Tanisi.

Giris

Romatoid artrit (RA), etyolojisi belli olmayan, sistemik bulgular gosteren, ozellikle de kronik olarak eklemleri tutan ve sekil bozukluklari (deformiteler) ile seyreden bir hastaliktir (1).

Romatoid artrit'in etyopatogenezinde bircok enfeksiyoz ajanin rolu olabilecegi one surulmustur. Human Parvovirus (HPV) B19, Chlamydia trachomatis, Mycobacterium tuberculosis, Escherichia coli, Ebstein Barr virus, Sitomegalovirus, Rubella en sik suclanan ajanlardir (2).

HPV B19, 1975 yilinda kesfedilmis (3) ve ilk defa 1981 yilinda insan hastaligi ile iliskilendirilmistir (4). HPV B19, kucuk tek sarmalli DNA virusu olup, insan icin patojen olan tek parvovirustur (5).

Akut HPV B19 virus enfeksiyonu klasik olarak cocukluk cagi dokuntulu hastaligi, eritema infeksiyozum, artralji, fetal olum ve gecici aplastik kriz seklinde tanimlanir. HPV B19 enfeksiyonunda ortaya cikan artrit tablosu siklikla RA'in klinik tanisal kriterlerine uyar (6), eklemlerde erozyon yapabilir (7), sonrasinda romatoid faktor pozitifligi gelisebilir (7). Artrit gelisen eklemlerin sinovyal sivisinda (8), hucrelerinde (9) ve dokularinda (10) HPV B19 DNA'si saptanmistir. Bu nedenlerden dolayi RA'in etyopatogenezinde HPV B19'un rolu olabilecegi one surulmustur.

Biz de calismamizda RA'li hastalarin serumlarinda HPV B19 IgG ve IgM antikor duzeylerini ve PCR ile HPV B19 virus DNA'sini arastirmayi amacladik.

Yontem ve Gerecler

American Rheumatism Association (ARA) kriterlerine gore kesin tani almis ve poliklinigimizde takip edilen RA'li 60, Juvenil RA (JRA)'li 2 ve kontrol grubu olarak osteoartritli 29 hasta calismaya dahil edildi. Her iki grupta eritrosit sedimentasyon hizi (ESR), Romatoid faktor (RF), C- reaktif protein (CRP), AST, ALT, GGT duzeyleri degerlendirildi. RF icin normal degerler 0-15 ng/dl, CRP icin ise 0-8 ng/dl olarak alindi.

Hastalardan HPV B19'a karsi olusan IgG ve IgM antikorlarinin varligini arastirmak icin 5 ml periferik venoz kan ornegi alindi. Anti-HPV B19 IgM ve IgG antikorlari mikro ELISA yontemi ile Diapro (Italya) ticari kitleri kullanilarak arastirildi.

Serumda PCR calismasi: Bu asamada HPV B19 virus DNA'nin izolasyonu ardindan Real Time PCR ile amplifikasyon sonrasi degerlendirme yapildi.

DNA Izolasyonu: DNA izolasyonu icin QIAamp MinElute Virus Spin Kit (Qiagen) ve QIAamp DNA Mini Kit (Qiagen) kullanildi. DNA izolasyonu bu kitin ureticisinin talimatlari dogrultusunda yapildi.

Real-time PCR: Fluorion Parvovirus B19 QNS 1.0 Real-Time PCR Kiti ile HPV B19 DNA'si saptandi. Degerlendirmenin lineer araligi 1.0x102-1x105 IU/ml, kitin analitik duyarliligi 8.0x101 IU/ml idi. HPV B19 genomunun NS-1 genindeki 177 baz ciftlik bolge diziye ozgu primerler kullanilarak cogaltildi.

Viral yukun kantitasyonu DNA olarak saglanan dis (external) kantitasyon kontrolleri kullanilarak yapildi. Fluorion Parvovirus B19 QNS 1.0 Real-Time PCR Kiti termal protokolu, HotStarTaq DNA Polimerazin aktivasyonu icin bir ilk denaturasyon, iki asamali amplifikasyon donguleri ve son bir inkubasyondan olustu. Real-Time PCR verileri, amplifikasyon dongusunun ikinci asamasinda toplandi.

Istatistiksel analiz

SPSS programi ile ki-kare, Mann Whitney-U ve fisher exact testi kullanildi.

Bulgular

Yas ortalamasi RA'li hastalarda 52.0 [+ or -] 14.4 (16-76), osteoartrit grubunda 56.7 [+ or -] 8.6 (42-81) idi (p>0.05). RA'li hastalarin 12'si (%19.4) erkek, 50'si (%80.6) kadin, OA grubunun 3'u (%10.3) erkek, 26'si (%89.7) kadin idi (p>0.05). Ortalama hastalik suresi, RA'li hastalarda kontrol grubuna gore daha yuksekti (sirasiyla 9.2 (min 1- maks 35) yil, 3.5 (min 1- maks 10) yil, p<0.05). RF duzeyleri RA grubunda 68.0 [+ or -] 106.6 bulundu.

HPV B19 IgM pozitifligi, RA grubunda 7 (%11.3), osteoartrit grubunda 4 (%13.8) hastada saptandi (p>0.05). HPV B19 IgG pozitifligi, RA grubunda 29 (%46.8), osteoartrit grubunda 17 (%58.6) hastada saptandi (p>0.05) (Tablo 1).

HPV B19 IgM pozitifligi olan 11 hastadan 10'unda PCR ile HPV B19 DNA'si bakildi. HPV B19 IgM pozitif olan 7 RA hastasinin 5'inde (%71.4) HPV B19 DNA'si izole edilirken, 3 osteoartrit hastasinin hicbirinde izole edilemedi. HPV B19 DNA pozitifligi, RA grubunda belirgin olarak yuksek olmasina ragmen az sayida hastada HPV B19 IgM pozitifligi oldugu icin gruplar arasindaki farklilik anlamli degildi (p>0.05).

Tartisma

Enfeksiyoz ajanlarin RA etyopatogenezinde rolu olabilecegine dair iki onemli hipotez one surulmustur. Bunlardan ilki bir mikroorganizmanin neden oldugu eklemlerdeki persistan bir enfeksiyonun kronik inflamatuar islemleri tetiklemesi ve bunun sonucu olarak doku hasarinin gelismesidir. Ikinci hipoteze gore ise inflamasyonun sadece erken donemlerinde mikrobiyolojik organizmalar hastaligi tetikler ve daha sonra bagisiklik sistemi tarafindan hizla temizlenir. Fakat bir kez uyarilan immun yanit surekli hale gelir ve eklemde mevcut olan self-antijenlere karsi yonlendirilir (11).

Bircok calismada RA hastalarinda anti-HPV B19 IgM sikligi arastirilmistir ve genellikle sikligin %2-6 oldugu bulunmustur (7, 12). Murai ve arkadaslari (13), akut inflamatuar artriti olan 67 hastanin 12'sinde (%18) HPV B19 DNA'si ve anti-HPV B19 IgM saptadilar. RA hastalarinda anti-HPV B19 IgG sikligina dair bulgular oldukca celiskilidir. Fakat IgG seroprevalansi beklenen sinirlarda ve %100'un oldukca altinda bulunmustur (7, 10, 14). Bu da RA'li hastalarin cogunun daha onceden virusle enfekte olmadigini gostermektedir. Kamanli ve arkadaslari (15), RA'li hastalarda HPV B19 IgM pozitifligi %20.7 (n=6), saglikli kontrol grubunda %6.3 (n=2) olarak bulurken, reaktif artritli kontrol grubunda ise IgM pozitifligi saptamamislardir(15). HPV B19 IgG pozitifligini RA'li hastalarda %89.7, reaktif artritli hasta grubunda %87.5 ve saglikli kontrol grubunda ise %71.9 olarak bildirmislerdir. Kamanli ve arkadaslari, HPV B19 IgG ve IgM antikorlarinin bulunma sikligi yonunden RA'li hastalar ile kontrol gruplari arasinda istatistiksel olarak anlamli bir fark saptamadiklarini bildirmislerdir.

Calismamizda RA grubunun %13.8'inde, OA grubunun %11.3'unde HPV B19 IgM pozitif oldugunu saptadik. RA grubunun %46.8, osteoartrit grubunun %58.6'sinda HPV B19 IgG pozitif bulduk. RA'li hastalar ile OA hastalari arasinda HPV B19 IgM ve IgG antikorlarinin bulunma sikligi yonunden istatistiksel olarak anlamli bir fark saptamadik. HPV B19 IgM pozitif olan 7 RA hastasinin 5'inde (%71.4) PCR ile HPV B19 DNA'sini pozitif saptadik, HPV B19 IgM pozitif olan 3 osteoartrit hastasinin hicbirinde pozitiflik bulmadik. HPV B19'un PCR ile pozitif saptanmasi akut enfeksiyon gostergesi gibi dusunulurken bu calismada eski ve yeni olgularin tamaminda serolojik ve molekuler tani uygulanmis, PCR ile DNA pozitifligi eski olgularda reenfeksiyon olarak degerlendirilmistir. PCR ile HPV B19 DNA pozitifligi, RA grubunda belirgin olarak yuksek olmasina ragmen az sayida hastada HPV B19 IgM pozitifligi oldugu icin gruplar arasindaki farklilik anlamli degildi.

Yakin zamanda in vitro kikirdak kulturunde yapilan calismada HPV B19 virusunun insan sinovyal fibroblastlarinin istila edicilik ozelligini artirabilecegi gosterildi (16). Firoblastlarin artmis istila edicilikleri ve kikirdagin yikimi RA icin karakteristik ozelliklerdir. Virusun bu ozelligi HPV B19'un RA patogenezindeki etkisine katkida bulunabilir. Akut HPV B19 enfeksiyonunun RA'e yol acip acmadigini arastiran calismalar yapilmistir. Bununla ilgili bir calismada HPV B19 enfeksiyonunun 39 vakanin 2'sinde erken RA gelisimini ve 37 vakanin 4'unde inflamatuar artrit gelisimini tetikledigi tespit edilmistir (17). Diger bir calismada HPV B19 enfeksiyonu ve artraljisi olan 54 hasta ortalama 5 yil boyunca takip edilmis ve bu hastalardan hicbirinde kronik artrit gelismedigi bildirilmistir (18). Bu calismalarin sonuclari, kronik HPV B19 artriti olan hastalarin RA gibi degerlendirilmis olabilecegi ve RA hastalarinin cogunda nedenin olmadigi seklinde yorumlanmistir (19).

Romatoid artrit'in patogenezinde HPV B19'un rolu oldugunu dusunduren bulgular: HPV B19 artritinin RA'den ayirt edilememesi, romatoid faktor uretimi, bazi calismalarda IgM antikorlarinin artmis bulunmasi, bir calismada aktif sinovyal lezyonlari olan hastalarin %100'unde HPV B19 DNA'sinin ve protein ekspresyonunun saptanmasi (20), RA'li hastalarin makrofajlarinda, T ve B lenfositlerinde enfeksiyoz virusun gosterilmesi (20), akut HPV B19 enfeksiyonundan sonra klasik RA tablosunun ortaya cikmasi (13), HPV B19 iceren serumla inkube edilen sinovyal fibroblastlarin istilacilik ozelliklerinin artmasi (21), anti-HPV B19 VP1 IgG'nin insan kollajen II ile capraz reaksiyon vermesi (22), epidemiyolojik bilgilerin hem HPV B19'un hem de RA'nin yeni dunyanin hastaliklari oldugunu desteklemesidir.

HPV B19'un RA'e neden olmasi ile ilgili literaturde farkli bilgiler vardir. Bu farkliligin nedeni degisik faktorlere baglanmistir. Bu faktorlerden bazilari, RA hastalik antitesinin heterojen olmasi, degisik calismalarda artritin ortaya cikmasi ile orneklerin alinmasi arasinda gecen surenin farkli olmasi, degisik etnik kokenli kisilerde HPV B19 virusune konakci yanitindaki muhtemel farkliliklar, virusun ve onun proteinlerinin bilinmeyen biyolojik etkileri, HPV B19 enfeksiyonuna ek olarak enfeksiyoz tetikleyicilerin olma olasiligi ve bu alanda prospektif calisma eksikligi olarak sayilabilir.

Calismamizda RA'li hastalarin serumlarinda HPV B19 IgM ve IgG antikor sikligini osteoartrit grubundan farkli bulmadik. RA'li hastalarda PCR ile viral DNA pozitifliginin saptanmasini eski olgularda reenfeksiyon olarak degerlendirdik. Inaniyoruz ki farkli calismalarin sonuclarinin bir araya gelmesi ile RA'li hastalarda HPV B19 virusunun etkinligi ile ilgili kesin bilgiler edinebilecegiz.

Received: 11.01.2008 Accepted: 03.03.2008

Alindigi Tarih: 11.01.2008 Kabul Tarihi: 03.03.2008

Kaynaklar

(1.) Gumusdis G. Romatoid Artrit. In: Doganavsargil E, Gumusdis G, editors. Klinik Romatoloji El Kitabi. Birinci baski. Nobel Tip Kitabevi; 2003. p.209-27.

(2.) Kavuncu V. Romatoid artrit etyopatogenezi. Turkiye Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon dergisi. Ozel sayi. 1998; 66-8.

(3.) Cossart YE, Field AM, Cant B, Widdow D. Parvovirus-like particles in human sera. Lancet 1975;72-3.

(4.) Pattison JR, Jones SE, Hodgson J, Davis LR, White JM, Stroud CE, et al. Parvovirus infections and hypoplastic crisis in sickle-cell anaemia. Lancet 1981;664-5.

(5.) Kerr JR. Pathogenesis of human parvovirus B19 in rheumatic disease. Ann Rheum Dis 2000;59;672-83

(6.) White DG,Woolf AD, Mortimer PP, Cohen BJ, Blake DR, Bacon PA. Human parvovirus arthropathy. Lancet 1985;i:419-21.

(7.) Cohen BJ, Buckley MM, Clewley JP, Jones VE, Puttick AH, Jacoby RK. Human parvovirus infection in an early rheumatoid and inflammatory arthritis. Ann Rheum Dis 1986;45:832-8.

(8.) Dijkmans BA, van Elsacker-Niele AM, Salimans MMM, van Albada-Kuipers GA, de Vries E, Weiland HT. Human parvovirus B19 DNA in synovial fluid. Arthritis Rheum 1988;31:279-81.

(9.) Kandolf R, Kirschner P, Hofschneider PH, Vischer TL. Detection of parvovirus in a patient with 'reactive arthritis' by in situ hybridisation. Clin Rheumatol 1989;8:398-401.

(10.) Saal JG, Stendle M, Einsele H, Muller CA, Fritz P, Zacher J. Persistence of B19 parvovirus in synovial membranes of patients with rheumatoid arthritis. Rheumatology 1992;12:147-51.

(11.) Wordsworth P, Pile K. Rheumatoid arthritis:Etiology. In: Klippel JH, Dieppe PA, editors. Rheumatology. Hilo Offset Ltd, Colchester, UK. 1994. p.8.1-8.9.

(12.) Nikkari S, Lukkainen R, Mottonen T, Meurman O, Hannonen P, Skurnik M, et al. Does parvovirus B19 have a role in rheumatoid arthritis? Ann Rheum Dis 1994;53:106-11.

(13.) Murai C, Munakata Y, Takahashi Y, Ishii T, Shibata S, Muryoi T, et al. Rheumatoid arthritis after human parvovirus B19 infection. Ann Rheum Dis 1999;58(2):130-2.

(14.) Kerr JR, Cartron JP, Curran MD, Moore JE, Elliott JRM, Mollan RAB. A study of the role of parvovirus B19 in rheumatoid arthritis. Br J Rheumatol 1995;34:809-13.

(15.) Kamanli A, Calasyer I, Kaya A. Romatoid artritli hastalarda Human Parvovirus B19 IgG ve IgM antikor duzeyleri. Romatizma 2001;16(3):138-42.

(16.) Ray NB, Nieva DRC, Seftor EA, Khalkhali-Ellis Z, Naides SJ. Induction of an invasive phenotype by human parvovirus B19 in normal human synovial fibroblasts. Arthritis Rheum 2001; 44:1582-6.

(17.) Cohen BJ, Buckley MM, Clewley JP, Jones VE, Puttick AH, Jacoby RK. Human parvovirus infection in early rheumatoid and inflammatory arthritis. Ann Rheum Dis 1986; 45: 832-8.

(18.) Speyer I, Breedveld F, Dijkmans B. Human parvovirus B19 infection is not followed by inflammatory joint disease during long term follow-up. A retrospective study of 54 patients. Clin Exp Rheumatol 1998; 16: 576-8.

(19.) Soderlund-Venermo M, Hokynar K, Nieminen J, Rautakorpi H, Hedman K. Persistence of human parvovirus B19 in human tissues. Pathol Biol 2002;50:307-16.

(20.) Takahashi Y, Murai C, Shibata S, Munakata Y, Ishii T, Ishii K. Human parvovirus B19 as a causative agent for rheumatoid arthritis. Proc Natl Acad Sci USA 1998;95:8227-32.

(21.) Cartilage matrix invasion studies with primary human synovial cells and human parvovirus B19. Arthritis Rheum 1999;42:S339.

(22.) Lunardi C, Tiso M, Borgato L, Nanni L, Millo R, De Sandre G. Chronic parvovirus B19 infection induces the production of anti-virus antibodies with autoantigen binding properties. Eur J Immunol 1998;28:936-48.

Yazisma Adresi/Address for Correspondence: Dr. Ozlem Solak, Afyon Kocatepe Universitesi, Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon Anabilim Dali, Afyonkarahisar, Turkiye Tel.: +90 414 315 94 35 E-posta: ozlemsolak@hotmail.com

Ozlem Solak [1], Mustafa Altindis [2], Hasan Toktas [1], Umit Dundar [1], Resit Koken [3], Aycan Turel [1], Nedim Tunc [2], Vural Kavuncu [1]

[1] Afyon Kocatepe Universitesi, Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon Anabilim Dali

[2] Afyon Kocatepe Universitesi, Mikrobiyoloji Anabilim Dali

[3] Afyon Kocatepe Universitesi, Cocuk Sagligi ve Hastaliklari Anabilim Dali
Tablo 1. Romatoid artrit (RA) ve Osteoart
HPV B19 IgM ve IgG

 RA OA p
 (n=62) % (n=29) %

HPV IgM
 Pozitif 11.3 13.8 >0.05
 Negatif 88.7 86.2

HPV IgG
 Pozitif 46.8 58.6 >0.05
 Negatif 53.2 41.4
COPYRIGHT 2009 Aves Yayincilik
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2009 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article/Orijinal Arastirma
Author:Solak, Ozlem; Altindis, Mustafa; Toktas, Hasan; Dundar, Umit; Koken, Resit; Turel, Aycan; Tunc, Nedi
Publication:Turkish Journal of Rheumatology
Article Type:Report
Geographic Code:7TURK
Date:Mar 1, 2009
Words:2040
Previous Article:The reliability and cross-cultured adaptation of the Boston questionnaire; in Turkish illiterate patients/Okur yazar olmayan hastalarda; Boston...
Next Article:The effect of grip strength on bone mineral density measurements in postmenopausal sedentary women/Postmenopozal sedanter kadinlarda kavrama...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2019 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters