Printer Friendly

Relationship between upper extremity muscle strength and functional level and mobility in patients with ankylosing spondylitis/Ankilozan spondilit hastalarinda ust ekstremite kas kuvvetleri ile fonksiyonel duzey ve mobilite iliskisi.

Giris

Ankilozan Spondilit (AS) daha cok aksiyal iskeleti etkileyen, spinal ve torasik mobiliteyi ilerleyici olarak kisitlayan kronik romatolojik bir hastaliktir (1). Agri ve yapisal lezyonlar zaman icerisinde hastalarin antaljik postur edinmelerine yol acar. Bu antaljik postur genellikle cenenin protruzyonu, torasik kifoz, lomber omurgada duzlesme, skapulanin protraksiyonu ve kalcanin fleksiyon ve ic rotasyonu gibi degisikliklere neden olur (2). Hastaligin ilerlemesinin ilk 10 yilda daha fazla olduguna dair kanitlar mevcuttur. Spinal mobilitenin erken limitasyonu en onemli prognostik faktorlerden biri olarak belirlenmistir (3).

Ankilozan Spondilitli hastalara tedavi programi cikarmak amaciyla ve hastaligi takipte mobilite parametreleri esas alinmaktadir. AS'li hastalarin kas kuvvetleri rutinde degerlendirilmemektedir. Oysa ki AS'li hastalarda kas kuvveti, hastaligin kendisinden veya bozulmus biyomekanige bagli gelisebilecek kas dengesizliginden etkilenebilir. Bu durumda kas kuvveti degerlendirilmesi ve izole kas gruplarinin guclendirilmesine yonelik kisiye ozel egzersiz receteleriyle daha olumlu sonuclar alinabilir.

Ankilozan Spondilitli hastalarda kas kuvvetini degerlendiren ve mobilite veya fonksiyonel duzeyle iliskisini inceleyen calismalar spinal kaslar (4, 5), kuadriseps kasi (6-8), el kaslari (7) veya solunum kaslari (9, 10) uzerinde yapilmistir. Daha once ust ekstremite proksimal kas gruplarinin kas kuvvetinin mobilizasyon ve fonksiyonel duzeyle iliskisini inceleyen bir calisma yapilmamistir. Spinal mobilizasyondaki kisitlilik, hastalik aktivitesi ve dolayisiyla agrinin neden oldugu postural degisiklikler, ust ekstremite kaslarinda dengesizlige ve az kullanima bagli atrofi ve guc kaybina yol acabilir. Deltoid, supraspinatus ve biseps kas gruplarinda tendinit ve origolarinda entesopati gelistigi gosterilmistir (11). Yapilan bir calismada AS hastalarinin trapez kasinda elektromiyografik yorgunlugun daha cabuk oldugu gozlemlenmistir (12). Butun bu sebeplerden dolayi AS hastalarinda ust ekstremite kas gruplarinda da kuvvet kaybi olabilecegini ve olasi kuvvet kaybinin mobilite ve fonksiyonel parametrelerle iliskili olabilecegini dusunduk.

Bu calismanin amaci AS'li hastalarda ust ekstremite kas kuvvetlerini degerlendirmek ve kas kuvvetleri ile foksiyonel duzey ve mobilite arasinda iliski olup olmadigini saptamaktir.

Yontem ve Gerecler

Modifiye New York kriterlerine gore Ankilozan Spondilit tanisi almis 30 hasta ve 20 saglikli kontrol calismaya alindi. Ust ekstremite kas kuvvetini etkileyecek hastaliklari olanlar calismaya alinmadi. Bu nedenle servikal disk hernisi, torasik cikis sendromu, kubital tunel sendromu, karpal tunel sendromu gibi ust ekstremite tuzak noropatisi olanlar, omuz, dirsek ve elbilegine yonelik kas iskelet sistemi problemi olanlar, norolojik hastaligi olanlar calismaya alinmadi. Calismaya alinmadan once tum hastalarin onayi alindi. Calisma Universite Etik Kurulu tarafindan onaylandi. Hastalarin yas, cinsiyet, vucut kutle indeksi (VKI) kg/m2, hastalik suresi (yil) gibi demografik ozellikleri kaydedildi. Hastalarin fiziksel aktivite duzeyi kendi olusturdugumuz bir skalayla degerlendirildi. Bu skalada egzersiz aliskanligi var, yok, var ise ne tip egzersiz oldugu ve haftada ne siklikla ve kacar dakika uygulandigini sorgulayan bir skalaydi. Hasta grubunun tumunun egzersiz aliskanligi yoktu. Bu nedenle saglikli kontrol grubu secilirken fiziksel aktivitesi olmayan kisiler secildi. Hastalarin sistemik steroid, nonsteroid antiinflamatuar ilac, hastaligi modifiye edici ilac ve biyolojik ajan kullanip kullanmadiklari sorgulandi ve kaydedildi. Hastalar Diabetes Mellitus ve tiroid fonksiyon bozuklugu acisindan da sorgulandilar. Her iki grubun mobilite olcumleri oksiput-duvar (OD), cene-sternum (CS), parmak-yer mesafesi (PY), modifiye Schober (MS), gogus ekspansiyon capi (GEC) olculerek saptandi (cm). Ust ekstremite-govde dinamometresi (ELSA, Istanbul) ile her iki grupta deltoid on, biceps,trapez orta ve romboid kas gruplarinin kas kuvveti (kg) olcumu yapildi. Hastalarin Bath Ankilozan Spondilit Fonksiyonel Indeksi (13) (BASFI) ve Bath Ankilozan Spondilit Hastalik Aktivite Indeksi (BASHAI) (14) ile fonksiyonel duzeyleri degerlendirildi. BASFI, hastalarin gunluk yasam aktivitelerini gerceklestirmedeki fonksiyonel kapasitesini sorgulayan 10 sorudan olusmaktadir. Tum sorular 10 cm gorsel analog skalaya gore puanlanmaktadir. Daha yuksek deger daha fazla limitasyon anlamina gelmektedir. Bu olcegin Turkce gecerlilik ve guvenilirlik calismasi yapilmistir (15). BASHAI, son bir hafta icerisinde yorgunluk, omurga ve eklem agrisi, hassasiyet ve sabah tutuklugu olup olmadigini sorgulayan 6 sorudan olusmaktadir. Tum sorular 10 cm vizuel analog skalaya gore skorlanmaktadir. Yuksek skorlar daha fazla hastalik aktivitesini gostermektedir. BASHAI'nin Turkce gecerlilik ve guvenilirlik calismasi yapilmistir (16). Degerlendirmeler ve dinamometrik olcumler ayni hekim ve ayni fizyoterapist tarafindan yapildi.

Gruplar arasi karsilatirma Mann Whitney U testi ile analiz edildi. Hastalarin kas kuvveti olcumleri ve mobilizasyon olcumleri ile fonksiyonel duzeyleri arasindaki iliski Spearman korelasyon katsayisi ile degerlendirildi.

Bulgular

Hasta grubun ortalama yasi 34.8 [+ or -] 9,1 (24-52) olup ortalama hastalik suresi 8.4 [+ or -] 8.3 yildi (9 kadin, 21 erkek). Kontrol grubunun ise ortalama yasi 34.0 [+ or -] 7.3 (21-54) yil idi (7 kadin, 13 erkek). Hastalarin 5'i biyolojik ajan (anti-TNFalfa), 17'si hastalik modifiye edici ajan (Sulfosalazin 2 g/ gun), 8'i sadece cesitli dozlarda farkli nonsteroid antiinflamatuar ilac kullanmaktaydi. Hastalik modifiye edici ajan kullanlardan 5'inde kortikosteroid kullanimi mevcuttu. Endokrin hastaliklardan sadece 1 hastada Diabetes Mellitus saptandi.

Her iki grubun degerlendirme parametreleri Tablo-1'de sunulmustur. Gruplar arasinda yas, VKI (kg/m2), cinsiyet acisindan fark saptanmadi (Tablo 1). Biseps, trapez orta ve deltoid on kas kuvvetleri (kg) hasta grupta anlamli olarak dusuk saptandi (sirasiyla p=0.001, p=0.004, p=0,029). Romboid kas kuvveti hasta grupta daha dusuk olmasina ragmen anlamli fark saptanmadi (p=0.298). PY mesafesi, MS, GEC degerleri (cm) hasta grupta saglikli gruba gore anlamli olarak dusuktu (sirasiyla p=0,009, p=0.000, p=0.003). OD, CS mesafesi acisindan ise iki grup arasinda fark saptanmadi (Tablo 1).

Hasta grupta biseps kas kuvveti ile MS (r=0.480, p=0.038), GEC arasinda pozitif (r=0.472, p=0.011), PY mesafesi (r=-0.628, p=0.000) arasinda negatif, trapez orta bolum kas kuvveti ile MS (r=0.621, p=0.005) ve PY mesafesi arasinda pozitif (r=-0.610, p=0.001), deltoid on kas grubu ile MS (r=0.383, p=0.044), GEC (r=0.513, p=0.005) arasinda pozitif, PY mesafesi (r=-0.645, p=0.000) ve CS mesafesi arasinda negatif (r=-0.498, p=0.008), romboid kas kuvveti ile GEC (r=0.421, p=0.026) arasinda pozitif, PY mesafesi (r=-0.504, p=0.006) arasinda negatif yonde iliski saptandi (Tablo 2). Olculen kas kuvvetleri ile BASFI ve BASHAI degerleri arasinda herhangi bir iliski saptanmadi (Tablo 2).

Tartisma

Bu calismanin bulgulari, AS'li hastalarda ust ekstremite kas kuvvetlerinin azaldigini ve spinal mobilite ile ust ekstremite kas kuvvetleri arasinda iliski oldugunu gostermistir. Daha once AS'li hastalarda ust ekstremite kas kuvvetini degerlendiren tek bir calismaya rastlanmistir (12). Alt ekstremite kas kuvveti ve gogus kas kuvvetiyle ilgli arastirmalar ise daha yaygin calisilmistir. Mengshoel ve ark. (8) AS'li hastalarda kuadriseps kas kuvvetiyle yurume mesafesi arasindaki iliskiyi incelemisler ve kardiyovaskuler dayanikliliktan ve yastan bagimsiz olarak kas kuvvetinin yurume suresiyle iliskili bulmuslardir. Sahin ve ark (9), gogus ekspansiyon capi ile gogus kas kuvveti, BASFI skorlari ile degerlendirilen fonksiyonel duzey ve pulmoner fonksiyon arasindaki iliskiyi incelemisler, gogus ekspansiyon capi ile pulmoner fonksiyon arasinda pozitif, hastalik suresi ile ters iliski saptanmis ancak BASFI skoruyla ve gogus kaslari kuvveti ile iliski saptanmamistir. Bizim calismamizda da benzer sekilde ust ekstremite kas kuvvetleri ile mobilite parametreleri arasinda iliski saptanirken BASFI ve BASHAI skorlari arasinda iliski saptanmamistir. Bunun sebebi bu fonksiyonelligi ve hastalik aktivitesini degerlendiren skalarda sorgulanan aktivitelerin ust ekstremite ile dogrudan iliskili fonksiyonlari irdelemiyor olmasindan kaynaklanabilir. Bu anlamda BASFI ve BASHAI rutin olarak kullanilmakla birlikte eksik kalmaktadir. Fonksiyonel seviyeyi irdeleyen yeni skalalar gelistirilebilir.

Baska bir calismada pulmoner fonksiyonlar ile gogus ekspansiyon capi erken ve gec donem AS'li hastalar arasinda karsilastirilmistir (10). Gec AS vakalarinda erken AS'li vakalara gore daha fazla pulmoner fonksiyon ve gogus ekspansiyon capinda daralma tespit edilmis, erken donemde egzersizlerin onemi vurgulanmistir. Bizim calismamizda ortalama hastalik suresi 8 yil oldugundan daha cok erken donem sonuclari yansitmaktadir. Bu donemde bile saglikli kisilere gore azalmis kas kuvvetleri, ileri donemde kisilerin fonksiyonel duzeyini etkileyecek duzeyde daha da azalabilir. Erken ve gec donem AS'li hastalarin karsilastirildigi bir calismayla daha objektif sonuclar alinabilir. Bizim calismamizin sonuclarina gore erken donemde AS'li hastalarin egzersiz programlarina kas kuvvetlendirme egzersizlerinin de eklenmesinin faydali olacagi kanaatindeyiz.

Yapilan bir calismada AS'li hastalarda aerobik kapasitenin azalmasina etki eden faktorler arastirilmistir (7). Aerobik kapasite ile periferik kas kuvvetleri arasinda guclu iliski saptanmistir. Hagberg ve ark. (12) ise, 8 omuz patolojisi olmayan AS'li hasta ve 10 saglikli kontrolde omuz kusagi kas kuvvetlerini ve trapez kasindaki elektromiyografik aktiviteyi incelemislerdir. AS'li hastalarda elektromiyografik yorgunlugun daha cabuk gelistigini gozlemlemislerdir. Bu sonuc AS'li hastalarda kas fonksiyonlarinda degisim meydana geldigini, miyopati gelistigini dusundurmustur. Hopkins ve ark (17), AS'li hastalarda kuadriseps kas biyopsisi yapmislar ve saglikli kontrollere gore kas lif sayisinda azalma, atrofi, kas hucre cekirdeginde santral goc, asitfosfataza lokal reaksiyon gibi belirgin histolojik ve histokimyasal degisikler gozlemislerdir. Lambert ve ark. (11), AS hastalarinda ilk defa omuz tutulumunu Magnetik Rezonans Goruntuleme ile detayli olarak incelemisler ve saglikli kontrollerle karsilastirmislardir. En cok gozlenen omuz problemleri rotator kaf tendiniti, supraspinatus ve deltoid enteziti olmustur. Bunlardan yalniz deltoid entezopatisi sadece hastalarda olup, saglikli kontrollerde gorulmemistir. Riera-Faus S. ve ark. (6), AS hastalarinin kuadriseps kasinda yaptiklari dinamometrik, elektromiyografik ve kas biyopsisi calismasinda entezopatik aktivite ile kas kuvvetsizligi arasinda iliski bulmustur. Yuzde 46,4 oraninda miyopatik elektromiyografi paterni, %66 hastada histolojik degisiklikler saptanmistir ancak hastalik aktivasyonu ile bu bulgular korele bulunmamistir. Carter ve ark (7), aerobik kapasite ile kuadriseps ve el kavrama gucu ile degerlendirdikleri periferik kas kuvveti arasindaki iliskiyi incelemisler, AS hastalarinda egzersiz intoleransinin en iyi belirleyicisinin kas fonksiyonu oldugunu saptamislardir.

Calismamizin sonuclari irdelendiginde, ust ekstremite kas kuvvetleri ile dorsal ve lomber mobilizasyon arasinda iliski oldugu, servikal mobilizasyon ile iliski saptanmadigi soylenebilir. Saglikli kontrollerle karsilastirildiginda servikal mobilizasyon parametreleri acisindan fark saptanmamistir. Bu sonuc hastalarin servikal mobilizasyonunun cok etkilenmemis olmasina bagli olabilir.

Sonucu etkileyebilecek etkenler olan yas, cinsiyet, VKI ve fiziksel aktivite acisindan saglikli kontrol grubu AS'li gruba benzerdir. Saglikli bireylerle karsilastirildiginda ust ekstremite kas kuvvetlerinde saptanan anlamli azalmanin agri ve ozurluluk duzeyine bagli olarak kullanmamaya bagli gelistigi dusunulmustur.

Romatoid Artrit gibi kronik inflamatuvar hastaliklarda artmis serum tumor nekrozis faktor ve diger proinflamatuar sitokinlerin konsantrasyonuna bagli olarak kas kutlesinde azalma olmaktadir (18, 19). AS'li hastalarda da bu sitokinlerin arttigi bilinmektedir (20). Marcona ve ark. nin (21) calismasinda AS'li hastalarda iskelet kasi kutlesinde azalma saptanmis, alt ve ust ekstremitedeki azalan kas kuvveti ile iliskili bulunmustur.Yapilan bir calismada 12 ay suresince etanersept ve infliksimab tedavisi goren seronegatif spondiloartropatisi olan hastalarin toplam kas kutlesinde anlamli artis saptanmistir (22). Calismamizda her ne kadar vucut kompozisyonu degerlendirilmediyse de tum bu literatur bilgisine dayanarak, AS'li hastalarda kas kuvvetindeki azalma uzerinde, kas kutlesindeki azalmanin da etkisi olabilir dusuncesindeyiz.

Calismamizin bir limitasyonu kas kuvveti olcumlerinde manuel dinamometre kullanilmasidir. Calismamizda izole olculebilen ve gunluk yasam aktivitelerinde en cok kullanilan kas gruplari secilmistir. Degerlendiricilerden kaynaklanan farklar sonucu yanlis etkilememesi icin olcumler ayni fizyoterapist tarafindan yapilmistir. Ancak tum kas kuvvetlerini olcebilen izokinetik test sitemi gibi daha ileri teknolojik cihazlarla yapilan kas kuvveti olcumleri daha guvenilirdir.

Ankilozan Spondilit'in kesin bir tedavisi yoktur. Hastaligin iyi kontrol edilmesi saglanmalidir. Egzersiz cogunlukla onerilen bir tedavi secenegidir (23). AS'de egzersiz uygulamalarinin amaci genel fonksiyonelligi ve yasam kalitesini saglamak ve arttirmaktir. Uzun vadedeki hedef ise hastanin fleksiyon deformitelerinin gelismesinin onlenmesi ve iyi bir posture sahip olmasidir (24). Bu amacla cogunlukla germe ve fleksibilite egzersizlerinden olusan programlar denenmektedir (25-27) ancak bu egzersiz programlari hastaya spesifik degildir. Literatur incelendiginde kuvvetlendirmeye yonelik egzersizlerin fazla arastirilmadigi fark edilmistir. AS'li bir hastayla karsilasildiginda o kisiye ozel egzersiz programlari uretilmemektedir.

Sonuc olarak AS'li hastalarda ust ekstremite kas kuvvetleri azalmaktadir. Bu kas kuvvetlerindeki azalma mobilizasyonun azalmasiyla dogru orantili bulunmustur. Erken donemden baslayarak mobilizasyon egzersizlerinin yani sira kas kuvvetlendirme egzersizlerinin de baslanmasinin dogru olacagi kanaatindeyiz.

Received: 17.09.2008 Accepted: 05.12.2008

Alindigi Tarih: 17.09.2008 Kabul Tarihi: 05.12.2008

Kaynaklar

(1.) Dougados M. Diagnostic features of Ankylosing Spondylitis. Br J Rheumatol 1995; 34: 301-3.

(2.) Fernandez de las Penas C, Alonso C, Rodriguez S, Miangolarra JC. New techniques in physical therapy in Ankylosing Spondylitis. Rheuma 2002; 3: 17-25.

(3.) Braun J, Pincus T. Mortality, course of disease and prognosis of patients with Ankylosing Spondylitis. Clin Exp Rheumatol 2002; 20: 16-22.

(4.) Heionen P, Kautiainen H, Mikkelsson M. Erector spinae SEMG activivity during forward flexion and re-extension in ankylosing spondylitis patients. Pathophysiology 2005; 12: 289-93.

(5.) Sage MR, Gordon TP. Muscle atrophy in ankylosing spondylitis: CT demonstration. Radiology 1983; 149: 480.

(6.) Faus-Riera S, Martinez-Pardo S, Blanch-Rubio P, Duro-Pujol JC, Corominas-Torres JM. Muscle pathology in ankylosing spondylitis: clinical, enzymatic, electromyographic and histologic correlation. J Rheumatol 1991; 18: 1368-71.

(7.) Carter R, Riantawan P, Banham SW, Sturrock RD. An investigation of factors limiting aerobic capacity in patients with ankylosing spondylitis. Respir Med. 1999; 93: 700-8.

(8.) Mengshoel AM, Jokstad K, Bjerkhoel F. Associations between walking time, quadriceps muscle strength and cardiovascular capacity in patients with rheumatoid arthritis and ankylosing spondylitis. Clin Rheumatol 2004; 23: 299-305.

(9.) Sahin G, Calikoglu M, Ozge C, Incel N, Bicer A, Ulsubas B, et al. Respiratory muscle strength but not BASFI score relates to diminished chest expansion in ankylosing spondylitis. Clin Rheumatol. 2004; 23: 199-202.

(10.) Sahin G, Guler H, Calikoglu M, Sezgin M. A comparison of respiratory muscle strength, pulmonary function tests and endurance in patients with early and late stage ankylosing spodylitis. Z Rheumatol. 2006; 65: 535-8, 540.

(11.) Lambert RG, Dhillon SS, Jhangri GS, Sacks J, Sacks H, Wong B, Russel AS, Maksymowych WP. High prevalence of symptomatic enthesopathy of the shoulder in ankylosing spondylitis: deltoid origin involvement constitues a hallmark of disease. Arthritis Rheum 2004; 51: 681-90.

(12.) Hagberg M, Hagner IM, Bjelle A. Shoulder muscle strength, endurance and electromyographic fatigue in ankylosing spondylitis. Scand J Rheumatol 1987; 16: 161-5.

(13.) Calin A, Garrett S, Whitelock H, Kennedy LG, O'Hea J, Mallorie P, et al. A new approach to defining functional ability in ankylosing spondylitis: the development of the Bath Ankylosing Spondylitis Functional Index. J Rheumatol. 1994; 21: 2281-5.

(14.) Garrett S, Jenkinson T, Kennedy LG, Whitelock H, Gaisford P, Calin A. A new approach to defining disease status in AS: The Bath Ankylosing Spondylitis Disease Activity Index (BASDAI). Rheumatol 1994; 21: 2286-91.

(15.) Yanik B, Gursel YK, Kutlay S, Ay S, Elhan AH. Adaptation of the Bath Ankylosing Spondylitis Functional Index to the Turkish population, its reliability and validity: functional assessment in AS. Clin Rheumatol. 2005; 24: 41-7.

(16.) Ay S, Kutlay S, Kurtais Y, Yanik B. Ankilozan spondilitli hastalarda bath ankilozan spondilit Hastalik aktivite indeksinin (BASHAI) turkce versiyonunun Gecerlilik ve guvenilirlik calismasi. Romatizma 2004; 19: 139-46.

(17.) Hopkins GO, McDougall J, Mills KR, Isenberg DA, Ebringer A. Muscle changes in ankylosing spondylitis. Br J Rheumatol. 1983; 22: 151-7.

(18.) Kotler DP. Cachexia. Ann Intern Med 2000; 133:622-34.

(19.) Rall LC, Roubenoff R. Rheumatoid cachexia: metabolic abnormalities, mechanisms and interventions. Rheumatology 2004; 43: 1219-23.

(20.) Gratacos J, Collado A, Filella X, Sanmarti R, Canete J, Llena J, et al. Serum cytokines (IL-6, TNF-alpha, IL-1 beta and IFN-gamma) in ankylosing spondylitis: a close correlation between serum IL-6 and disease activity and severity. Br J Rheumatol 1994; 33: 927-31.

(21.) Marcora S, Casanova F, Williams E, Jones J, Elamanchi R, Lemmey A. Preliminary evidence for cachexia in patients with well-established ankylosing spondylitis. Rheumatology 2006; 45: 1385-8.

(22.) Briot K, Garnero P, Le Henanff A, Dougados M, Roux C. Body weight, body composition, and bone turnover changes in patients with spondyloarthropathy receiving anti-tumour necrosis factor treatment. Ann Rheum Dis 2000; 564: 1137-40.

(23.) Fernandez-de-Las-Penas C, Alonso-Blanco C, Alguacil-Diego IM, Miangolarra-Page JC.One-year follow-up of two exercise interventions for the management of patients with ankylosing spondylitis: a randomized controlled trial. Am J Phys Med Rehabil. 2006; 85: 559-67.

(24.) Russel P, Unsworth A, Haslock Y. The effect of exercise on Ankylosing Spondylitis: A preliminary study. Br J Rheumatol 1993; 32: 498-506.

(25.) Hidding A, Van Der Linden S, De Witte L. Therapeutic effects of individual physical therapy in Ankylosing Spondylitis related to duration of disease. Clin Rheumatol 1993; 12: 334-40.

(26.) Hidding A, Van der Linden S, Boers M, Gielen X, de Witte L, Kester A, et al. Is group physical therapy superior to individualized therapy in Ankylosing Spondylitis? A randomized controlled trial. Arthritis Care Res. 1993; 6: 117-25.

(27.) Kraag G, Stokes B, Groh J. The effects of comprehensive home physiotherapy and supervision on patients with Ankylosing Spondylitis: A randomized controlled trial. Rheumatol 1990; 17: 228-33.

Yazisma Adresi /Address for Correspondence: Dr. Duygu Geler Kulcu, Yeditepe Universitesi Tip Fakultesi, Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon Anabilim Dali, Istanbul, Turkiye Tel.: +90 216 578 41 08 Faks: +90 216 467 88 69 E-posta: d_geler@yahoo.com.tr

Duygu Geler Kulcu [1], Muge Bicakcigil [2], Gulcin Gulsen [1], Demet Tasan [3], Esra Imamoglu [1], Derya Ozkan [1]

[1] Yeditepe Universitesi Tip Fakultesi, Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon Anabilim Dali, Istanbul, Turkiye

[2] Yeditepe Universitesi Tip Fakultesi, Romatoloji Bilim Dali, Istanbul, Turkiye

[3] Kartal Devlet Egitim ve Arastirma Hastanesi, Romatoloji Bolumu, Istanbul, Turkiye
Tablo 1. Her iki grubun degerlendirme parametrelerinin
karsilastirmasi (ortanca deger, minimum-maksimum)

 Hasta grup Kontrol grubu
 (n=30) (n=20)

Yas (yil) 33 (24-54) 32.5 (22-50)
Cinsiyet 9 kadin, 21 erkek 7 kadin, 13 erkek
VKI (kg/[m.sup.2]) 24 (19-27) 23 (17-28)
Hastalik suresi (yil) 6 (1-30) --
Cene-sternum mesafesi (cm) 0 (0-6) 0 (0-2)
Oksiput-duvar mesafesi (cm) 0 (0-11) 0 (0-0)
Modifiye Schober (cm) 17 (15-22) 23 (21-24)
Parmak-yer mesafesi (cm) 9 (0-57) 5 (0-10)
Gogus ekspansiyon cap 4 (3-7) 6 (3-8)
farki (cm)
Deltoid-on 10 (2-80) 24 (4-68)
Romboid 18 (2-70) 20 (10-70)
Biseps 18 (4-140) 60 (20-140)
Trapez-orta 10 (2-80) 37 (12-88)
BASFI 2 (1-8.4) --
BASHAI 3 (0.8-7.5) --

 p

Yas (yil) 0.658
Cinsiyet 0.180
VKI (kg/[m.sup.2]) 0.320
Hastalik suresi (yil) --
Cene-sternum mesafesi (cm) 0.225
Oksiput-duvar mesafesi (cm) 0.612
Modifiye Schober (cm) 0.000
Parmak-yer mesafesi (cm) 0.067
Gogus ekspansiyon cap 0.003
farki (cm)
Deltoid-on 0.029
Romboid 0.812
Biseps 0.001
Trapez-orta 0.004
BASFI -
BASHAI -

VKI: Vucut kutle Indeksi, BASFI: Bath Ankilozan Spondilit Fonksiyonel
Indeksi, BASHAI: Bath Ankilozan Spondilit Hastalik Aktivite Indeksi

Tablo 2. Hasta grupta kas kuvvetleri ile mobilite ve fonksiyonel
duzey arasindaki iliski

 biseps Trapez orta

Modifiye Schober (cm) r=0.480 r=0.621
 p=0.038 p=0.005
Gogus ekspansiyon cap farki (cm) r=0.472 r=0.220
 p=0.011 p=0.260
Parmak-yer mesafesi (cm) r=-0.628 r=-0.610
 p=0.000 p=0.001
Cene-sternum mesafesi (cm) r=-0.326 r=-0.315
 p=0.097 p=0.109
Oksiput-duvar mesafesi (cm) r=-0.295 r=-0.325
 p=0.128 p=0.091
BASFI r=-0.176 r=-0.357
 p=0.486 p=0.146
BASHAI r=0.277 r=0.134
 p=0.267 p=0.595

 deltoid-on romboid

Modifiye Schober (cm) r=0.383 r=0.125
 p=0.044 p=0.527
Gogus ekspansiyon cap farki (cm) r=0.513 r=0.421
 p=0.005 p=0.026
Parmak-yer mesafesi (cm) r=-0.645 r=-0.504
 p=0.000 p=0.006
Cene-sternum mesafesi (cm) r=-0.498 r=-0.344
 p=0.008 p=0.073
Oksiput-duvar mesafesi (cm) r=-0.364 r=-0.238
 p=0.057 p=0.233
BASFI r=-0.140 r=0.029
 p=0.578 p=0.908
BASHAI r=-0.053 r=0.161
 p=0.833 p=0.524

BASFI: Bath Ankilozan Spondilit Fonksiyonel Indeksi, BASHAI:
Bath Ankilozan Spondilit Hastal?k Aktivite Indeksi
COPYRIGHT 2009 Aves Yayincilik
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2009 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article/Orijinal Arastirma
Author:Kulcu, Duygu Geler; Bicakcigil, Muge; Gulsen, Gulcin; Tasan, Demet; Imamoglu, Esra; Ozkan, Derya
Publication:Turkish Journal of Rheumatology
Article Type:Report
Geographic Code:7TURK
Date:Jun 1, 2009
Words:3118
Previous Article:Factors affecting the quality of life in patients with fibromyalgia/ Fibromiyalji sendromunda yasam kalitesi uzerine etkili faktorler.
Next Article:Comparison of ketoprofen phonophoresis with ketoprofen and lidocaine-prilocaine phonophoresis in patients with subacromial impingement...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2019 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters