Printer Friendly

Relationship between testicular sperm extraction results and AZF gene mutations. / Testikuler sperm ekstraksiyonu sonuclarinin AZF gen mutasyonlari ile iliskisi.

Ozet

Amac: Bu calismada azoospermik infertil erkek hastalarda yapilan testikuler sperm ekstraksiyonu (TESE) sonucunun Y mikrodelesyonu, karyotip analizi ve patoloji sonuclari ile iliskisinin arastirilmasi amaclanmistir.

Gerec ve yontem: Ocak 2008-Aralik 2009 tarihleri arasinda Ege Universitesi Tip Fakultesi Uroloji Anabilim Dali'nda TESE yapilan 165 infertil azoospermik erkek hasta medikal anamnez ve fizik muayene bulgulari ile spermiogram, karyotip analizi, Y kromozomu mikrodelesyonu varligi, FSH duzeyi ve TESE sonucunda sperm bulunabilirligi acisindan degerlendirilmistir.

Bulgular: Olgularin ortalama yasi 34 [+ or -] 5.42, infertilite suresi 73 [+ or -] 57.7 ay ve infertilite tipi %98.8 primer olarak saptandi. Olgularin ortalama testis hacmi 12.3 cc idi ve 32 hastada varikosel varligi tespit edildi. Ortalama FSH duzeyi 17 IU/mL idi. Yedi (%4.2) hastanin karyotip analizinde Klinefelter sendromu (47XXY), 1 (%0.6) hastada 46XYinv(9)(p11;q13) inversiyonu, 1 (%0.6) hastada 46XXY(96)/46XY(3)/46XXXY(1) mozaikligi bulundu. Hastalarin 10'unda AZFc, 1'inde AZFb ve 1 olguda her iki delesyona da rastlandi. Hastalarin 109'una mikroTESE, 56 hastaya ise konvansiyonel TESE uygulandi. Patoloji sonuclarina gore 91 (%55.2) olguda germ hucre aplazisi, 32 (%19.4) olguda maturasyon duraklamasi, 23 (%13.9) olguda normal spermatogenez, 10 (%6.1) olguda tubuler skleroz, 9 (%5.5) olguda hipospermatogenez saptandi. Y mikrodelesyonu olan olgularin %75'inde patoloji sonucu germ hucre aplazisi, %25'inde maturasyon duraklamasi olarak saptandi. Tum olgularin %37.5'inde sperm bulunurken, bu oran AZFc mevcut olgularda %27.2 idi.

Sonuc: TESE operasyonu, azospermi tedavisinde basari ile uygulanabilen bir yontemdir. AZF gen mutasyonunun saptanmasi olumsuz bir TESE sonucunu ongormede faydali bir analizdir.

Anahtar sozcukler: AZF; erkek infertilitesi; Klinefelter; TESE; Y mikrodelesyon.

Abstract

Objective: In this study, the effects of testicular sperm extraction (TESE) outcome on Y microdeletion, caryotype analysis, and pathology results in azoospermic infertile male patients were investigated.

Materials and methods: A total of 165 azoospermic infertile male patients who underwent TESE between January 2008-December 2009 in Ege University Faculty of Medicine, Urology Department have been evaluated for medical history, physical examination, spermiogram, caryotype analysis, Y chromosome microdeletion, FSH level, and TESE outcome regarding sperm availability.

Results: Mean age of patients was 34[+ or -]5.42 years, mean time of infertility was 73[+ or -]57.7 months, and infertility type was primary in 98.8% of cases. Mean testicular volume was 12.3 cc, and varicocele was detected in 32 patients. Mean FSH level was 17 IU/mL. In 10 of the cases AZFc deletion, in 1 case AZFb deletion and in 1 case both deletions were identified. Number of patients underwent microTESE and conventional TESE were 109 and 56, respectively. Regarding the pathological outcomes, 91 (55.2%) cases were germinal cell aplasia, 32 (19.4%) cases were maturation arrest, 23 (13.9%) cases were normal spermatogenesis, 10 (6.1%) cases were tubulary sclerosis, 9 (5.5%) cases were hipospermatogenesis. The cases in which Y microdeletion was present, pathological outcome was 75% germinal cell aplasia and 25% maturation arrest. Sperm avaliability was present in 37.5% of all cases, and this ratio was 27.2% in the cases with AZFc mutation.

Conclusion: TESE operation is a method that can be applied successfully in the treatment of azospermia. Detection of the AZF gene mutations is useful to predict a negative TESE outcome.

Key words: AZF; Klinefelter; male infertility; TESE; Y microdeletion.

Ciftlerin Cocuk sahibi olma arzularina, duzenli cinsel iliskiye sahip olmalarina ve gebeligi onleyici yontem kullanmamalarina ragmen, bir yil iCerisinde gebelik elde edilememesine infertilite (kisirlik) adi verilmektedir. Saglikli bir Ciftte kadinin gebelik olasiligi 1 ay iCinde %25, 6 ay iCinde %75, 1 yil iCinde ise %90'dir. (1) Yapilan Calismalar Ciftlerin yaklasik %15'inin infertiliteden etkilendigini ve infertilite sorunu olan Ciftlerin %40-50'sinde izole kadin faktorunun, %30'unda izole erkek faktorunun ve %20-30'unda da hem erkek hem de kadin faktorunun bulundugunu gostermistir. (2) Erkek faktorune bagli infertilite etyolojisi tanimlamalarinda genetik nedenler %0.5 olarak tanimlanirken insan gen projesinin sonuClarinin aCiklanmasinin ardindan genetik nedenlerin sikligi %15-20 olarak belirtilmistir. (3) Genetik etyolojiden bahsedilirken, infertil erkekler arasinda en yaygin gozlenen kromozomal bozukluk Klinefelter sendromu ve en yaygin kromozomal olmayan genetik degisiklik ise Y kromozomunun uzun kolu mikrodelesyonlari olarak tanimlanmistir. (3) Tiepolo ve Zufardi, (4) 1976 yilinda karyotip analiz Calismalari sirasinda azospermili 6 hastada Y kromozomunun uzun kolunda genis bir terminal delesyon bolgesi bulmuslardir. Tespit edilen bu bolge azospermi faktor (AZF) bolgesi olarak adlandirilmistir. Daha sonra yapilan Calismalarla ise AZFa, AZFb, AZFc ve son olarak AZFd bolgeleri ayri ayri gosterilmistir (Sekil 1). (5), (6) Bu bolgelerde olusacak mikrodelesyonlar azospermiden normal semen analizi degerlerine kadar degisebilir veya germ hucre aplazisinden normal testikuler dokuya kadar degisebilecek patolojik incelemelerle kendini gosterebilir. (7) Genel olarak AZFa bolgesinin tam delesyonu tekrar dizinlerinin bulunmamasi nedeniyle germ hucre aplazisine, AZFb bolgesinin delesyonu maturasyon duraklamasina, AZFc bolgesinin delesyonu ise AZFa bolgesinden farkli olarak tekrar dizinlerinin fazlaligi nedeniyle hipospermatogenez ile sonuClanmaktadir.[7] Kilavuzlar, komplet AZFa ve AZFb mikrodelesyonu bulunan hastalarda sperm bulma olasiliginin %0'a yakin bir degerde olmasi nedeniyle testikuler sperm ekstraksiyonunu (TESE) onermemektedir. (8)

[ILLUSTRATION OMITTED]

Calismamizda TESE yapilan hastalarda daha once saptanan Y mikrodelesyonlarinin TESE sonrasi sperm bulunabilirligine ve testikuler histoloji sonuClarina etkisini inceledik ve sonuClarimizin tedavi seCenekleri uzerine etkilerini ortaya koymayi amaCladik.

Gerec ve yontem

Ocak 2008-Aralik 2009 tarihleri arasinda Ege Universitesi Tip Fakultesi, Uroloji Anabilim Dali'nda TESE yapilan 165 azospermi tanili erkek hasta calismaya alindi. Tum erkeklerden yas, infertilite suresi, korunma suresi, primer veya sekonder infertilite durumu, cerrahi oykusu, urogenital infeksiyon oykusu, kullandigi ilaclar, yasam tarzlari (sigara, alkol, kahve, bagimlilik yaratan madde kullanimi), mesleki kimyasal madde maruziyeti, ailede infertilite oykusu, yardimci ureme teknigi kullanim oykusu, fizik muayene bulgulari (testis hacmi, varikosel varligi, vaz deferens varligi ve yapisi, epididim varligi), varsa eski testis biyopsisi sonuclari, karyotip analizi, Y mikrodelesyon analizi, folikul uyarici hormon (FSH) duzeyi, yapilan TESE tipi (konvansiyonel veya mikroTESE), TESE sonucunda sperm bulunabilirligi ve TESE sirasinda elde edilen dokunun patolojik inceleme sonuclari kayit altina alindi. Y mikrodelesyonu analizi icin genomik DNA periferik kandan standart teknikler kullanilarak izole edildikten sonra Y kromozomu uzerinde 13 sequence tagged site (STS) bolgesi (ZFX/ZFY, SRY, AZFa: sY84, sY86, DFFRY, DBY, AZFb: sY117, sY125, sY127, sY134, AZFc: DAZ gene, sY254, sY255) iceren Y mikrodelesyonu kiti kullanildi (Genequality AZF MX, AB-Analitica, Padova, Italya). Multipleks polimeraz zincir reaksiyonu (polymerase chain reaction, PCR) 3 farkli PCR miski kullanilarak gerceklestirildi. PCR urunleri %3'luk agaroz jelde goruntulendi.

Bulgular

Olgularin ortalama yasi 34[+ or -]5.41 (dagilim 22-47) olarak saptandi. Calismaya alinan hastalarin 163'unde (%98.8) primer infertilite mevcuttu. I ki hastanin esinde ise abortus oykusu vardi. Dogum kontrolu amacli korunma oykusu, hastalarin 24'unde (%14.5) vardi. Bu 24 hastada ortalama korunma suresi 16.4 ay olarak bulundu. Cerrahi oykusu olarak 29 (%17.5) hastada varikoselektomi, 27 (%16.3) hastada TESE, 9 (%5.4) hastada inguinal herni nedeniyle herni onarimi, 4 (%2.4) hastada orsiopeksi (3'unde tek tarafli, 1'inde bilateral), 3 (%1.8) hastada inmemis testis nedeniyle orsiektomi, 2 (%1.2) hastada ise transuretral rezeksiyon-ejekulatuvar duktus (TUR-ED) oykusu mevcuttu (Tablo 1). TESE oykusu bulunan hastalarin patoloji sonuclari incelendiginde 14 hastada germ hucre aplazisi, 5 hastada maturasyon duraklamasi, 4 hastada normal spermatogenez, 4 hastada hipospermatogenez saptandi. Puberte oncesi infeksiyon oykuleri gozden gecirildiginde 15 (%9) hastanin kabakulak, 4 (%2.4) hastanin ise menenjit gecirdigi saptandi. I ki (%1.2) hastada bronkodilatator kullanimi, 1 (%0.6) hastada non-hodgkin lenfoma nedeniyle radyoterapi+kemoterapi oykusu (TESE'den 2 yil once), 2 (%1.2) hastada antidepresan kullanimi, 2 (%1.2) hastada kronik obstruktif akciger hastaligi nedeniyle bronkodilatator kullanimi, 3 (%1.8) hastada ise mide ulseri nedeniyle proton pompa inhibitoru kullanimi oykusu saptandi. Doksan iki (%55.7) hastanin aktif sigara icicisi oldugu tespit edildi. Bu hastalarin ortalama sigara kullaniminin ise 6.3 paket/yil (dagilim 0.5-54 paket/yil) oldugu goruldu. Yirmi alti (%15.7) hastada sosyal icici olarak alkol kullanimi, 6 (%3.6) hastada gunde bir veya iki bardak kahve kullanimi mevcuttu. Hastalarin hic birisinde bagimlilik yaratan madde kullanim oykusu veya kimyasal madde kullanim oykusunun bulunmadigi goruldu. Hastalarin 16'sinin (%9.6) birinci derece akrabasinda, 9'unun (%5.4) ikinci derece akrabasinda infertilite oykusu oldugu goruldu. Calismaya alinan hastalarin 1'inin esine bir seans intrauterin inseminasyon (IUI), 2'sinin esine ikiser seans in vitro fertilizasyon (IVF), toplam 7 hastaya ise intrasitoplasmik sperm enjeksiyonu (ICSI) yapildigi saptandi. IUI ve IVF yapilan hastalarin calismaya alindiklari donemde azospermik olmasi yardimci ureme tekniklerinin uygulandigi donemlerde bu yontemlerin yapilabilmesi icin gerekli semen analizi degerlerinin yeterli olma olasiligini azaltir. Bu nedenle bu hastalara olasilikla yanlis endikasyonlarla bu islemler yapilmistir. Olgularin ortalama testis hacmi 12.3 cc olarak hesaplandi. Varikoselektomi oykusu bulunan hastalarda ise testis hacmi ortalamasi 13.2 cc saptandi. Otuz iki (%19.3) hastada varikosel varligi tespit edildi, diger fizik muayene bulgularinda herhangi bir patolojik bulgu saptanmadi. Ortalama ejakulat hacmi 2.61 cc olarak bulundu. Bu hacmin TUR-ED oykusu olan hastalarda ise 0.3 cc ve 0.5 cc oldugu goruldu. Bu iki hasta disinda diger tum hastalar obstruktif olmayan azoospermi tipine sahipti. Ortalama FSH degerinin 17 IU/mL oldugu goruldu. Hastalarin 141'inde bakilan luteinizan hormon (LH) degeri ortalamasi ise 10.25 IU/ mL saptandi. Yedi (%4.2) hastanin karyotip analizinde Klinefelter sendromu (47XXY), 1 (%0.6) hastada 46XYinv(9)(p11;q13) inversiyonu, 1 (%0.6) hastada 46XXY(96)/46XY(3)/46XXXY(1) mozaikligi bulundu. Hastalar Y mikrodelesyonlari acisindan incelendiginde 10 (%6) hastada AZFc, 1 (%0.6) hastada parsiyel AZFb mikrodelesyonu, 1 (%0.6) hastada ise AZFb ve AZFc'nin parsiyel mikrodelesyonlari oldugu goruldu (Tablo 2). Orsiopeksi oykusu olan hastalarda genetik analiz incelemeleri normal saptandi. Calismaya alinan olgularin bir kismi klinigimize mikroskop temininden once TESE yapilmasi nedeniyle toplam 56 hastaya konvansiyonel TESE, diger 109 hastaya ise mikroTESE yapilmistir. Her iki testisten elde edilen dokularin patolojik incelemeleri sonucunda 91 (%55.2) hastada germ hucre aplazisi, 32 (%19.4) hastada maturasyon duraklamasi, 23 (%13.9) hastada normal spermatogenez, 10 (%6.1) hastada tubuler skleroz, 9 (%5.5) hastada hipospermatogenez saptandi (Tablo 2). Bu veriler konvansiyonel ve mikroTESE yapilan hastalar arasinda ayri ayri degerlendirildiginde ise onemli bir fark saptanmamistir. Y mikrodelesyonu saptanan olgularda 8 (%75) hastada patoloji sonucu olarak germ hucre aplazisi, 4 (%25) hastada maturasyon duraklamasi saptandi. Maturasyon duraklamasi saptanan bu dort hastanin tamaminda AZFc gen mikrodelesyonu oldugu goruldu. Parsiyel AZFb ve parsiyel AZFb + AZFc mikrodelesyonu saptanan 2 olguda germ hucre aplazisi oldugu goruldu. Sperm bulunabilirlikleri acisindan olgular incelendiginde tum olgularda %37.5 olan oranin AZFc mikrodelesyonu olan olgularda %27.2'ye dustugu goruldu (Sekil 2). Klinefelter sendromlu hastalarin hicbirisinde sperm bulunamadi, 6'sinda patoloji sonucu olarak germ hucre aplazisi, 1 hastada ise tubuler skleroz saptandi. Karyotip analizinde 46XYinv(9)(p11;q13) inversiyonu bulunan hastada ve 46XXY(96)/46XY(3)/46XXXY(1) mozaikligi saptanan hastada sperm bulunamadi, her 2 hastanin patoloji sonucunun germ hucre aplazisi oldugu goruldu.
Tablo 1. Hastalann cerrahioykus

 n %

Varikoselektomi 29 17.5

TESE 27 16.3

inguinal herni 9 5.4

Orsiopeksi 4 2.4

Orsiektomi 3 1.8

TUR-ED 2 1.2

Toplam 74 44.6

Tablo 2. Genetik inceleme ve TESE patoloji
sonuclari Genetik inceleme sonuclari Normal

genetik inceleme 144

AZFc mikrodelesyonu 10

Klinefelter sendromu 7

46Xyinv(9)(p11;q13) 1

46XXY(96)46XY(3)46XXXY(1) 1

Parsiyel AZFb mikrodelesyonu 1

AZFb ve AZFc'nin parsiyel mikrodelesyonlari 1
TESE patoloji sonuclari

Germ hucre aplazisi 91

Maturasyon duraklamasi 32

Normal spermatogenez 23

Tubuler skleroz 10
Hipospermatogenez

Y mikrodelesyonu yok %37.5

AZFc mevcut %27.2

Sekil 2 Olgularin sperm bulunabilirligi verilerine gore
dailimi.


Tartisma

Erkek infertilitesinin genetik nedenlerinden bahsederken karyotipik bozukluklar, Y mikrodelesyonlari ve gen mutasyonlarindan soz etmek gerekir. Bu nedenle hastalarin genetik incelemeleri yapilirken karyotip analizlerinin, Y mikrodelesyon analizlerinin ve spesifik gen mutasyonlarinin yapilmasi gerekliligi son donemde siklikla vurgulanmaktadir. Biz de calismamizda bu onemi vurgulamak adina klinigimize basvuran 165 azoospermik erkek hastanin karyotip analizi ve Y mikrodelesyon analizleri ile bu analiz verilerinin TESE sonuclarina etkilerini arastirdik.

Calismamizda toplam 8 (%4.8) hastada seks kromozomlarinda anomali, 1 (%0.6) hastada ise otozomal kromozomal anomali [46XYinv(9)(p11;q13)] saptadik. Literaturde 94,465 erkek yenidoganda yapilan karyotip analizi sonucunda kromozomal anomali insidansinin %0.38 saptandigi, bunlardan %0.14'unun seks kromozomal anomali, %0.25'inin ise otozomal kromozomal anomali oldugu belirtilmistir. (9) Tum infertil erkeklerin incelendigi ve 9,766 olgunun incelendigi bir baska calismada ise kromozomal anomali insidansi %5.8 saptanmistir. Bunlardan %4.2'sinin seks kromozomal anomali, %1.5'inin ise otozomal kromozomal anomali oldugu belirtilmistir. (10) Bu %5.8'lik oran sadece normozoospermik infertil erkekler incelendiginde %1, sadece oligozoospermik infertil erkekler incelendiginde %4-5 olarak bulunmustur. (11) En yuksek prevelans ise sadece azospermik infertil erkeklerin incelendigi calismalarda %10-15 olarak gosterilmistir. (12) Ulkemizde yapilan bir calismada ise 274 infertil erkek hasta incelenmis ve seks kromozomlarinda anomali insidansi %16 bulunmustur. (13)

Y mikrodelesyon analizleri incelendiginde hastalarimizdan 10'unda (%6) total AZFc mikrodelesyonu, 1'inde (%0.6) parsiyel AZFb mikrodelesyonu, 1'inde ise (%0.6) AZFb ve AZFc'nin parsiyel mikrodelesyonlari oldugu goruldu. Y kromozom mutasyonlari bakimindan taranan 4,800 infertil erkek hastada yapilan bir meta-analiz calismasinda, infertil erkeklerin %8.2'sinde, fertil erkeklerin %0.4'unde AZF'de bir ya da daha fazla bolgede delesyon saptanmistir. (14) Ayni calismada Y mikrodelesyon olgularinin yaklasik %60'ini AZFc, %16'sini AZFb, %8'ini AZFb+c, %5'ini AZFa, %4'unu AZFa+b+c ve %6'sini AZF disi delesyonlarin olusturdugu gosterilmistir. Diger bir calismada ise 204 azospermik ve oligozoospermik olgudan sadece 2'sinde (%0.98) Y kromozom delesyonu saptanmistir. (15) Yuz altmis dort infertil erkek hastanin incelendigi bir calismada %6.3 AZFc delesyonu saptanmistir ve delesyonlarin tamaminin oligozoospermik olgularda oldugu azospermik ve normozoospermik olgularda hic delesyon saptanmadigi belirtilmistir. (16) Girardi ve ark. (17) infertil 160 erkegi sperm konsantrasyonlarina gore siniflandirmislar ve azospermik grupta %7.0-1 milyon/mL, spermli olgularda %10.1-5 milyon/mL, spermli olgularda %8 delesyon saptarken, 5-20 milyon/mL ve normozoospermik olgularda hic delesyon saptamamislardir. Birbirinden bu kadar farkli sonuclarin bulunmasinda suphesiz kullanilan STS tipi ve cesidi de etkili olmaktadir. Biz calismamizda 13 STS kullanilirken, Montag ve ark. (15) 28 STS, Kremer ve ark. (16) 22 STS, Girardi ve ark. (17) ise 35 STS kullanmislardir. Ulkemizden yapilan bir calismada 1,935 infertil erkek hastada sitogenetik anomali insidansini nonobstruktif azospermili hastalarda %16.4, oligoastenoteratozoospermli hastalarda ise %5.83 olarak bulunmustur. (18) Y kromozom mikrodelesyon insidansini toplamda %7.7, nonobstruktif azospermili hastalarda %9.51, oligoastenoteratozoospermili hastalarda ise %1.86 olarak tespit edilmistir. Yirmi iki hastada ise hem kromozomal anomali hem de Y kromozom mikrodelesyonu saptanmistir.

Hastalar TESE sonucunda sperm bulunabilirlikleri acisindan incelendiklerinde Y mikrodelesyon analizinde anomali saptanan olgularda sperm bulunabilirlik orani %27.5 olarak hesaplanirken tum hastalarda bu oranin %37.5 oldugu goruldu. Sperm bulunan Y mikrodelesyonlu hastalar AZFc mutasyonuna sahipti. Parsiyel AZFb ve Parsiyel AZFb+c mikrodelesyonu saptanan hastalarda sperm bulunamadi. Calismalarda AZFb ve AZFb+c'nin komplet delesyonlarinda sperm bulma olasiliginin sifira yakin olmasi nedeniyle TESE yapilmasi onerilmese de parsiyel delesyonlarinda germ hucrelerinin komplet yoklugunun yani sira sperm eldesinin mumkun olabildigi spermatogenez vakalari da bildirilmistir. (2), (19) Oates ve ark. (20) AZFc mikrodelesyonlari olan 42 infertil erkegin ozelliklerini incelemis ve ICSI ile elde edilmis 18 cocugu bildirmistir. Bu calismada incelenen 42 erkegin %38'inin agir oligozoospermik, %62'sinin azospermik oldugu gorulmustur. TESE sirasinda ikinci grubun %67'sinde spermatogenezis saptanmis ve ICSI'nin sonuclarinin AZFc mikrodelesyonundan etkilenmedigi gosterilmistir. Baska bir calismada ise AZFc mikrodelesyonu saptanan azospermik infertil erkeklerde TESE ile sperm bulma oranini %60 olarak belirtilmistir. (21) Diger bir calismada AZFc bolgesini etkileyen delesyonlarda testiste %50 sperm bulma oranindan bahsedilmistir. (22) Bizim calismamizda bulunan %27.2'lik oran hasta sayimizin azligindan kaynaklaniyor olabilir. Ayrica infertilite konusunda ileri merkez olmamiz, klinigimize basvuran hastalarin genelde son donemde olmalarina neden olmaktadir. AZF mutasyonu saptanan azospermik infertil 11 hastanin 5'ine klinigimize basvurmadan once varikoselektomi (4'u AZFc, 1'i AZFb+c), 1'ine (AZFb) ise TESE yapildigi bir gercektir. Bu surecte AZFc mutasyonu olan ve dis merkezde TESE yapilarak sperm saptanan hastalar klinigimize basvurmamaktadir. Bu da sperm bulma sansi daha dusuk olan hastalarin universite hastanelerine basvurdugu gercegini hatirlatmaktadir. Calismamizda karyotip analizinde anomali saptanan hastalarin hicbirisinde sperm bulunamadigi goruldu. Literaturde bu konuda yapilan calismalarda nonmozaik Klinefelter sendromu bulunan hastalarda TESE ile sperm elde etme orani toplamda %44, mikroTESE yapilan hastalarda ise %55 olarak hesaplanmistir. Boylece ICSI araciligi ile Klinefelter sendromu tanili babalardan 101 cocuk olmasi saglanmistir. Ancak TESE'de sperm bulma basarisini ongormeyi saglayacak herhangi bir parametre bulunamamistir. (23), (24) Bizim calismamizda Klinefelter sendromlu hastalarin hicbirisinde sperm bulunamamis olmasi yine hasta sayimizin azligindan kaynaklaniyor olabilir.

Sonuc olarak, insan gen projesinin sonuclarinin aciklanmasinin ardindan infertilite etyolojisi ve tedavisi calismalarinda yeni bir donem baslamis ve daha once idiyopatik infertil olarak tanimlanan hastalarin buyuk kisminda aslinda mikrodelesyon gibi genetik etyoloji oldugu gosterilmistir. Boylece Y mikrodelesyonu bulunan infertil hastalarda mutasyonun tipine gore gereksiz uremeye yardimci teknik uygulamalarinin onune gecilmistir. Bizim calismamizin sonuclarinda da goruldugu uzere AZFc mutasyonu bulunan hastalarda TESE basarisinin mutasyon bulunmayan diger azospermik infertil hastalara gore daha dusuktur. Bu nedenle erkek infertilitesi nedeniyle ICSI planlanan hastalarda islem oncesinde Y mikrodelesyonu taramasi yapilmasi onerilmektedir. Hastalarin bu mutasyonlari cocuklarina tasiyabilme olasiliklarinin bulunmasi gunumuzde genetik danismanligin onemini bir kez daha vurgulamaktadir. Yapilan calismalar sonucunda Y kromozomu mikrodelesyonlarinin buyuk cogunlugunun de novo olusmasina karsin yardimci ureme teknikleri ile babadan ogula gecebildigi belirtilmistir. Bu nedenle mutasyonu bulunan babanin cocuklarinin karyotip analizlerinin ve Y mikrodelesyon taramalarinin yapilmasi da onerilmektedir. Bugune kadar Y kromozomu mikrodelesyonlarinin arastirmasina yonelik yapilan calismalara bakildiginda, erkek infertilitesinde rol alan genetik faktorler konusunda cevaplanmasi gereken bircok konunun oldugu gorulmektedir. Y kromozomu uzerinde bulunan genlerinin tamaminin fonksiyonlarina aciklik getirilebilirse spermatogenezde rol oynayan genetik surec daha net ortaya konulabilecektir. Buna ornek olarak infertilite tedavisinde yardimci ureme tekniklerinin basarisiz oldugu infertil erkek hasta- larda viral vektorler kullanilarak sperm aracili veya testis aracili gen tedavilerinden bahsedilebilir.

Bu calismanin infertil azospermik Turk erkeklerinde genetik etyolojinin gosterilmesi ve genetik etyolojiye gore TESE basarisinin ongorulmesi asamasinda yardimci olacagi dusuncesindeyiz. Ancak, bu konuda daha fazla sayida hastada yapilacak prospektif randomize cok merkezli calismalar ile daha net veriler elde edilebilecektir.

Cikar catismasi

Yazarlar herhangi bir cikar catismasi bildirmemislerdir.

Gelis tarihi (Submitted): 27.03.2011

Duzeltme sonrasi kabul tarihi (Accepted after revision): 05.07.2011

Yazisma (Correspondence): Uzm. Dr. Rasit Altintas.

Bucak Devlet Hastanesi Uroloji Poliklinigi, Bucak 35100 Burdur, Turkiye.

Tel: 0533 337 32 34 e-posta: rasitaltintas@yahoo.com

doi:10.5152/tud.2011.043

Kaynaklar

(1.) Spira A. Epidemiology of human reproduction. Hum Reprod 1986;1:111-5.

(2.) Hellani A, Al-Hassan S, Iqbal MA, Coskun S. Y chromosome microdeletions in infertile men with idiopathic oligo- or azoospermia. J Exp Clin Assist Reprod 2006;3:1. [CrossRef]

(3.) Ferlin A, Arredi B, Foresta C. Genetic causes of male infertility. Reprod Toxicol 2006 22:133-41. [CrossRef]

(4.) Tiepolo L, Zuffardi O. Localization of factors controlling spermatogenesis in the nonfluorescent portion of the human Y chromosome long arm. Hum Genet 1976;34:119-24. [CrossRef]

(5.) Vogt PH, Edelmann A, Kirsch S, Henegariu O, Hirschmann P, Kiesewetter F, et al. Human Y chromosome azoospermia factors (AZF) mapped to different subregions in Yq11. Hum Mol Genet 1996;5:933-43. [CrossRef]

(6.) Kent-First M, Muallem A, Shultz J, Pryor J, Roberts K, Nolten W, et al. Defining regions of the Y-chromosome responsible for male infertility and identification of a fourth AZF region (AZFd) by Y-chromosome microdeletion detection. Mol Reprod Dev 1999;53:27-41. [CrossRef]

(7.) Krausz C, Quintana-Murci L, McElreavey K. Prognostic value of Y deletion analysis: what is the clinical prognostic value of Y chromosome microdeletion analysis? Hum Reprod 2000;15:1431-4. [CrossRef]

(8.) Dohle GR, Diemer T, Giwercman A, Jungwirth A, Kopa Z, Krausz C. Guidelines on male infertility. European Association of Urology; 2010. p. 17.

(9.) Van Assche E, Bonduelle M, Tournaye H, Joris H, Verheyen G, Devroey P, et al. Cytogenetics of infertile men. Hum Reprod 1996;11:1-24.

(10.) Johnson MD. Genetic risks of intracytoplasmic sperm injection in the treatment of male infertility: recommendations for genetic counseling and screening. Fertil Steril 1998;70:397-411. [CrossRef]

(11.) Matsuda T, Horii Y, Ogura K, Nonomura M, Okada K, Yoshida O. Chromosomal survey of 1001 subfertile males: incidence and clinical features of males with chromosomal anomalies. Hinyokika Kiyo 1992;38:803-9.

(12.) Bourrouillou G, Bujan L, Calvas P, Colombies P, Mansat A, Pontonnier F. Role and contribution of karyotyping in male infertility. Prog Urol 1992;2:189-95.

(13.) Caglayan AO, Ozyazgan I, Demiryilmaz F, Dundar M. Cytogenetic results of patients with infertility in middle anatolia, turkey: do heterochromatin polymorphisms affect fertility? J Reprod Infertil 2010;11:179-81. [CrossRef]

(14.) Foresta C, Moro E, Ferlin A. Y chromosome microdeletions and alterations of spermatogenesis. Endocr Rev 2001;22:226-39. [CrossRef]

(15.) Montag M, van der Ven K, Ved S, Schmutzler A, Prietl G, Krebs D, et al. Success of intracytoplasmic sperm injection in couples with male and/or female chromosome aberrations. Hum Reprod 1997;12:2635-40. [CrossRef]

(16.) Kremer JA, Tuerlings JH, Meuleman EJ, Schoute F, Mariman E, Smeets DF, et al. Microdeletions of the Y chromosome and intracytoplasmic sperm injection: from gene to clinic. Hum Reprod 1997;12:687-91. [CrossRef]

(17.) Girardi SK, Mielnik A, Schlegel PN. Submicroscopic deletions in the Y chromosome of infertile men. Hum Reprod 1997;12:1635-41. [CrossRef]

(18.) Kumtepe Y, Beyazyurek C, Cinar C, Ozbey I, Ozkan S, Cetinkaya K, et al. A genetic survey of 1935 Turkish men with severe male factor infertility. Reprod Biomed Online 2009;18:465-74. [CrossRef]

(19.) Ferlin A, Moro E, Rossi A, Dallapiccola B, Foresta C. The human Y chromosome's azoospermia factor b (AZFb) region: sequence, structure, and deletion analysis in infertile men. J Med Genet 2003;40:18-24. [CrossRef]

(20.) Oates RD, Silber S, Brown LG, Page DC. Clinical characterization of 42 oligospermic or azoospermic men with microdeletion of the AZFc region of the Y chromosome, and of 18 children conceived via ICSI. Hum Reprod 2002;17:2813-24. [CrossRef]

(21.) Simoni M, Tuttelmann F, Gromoll J, Nieschlag E. Clinical consequences of microdeletions of the Y chromosome: the extended Munster experience. Reprod Biomed Online 2008;16:289-303. [CrossRef]

(22.) Mulhall JP, Reijo R, Alagappan R, Brown L, Page D, Carson R, et al. Azoospermic men with deletion of the DAZ gene cluster are capable of completing spermatogenesis: fertilization, normal embryonic development and pregnancy occur when retrieved testicular spermatozoa are used for intracytoplasmic sperm injection. Hum Reprod 1997;12:503-8. [CrossRef]

(23.) Forti G, Corona G, Vignozzi L, Krausz C, Maggi M. Klinefelter's syndrome: a clinical and therapeutical update. Sex Dev 2010;4:249-58. [CrossRef]

(24.) Fullerton G, Hamilton M, Maheshwari A. Should nonmosaic Klinefelter syndrome men be labelled as infertile in 2009. Hum Reprod 2010;25:588-97. [CrossRef]

Rasit Altintas (1), Asude Alpman Durmaz (2), Serkan Karamazak (3), Erol Tavmergen (4), Huseyin Onay (2), Ahmet Baris Altay (3)

(1) Bucak Devlet Hastanesi, Uroloji Klinigi, Burdur

(2) Ege Universitesi Tip Fakultesi, Tibbi Genetik Anabilim Dali, Izmir

(3) Ege Universitesi Tip Fakultesi, Uroloji Anabilim Dali, Izmir

(4) Ege Universitesi Tip Fakultesi, Kadin Hastaliklari ve Dogum Anabilim Dali, Izmir
COPYRIGHT 2011 AVES
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2011 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

 
Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Andrology / Andrology
Author:Altintas, Rasit; Alpman Durmaz, Asude; Karamazak, Serkan; Tavmergen, Erol; Onay, Huseyin; Baris Alta
Publication:Turkish Journal of Urology
Date:Sep 1, 2011
Words:3692
Previous Article:Anomalili bobreklerdeki taslarin tedavisinde perkutan nefrolitotomiye alternatif olarak piyelolitotomi: On calisma sonuclari / Laparoscopic...
Next Article:Evaluation of antioxidant effect of resveratrol on testicular tissue in rats that were exposed to cigarette smoke. / Sigara dumanina maruz kalan...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2018 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters