Printer Friendly

Redundan sigmoid kolon sikliginin bilgisayarli tomograf goruntulerinde degerlendirilmesi/Evaluation of the frequency of redundant sigmoid colon on computed tomography images.

Giris

Redundan kelimesi "gereginden fazla" anlamina gelmekte, "redundan kolon" terimi ise literaturde kolonun uzunlugu ve/veya dongu sayisindaki artisi ifade etmek icin kullanilmaktadir. Redundansi, kolonun en sik anatomik varyasyonudur ve olgularin buyuk cogunlugunu sigmoid kolon anomalileri olusturmaktadir. Sigmoid kolon anomalileri, acil cerrahi tedavi gerektiren volvulus ve internal herniasyonlarin gelisiminde risk faktoru olmasi acisindan da onem tasimaktadir.

Sigmoid kolon, pelvik girim ile S3 vertebra seviyesi arasinda yer alan kolon bolumudur. Radyolojik olarak redundansi ise, baryumlu kolon graflerinde sigmoid dongunun iliak krestleri birlestiren cizginin uzerinde yer almasi, sigmoid kolonun gercek pelvisin kranialinde izlenmesi olarak tanimlanmistir [1-3].

1920-1930 yillarinda, radyoloji literaturunde redundan kolon ile ilgili calismalar yer almaktadir [4-7]. Etyolojisi, sikligi, klinik onemi konusunda az sayida calisma yayinlanmis olup, kesin veriler bulunmamaktadir. Optik kolonoskopinin yayginlasmasi ile birlikte, zor kolonoskopi nedenleri arasinda redundansi tekrar gundeme gelmistir. Rutin raporlama sistemimizde ise, cogu zaman sigmoid kolon uzunlugundaki varyasyonlar belirtilmemektedir.

Bu calismamizda, abdominal bilgisayarli tomograf (BT) goruntuleri redundan sigmoid kolon varligi yonunden degerlendirildi. Bildigimiz kadariyla, bu calisma BT ile yapilan ilk calismadir. Redundan sigmoid kolon sikligini arastirmak, klinik onemi hakkinda bilgi vermek ve radyologlarin bu bulgu hakkindaki farkindaliklarini arttirmak amaclanmistir.

Gerec ve Yontem

Calisma, retrospektif olarak, Dunya Tip Birligi Helsinki Bildirgesi Insanlar Uzerinde Yapilan Tibbi Arastirmalarla Ilgili Etik Ilkeler dogrultusunda yurutuldu ve gonulluler uzerinde elde edilmis herhangi bir veri kullanilmadi, hasta bilgileri paylasilmadi.

Agustos 2017 ile Ekim 2017 tarihleri arasinda basvuran 500 hastanin abdominopelvik BT goruntuleri degerlendirildi. BT goruntulemeler 4 dedektorlu cihaz (Toshiba, Asteion 4C 2009, Japonya) ile 5.0 mm kesit kalinliginda gerceklestirildi.

Sigmoid kolonun takip edilemedigi, redundansinin degerlendirilemedigi, anatomiyi etkileyecek genis fasya defekti, kolon rezeksiyonu ve massif splenomegali saptanan hastalar calisma disi tutuldu. Degerlendirmeye alinan hastalarin yas ve cinsiyetleri kaydedildi. Aksiyel kesitler, kaudalden kraniale dogru taranarak iliak krestlerin sonlanmasina ragmen sigmoid kolonun goruntulendigi olgular, redundan sigmoid kolon varligi yonunden pozitif kabul edildi.

Calismanin ikinci asamasinda, redundan sigmoid kolon saptanan hastalarda ve benzer yas ve cinsiyette olgular secilerek olusturulan kontrol grubunda; rektus abdominis kas kalinligi, abdomen on-arka mesafesi, cilt alti yag doku kalinligi, psoas kas kalinligi, her iki spina iliaka anterior superior arasi transvers mesafe olculdu ve kolonik divertikul varligi karsilastirildi (Resim 1). Uc ve daha fazla sigmoid divertikul saptanan olgular, divertikul varligi yonunden pozitif kabul edildi.

Rektus abdominis kas kalinligi ve cilt alti yag doku kalinligi umblikus duzeyinden olculdu [8, 9]. Psoas kas kalinligi literaturde yer alan bir calismada, L3 vertebra alt "end-plato" seviyesinde uzun ve kisa aksi olculerek, axbxpi formulu ile hesaplanmistir [10]. Calismamizda, ozellikle yasli olgularda psoas kas atrofsine bagli L3 duzeyinde olcum yapilamamasi nedeniyle, tum olgularda olcumler L5 duzeyinden gerceklestirilmistir.

Istatistiksel analiz

Arastirma verileri, SPSS (Statistical Package for Social Sciences for Windows 22.0, SPSS Inc, Chicago, IL) araciligiyla bilgisayar ortamina yuklendi ve degerlendirildi. Tanimlayici istatistikler ortalama[+ or -]standart sapma (minimum-maksimum), frekans dagilimi ve yuzde olarak sunuldu. Kategorik degiskenlerin degerlendirmesinde Pearson Ki-Kare Testi ve Fisher'in Kesin Testi (Fisher's Exact Test) uygulandi. Degiskenlerin normal dagilima uygunlugu gorsel (histogram ve olasilik grafkleri) ve analitik yontemler (Kolmogorov-Smirnov/Shapiro-Wilk Testi) kullanilarak incelendi. Normal dagilima uymadigi saptanan degiskenler icin iki bagimsiz grup arasindaki istatistiksel anlamliliklarda Mann-Whitney U Testi, uc bagimsiz grup arasinda ise Kruskal Wallis Testi istatistiksel yontem olarak kullanildi. Uc bagimsiz grup arasinda anlamli fark saptandiginda farkin kaynagini bulmaya yonelik ikili karsilastirmalarda bonferroni duzelmeli Mann-Whitney U Testi uygulandi. Normal dagilima uydugu saptanan degiskenler icin ise, iki bagimsiz grup arasinda Student's T Testi kullanildi. Istatistiksel anlamlilik duzeyi p<0,05 olarak kabul edildi.

Bulgular

Arastirma kapsaminda toplam 500 hasta incelendi. Incelenen hastalarin yas ortalamasi 47.68[+ or -]20.01 yil (yas araligi, 2-90) olup %53'u (n=265) erkekti. Hastalarin 93'unde (%18.6) redundan sigmoid kolon tespit edildi. Redundan sigmoid kolon tanisi alan ve almayan hastalar arasinda yas, yas gruplari ve cinsiyet acisindan istatistiksel olarak anlamli bir fark saptanmadi (p>0.05) (Tablo 1).

Her iki spina iliaka anterior superior arasi transvers mesafe, redundan sigmoid kolon olgularinda anlamli olarak daha dusuk bulundu (p=0.025). Kas kalinliklari, cilt alti yag doku ve karin on-arka mesafesi arasinda ise anlamli bir fark saptanmadi. Redundan sigmoid kolon tanisi alan hastalarin %10.8'inde (n=10), kontrol grubunun ise %18.3'unde (n=17) divertikul saptandi. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamli bulunmadi (Tablo 2).

Tartisma

Redundan kolon ile ilgili ilk radyolojik calismalar, yaklasik yuz yil oncesine dayanmaktadir. Tum kolon ya da anatomik kisimlardan herhangi birinin uzunlugu redundansi olarak adlandirilmakla birlikte, olgularin cogunlugunu sigmoid kolon anomalileri olusturmaktadir.

Redundan sigmoid kolon radyolojik olarak ilk kez Kantor tarafindan tanimlanmistir ve supin baryumlu abdominopelvik graflerde "sigmoid dongunun iliak krest cizgisinin uzerinde olmasi" seklinde belirtilmistir [4, 5]. Hanson ise, BT kolonoskopi calismasinda redundan kolonu, ilgili bolumun uzamis-kivrimli ("tortuous") olusu ya da iki ve daha fazla ek feksuraya sahip olmasi olarak tanimlamistir [11]. Optik kolonoskopide ise redundansiyi tanimlamak ve standardize etmek zorlasmaktadir [12].

Biz calismamizda, Kantor'un tanimlamasini BT kesitlerine uyarlayarak redundan sigmoid kolon sikligini degerlendirdik (Resim 2). Bu yontemle hastalarin %18.6'sinda redundan sigmoid kolon varligi tespit edilmistir. Calismalarda verilen oranlar, kullanilan yonteme ve tanimlamanin standart olmamasina bagli olarak degiskenlik gostermektedir.

Kantor, baryumlu kolon grafleri ile yaptigi ilk calismalarda 1850 hastanin 343'unde (%18.5) redundan kolon saptamistir [3, 5]. Toplam 744 baryumlu kolon grafsinin tarandigi sonraki bir calismada [7], 15 hastada redundan sigmoid kolon tespit edilmistir; yazar calismasinda kolon uzunlugunun belirgin olcude artmis oldugu olgularin secildigini, bu nedenle oranin Kantor'un calismalarindan dusuk oldugunu belirtmektedir. Tan 1972 yilinda [1], kadavra diseksiyonlari, otopsi olgulari ve baryumlu lavman goruntulerini derledigi calismasinda, 27 kadavra diseksiyonu icerisinde 5 vakada (%18.5), 147 baryumlu kolon grafsi arasinda 5 flmde, 44 otopsiden ise 9'unda (%20.5) redundan sigmoid kolon saptamistir [1]. Optik kolonoskopi ile yapilan bir calismada, 195 hastanin 31'inde (%16) redundansi tespit edilmistir [12].

Calismamizda, yasa ve cinsiyete gore redundansi varligi farklilik gostermemistir. Ayrica, antropometrik olcumlerden rektus ve psoas kas kalinliklari ile cilt alti yag dokusu ve karin on-arka mesafesi de kontrol grubu ile benzer degerlerdedir. Literaturde birbirinden farkli sonuclarin yer aldigi gorulmektedir [12-18]. Farklilik, calismalarda kullanilan teknik ve tanimlarin yani sira, hasta gruplarindan da kaynaklanabilmektedir. Afrika'da yapilan ve farkli irktan hastalari iceren bir calismada [16], redundan sigmoid kolon sikligi Afrikalilar'da %54, Hindular'da %6 ve beyaz irkta %10 oraninda bulunmustur

Yasa gore redundan sigmoid kolon varliginin farklilik gostermemesi, etyolojinin aydinlatilmasi acisindan onem tasimaktadir. Kantor, redundansinin konjenital, ailevi-herediter olabilecegini belirtirken, bu hipoteze katilmayan ve yasla, konspitasyon nedeniyle, diyet aliskanliklari sonucu redundansi gelistigini one suren yayinlar da bulunmaktadir [4, 6, 15]. Embriyolojik donemde, kolon anslarinin abdominal kaviteye donusu sirasinda asiri uzamasi ve yetersiz mezenter fksasyonunun redundansiye yol actigi dusunulmektedir. Genetik calismalarda da, dorsal mezenter formasyonunda rol oynayan "The forkhead box transcription factor" (Foxf1) tanimlanmistir [19]. Ancak, etyoloji ve embriyolojik kokenin aydinlatilmasi icin yeni calismalara ihtiyac duyulmaktadir.

Literaturde yaygin kani, divertikulozis ile redundansi arasinda ters iliski oldugu yonundedir [12]. Bununla birlikte calismamizda iki grup arasinda farklilik saptanmamistir. Literatur bilgileri ile uyumsuzluk, diger calismalarda farkli goruntuleme yontemleri kullanilmis olmasindan ve sadece yaygin divertikulozisi olan hastalarin calismaya dahil edilmesinden kaynaklanabilir.

Calismamizda, her iki spina iliaka anterior superior arasindaki transvers mesafe redundan sigmoid kolon olgularinda daha dusuk bulunmustur. Diger bir deyisle, pelvik girimi dar olan kisilerde, sigmoid dongu daha kranialde yer almaktadir. Taramalarimiz esnasinda ve diger calismalarda, sigmoid kolon uzunlugunun yani sira dongulerin sayisi ve yerlesiminin de farklilik gosterdigi dikkati cekmektedir. Bizim de esas aldigimiz Kantor'un tanimlamasinda, sigmoid kolonun pelvis icerisinde yer aldigi olgular redundan olarak kabul edilmemektedir. Oysa, birden fazla dongu yapmasina ragmen pelvis kranialine uzanmayan sigmoid kolon varyasyonlari da tespit edilmistir (Resim 3). Tan calismasinda [1], Kantor'un tanimini temel almakla birlikte, redundansinin iki farkli baslik altinda toplanabilecegini ileri surmustur. Normalden uzun sigmoid kolon ya sag iliak fossa ya da abdomen yerlesimli olabilmektedir [1]. Farkli anatomik varyasyonlarin, antropometrik olcumlerle iliskisini, klinik ve fzyolojik farkliliklarini aydinlatmak icin yeni calismalar gerekmektedir.

Redundan sigmoid kolon varliginin klinik onemi uc baslik altinda toplanabilir: volvulus riski, irritabl bagirsak sendromu-konstipasyonla iliskisi ve optik kolonoskopide yetersiz goruntuleme nedeni olmasi.

Sigmoid kolon volvuluslari, tum kolon volvuluslarinin dortte ucunden fazlasini olusturmaktadir (Resim 4) [1]. Kolon obstruksiyonu olan olgularda sigmoid volvulus orani, bati ulkelerinde %2 -5 arasinda iken, doguda %20 -50 olarak bildirilmektedir. Sigmoid volvulus Afrika, Asya, Dogu ve Kuzey Avrupa, Orta Dogu ve Guney Amerika'da daha sik gorulmektedir [15, 16, 20]. Turkiye'de, ozellikle Dogu Anadolu, sigmoid volvulusun sik goruldugu bolgeler arasindadir. Erzurum Ataturk Universitesi'nde yapilan bir calismada [21], 47 yillik surecte 960 hasta kaydedilmistir.

Sigmoid volvulus gelisiminde pek cok etkenin rol oynadigi dusunulse de, kesin nedeni bilinmemektedir. Sigmoid kolon uzunlugu pek cok yazar tarafindan en onemli parametre sayilmaktadir. Atamanalp'in calismasinda [15], sigmoid kolon, volvulus vakalarinin yaklasik %93'unde daha uzun bulunmustur; bu oran, volvulus oykusu olmayan vakalara gore anlamli derecede fazladir. Bununla birlikte, redundan kolon sikliginin %20'ye yakin oldugu goz onune alindiginda, vakalarin kucuk bir kisminda volvulus gelistigi ve bagirsak uzunlugu yanisira ek tetikleyici faktorlerin arastirilmasi gerektigi dusunulebilir.

Konstipasyon, sindirim sisteminin en yaygin fonksiyon bozuklugudur [22]. Brummer 1962 yilinda [3], konstipasyon sikayeti olan hastalarda redundan sigmoid kolonun daha sik goruldugunu ortaya koymustur. Raahave ve ark. [2], bagirsak semptomlari ile kolonik transit zamani ve kolon uzunlugu arasindaki iliskiyi arastirdiklari calismalarinda, transit zamani ile kolon dongu sayisi arasinda dogrudan iliski bulmustur. Yapilan calismalarda morfolojik anomaliler, irritabl bagirsak sendromu olan hastalarda asemptomatik kontrol grubuna gore daha sik bulunmustur [23, 24].

Kronik konstipasyonun sigmoid kolon uzunlugunu arttirdigini ileri suren calismalar mevcuttur; lif orani yuksek sebze agirlikli diyetin de risk etkeni oldugu belirtilmektedir [15]. Afrika'da yapilan bir calismada, redundan sigmoid kolon saptanan hastalarinin %66'si duzensiz bagirsak aliskanligi tarif etmistir. Bu calismada, hastalarin diyet icerigi ayrintili olarak sorgulanmis ve lif orani yuksek gida ile beslenenlerde redundansi orani da anlamli olarak yuksek bulunmustur. Arastirmacilara gore sindirilemeyen selluloz, bagirsak lumeninde gaz olusumunu arttirmakta ve persistan distansiyona neden olmaktadir. Yazarlar, duzensiz bagirsak aliskanliklarinin sigmoid kolon uzunlugunda artisa yol acacagini one surmuslerdir [17].

Diger yandan, redundan sigmoid kolonun irritabl bagirsak hastaliklari ve konstipasyona neden oldugu da dusunulmektedir. Kolon hareketleri uzerindeki fzyolojik calismalar devam etmektedir; kolonik elongasyonun kolon hareketlerini inhibe ettigi savunulmaktadir. Inervasyon ve nitrik oksid salinimi yoluyla kolon hareketleri yavaslamaktadir.

Longitudinal kas uzunlugundaki artis, kolonik migrasyon motor komplekste (CMMC) basilanmaya ve kolonik transitte yavaslamaya neden olmaktadir [25, 26]. Baryumlu kolon graflerinin degerlendirildigi calismada [7], redundan kolon saptanan olgular konstipasyon, karin agrisi, meteorism, mide bulantisi sikayetleri ile basvurmustur. Bu calismada yazar, hastalarin sikayetlerinin asil tetikleyicisinin kolon redundansisi oldugunu ve cocukluk doneminden itibaren gelisen konstipasyonun kolite neden olabilecegini ileri surmektedir. Kantor derlemesinde, redundan kolon hastalarinin dortte ucunden fazlasinin intestinal stazdan, siklikla da ciddi olarak, yakindigini belirtmektedir. Redundansi tam obstruksiyona sebep olmasa bile lokalize spazma yol acabilmektedir. Bu hastalarda konstipasyonun cocukluk doneminde baslayabilecegi vurgulanmistir [4].

Konstipasyon, bagirsak aliskanliklari, diyet ve redundansi arasindaki iliski halen tam aciklanabilmis degildir. Redundansinin zamanla mi gelistigi yoksa konjenital mi oldugu sorusunu netlesirmek icin yeni calismalara ihtiyac duyulmaktadir.

Kolondaki redundansinin rutin klinik uygulamalarda onem kazandigi diger bir hasta grubu, optik kolonokospi ile degerlendirilecek hastalardir. Kolon anomalileri optik kolonoskopiyi zorlastirmakta ve suresini uzatmaktadir [23]. Ozellikle kolondaki kivrimli yapi ("tortuosity") ve redundansi, cekumun goruntulenmesini zorlastirici faktorlerdendir [11, 27, 28]. Basarisiz kolonoskopi olgularinin refere edildigi bir merkezde yapilan bir calismada, kolonoskopinin tamamlanamama nedenleri arasinda 119 olgunun 54'unde fazladan dongu ya da redundansi varligi belirtilmektedir [29]. Kivrimli yapi ("tortuosity") ancak islem sirasinda taninmakta ve islemden once zor vaka oldugu bilinmemektedir [12]. Oysa kolonoskopi uygulanacak cogu hastada, rutin abdominopelvik BT goruntuleme yapilmaktadir. Kolonoskopi ile degerlendirilecek hastalarda redundansi varligi konusunda klinisyene bilgi verildiginde, isleme hazirlikli olunabilir, farkli yontemler denenebilir, ileri merkeze yonlendirilebilir. Boylece islem tekranina gerek kalmayacaktir.

Kolonda asiri redundansi saptanan hastalarda optik kolonoskopi yerine BT kolonoskopi tercih edilebilir. Yetersiz kolonoskopi olgularinda ek tetkikler kullanilmazsa patolojiler tespit edilemeyebilir.

Calismamizin eksik yanlari arasinda; goruntu temelli, retrospektif bir calisma olmasi, hastalarin boy, kilo, diyet aliskanliklarinin degerlendirilememesi sayilabilir. BT kesitleri uzerinde, Kantor'un tanimlamasi ile, ilk kez redundan sigmoid kolon varligi arastirilmistir. Benzer calismalarla bulgularin desteklenmesi gerekmektedir. Ulkemizin farkli bolgelerinde yapilacak tanimlayici calismalar, redundan kolonun klinik onemine isik tutacaktir.

Sonuc

Redundan sigmoid kolon, sik olmasina ve klinik onemine ragmen rutin BT goruntulerinde genellikle raporlanmayan bir bulgudur. Kantor'un tanimlamasi kullanilarak redundansi degerlendirilebilir. Optik kolonoskopi oncesi anatomik varyasyonlarin bilinmesi, islem oncesi hazirlik ya da uygun tetkik seciminde onem tasimaktadir. Irritabl bagirsak sendromlari ve konstipasyon ile redundansi arasindaki iliski cesitli calismalarda vurgulanmis olmakla birlikte, patofzyoloji aydinlatilamamistir. Bu konuda yeni arastirmalara ihtiyac duyulmaktadir.

Etik Komite Onayi: Calismamizin World Medical Association Declaration of Helsinki "Ethical Principles for Medical Research Involving Human Subjects", (amended in October 2013) prensiplerine uygun olarak yapildigini beyan ederiz.

Hasta Onami: Calismamizin retrospektif tasarimindan dolayi hasta onami alinmamistir.

Hakem Degerlendirmesi: Dis bagimsiz.

Yazar Katkilari: Fikir - N.H., O.A., S.U., H.E.A., E.A., M.K.; Tasarim - N.H., O.A., S.U., H.E.A., E.A., M.K.; Denetleme - N.H., O.A., S.U., H.E.A., E.A., M.K.; Veri Toplanmasi ve/veya Islemesi - N.H., O.A.; Analiz ve/veya Yorum - N.H., O.A., S.U., H.E.A., E.A., M.K.; Literatur Taramasi - N.H.; Yaziyi Yazan - N.H.; Elestirel Inceleme - N.H., O.A., S.U., H.E.A., E.A., M.K.

Tesekkur: Arsiv goruntuleri ve sematik cizimleri icin Opr. Dr. Erdem Hursoy'a, bu konuda calismamizi destekleyen sayin hocamiz Prof. Dr. Ayse Erden'e tesekkurlerimizi sunariz.

Cikar Catismasi: Yazarlar cikar catismasi bildirmemislerdir.

Finansal Destek: Yazarlar bu calisma icin finansal destek almadiklarini beyan etmislerdir.

Kaynaklar

[1.] Tan CK. Observations on some anomalies of the sigmoid colon. Singapore Med J 1972; 13: 146-150.

[2.] Raahave D, Christensen E, Loud FB, Knudsen LL. Correlation of bowel symptoms with colonic transit, length, and faecal load in functional faecal retention. Dan Med Bull 2009; 56: 83-8.

[3.] Brummer P, Seppala P. Redundan colon as a cause of constipation. Gut 1962; 3: 140-1.

[4.] Kantor JL. The Common Affections of the Colon, their Origin and their Management. Bull N Y Acad Med 1929; 5: 757-88.

[5.] Kantor JL. Common anomalies of duodenum and colon: their practical significance. J Am Med Assoc 1931; 97: 1785-90.

[6.] Gauss H. Redundan colon. Arch Surg 1927; 15: 560-79.

[7.] Moller P F. The Redundan Colon. Acta Radiologica 1926; 6:1-6: 432-57.

[8.] Choi ES, Cho SH, Kim J-H. Relationship between rectus abdominis muscle thickness and metabolic syndrome in middle-aged men. PLoS One 2017; 12: 1-11.

[9.] Kim J, Lim H, Lee S Il, Kim YJ. Thickness of rectus abdominis muscle and abdominal subcutaneous fat tissue in adult women: correlation with age, pregnancy, laparotomy, and body mass index. Arch Plast Surg 2012; 39: 528-33.

[10.] Masuda T, Shirabe K, Ikegami T, Harimoto N, Yoshizumi T, Soejima Y, et al. Sarcopenia is a prognostic factor in living donor liver transplantation. Liver Transpl 2014; 20: 401-7.

[11.] Hanson ME, Pickhardt PJ, Kim DH, Pfau PR. Anatomic factors predictive of incomplete colonoscopy . AJR Am J Roentgenol 2007; 189: 774-9.

[12.] Cuda T, Gunnarsson R, de Costa A. The correlation between diverticulosis and redundan colon. Int J Colorectal Dis 2017; 32: 1603-7.

[13.] Sadahiro S, Ohmura T, Yamada Y, Saito T, Taki Y. Analysis of length and surface area of each segment of the large intestine according to age, sex and physique. Surg Radiol Anat 1992; 14: 251-7.

[14.] Hounnou G, Destrieux C, Desme J, Bertrand P, Velut S. Anatomical study of the length of the human intestine. Surg Radiol Anat 2002; 24: 290-4.

[15.] Atamanalp S. The relationship of the anatomical dimensions of the sigmoid colon with sigmoid volvulus. Turk J Med Sci 2011; 41: 377-82.

[16.] Madiba TE, Havajee MR, Sikhosana MH. Radiological anatomy of the sigmoid colon. Surg Radiol Anat 2008; 30: 409-15.

[17.] Tumusiime G, Kakande I, Masiira NM. Factors Associated with Redundan Sigmoid Colon at Mulago Hospital, Kampala. East Cent Afr J Surg 2009; 14.

[18.] Khashab M, Pickhardt P, Kim D, Rex D. Colorectal anatomy in adults at computed tomography colonography: normal distribution and the effect of age, sex, and body mass index. Endoscopy 2009; 41: 674-8.

[19.] Bhadoria P, Bahksh S, Agarwal S, Pangtey B, Kakar S. Right sided sigmoid colon and redundan loop of descending colon with its embryological correlation and clinical significance. J Clin Diagnostic Res 2016; 10: 5-7.

[20.] Akinkuotu A, Samuel JC, Msiska N, Mvula C, Charles AG. The role of the anatomy of the sigmoid colon in developing sigmoid volvulus: a case-control study. Clin Anat 2011; 24: 634-7.

[21.] Atamanalp S, Kantarci A, Ozogul B, Kisaoglu A, Atamanalp R. The role of CT and MRI in the diagnosis of sigmoid volvulus. Turk J Med Sci 2014; 44: 352.

[22.] Ergashev N. Diagnosis and treatment of congenital megalodolichocolon. Res J Med Heal Sci J 2011; 9: 1804-84.

[23.] Mizukami T, Sugimoto S, Masaoka T, Suzuki H, Kanai T. Colonic dysmotility and morphological abnormality frequently detected in Japanese patients with irritable bowel syndrome. Intest Res 2017; 15: 236-43.

[24.] Banerjee AK. Incidence of redundan sigmoid colon in patients with the irritable bowel syndrome. Clin Radiol 1990; 42: 374.

[25.] Heredia DJ, Dickson EJ, Bayguinov PO, Hennig GW, Smith TK. Colonic elongation inhibits pellet propulsion and migrating motor complexes in the murine large bowel. J Physiol 2010; 58815: 2919-34.

[26.] Southwell BR. Colon lengthening slows transit: is this the mechanism underlying redundan colon or slow transit constipation? J Physiol 2010; 588.18: 3343.

[27.] Yucel C, Lev-Toaff AS, Moussa N, Durrani H. CT Colonography for Incomplete or Contraindicated Optical Colonoscopy in Older Patients. AJR 2008; 190: 145-50.

[28.] Saunders BP, Halligan S, Jobling C, Fukumoto M, Moussa ME, Williams CB, et al. Can barium enema indicate when colonoscopy will be difficult? Clin Radiol 1995; 50: 318-21.

[29.] Rex DK, Chen SC, Overhiser AJ. Colonoscopy Technique in Consecutive Patients Referred for Prior Incomplete Colonoscopy. Clin Gastroenterol Hepatol 2007; 5: 879-83.

Nur Hursoy (1), Onder Aydemir (2), Sena Unal (3), Habip Eser Akkaya (4), Ezgi Anamurluoglu (5), Melahat Kul (6)

(1) Turhal Devlet Hastanesi, Radyoloji Klinigi, Tokat, Turkiye

(2) Kutahya Halk Sagligi Mudurlugu, Bulasici Olmayan Hastaliklar, Programlar ve Kanser Subesi, Kutahya, Turkiye

(3) Erzurum Bolge Egitim ve Arastirma Hastanesi, Radyoloji Klinigi, Erzurum, Turkiye

(4) Karaman Devlet Hastanesi, Radyoloji Klinigi, Karaman, Turkiye

(5) Siirt Kurtalan Devlet Hastanesi, Radyoloji Klinigi, Siirt, Turkiye

(6) Ankara Universitesi Tip Fakultesi, Radyoloji Anabilim Dali, Ankara, Turkiye

Sorumlu Yazar: Nur Hursoy

E-posta: nurhrsoy@gmail.com

Gelis Tarihi: 26.04.2018

Kabul Tarihi: 16.01.2019

Cevrimici Yayin Tarihi: 04.03.2019

DOI: 10.5152/turkjradiol.2019.867
Tablo 1. Redundan sigmoid kolon tanisi alan ve almayan hastalar
arasinda yas, yas grubu ve cinsiyetin dagilimi

                                   Redundansi
                                   var (n=93)
Yas (yil)                         49.8[+ or -]20.3 (2-87)

Yas gruplari, n (%)
[less than or equal to]35 yas      24 (25.8)
36-60 yas                          36 (38.7)
[greater than or equal to]61 yas   33 (35.5)
Cinsiyet, n (%)
Erkek                              48 (51.6)
Kadin                              45 (48.4)

                                  Redundansi
                                  yok (n=407)               p
Yas (yil)                         47.2[+ or -]19.9 (2-90)  0.255 (*)

Yas gruplari, n (%)
[less than or equal to]35 yas     120 (29.5)                0.584 (**)
36-60 yas                         164 (40.3)
[greater than or equal to]61 yas  123 (30.2)
Cinsiyet, n (%)
Erkek                             217 (53.3)                0.766 (**)
Kadin                             190 (46.7)

Nitel degiskenler "sayi (sutun yuzdesi)", nicel degiskenler ise
"ortalama[+ or -]standart sapma (min-maks)" seklinde sunulmustur.  (*)
Mann-Whitney U Testi;  (**) Ki-Kare Testi

I Tablo 2. Redundan sigmoid kolon tanili hastalar ile kontrol grubu
arasinda tanimlayici ozelliklerin ve tomografi olcumlerinin dagilimi

                                  Redundan (n=93)
                                  Ort[+ or -]SS (min-maks)

Ya s (yil)                         49.8[+ or -]20.3 (2-87)
Yas gruplari, n (%)
[less than or equal to]35 yas      24 (25.8)
36-60 yas                          36 (38.7)
[greater than or equal to]61 yas   33 (35.5)
Cinsiyet, n (%)
Erkek                              48 (51.6)
Kadin                              45 (48.4)
Rektus kas kalinligi                8.05[+ or -]2.23 (3-14)
Abd. on-arka mesafe               227.9[+ or -]56.9 (23-363)
Cilt alti yag doku kalinligi       25.0[+ or -]12.3 (3-72)
Psoas kas kalinligi               3831.3[+ or -]1454.7
                                  (791.3-7846.9)
SIAS transvers olcum               234.0[+ or -]25.5 (112-295)
Divertikul, n (%)                   10 (10.8)

                                   Kontrol (n=93)
                                   Ort[+ or -]SS (min-maks)

Ya s (yil)                          49.8[+ or -]20.0 (3-88)
Yas gruplari, n (%)
[less than or equal to]35 yas       24 (25.8)
36-60 yas                           36 (38.7)
[greater than or equal to]61 yas    33 (35.5)
Cinsiyet, n (%)
Erkek                               48 (51.6)
Kadin                               45 (48.4)
Rektus kas kalinligi                 8.40[+ or -]2.53 (3-14)
Abd. on-arka mesafe                233.7[+ or -]44.7 (111-326)
Cilt alti yag doku kalinligi        26.8[+ or -]12.3 (3-73)
Psoas kas kalinligi               3989.8[+ or -]1525.4
                                  (759.9-7686.7)
SIAS transvers olcum               240.4[+ or -]23.7 (135-291)
Divertikul, n (%)                   17 (18.3)

                                  p

Ya s (yil)                        0.974 (***)
Yas gruplari, n (%)
[less than or equal to]35 yas     1.000 (**)
36-60 yas
[greater than or equal to]61 yas
Cinsiyet, n (%)
Erkek                             1.000 (**)
Kadin
Rektus kas kalinligi              0.386 (*)
Abd. on-arka mesafe               0.553 (*)
Cilt alti yag doku kalinligi      0.269 (*)
Psoas kas kalinligi
                                  0.582 (*)
SIAS transvers olcum              0.025 (*)
Divertikul, n (%)                 0.145 (**)

ort: ortalama; SS: standart sapma; n: hasta sayisi; %: sutun yuzdesi;
(*) Mann-Whitney U Testi;  (**) Ki Kare Testi;  (***) Student T Testi
COPYRIGHT 2018 AVES
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2018 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:OZGUN ARASTIRMA
Author:Hursoy, Nur; Aydemir, Onder; Unal, Sena; Akkaya, Habip Eser; Anamurluoglu, Ezgi; Kul, Melahat
Publication:Turkish Journal of Radiology
Date:Dec 1, 2018
Words:3679
Previous Article:Fonksiyonel manyetik rezonans goruntuleme veri analizi ve guvenilirligi/Data analysis and reliability in functional magnetic resonance imaging.
Next Article:Haff kognitif bozuklukta gri cevher atrofsinin boylamsal olarak degerlendirilmesi: Voksel tabanli morfometri calismasi/Longitudinal evaluation of...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2021 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters |