Printer Friendly

Radius Alt Uc Eklem Ici Kiriklarinda Artroskopi Yardimli Osteosentez/Arthroscopically Assisted Osteosynthesis of Distal Radius Intra-articular Fractures.

GIRIS

Radius alt uc kiriklari, acil servislerde en sik karsilasilan kiriklardandir (1). Eklem ici kiriklarin tedavisi, eklem-disi kiriklarin tedavisinden daha zordur ve halen ideal tedavi yontemi ile ilgili bir fikir birligi olusmamistir (2-4). Eklem ici kiriklarin prognozu, artroz gelisme orani, eslik eden bag yaralanmalari ve instabilite nedeniyle daha kotudur. Kirigin tipinin sonuca dogrudan etkisi kanitlanmistir. Uygulanan tedavi ile kirigin, ozellikle de eklem yuzlerinin anatomik reduksiyonunun saglanmasinin gerekliligi vurgulanmistir (5-7).Knirk ve Jupiter, distal radius eklem yuzunde 2mm kadar yer degistirmenin travmatik osteoartrite sebep olacagini saptamislardir (8).

Yalnizca radyolojik olarak, eklem ici kiriklarda eklem restorasyonunun anatomik oldugunu anlamak ve yumusak doku yaralanmalarini saptamak zordur. El bilegi eklem yuzunu gorebilmek ve basamaklasma olmadigini teyit edebilmek ve ayni zamanda kiriga eslik eden eklem ici patolojileri saptamak, artroskopik olarak mumkundur ancak bu konuda calisma sayisi azdir (4, 7, 9-11).

Bu calismada radius alt uc eklem ici deplase kiriklarinda, reduksiyon artroskopi yardimiyla fluoroskopi esliginde yapildi. Eslik eden diger eklem ici patolojilerin sikligi ve siddeti arastirilip, prospektif olarak olgularin sonuclari degerlendirildi.

YONTEMLER

Hastanemiz acil servisine basvuran distal radius eklem ici kirigi olan eriskin hastalardan kapali reduksiyon ve alci ile tespit sonucunda reduksiyon saglanamayan veya instabil kirigi olan hastalar calismaya dahil edildi.

Instabilite kriterleri olarak Lafontaine'in bildirdigi reduksiyonun surekliligini etkileyen negatif faktorler (Tablo 1) kullanildi (12). Bu bulgulardan uc tanesi varsa kirik instabil kabul edilmektedir.

Kirikta metafizer uzanimi olanlar, kirik olustuktan bir hafta sonra gorulenler, acik kirigi olanlar, norovaskuler veya tendon yaralanmasi olanlar, kompartman sendromu dusunulenler ve travma oncesi el bilegi hareket kisitliligi olan hastalar calismaya alinmadi. Acil servise ilk geldiginde yapilan reduksiyonda uygun dizilim elde edilen, stabil kirigi olan ve 18 yas altindaki hastalar calismaya alinmadi. Calismaya katilan hastalardan takiplerine duzenli olarak gelmeyen uc hasta calismadan cikarildi.

Dokuzu erkek toplam on iki hasta calismamiza katildi. Bes sol, yedi sag distal radius kirigi artroskopi yardimi ile tedavi edildi. Uc hasta arac disi trafik kazasi (ADTK), uc hasta yuksekten dusme, alti hasta evde veya yolda dusme sonucu basvurmustu. Hastalarin yas ortalamasi 42,6 (28-62) idi. AO siniflamasina gore butun kiriklar AO-23-Tip C idi. Frykman siniflamasina gore dort hasta tip 3, alti hasta tip 7, iki hasta ise tip sekiz olarak siniflandirildi. Bu siniflandirma sistemlerine gore tum kiriklar radiusun karpal eklem yuzune uzanim gosteriyordu (Tablo 2).

Tum hastalara el bilegini kopruleyen eksternal fiksator uygulandiktan sonra gerekli traksiyon fiksator uzerinden yapildi. Artroskopi sirasinda artropump kullanilmadi. Sivi ekstravazasyonuna bagli kompartman sendromunu onlemek icin, fiksatorun civileri yerlestirildikten hemen sonra portallarin proksimalinde kalacak sekilde el bileginden on kola uzanan elastik bandaj sarildi. Artroskopik olarak radiusun eklem yuzeyi goruntulenirken reduksiyon el ile ve K-telleri ile manipule edilerek saglandi. Ozellikle lunat fossada ileri derece cokme saptanan hastalarda el bilek proksimalinden dorsal taraftan yapilan mini insizyon ile metafizer bolgeden bir rujin ile girilerek cokme giderildi. Eksternal fiksator ile aksiyel yuklenme engellendigi icin bu hastalara grefonaj uygulamaya gerek duyulmadi. K-telleri ile kirik tespiti tamamlandiktan sonra rutin olarak radiokarpal baglarinin muayenesi yapildi. Interosseoz baglarda yaralanma saptanan hastalarda midkarpal portallerden de muayene yapildi. Hastalar ameliyattan sonra birinci, ucuncu, besinci haftalarin sonunda kontrole cagirildi. Birinci haftada kontrol grafileri ile reduksiyonda kayip olup olmadigina bakildi. Ucuncu haftanin sonunda el bilegine hareket baslandi. Besinci haftanin sonunda fiksator uygulanan hastalarin fiksatorleri ve K-telleri cikanlardi. Son kontrollerinde el bilek grafileri tekrarlandi. Fonksiyonel sonuclar hastalar tarafindan bildirilen sonuclardan DASH (Kol omuz el sorunlari) Anketi, Gartland&Werley Demerit degerlendirme skalasi Sarmiento modifikasyonu (Tablo 3) ve Mayo modifiye el bilegi degerlendirme kriterleri (Tablo 4) ile degerlendirildi (13-16).

Artroskopik olarak yapilan degerlendirmelerde, travmatik interosseoz bag yaralanmalari icin Geissler ve arkadaslarinin bildirdigi siniflama sistemi (Tablo 5), TFCC (triangular fibrokartilaj kompleksi) yaralanmalari icin Palmer ve ark. (17) bildirdigi siniflama sistemi (Tablo 6) kullanildi (7).

Calisma icin hastanemizin yerel etik kurulundan onay alindi ve calismaya katilan hastalardan aydinlatilmis onam formu alindi ve calismamiz Helsinki Bildirgesi'ne uygun olarak hazirlandi.

BULGULAR

On iki hastanin altisinda TFCC yirtigi (%50), besinde SLIL (skafolunat interosseoz ligament) lezyonu (%41,6) saptandi. TFCC yirtigi olan alti hastanin dordunde (%66) skafolunat bag lezyonu da vardi. Bu coklu bag yaralanmasi olanlar toplam hastalarin %33,3'unu olusturuyordu (Tablo 2). SLIL yirtiklari dort olguda Geissler Tip 1, bir olguda ise Tip 2 olarak saptandi ve artroskopik olarak shaver yardimiyla tiraslandi.

Triangular fibrokartilaj kompleksi (TFCC) yirtigi bir hastada ulnar taraftaydi (Tip 1B). Bir hastada ise dorsal radioulnar ligament radial yapisma yerinde parsiyel yirtik vardi. Bes hastada (%41,6) herhangi bir bag lezyonu saptanmadi.

Hastalarin takip suresi ortalama 1,5 yil (16-23 ay) idi. Hastalarin son el bilegi rontgenleri uzerinde yapilan olcumlerde hicbir hastada radiusun dorsal acilanmasi olmadigi, uzunluk kaybi veya radial acilanma kaybi saptanmadi. Tum hastalarda kaynama elde edildi.

Hastalarin son kontrollerinde el bilek ve onkol hareket aciklik degerleri olculdu. Buna gore; dorsifleksiyon 75[degrees](60[degrees]-85[degrees] arasi), palmar fleksiyon 72[degrees] (65[degrees]-85[degrees] arasi), unlar deviasyon 32[degrees] (25[degrees]-45[degrees] arasi), radial deviasyon 12[degrees](10[degrees]-15[degrees] arasi), pronasyon 78[degrees] (60[degrees]-85[degrees] arasi), supinasyon 83[degrees] (75[degrees]-90[degrees] arasi) olarak tespit edildi

Klinik degerlendirmelerde DASH skoru ortalama 6,1 (0-15,4) olarak hesaplandi. Gartland&Werley degerlendirme cetvelinin Sarmiento modifikasyonuna gore yapilan hesaplamalarda uc hastada iyi sonuc, dokuz hastada mukemmel sonuc saptandi. Mayo Klinik modifiye el bilegi degerlendirme sistemine gore dort hastada iyi, sekiz hastada mukemmel sonuc alindi (Tablo 2).

Hicbir hastada civi veya tel dibi enfeksiyonu dahil olmak uzere enfeksiyon gelismedi. Iki hastada refleks sempatik distrofi gelisti, bu hastalar fizik tedavi, sicak-soguk banyo ile tedavi edildi. Tendon rupturu, damar, sinir hasari, kaynamama, gecikmis kaynama gibi komplikasyonlarla karsilasilmadi. Artrit bulgusu saptanmadi.

46 yasinda bayan hasta, arac disi trafik kazasi sonrasinda sag el bilegi uzerine dusme sonucunda sag distal radius kapali, AO C1,2, Frykman Tip 7 kirik gelismis (Resim 1, 2). Travmadan uc gun sonra artroskopik asiste kirik reduksiyonu yapilip, K-telleri ve eksternal fiksator ile tespit edildi (Resim 3, 4).

Son kontrolde on-arka ve yan grafiler cekildi (Resim 5, 6). Eklem hareket acikliklari degerlendirildi (Resim 7-10).

TARTISMA

Eklem ici kiriklarin dejeneratif eklem bozukluguna yol actigi gosterilmistir (8, 18). Fernandez ve Geissler ile Francisco del Pihal ve arkadaslari radiokarpal eklemde 1mm basamaklanmanin dahi artroza sebep olacagini gostermislerdir (19, 20). Eklem yuzundeki bu derece az basamaklanmayi ameliyat esnasinda eklemi acmadan gorebilmenin su an icin en uygun yolunun el bilek artroskopisi oldugunu dusunuyoruz.

Artroskopik olarak kirik reduksiyonu sirasinda Doi ve ark. (21) fluoroskopi kullanmadiklarini bildirmislerdir. Ancak bircok calismada C-kollu fluoroskopi ile birlikte reduksiyonun saglanmasinin, uygulanan tespit materyalinin konumunun fluoroskopi ile teyit edilmesi gerektiginin, hatta bazen artroskopik olarak girilen yerin fluoroskopi ile kontrolunun gerekli olabilecegi vurgulanmistir (10, 11, 22, 23). Biz radial styloidin traksiyonla uzunlugu saglandiktan sonra radius saftina K-telleri ile tespitinin yapilip daha sonra artroskopik olarak reduksiyonun teyit edilmesi gerektigini, diger parcalarin ise artroskopik olarak eklem yuzu gorulurken tespit edilmesi gerektigini dusunuyoruz. Bu yuzden calismamizda artroskopi ve C-kollu fluoroskopiyi birlikte kullandik.

Traksiyonla kirik fragmanlarin baglar tarafindan redukte edilmesine "ligamentotaksis" adi verilir. Eksternal fiksator ile ligamentotaksisin yaninda, radius eklem yuzeyindeki kompresif guc azaltilir ve reduksiyondan sonra longitudinal aksta kirik hattinda cokme engellenir. Ancak eklem ici cokme kiriklarini ve eklem icinde bag yapismayan fragmanlari ligamentotaksis tek basina redukte edemez. Bunun icin radiokarpal ekleme minimal invazif yaklasimlar tarif edilmis olsa da, bikonkav yapisindan dolayi eklem yuzeyini tam olarak gorebilmek mumkun degildir. El bilegi artroskopisi sayesinde cesitli portaller araciligiyla eklem ici tam olarak degerlendirilebilir, cokmus olan fragmanlar eleve edilirken artroskopik olarak gorulebilir, basamaklanmalar giderilip tespiti saglanabilir.

Geissler ve ark. (7) distal radius kiriklarina artroskopi ve floroskopi yardimi ile manipulatif reduksiyondan sonra internal tespit uygulamislar ve eslik eden yumusak doku yaralanmalarini arastirmislardir. Buna gore hastalarin %68'inde (41 hasta) yumusak doku hasari saptamislardir. Bunlarin 26'si TFCC yaralanmasi, 19'u SLIL yaralanmasi, dokuzu LTIL (luno-triquetral interosseoz ligaman) yaralanmasidir. Intrakarpal yumusak doku yaralanmalarinin radiusun distal eklem yuzunu ilgilendiren kiriklarinda ve lunat faseti ilgilendiren kiriklarda daha sik oldugunu saptamislardir.

Ozkan ve ark. (10), radiusdistal uc eklem ici kirigi olan otuz dort hastanin alti el bileginde (%17,6) eklem ici yumusak doku lezyonu bulamazken; bes el bileginde (%14,7) bir, 23 el bileginde ise (%67,7) iki veya daha fazla eklem ici yumusak doku lezyonu saptandigini bildirmistir (10).

Mehta ve ark. (24) 2000 yilinda yayinladiklari bir calismada 31 eklem ici distal radius kirigini artroskopi yardimiyla K-telleri ile tespit ettiklerini bildirmisler, %58 TFCC yirtigi, %85 SLIL yirtigi, %61 LTIL yirtigi ve %19 osteokondral lezyon saptamislardir.

Ogawa ve ark. (25) calismalarinda %59 TFCC yaralanmasi, %54,5 SLIL yirtigi, %34,5 LTIL yirtigi saptamislardir. Bu calismada distal radius eklem ici kirigi olan hastalarin sadece % 17,1'inde bag yaralanmasi olmadigi tespit edilmistir.

Mrkonjic ve ark. (26) 13 ila 15 sene takip ettikleri radius alt uc kirigi olup TFCC yaralanmasi olan ve bu yaralanmasi tedavi edilmeyen 38 hastanin bir tanesi daha sonra agrili instabilite nedeniyle opere olmus, 17 tanesinde ise distal radio-ulnar eklemde laksite saptanmistir.

Bizim calismamizda on iki hastanin altisinda TFCC yirtigi (%50), besinde SLIL lezyonu (%41,6) saptandi. TFCC yirtigi olan alti hastanin dordunde (%66) skafolunat bag lezyonu da vardi. Bu coklu bag yaralanmasi olanlar toplam hastalarin %33,3'unu olusturuyordu. Bir hastada saptanan Tip1B TFCC yirtiginda tramboline testi pozitifti ve distal radioulnar instabilite mevcuttu. Bu hastada artroskopik olarak TFCC tamiri yapildi. Diger bag yaralanmalarinda artroskopik tiraslama yeterli bulundu.

Distal radius kiriklarinin %50 ila %60'inda ulna styloidi de kiriktir (27). TFCC yaralanmalari ise ulna styloid kirigi ile birlikte veya kirilmadan da olabilir (7). Distal radius kiriginin stabil tespitinden sonra ulna styloid kiriginin tespit edilmemesinin fonksiyonel sonuclari etkilemedigini gosteren calismalar vardir (28-30). Artroskopik olarak muayenede tramboline efekti alinamiyorsa, TFCC laksitesi varsa veya DRUJ instabilitesi varsa ulna styloidi tamir edilmelidir (7, 9, 31). Bizim calismamizda iki hastada (%16,6) ulna styloidi kirikti. Her iki hastada da tramboline testi negatif ciktigi ve DRUJ stabil oldugu icin tespite gerek duyulmadi.

Distal radius kiriklarinin cerrahi tedavisinde plak vida ile tespit en sik uygulanan cerrahi tedavi metodudur ve sonuclari genellikle iyidir. El bilek artroskopisinin birlikte uygulanmasi bircok yazar tarafindan onerilmistir. Forward ve ark. (32) calismasinda distal radius kirigi olan genc eriskin hastalara, cerrahi tedaviye ek olarak el bilegi artroskopisi yapilmis ve inter karpal yumusak doku hasari arastirilmistir. SLIL yirtiklari icin herhangi bir tedavi yapilmamis ve hastalar takibe alinmistir. Kirik olustugunda unlar varyans 2 mm'den daha fazla artiyorsa, bu hastalarda SLIL yirtigi saptanma oraninin da arttigini saptamislardir. Elli bir hastanin yalnizca onunda Geissler Tip 3 yirtik saptanmis ve kalan kirk bir hasta ile bir yil sonra karsilastirilmistir. Tip 3 yirtik olanlarda bir yil sonra subjektif agrinin daha fazla oldugunu ve skafo-lunat acilarin daha fazla oldugunu saptamislardir. Y Abe ve ark. (33) da 2013 yilinda yayinladiklari calismalarinda deplase olmamis distal radius kiriklarinda bile TFCC yirtigi veya bir karpal ligament yirtigi mevcut ise, ulnar tarafli el bilek agrisina veya karpal instabiliteye sebep olmamasi icin uygun bir sekilde tedavi edilmesi gerektiginden bahsetmislerdir. Doi ve ark. (21)'nin yaptiklari ortalama takip suresi 31 ay olan bir calismada ise, bir grup hastaya artroskopi esliginde eksternal fiksasyon, diger gruba acik reduksiyon sonrasi cesitli tespit metotlari uygulanmis ve iki grup hasta fonksiyonel olarak karsilastirilmistir. Bu calismada fleksiyon-ekstansiyon, radial-ulnar deviasyon hareket acikliklarinin ve kavrama guclerinin artroskopi esliginde fluoroskopi kullanilmadan tespit edilen grupta daha iyi oldugunu saptamislardir. Bu bilgiler isiginda artroskopi esliginde yapilan distal radius kiriklarinin tedavilerinde sonuc olarak daha fazla eklem hareketi ve daha az agri elde edilebildigi icin artroskopiyi kullanmak gerektigini dusunuyoruz. Maliyet olarak da karpal instabilite veya el bilek agrilari icin tedavi arayacak olan hastalarin getirecegi ek yukun olusmasini engelleyebilecegi icin artroskopik girisimin ekstra bir yuk getirecegini dusunmuyoruz. Ancak bu konunun da ayri bir arastirma konusu olarak incelenmesi gerekmektedir.

Randomize olarak secilmis bir kontrol grubunun olmamasi, vaka sayisinin gorece az olmasini calismamizin eksik yanlari olarak goruyoruz. Distal radius kiriklarinda artroskopi yardimli osteosentezin klasik cerrahiye ustunlugunu daha ileri bir sekilde belgeleyebilmek icin uzun takip sureli karsilastirmali prospektif calismalara ihtiyac vardir.

SONUC

Distal radius kiriklarinin anatomik olarak redukte edilebilmesi icin kapali reduksiyonla K-telleri ve/veya eksternal fiksator ile tespit esnasinda 2,7 mm'lik skop kullanilarak eklem ici basamaklasmalarin giderilip giderilmedigini saptamak mumkundur. Bu teknoloji sayesinde artroz gelisme riskini en aza indirmek elimizdedir. Ayni zamanda eklem ici bag yaralanmalarinin, kondral lezyonlarin tespiti, gerektiginde debridmani veya tamiri de mumkundur. Bu da, ileride ortaya cikabilecek artroz ve instabilite gibi komplikasyonlarin onlenmesinde avantaj saglayacaktir.

Etik Komite Onayi: Bu calisma icin etik komite onayi Bezmialem Valide Sultan Vakif Gureba Egitim ve Arastirma Hastanesi Etik Kurulu'ndan alinmistir (Onay tarihi: 24/06/2009 - Numara: 7/18).

Hasta Onami: Bu calismaya katilan hastalardan sozlu onam alinmistir.

Hakem Degerlendirmesi: Dis bagimsiz.

Yazar Katkilari: Fikir - K.O., H.G.; Tasarim - E.O., K.O.; Denetleme - E.O., H.G.; Kaynaklar - A.T.P., S.S.D.; Veri Toplanmasi ve/veya Islenmesi - K.O., E.O.; Analiz ve/veya Yorum - S.S.D., E.O.; Literatur Taramasi - A.T.P., E.O.; Yaziyi Yazan - E.O., K.O.; Elestirel Inceleme - H.G., A.T.P., S.S.D.

Cikar Catismasi: Yazarlarin beyan edecek cikar catismasi yoktur.

Finansal Destek: Yazarlar bu calisma icin finansal destek almadiklarini beyan etmislerdir.

Ethics Committee Approval: Ethics committee approval was received for this study from the Ethic Committee of Bezmialem Valide Sultan Vakif Gureba Training and Research Hospital (Approval date: 24/06/2009 - Number: 7/18).

Informed Consent: Written informed consent was obtained from the patients who participated in this study.

Peer-review: Externally peer-reviewed.

Author Contributions: Concept - K.O., H.G.; Design - E.O., K.O.; Supervision - E.O., H.G.; Resources - A.T.P., S.S.D.; Data Collection and/or Processing - K.O., E.O.; Analysis and/or Interpretation - S.S.D., E.O.; Literature Search - A.T.P., E.O.; Writing Manuscript - E.O., K.O.; Critical Review - H.G., A.T.P., S.S.D.

Conflict of Interest: The authors have no conflict of interest to declare.

Financial Disclosure: The authors declared that this study has received no financial support.

KAYNAKLAR

(1.) Hagino H, Yamamoto K, Ohshiro H, Nakamura T, Kishimoto H, Nose T. Changing incidence of hip, distal radius, and proximal humerus fractures in Tottori prefecture, Japan. Bone 1999; 24: 265-70.

(2.) Chen NC, Jupiter JB. Management of Distal Radial Fractures. J Bone Joint Surg Am 2007; 89: 2051-62.

(3.) Schneppendahl J, Windolf J, Kaufmann RA. Distal radius fractures: current concepts. J Hand Surg Am 2012; 37: 1718-25.

(4.) Carlsen BT, Rizzo M, Moran SL. Soft-Tissue Injuries Associated With distal radius fractures. Oper Tech Orthop 2009; 19 107-18

(5.) Ring D. Intra-articular Fractures of the Distal Radius. J Hand Surg Am 2002; 2: 60-77

(6.) Catalano LW, Cole RJ, Gelberman RH, Evanoff BA, Gilula LA, Borrelli J. Displaced intra-articular fractures of the distal aspect of the radius - Long-term results in young adults after open reduction and internal fixation. J Bone Joint Surg Am 1997; 79: 1290-302

(7.) Geissler WB, Freeland AE, Savoie FH, Mississippi J, McIntyre LW, Whipple TL. Intracarpal soft-tissue lesions associated with an intra-articular fracture of the distal end of the radius. J Bone Joint Surg Am 1996; 78: 357-65.

(8.) Knirk JL, Jupiter JB. Intra-articular fractures of the distal end of the radius in young adults. J Bone Joint Surg Am 1986; 68: 647-59.

(9.) Geissler WB. Intra-articular distal radius fractures: the role of arthroscopy? Hand Clin 2005; 21: 407-16.

(10.) Ozkan M, Yaldiz K, Bacakoglu AK, Ekin A, Ozcan C. Radius distal uc eklem ici kiriklarinda yumusak doku yaralanmalari ve bunlarin el bilegi fonksiyonlarina etkileri. Acta Orthop Traumatol Turc 2001; 35: 21-7

(11.) Ogawa T, Tanaka T, Yanai T, Kumagai H, Ochiai N. Analysis of soft tissue injuries associated with distal radius fractures. BMC Sports Sci Med Rehabil 2013; 5: 19.

(12.) Lafontaine M, Hardy D, Delince P. Stability assessment of distal radius fractures. Injury 1989; 20: 208-10.

(13.) Gummesson C, Atroshi I, Ekdahl C. The disabilities of the arm, shoulder and hand (DASH) outcome questionnaire: longitudinal construct validity and measuring self-rated health change after surgery. BMC Musculoskelet Disord 2003; 4: 11.

(14.) Gartland JJ, Werley CW. Evaluation of healed Colles' fractures. J Bone Joint Surg Am 1951; 33: 895-907.

(15.) Sarmiento A, Pratt GW, Berry NC, Sinclair WF. Colles' fractures. Functional bracing in supination. J Bone Joint Surg Am 1975; 57: 311-7.

(16.) Cooney WP, Bussey R, Dobyns JH, Linscheid RL. Difficult wrist fractures. Perilunate fracture-dislocations of the wrist. Clin Orthop Relat Res 1987; 136-47.

(17.) Palmer AK. Triangular fibrocartilage complex lesions: a classification. J Hand Surg Am 1989; 14 594-606.

(18.) Lutz M, Arora R, Krappinger D, Wambacher M, Rieger M, Pechlaner S. Arthritis predicting factors in distal intraarticular radius fractures. Arch Orthop Trauma Surg 2011; 131: 1121-6.

(19.) Fernandez DL, Geissler WB. Treatment of displaced articular fractures of the radius. J Hand Surg Am 1991; 16: 375-84.

(20.) del PF, Cagigal L, Garcia-Bernal FJ, Studer A, Regalado J, Thams C. Arthroscopically guided osteotomy for management of intraarticular distal radius malunions. J Hand Surg Am 2010; 35: 392-7.

(21.) Doi K, Hattori Y, Otsuka K, Abe Y, Yamamoto H. Intra-articular fractures of the distal aspect of the radius: arthroscopically assisted reduction compared with open reduction and internal fixation. J Bone Joint Surg Am 1999; 81: 1093-110.

(22.) Wiesler ER, Chloros GD, Mahirogullari M, Kuzma GR. Arthroscopic management of distal radius fractures. J Hand Surg Am 2006; 31: 1516-26.

(23.) Abe Y, Tsubone T, Tominaga Y. Plate presetting arthroscopic reduction technique for the distal radius fractures. Tech Hand Up Extrem Surg 2008; 12: 136-43.

(24.) Mehta JA, Bain GI, Heptinstall RJ. Anatomical reduction of intra-articular fractures of the distal radius - An arthroscopically-assisted approach. J Bone Joint Surg Am 2000; 82: 79-86.

(25.) Ogawa T, Tanaka T, Yanai T, Kumagai H, Ochiai N. Analysis of soft tissue injuries associated with distal radius fractures. BMC Sports Sci Med Rehabil 2013; 5: 19.

(26.) Mrkonjic A, Geijer M, Lindau T, Tagil M. The natural course of traumatic triangular fibrocartilage complex tears in distal radial fractures: a 13-15 year follow-up of arthroscopically diagnosed but untreated injuries. J Hand Surg Am 2012; 37: 1555-60.

(27.) Sherman GM, Seitz WH. Fractures and dislocations of the wrist. Current Opinion in Orthopedics 1999; 10: 237-51.

(28.) Kim JK, Koh YD, Do NH. Should an ulnar styloid fracture be fixed following volar plate fixation of a distal radial fracture? J Bone Joint Surg Am 2010; 92: 1-6.

(29.) Souer JS, Ring D, Matschke S, Audige L, Marent-Huber M, Jupiter JB; AOCID Prospective ORIF Distal Radius Study Group. Effect of an unrepaired fracture of the ulnar styloid base on outcome after plate-and-screw fixation of a distal radial fracture. J Bone Joint Surg Am 2009; 91: 830-8.

(30.) Zenke Y, Sakai A, Oshige T, Moritani S, Nakamura T. Treatment with or without internal fixation for ulnar styloid base fractures accompanied by distal radius fractures fixed with volar locking plate. Hand Surg 2012; 17: 181-90.

(31.) Badia A, Jimenez A. Arthroscopic repair of peripheral triangular fibrocartilage complex tears with suture welding: a technical report. J Hand Surg Am 2006; 31: 1303-7.

(32.) Forward DP, Lindau TR, Melsom DS. Intercarpal ligament injuries associated with fractures of the distal part of the radius. J Bone Joint Surg Am 2007; 89: 2334-40.

(33.) Abe Y, Yoshida K, Tominaga Y. Less invasive surgery with wrist arthroscopy for distal radius fracture. J Orthop Sci 2013; 18: 398-404.

Erdem Ozden (1) [iD], Hakan Gurbuz (2) [iD], Kahraman Ozturk (3) [iD], Ali Tufan Pehlivan (4) [iD], Suleyman Semih Dedeoglu (2) [iD]

(1) Saglik Bilimleri Universitesi Gaziosmanpasa Taksim Egitim ve Arastirma Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dali, Istanbul, Turkiye

(2) Saglik Bilimleri Universitesi Okmeydani Egitim ve Arastirma Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dali, Istanbul, Turkiye

(3) Saglik Bilimleri Universitesi Baltalimani Kemik Hastaliklari Egitim ve Arastirma Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dali, Istanbul, Turkiye

(4) Kirikhan Devlet Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Klinigi, Hatay, Turkiye

Sorumlu Yazar / Corresponding Author: Erdem Ozden,

E-posta / E-mail: ozdenerdem@hotmail.com

Cite this article as: Ozden E, Gurbuz H, Ozturk K, Pehlivan AT, Dedeoglu SS. Arthroscopically Assisted Osteosynthesis of Distal Radius Intraarticular Fractures. JAREM 2019; 9(2): 71-9.

Gelis Tarihi / Received Date: 20.07.2018 Kabul Tarihi / Accepted Date: 26.07.2018

DOI: 10.5152/jarem.2019.2319
Tablo 1. Lafontaine'in bildirdigi Instabilite kriterleri

i.   20 dereceden fazla dorsal acilanma
ii.  Lateral grafide dorsal parcalanmanin radiusun eninin 1/3'unden
     fazla olmasi
iii  Eklem ici kirik
iv.  Eslik eden ulna kirigi
v.   Hastanin 60 yasindan buyuk olmasidir.

Tablo 2. Yas, cinsiyet, travma olus mekanizmasi, kirik tipi, Palmer
siniflamasina gore TFCC yirtigi ve Geissler siniflamasina gore
skafolunat interosseoz bag yaralanmasi tipi, takip suresi ile klinik
degerlendirme sonuclari

                                                            TFCC
                                                   Frykman  hasari
          Yas  Cinsiyet  Taraf  Mekanizma  AO tip  tip      Palmer tip

Hasta 1   35   E         L      Dusme      C3.1    Tip 7    1A
Hasta 2   32   E         R      ADTK       C2.3    Tip 3    0
Hasta 3   44   E         R      Yuksekten  C2.3    Tip 7    1D
                                dusme
Hasta 4   42   E         R      Dusme      C1.2    Tip 7    1A
Hasta 5   50   E         L      Dusme      C1.2    Tip 3    0
Hasta 6   46   K         R      ADTK       C1.2    Tip 7    0
Hasta 7   55   K         L      Dusme      C1.2    Tip 3    1A
Hasta 8   46   K         L      ADTK       C3.2    Tip 7    0
Hasta 9   62   E         L      Dusme      C1.2    Tip 3    0
Hasta 10  28   E         R      Yuksekten  C3.1    Tip 8    1A
                                dusme
Hasta 11  28   E         R      Yuksekten  C2.2    Tip 8    0
                                dusme
Hasta 12  43   E         R      Dusme      C1.2    Tip 7    1B

          SLIL          Takip          G&W        MAYO
          hasari        Suresi  Dash   Sarmiento  El bilegi
          Geissler tip  ay      skoru  Skoru      Skoru

Hasta 1   0             23         0   0          95
Hasta 2   0             22         5   0          90
Hasta 3   0             19       4,8   1          90
Hasta 4   1             19       6,2   2          90
Hasta 5   0             18         5   0          90
Hasta 6                                           95
Hasta 7   1             18         0   1          90
Hasta 8   0             18         5   2          90
Hasta 9   0             18      12,5   3          80
Hasta 10  2             18       6,7   4          80
Hasta 11  0             17      13,3   2          85
Hasta 12  1             16      15,4   3          80

Tablo 3. Gartland & Werley Demerit degerlendirme skalasi Sarmiento
modifikasyonu

Reziduel Deformite (0-3 puan arasi)
Ulnar styloidin belirginlesmesi                          1
Reziduel dorsal tilt                                     2
Elde radial deviasyon                                    2 veya 3
Subjektif Degerlendirme (0-6 puan arasi)
Mukemmel: (Agri yok, hareket sinirlamasi yok)            0
Iyi: (Bazen agri, hafif derece hareket sinirlamasi var)  2
Orta: (Bazen agri, orta derece hareket kisitlanmasi,     4
el bilegi gucsuzlugu)
Kotu: (Agri, hareketlerde ileri derecede kisitlanma)     6
Objektif Degerlendirme (0-5 puan arasi)
Dorsofleksiyon kaybi (<45 o )                            5
Ulnar deviasyon kaybi (<15 o )                           3
Supinasyon kaybi (<50 o )                                2
Pronasyon kaybi (<50 o )                                 2
Palmar fleksiyon kaybi (<30 o )                          1
Radial deviasyon kaybi (<15 o )                          1
Sirkumdiksiyon kaybi                                     1
Distal radioulnar eklemde agri                           1
Kavrama gucu diger tarafinkinin %60'i veya daha az ise   11
Komplikasyonlar (0-5 puan arasi)
Osteoartritik degisiklikler
Minimal derecede                                         1
Agrili ve minimal                                        3
Orta derecede                                            2
Agrili ve orta                                           4
Ciddi derecede                                           3
Ciddi ve agrili                                          5
Sinir komplikasyonlari (median) hafif-orta-agir          1-3
Alci sebebi ile zayif parmak hareketleri                 1-2
Sonuc (Toplam puana gore)
Mukemmel                                                 0-2
                                                         3-8
Orta                                                     9-20
Kotu                                                     >20

Tablo 4. Mayo Klinik modifiye el bilegi degerlendirme kriterleri: Green
ve O'Brein degerlendirme kriterlerinin Cooney ve ark. tarafindan
modifikasyonudur

Mayo Klinik Modifiye El Bilegi Degerlendirme Kriterleri

Kategori    Puan         Bulgular
Agri        25           Agri yok
(25 Puan)   20           Zorlayici aktivitelerde hafif agri
            20           Sadece hava degisikliklerinde agri
            15           Zorlayici aktivitelerde orta derecede
                         agri
            10           Gunluk aktivitelerde hafif agri
             5           Gunluk aktivitelerde orta derecede
                         agri
             0           Istirahatta agri
Memnuniyet  25           Cok memnun
(25 Puan)   20           Orta derecede memnun
            10           Memnun degil fakat calisabiliyor
             0           Memnun degil ve calisamiyor
Hareket     25           Normal hareketin %100'unu yapabiliyor
Genisligi   15           %75-90
(25 Puan)   10           %50-74
             5           %25-49
             0           % 0-24
Kavrama     25           Normal kavramanin %100'unu yapabiliyor
Gucu
            15           %75-99
            10           %50-74
             5           %25-49
             0           %0-24

Sonuc Degerlendirme
Mukemmel             90-100 Puan
                     80-89
Orta                 65-79
Kotu

Tablo 5. Geissler ve ark.'nin Travmatik interosseoz bag yaralanmalari
icin artroskopik siniflamasi

Evre 0- Yaralanma yok.

Evre 1- Radiokarpal eklemden interosseoz bagin zayif veya hemorajik
gorunumu. Interosseoz ligamentlerde bulging vardir, normal duzgun
konkaviteleri konveksiteye donmustur. Midkarpal bosluktan bakilinca
karpal kemikler arasinda herhangi bir uyumsuzluk gorulmez.

Evre 2- Radiokarpal eklemden interosseoz bagin zayif veya hemorajik
gorunumu yine vardir. Ancak midkarpal bosluktan bakilinca karpal
kemikler arasinda basamaklasma, uyumsuzluk gorulur. Bu kemikler
arasinda bir prob genisliginden daha az bir aciklik vardir, prob
gecemez.

Evre 3- El bilek kemikleri arasindaki ayrisma hem radiokarpal araliktan
hem de midkarpal araliktan gorulur. Kucuk eklem probu el bilek
kemikleri arasindaki acikliktan gecebilir ancak 2.7 mm artroskop
gecemez.

Evre 4- Kemikler arasindaki aciklik daha genistir. Manipulasyonla
belirgin instabilite vardir. 2.7 mm. artroskop el bilek kemikleri
arasindaki acikliktan rahatlikla gecebilir.

Tablo 6. Triangular Fibrokartilaj Kompleks yaralanmalari icin Palmer
siniflamasi

Sinif 1: Travmatik

1A: Travmatik santral perforasyon
1B: Travmatik ulnar avulsiyon- distal ulna kirigi var veya yok
1C: Travmatik distal avulsiyon (Karpal yapisma yerinden)
1D: Travmatik radial avulsion- sigmoid centik kirigi var veya yok
Sinif 2: Dejeneratif (Ulnakarpal impingement Sendromu)
Evre 1: TFCC asinmis
Evre 2: TFCC asinmis + lunat ve/ veya ulnar kondromalazi
Evre 3: TFCC perforasyonu + lunat ve/ veya ulnar kondromalazi
Evre 4: TFCC perforasyonu + lunat ve/ veya ulnar kondromalazi + L-T
ligament perforasyonu
Evre 5: TFCC perforasyonu + lunat ve/ veya ulnar kondromalazi + L-T
ligament perforasyonu + ulnakarpal artrit
COPYRIGHT 2019 AVES
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2019 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Ozgun Arastirma / Original Investigation
Author:Ozden, Erdem; Gurbuz, Hakan; Ozturk, Kahraman; Pehlivan, Ali Tufan; Dedeoglu, Suleyman Semih
Publication:Journal of Academic Research in Medicine
Date:May 7, 2019
Words:4400
Previous Article:Kucuk Hucreli Disi Akciger Kanserinde ALK Geninin Yeniden Duzenlenmesinin FISH Yontemi ile Belirlenmesi/Determination of ALK Gene Rearrangment with...
Next Article:Vestibuler Svannom Hastalarinda Mikrocerrahi Sonuclari: Retrospektif Klinik Calisma/Microsurgery Results in Vestibular Schwannoma Patients:...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2022 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters |