Printer Friendly

Optical Coherence tomography pachymetry mapping in diagnosis of keratoconus/ Keratokonus tanisinda optik koherens tomografi ile pakimetrik haritalama.

Summary

Purpose: To evaluate abnormal corneal thinning using optical coherence tomography (OCT) pachymetry mapping in keratoconus patients.

Material and Method: In this prospective study, 57 eyes of 33 keratoconus patients and 50 eyes of 25 control subjects without ocular pathology were compared. After routine ophthalmologic examination, corneal topography and corneal pachymetry mapping by OCT with anterior segment module were performed in all subjects. Central corneal thickness (CCT), minimum corneal thickness (Min), superior-inferior (S-I), minimum-median (Min-Med), superonasal-inferotemporal (SN-IT), superotemporal-inferonasal (ST-IN), minimum-maximum (Min-Max) and minimum corneal vertical localization(MCVL) parameters were evaluated from the OCT pachymetric maps. Measurements were performed three times in all patients, and the means of these data were used for statistical analysis and comparisons. Cut-off values were determined for all OCT-derived parameters. Sensitivity, specificity, and area under the receiver operating characteristic (AROC) curve were also calculated for these parameters.

Results: Keratoconic corneas were thinner. Minimum corneal thickness was 425 [+ or -] 63 [micro]m in the keratoconus group, and 513.7 [+ or -] 3 [micro]m in the control group (p < 0.001). The thinnest corneal location was inferiorly displaced in the keratoconus group. MCVL value was -845.6 [+ or -] 427.9 [micro]m in the keratoconus group and -419-6+240.1 [micro]m in the control group (p < 0.001). Min-med was -46.3 [+ or -] 23.8 [micro]m and 18.4 [+ or -] 16.3 [micro]m in keratoconus and control groups, respectively. Corneal thinning was more asymmetric in the keratoconus group (S-I, SN-IT, ST-IN parameters were statistically different between the groups, p<0.001). Sensitivity, specificity, and AROC values of the OCT pachymetric parameters were within the range of 82-92%, 54-89%, and 0.674-0.922, respectively.

Discussion: OCT pachymetry maps have high sensitivity and specificity for keratoconus diagnosis. OCT provides additional information in patients whose corneal topography was inconsistent with clinical signs and interpretation of both devices together would be more valuable in the diagnosis of keratoconus.

Key Words: Keratoconus, optical coherence tomography, pachymetry mapping, corneal topography

Ozet

Amac: Keratokonus hastalarindaki anormal korneal incelmeyi optik koherens romografi (OKT) ile yapilan kornea kalinlik haritalamasi ile degerlendirmek.

Gerec ve Yontem: Bu prospektif calismada keratokonus tanisi olan 33 hastanin 57 gozu, okuler patolojisi olmayan 25 kontrol hastasinin 50 gozu ile karsilastirildi. Rutin oftalmolojik muayenenin ardindan tum olgulara kornea topografisi ve OKT on segmenr modulu ile korneal pakimetrik haritalama yapildi. OKT pakimetrik haritalamada merkezi korneal kalinlik (MKK), minimum korneal kahnlik(Min), superiyor-inferiyor (S-I), minimum-medyan (Min-Med), superonazal-inferoremporal(SN-IT), superotempotal-inferonazal (ST-IN), minimum-maksimum (Min-Maks) ve minimum korneanin vertikal lokalizasyonu (MKVL) paramerreleri degerlendirildi. Olcumler tum hastalarda 3 kez yapildi ve istatistiksel analiz ve karsilastirmalar icin bu olcumlerin ortalamasi kullanildi. OKT ile degerlendirilen tum paramerreler icin esik degerleri belirlendi. Bu parametrelerin duyarlilik, ozgullukleri ve alici isletim karakrer egrisi altindaki alan (AROC) degerleri hesaplandi.

Sonuclar: Keratokonus grubundaki kornealar daha ince olarak bulundu. Keratokonus grubunda minimum korneal kalinlik 425 [+ or -] 63 [micro]m iken kontrol grubunda 513,7 [+ or -] 3 [micro]m idi (p<0,001). En ince kornea kerarokonus hastalarinda daha inferiyora yerlesmisti. MKVL degeri keratokonus grubunda -845,6 [+ or -] 427,9 [micro]m iken kontrol grubunda -419,6 [+ or -] 240, l [micro]m idi (p<0,001). Min-med degeri keratokonus grubunda -46,3 [+ or -] 23,8 [micro]m iken kontrol grubunda -18,4 [+ or -] 16,3 [micro]m idi (p < 0,001). Kerarokonus grubunda incelme daha asimetrikti (S-I, SN-IT, STIN parametrelerinde gruplar arasindaki fark israristiksel anlamliydi (p < 0,001). OKT pakimetri paramerrelerinin duyarlilik, ozgulluk ve AROC degerleri sirasiyla %82-92, %54-89 ve 0,674-0,922 araliginda idi.

Tartisma: OKT pakimetri haritalari keratokonus tanisinda yuksek duyarlilik ve ozgulluge sahiptir. Kornea topografisi klinik bulgularla uyumlu olmayan hastalarda ilave bilgiler saglamaktadir ve her iki cihazin verilerinin birlikte degerlendirilmesi keratokonus tanisinda daha faydali olabilir.

Anahtar Kelimeler: Keratokonus, optik koherens tomografi, pakimetrik haritalama, korneal topografi

Giris

Keratokonus, korneanin bilateral, asimetrik, progresif, noninflamatuar sekil degisikligi gosrermesidir. Korneanin incelerek konik sekil aldigi ve apeksinin siklikla asagiya dogru kaydigi ve bu nedenle irreguler asrigmatizmanm goruldugu bir ektazidir. Genel populasyonda keratokonus prevelansi yaklasik olarak 10.000 de 5-23 civarindadir. Hastalik gelismis ulkelerde korneal transplantasyonun en sik nedenlerinden biridir. (1) Orta ve ileri derecede keratokonus tanisini koymak klasik klinik ve topografik bulgulari nedeniyle zor degildir, fakat en iyi duzeltilmis gorme keskinligi normal olan ve klinik bulgulari olmayan hastalarda tani koymak guctur. (2) Bu durum ozellikle lazer refraktif cerrahi oncesi muayenelerde onemlidir, cunku lazer refraktif cerrahi oncesi saptanamamis korneal ektazik bozukluklar progresif keratoektaziye neden olabilirler. Laser refraktif cerrahi icin basvuran miyop hastalarin %1-%6'sinda keratokonus, keratokonus suphesi veya diger korneal ektaziler cikmaktadir. (3-5)

Placido disk tabanli korneal topografi gunumuzde keratokonus tanisinda en sik kullanilan cihazdir, klinik bulgular ve semptomlar olmadan dahi tani koyabilmektedir. Korneal topografide keratokonik paterni gosterebilmek icin bircok sayisal topografik indeks vardir ve bu indekslerin keratokonus tanisini koymada yuksek duyarlilik ve ozgullukleri vardir. (6) Buna ragmen topografi cihazinin bazi dezavantajlari vardir. Topografi cihazi refraktif cerrahi oncesi taramada keratektazi riski olan tum hastalari saptayamayabilir. Kornea yuzey duzensizligi veya goz yasi kirilmasina bagli olarak ideal topografik fotograflar her zaman alinamayabilir, korneal distorsiyona neden olan durumlar yanlis pozitif veya yanlis negatif keratokonus tanisina neden olabilirler. (7)

Korneal incelme keratokonusta ana patolojik ozelliklerden biridir. Korneal kalinliga bakilarak yapilan keratokonus tanisi korneal topografiyle belirlenemeyecek ilave bilgilerin elde edilmesini saglayabilir. Calismalarda periferal ve en ince (veya merkezi) korneal kalinlik arasindaki farkin keratokonuslu hastalarda normal hastalara gore anlamli derecede fazla oldugu bildirilmistir. (2,8-10) Korneal kalinlik keratokonus tanisinda kullanisli bir parametre olabilir ve kalinlik haritalamasi rani konulmasinda onemli ek faydalar saglayabilir.

Optik koherens tomografi (OKT) mikron seviyesinde cozunurlukle kornea kalinlik haritalamasini vermektedir. Bu calismada OKT ile yapilan korneal pakimetrik haritalama ile keratokonustaki anormal korneal incelmeyi saptamak ve OKT pakimetrik haritalamanin keratokonus tanisindaki yerini degerlendirmek amaclanmistir.

Gerec ve Yontem

Bu prospektif calisma Ankara Ataturk Egitim ve Arastirma hastanesinde yapildi. Calismaya klinik olarak keratokonus tanisi konulan 33 hastanin 57 gozu (Grupl, keratokonus grubu) ve 25 saglikli bireyin 50 gozu (Grup 2, kontrol grubu) dahil edildi. Tum arastirma Helsinki deklarasyonu kurallarina uygun sekilde ve hastalarin bilgilendirilmis onam formlari alinarak yurutuldu.

Tum hasralara rutin oftalmolojik muayenenin ardindan kornea topografisi (Keratron-Scout, Optikon 2000, Rome, Italy) ve OKT (RTVue, Optovue, Inc. Fremont, CA, USA) ile korneal kalinlik haritalamasi yapildi. Vogt cizgilenmesi, Fleischer halkasi, Munson isareti, apikal skar, hidrops, apikal incelme ve Rizutti belirtisi bulgularindan en az biri bulunanlar ve kornea topografisinde asimerrik papyon gorunumu veya parasantral diklesmesi bulunanlar keratokonus olarak kabul edildi. Keratokonus disinda korneal hastaligi olanlar ve okuler cerrahi hikayesi olanlar calisma disi birakildi.

Kerarron-scout 28 halkali Placido diski ile kornea yuzeyinin %80-90'i hakkinda bilgi veren bir topografi cihazidir. Keratokonus taramasi icin kon lokalizasyonu ve buyukluk indeksi (CLMI) parametresini kullanmaktadir ve keratokonus olasilik yuzdesini (PPK) vermektedir. PPK degeri, hastaligin varligi icin belirlenen olasilik esigidir. Topografide PPK degeri %20-45 arasi olanlar kerarokonus suphesi, %45 ve uzeri ise keratokonus olarak tanimlanmaktadir. (11) Tum hastalarin kornea ropografisi ucer kez yapildi ve degerlendirme icin goruntulerden en iyi olani alindi.

RTVue OKT korneal pakimerrik haritalamayi on segment adaptoru (CAM-L) ile yapmaktadir. Olcum paterni 8 meridyen uzerinde 6 mm dairesel olarak uzanan cizgilerden olusmaktadir. OKT programi elde edilen goruntuyu otomatik olarak isler ve korneanin pakimetrik haritasini verir. Kornea cihaz tarafindan merkezi 2mm, 5mm ve 6mm capli dairesel halkalar ile sektorlere ayrilmaktadir (Resim 1). Calismamizda OKT kalinlik haritasinin merkezi 2-5 mm'deki verileri degerlendirildi. Olcumler tum hastalarda ucer kez yapildi ve istatistiksel analiz icin olcumlerin ortalamasi kullanildi.

Keratokonustaki anormal korneal incelmeyi saptayabilmek icin OKT pakimetrik haritasinda su tanisal parametreler degerlendirildi. 1. Superiyor- inferiyor (S-I): Superiyor kornea alaninin kalinligindan inferiyor kornea alanin kalinliginin cikarilmasi.

2. Minimum-medyan (Min-Med): En ince korneal kahnlikran medyan korneal kalinligin cikarilmasi.

3. Superonazal-inferotemporal (SN-IT): Superonazal korneal alanin kalinligindan inferoremporal alanin kalinliginin cikarilmasi.

4. Superotemporal-inferonazal (ST-IN): Superotemporal korneal alanin kalinligindan inferonazal alanin kalinliginin cikarilmasi.

5. Minimum-Maksimum (Min-Maks): En ince korneal kalinliktan en kalin korneal kalinligin cikarilmasi.

6. Minimum korneal kalinlik: En ince korneal kalinlik

7. Minimum korneanin vertikal lokalizasyonu (MKVL)

Elde edilen veriler 'SPSS'16.0 (Statistical Package for the Social Sciences, IBM) ve MedCalc (MedCalc Software version 12,3 bvba, Inc.) ortaminda bilgisayara kaydedildi. Karsilastirmalarda ki-kare ve student t testleri kullanildi. Degerlendirmeler %95 guven araliginda yapildi, p degerinin 0,05 den kucuk olmasi istatistiksel anlamli fark olarak kabul edildi. Duyarlilik ve ozgulluk alici isletim karekrer (ROC) egrisi analizi ile belirlendi.

Paremetrelerin tani koymadaki gucu alici isletim karekter egrisi altindaki alan (AROC) ile degerlendilirdi.

Bulgular

Calismaya alinan keratokonus hastalari ve kontrol grubu arasinda yas, cinsiyet ve lateralite acisindan anlamli fark yok idi (p>0,05). Sferik esdeger, astigmatizma, SmK ve PPK degerleri acisindan gruplar arasinda istatistiksel olarak anlamli fark mevcuttu (p<0,05). Tablo l'de gruplarin genel ozellikleri gorulmektedir.

Kornea pakimetrik haritalamada degerlendirilen tum parametreler gruplar arasinda istatistiksel olarak anlamli farkli idi (p<0,05). Tablo 2'de olgularin OKT ile belirlenen korneal kalinlik haritalama sonuclari gorulmektedir.

Olgularin OKT ile belirlenen parametrelerinin duyarlilik, ozgulluk ve AROC degerleri Tablo 3'de gorulmektedir.

Tartisma

Korneal topografi keratokonus tanisinda altin standarttir. Keratokonus tanisi icin normal, supheli ve anormal topografik paternler tanimlanmistir. Rabinowitz-McDonnell indeksi, keratokonus tahmin indeksi (KPI), inferiyor-superiyor indeksi (I-S), keratometti degerleri, ortalama kurvatur degerleri ve KISA % indeksi korneal topografide keratokonus tanisi icin sik olarak kullanilan kalitatif indekslerdir. Bu indekslerin keratokonus tanisini koymada oldukca yuksek duyarliligi vardir. (12-14) Buna ragmen kontakt lens nedenli harpazlanma, subepitelyal depozitler ve skarlasma, goz yasi dagilim bozuklugu, kapak artefakti ve korneal distorsiyona neden olabilen bircok diger durumda korneal topografi keratokonus tanisini koyamayabilmektedir. (7,15) Randleman ve ark. (16) bildirdikleri metaanalizde postrefraktif keratektazi gelisen 93 hastanin %27'de cerrahi oncesi cekilen korneal topografinin normal bulundugunu belirtmislerdir. Yine ayni calismada hastalarin %22'de asimetrik papyon oldugu belirtilmistir; asimetrik papyon gorunumu keratokonik bir paterni belirtecegi gibi normal hastalarda da gorulebilmektedir. (17)

Keratokonus tanisi icin gelistirilen korneal topografik indekslerin her biri genelikle bir topografi cihazina ozguldurler. Genel olarak bu indeksler keratokonik bir paternin var olup olmadigi hakkinda bilgi vermektedirler. Calismamizda kullanilan korneal topografi cihazi Keratron-Scout'da kullanilan CLMI indeksi keratokonik paternin varligi yaninda konun lokalizasyonu ve kurvatur buyuklugu hakkinda bilgi vermektedir, boylece hastaligin progresyonunun takibi kolaylasmaktadir. (11)

Keratokonus korneal incelme ile seyreden bir hastaliktir. (1) Normal kornealarla kiyaslandigi zaman erken evre ve subklinik keratokonusta dahi korneal kalinlikta azalma vardir. Ultrasonik pakimetri ve ultrasonik biomikroskopi ile yapilan calismalarda periferal ve en ince (veya merkezi) korneal kalinlik arasindaki farkin kerarokonus hastalarinda normal hastalardan daha fazla bulundugu bildirilmistir. (9,18-20) Owens ve Watters (20) MKK ile kerarometri degerleri arasinda ters bir iliski oldugunu, keratokonus ilerledikce keratometri degeri artarken MKK'nin azaldigini bildirmislerdir. Calismamizda ortalama MKK keratokonus grubunda 453 mikron iken kontrol grubunda 527 mikron idi ve aradaki fark anlamli idi. Bu degerler keratokonus ve normal hastalarda MKK icin daha onceden bildirilen 442-459 [micro]m ve 522-566 [micro]m araliklarinda idi. (2,3,21)

Calismamizda kerarokonus ve kontrol gruplarinin en ince korneal kalinlik degerleri sirasiyla 425 [micro]m ve 513 [micro]m olarak bulundu. Bu degerler Ambrosio ve ark. (8) ile Rabinowitz ve ark. (21) keratokonus ve kontrol gruplarinda sirasiyla bildirdikleri 428 [micro]m ve 537 [micro]m ile 433 [micro]m ve 522 mikron verileriyle uyumlu iken Li ve ark. (22) calismasinda bildirilen 452 [micro]m ve 546 mikrona gore oldukca dusuk idi. Calismamizda en ince korneal kalinlik icin esik degeri 458 mikron olarak tespit edildi. En ince korneal kalinlik %98 ozgulluk ile tum parametreler arasinda ozgullugu en yuksek olan parametre idi. Li ve ark. (22) keratokonus hastalarina OKT ile pakimetri haritalama yaptiklari calismalarinda minimum korneal kalinlik icin esik degerini bizim calismamizdan oldukca yuksek (492 mikron) bildirmislerdir. Zaten arastirmacilar calismalarinda en ince korneal kalinlik degerinin beklenenden yuksek oldugunu ve bu durumun calisma grubundaki hasta sayisinin azligi ile iliskili olabilecegini belirtmislerdir.

Fokal korneal incelme keratokonus tanisinda daha spesifik bir parametredir. Fokal korneal incelmeyi minimum-median degeri gostermektedir. Calismamizda minimum-median degeri icin esik degeri -23 mikron olarak bulunmustur. Bu paramerre icin ozgulluk 85, duyarlilik 89 olarak bulunmustur (Tum parametreler icinde en yuksek duyarlilik). Minimum korneal kalinlik ve minimum-median parametrelerinin her ikisinin birden verilmesi hem fokal hem de yaygin korneal incelme hakkinda bilgi saglar ayrica iki parametrenin birlikte degerlendirilmesi daha yuksek duyarlilik ve ozgulluk vermektedir.

Fokal korneal incelmeye ek olarak asimetrik ve eksantrik korneal incelme de keratokonus tanisinda onemlidir. (23) Calismamizda asimetrik korneal incelme icin pakimetrik haritalamada S-I, SN-IT, ST-IN paramerreleri degerlendirildi. Tum bu parametrelerin keratokonus grubunda kontrol grubuna gore anlamli farkli oldugu izlendi. Yuksek hizli on segment OKT ile yapilan bir calismada I-S, IT-SN parametrelerinde anlamli fark bulurken T-N, IN-ST parametrelerinde keratokonus ve normal hastalar arasinda fark bulunmadigi belirtilmistir. (22) Korneal incelmenin eksantrisiresini gostermek icin de minimum korneanin vertikal lokalizasyonu parametrelerine bakilmistir. MVKL keratokonuslu gozlerde kontrol grubuna gore daha inferiyora yerlesmisti ve esik degeri -740 mikron idi.

Calismamizda kullanilan OKT Fourier domain prensibiyle calismaktadir, korneadan saniyede 26,000 aksiyel kesit alarak pakimetrik haritalama yaumaktadir. Yuksek kesit hizi istemsiz goz harekeri nedeniyle olacak erkileri en dusuk seviyeye indirgemektedir, boylece santral ve periferik korneanin tekrarlanabilirligi oldukca iyi olmaktadir. (24) Bu cihazla santral 6 mm korneal alandan pakimetrik haritalama yapilmaktadir. Bu haritalama kerarokonus raramasi icin yeterlidir cunku cogu keratokonus hastasinda kone apeksinin santral 5 mm capli alanda yer aldigi gosterilmistir. (25) OKT distorsiyon yapan durumlardan etkilenmez, normal, postoperatif ve opasifiye kornealarda bile korneal kalinlik haritasini guvenli sekilde verir. (26) Li ve ark. (22) calismalarinda OKT ile pakimetrik haritalamanin keratokonustaki anormal korneal incelmeyi kesin olarak gosterdigini ve korneal pakimetrik haritalama ile keratokonus tanisinin duyarlilik ve ozgullugunun topografik KISA kadar oldugunu belirtmislerdir.

AROC degeri bir tanisal parametrenin hasrahgi olanlari ve olmayanlari birbirinden ayirt etme gucunu gostermektedir. AROC degerinin 0,9 ile 1,0 arasi olmasi mukemmel, 0,8-0,9 arasinda olmasi iyi sonuc olarak tanimlanmistir. Calismamizda degerlendirilen 7 parametreden 6'sinin AROC degeri 0,8'in ustunde idi. OKT ile degerlendirilen parametrelerden her birinin duyarlilik, ozgulluk ve AROC degerleri oldukca yuksek olarak bulundu. Parametrelerden iki veya daha fazlasi anormal olunca duyarlilik, ozgulluk ve AROC degerleri daha da artacaktir. Calismamizda bakilan yedi parametrenin birbirini tamamlayici ozellikleri vardir ve birlikte degerlendirilmeleri onemlidir.

Sonuc olarak OKT ile yapilan pakimetrik haritalama keratokonustaki anormal korneal incelmeyi kesin olarak gostermektedir. Ozellikle korneal topografinin belirsiz ve supheli oldugu olgularda OKT pakimetrik haritalama korneal topografi ile elde edilemeyecek ilave bilgiler saglamaktadir ve her iki cihazin verilerinin birlikte degerlendirilmesinin tanida daha faydali olacagi kanaatine varilmistir.

DOI: 10.4274/tjo.43.24482

Kaynaklar

(1.) Rabinowitz YS. Keratoconus. Surv Ophthalmol. 1998;42:297-319.

(2.) Pflugfelder SC, Liu Z, Feuer W, Vern A. Corneal thickness indices discriminate between keratoconus and contact lens-induced corneal thinning. Ophthalmology. 2002;109:2336-41.

(3.) Ambrosio R Jr, Kylece SD, Wilson SE. Corneal topographic and pachymetric screening of keratorefractive patients. J Refract Surg. 2003;19:24-9.

(4.) Nesburn AB, Bahri S, Salz J, et al. Keratoconus detected by videokeratography in candidates for photorefractive keratectomy. J Refract Surg. 1995;11:194201.

(5.) Wilson SE, Kylece SD. Screening for corneal topographic abnormalities before refractive surgery. Ophthalmology. 1994;101:147-52.

(6.) Rabinowitz YS, Garbus J, McDonnell PJ. Computer-assisted corneal topography in family members of patients with keratoconus. Arch Ophthalmol. 1990;108:365-71.

(7.) Maeda N, Kylece SD, Smolek MK. Comparison of methods for detecting keratoconus using videokeratography. Arch Ophthalmol. 1995;113:870-4.

(8.) Ambrosio R Jr, Alonso RS, Luz A, Coca Velarde LG. Corneal thickness in spatial profile and corneal-volume distribution: tomographic indices to detect keratoconus. J Cataract Refract Surg. 2006;32:1851-99.

(9.) Avitabile T, Marano F, Uva MG, Reibaldi A. Evaluation of central and peripheral corneal thickness with ultrasound biomicroscopy in normal and keratoconic eyes. Cornea. 1997;16:639-44.

(10.) Ucakhan OO, Ozkan M, Kanpolat A. Corneal thickness measurements in normal and keratoconic eyes; Pentacam comprehensive eye scanner versus noncontact specular microscopy and ultrasound pachymetry. J Cataract Refract Surg. 2006;32:970-7.

(11.) Mahmoud AM, Roberts CJ, Lembach RG, Twa MD, Herderick EE, McMahon TT. CLMI: The cone location and magnitude index. Cornea. 2008;27:480-7.

(12.) Rabinowitz YS. Videokeratographic indices to aid in screening for keratoconus. J Refract Surg. 1995;11:371-913.

(13.) Maeda N, Kylece SD, Smolek MK, Thompson HW. Automated keratoconus screening with corneal topography analysis. Invest Ophthalmol Vis Sci. 1994;35:2749-57.

(14.) Rabinowitz YS, Rasheed K. KISA% index: a quantitative videokeratography algorithm emboyding minimal topographic criteria for diagnosing keratoconus. J Cataract Refract Surg. 1999;25:1327-35.

(15.) Wilson SE, Lin DT, Klyce SD, Reidy JJ, Insler MS. Topographic changes in contact lens-induced corneal warpage. Ophthalmology. 1990;97:734-44.

(16.) Randleman JB, Woodward M, Lynn MJ, Stulting RD. Risk assessment for ectasia after corneal refractive surgery. Ophthalmology. 2008;115:37-50.

(17.) Levy D, Hutchings H, Rouland JF, et al. Videokeratographic anomalies in familial keratoconus. Ophthalmology. 2004;111:867-74.

(18.) Avitabile T, Marano F, Castiglione F, Reibaldi A. Keratoconus staging with ultrasound biomicroscopy. Ophthalmologica. 1998;212(Suppl 1):10-2.

(19.) Gromacki SJ, Barr JT. Central and peripheral corneal thickness in keratoconus and normal patient groups. Optom Vis Sci. 1994;71:437-41.

(20.) Owens H, Watters GA. An evaluation of the keratoconic cornea using computerised corneal mapping and ultrasonic measurements of corneal thickness. Ophthalmic Physiol Opt. 1996;16:115-23.

(21.) Rabinowitz YS, Rasheed K, Yang H, Elashoff J. Accuracy of ultrasonic pachymetry and videokeratography in detecting keratoconus. J Cataract Refract Surg. 1998;24:196-201.

(22.) Li Y, Meisler DM, Tang M, et al. Keratoconus diagnosis with optical coherence tomography pachymetry mapping. Ophthalmology. 2008;115:2159-66.

(23.) Binder PS, Lindstrom RL, Stulting RD, et al. Keratoconus and corneal ectasia after LASIK. J Cataract Refract Surg. 2005;31:2035-8.

(24.) Li Y, Tang M, Zhang X, Salaroli CH, Ramos JL, Huang D. Pachymetric mapping with Fourier-domain optical coherence tomography. J Cataract Refract Surg. 2010;36:826-31.

(25.) Tang M, Shekhar R, Miranda D, Huang D. Characteristics of keratoconus and pellucid marginal degeneration in mean curvature maps. Am J Ophthalmol. 2005;140:993-1001.

(26.) Li Y, Shekhar R, Huang D. Corneal pachymetry mapping with high-speed optical coherence tomography. Ophthalmology. 2006;113:792-9.

Hasan Ali Bayhan, Seray Aslan Bayhan, Canan Gurdal *, Tamer Takmaz *, Izzet Can

Bozok Universitesi Tip Fakultesi, Goz Hastaliklari Anabilim Dali, Yozgat, Turkiye

* Ataturk Egitim ve Arasrirma Hastanesi Goz Bolumu, Ankara, Turkiye

Address for Correspondence/Yazisma Adresi: Dr. Seray Asian Bayhan, Bozok Universitesi Tip Fakultesi, Goz Hastaliklari Anabilim Dali, Yozgat, Turkiye

Gsm.: +90 505 372 95 11 E-posta: setaybayhan@hotmail.com Gelis Tarihi/Received: 17.12.2012 Kabul Tarihi/Accepted: 06.03.2013

Tablo 1. Keratokonus ve kontrol grubundaki hastalarin genel ozellikleri

                           Keratokonus (Grup 1)     Kontrol (Grup 2)

Cinsiyet (kadin/erkek)            16/17                  12/13
Yas (yd)                   26,78 [+ or -] 8,60    29,48 [+ or -] 8,66
Goz Sayisi (n)                      57                     50
Lateralite (sag/sol)              30/27                  25/25
Sferik Esdeger (Dioptri)   -6,93 [+ or -] 6,17    -1,85 [+ or -] 2,57
Astigmatizma (Dioptri)      4,65 [+ or -] 2,71    -0,38 [+ or -] 0,90
SmK1 (Dioptri)             49,06 [+ or -] 5,23    44,55 [+ or -] 1,34
Smk2 (Dioptri)             51,66 [+ or -] 5,83    43,71  [+ or -] 1,26
PPK(%)                     89,89 [+ or -] 25,97    4,22 [+ or -] 5,27

                           P degeri

Cinsiyet (kadin/erkek)      0,933 *
Yas (yd)                   0,234 **
Goz Sayisi (n)                --
Lateralite (sag/sol)        0,877 *
Sferik Esdeger (Dioptri)   <0,001 **
Astigmatizma (Dioptri)     <0,001 **
SmK1 (Dioptri)             <0,001 **
Smk2 (Dioptri)             <0,001 **
PPK(%)                     <0,001 **

PPK: Keratokonus olasilik yuzdesi

* Ki-kare testi

** t testi

Tablo 2. Keratokonus ve kontrol grubundaki hastalarin optik koherens
tomografi korneal pakimetrik haritalama sonuclari

                                                            P *
                Korneal kalinliklar ([micro]m)             Degeri

                Keratokonus               Kontrol

MKK         453,7 [+ or -] 55,2     527,3 [+ or -] 30,2    <0,001
S-I         61,6 [+ or -] 38,6      16,8 [+ or -] 19,2     <0,001
Min-Med     -6,3 [+ or -] 23,8      -18,4 [+ or -] 16,3    <0,001
SN-IT       68,8 [+ or -] 46,8      20,3 [+ or -] 20,8     <0,001
ST-IN       10,0 [+ or -] 37,2      -3,8 [+ or -] 17,8     0,019
Min-Maks   -117,4 [+ or -] 60,2     -46,4 [+ or -] 23,2    <0,001
Min         425,0 [+ or -] 63,0      513,7 [+ or -] 31     <0,001
MKVL       -845.6 [+ or -] 427.9   -419.6 [+ or -] 240.1   <0.001

MKK: Merkezi korneal kalinlik, S-I: Superiyor-?nfer?yor, Min-
Med: Minimum-medyan, SN-IT: Superonazal-inferotemporal, ST-IN:
Superotemrx)ral-inferona2al, Min-Maks: Minimum-Maksimum, Min:
Minimum korneal kalinlik, MKVL: Minimum korneanin vertikal
lokalizasyonu.

* t testi

Tablo 3. Olgularin OKT ile belirlenen parametrelerinin
duyarlilik, ozgulluk ve AROC degerleri

           Esik deger   Duyarlilik   Ozgulluk   AROC
           ([micro]m)      (%)         (%)

S-I           >36           74          92      0,850
Min-Med       <-23          89          85      0,922
SN-IT         >52           63          96      0,819
ST-IN         >22           54          86      0,674
Min-Maks      <-75          82          94      0,910
Min           <458          76          98      0,916
MKVL         <-740          81          82      0,847
COPYRIGHT 2013 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2013 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article/Ozgun Arastirma
Author:Bayhan, Hasan Ali; Bayhan, Seray Aslan; Gurdal, Canan; Takmaz, Tamer; Can, Izzet
Publication:Turkish Journal of Ophthalmology
Article Type:Report
Date:Jul 1, 2013
Words:3335
Previous Article:Amniotic Membrane Transplantation in Herpetic Keratitis and Bacterial Keratitis/ Herpetik Keratit ve Bakteriyel Keratitlerde Amniyotik Membran...
Next Article:Limbal conjunctival autograft technique for recurrent pterygium/ Nuks pterjiyumda limbal konjonktival otogreft Teknigi.
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2021 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters |