Printer Friendly

Oksitosin ve Dikkat Eksikligi Hiperaktivite Bozuklugu Iliskisi/Relationship Between Oxytocin and Attention Deficit Hyperactivity Disorder.

OZ

Dikkat eksikligi hiperaktivite bozuklugu (DEHB), dikkat sorunlari, asiri hareketlilik ve durtusellik belirtileriyle karakterize olmakla birlikte fenotipik duzeyde heterojen bir bozukluktur. Ozellikle cocuklarda toplumsal iliski kurma becerilerinde sorunlara yol acmasi nedeniyle sosyal bilis bozukluklari da DEHB'de onem tasimaktadir. Sosyal bilis, kisinin, digerleri ile arasindaki iliskinin tasarimlarini yapilandirabilmesi ve bu tasarimlari sosyal davranislari esnek bir sekilde yonlendirebilmek icin kullanabilmesi acisindan cok onemlidir. Sosyal bilisin alt birimleri olan yuz okuma, empati yetenegi gibi birimlerin oksitosin ile iliskili oldugu one surulmektedir. Bu ozelliklerden daha yoksun olan DEHB tanili bireylerin sosyal alanda iletisim kurma becerileri yonunden daha zayif olduklari dusunulmektedir. Oksitosin ve DEHB iliskisini inceleyen calismalara PubMed arama motoru kullanilarak ulasilmis ve elde edilen veriler bu derleme kapsaminda ele alinmistir. Literaturde otizm spektrum bozukluklarinda, oksitosin geni ve oksitosin reseptor geni ile sosyal bilis becerileri arasinda iliskiye dayali pek cok calisma bulunmakla birlikte, DEHB ile ilgili yayinlar oldukca kisitlidir. Genetik ve cevresel faktorlerin etkisi altinda farkli klinik gorunumler ve bireysel varyasyonlar gosteren DEHB'de sosyal davranis modulatoru olarak bilinen oksitosinin DEHB'nin fenotipinde onemli rol oynadigi gorulmektedir. Anahtar Kelimeler: Dikkat eksikligi hiperaktivite bozuklugu, oksitosin, gen

ABSTRACT

Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD), while characterized by attention problems, hyperactivity and impulsivity, essentially is a phenotypically heterogenous disorder. Social cognition disorders are important in ADHD, particularly in children due to their role in difficulties in social relations. Social cognition is crucial for the individual to build relations with others and through such relations inform social behavior. It has been suggested that sub-units of social cognition such as facial recognition and empathy are related to oxytocin. It is thought that individuals diagnosed with ADHD, for whom such skills are less readily available, have difficulties communicating on a social scale. PubMed medical search engine was used to identify the studies and review articles on oxytocin and ADHD. While the oxytocin gene and the oxytocin receptor gene are extensively studied in autism spectrum disorders, data on ADHD is scarce. Oxytocin, known as a mediator of social behavior, also affects the phenotype of ADHD, a disease subject to genetic and environmental influences determining its phenotype and individual case differences. Keywords: Attention deficit hyperactivity disorder, oxytocin, gene

Giris

Oksitosin

Oksitosin, hipotalamik paraventrikuler, supraoptik ve aksesuar magnoseluler cekirdeklerde yer alan noronlarda sentezlenen siklik yapida bir nanopeptiddir (1). Bir sure oncesine kadar, oksitosinin buyuk olcude kadin ureme hormonal sistemi ile sinirli oldugu dusunulmekteydi; ancak, bakire sicanlarda intraserebroventrikuler oksitosin uygulanmasinin ardindan annelik davranisinin ortaya cikmasiyla oksitosinin sadece periferal hormon olmadigi gorulmustur (2). Ilerleyen calismalarda tarla farelerinde ve sicanlarda oksitosinin baglanma davranisi uzerine etkisi de bildirilmis (3-5); iyi bilinen periferal hormon fonksiyonlarina ek olarak (dogum induksiyonu, sut salgilanmasi vb.), insanlar da dahil olmak uzere bircok hayvan turunde beyinde sosyal ve duygusal davranis duzenlemede cok onemli bir noronal haberci olarak rol oynadigi gosterilmistir (Sekil 1) (6).

Sosyal davranis agi olarak adlandirilan beyin bolgelerinde kendi reseptorlerini etkileyen guclu bir noromodulator olan oksitosin, saldirganlik, cinsel davranis, sosyal tanima, iliski, baglanma, ebeveyn davranisi ve toplumsal stresorlere verilen yanit gibi sosyal iletisimin bircok boyutunda gorev almaktadir Memelilerde beyin oksitosin duzeylerinin artmasinin yakinlik ve baglanma davranislarini destekledigi (8-10); ebeveynlik davranislarini kolaylastirdigi (11-13); ayni turdes canlilar arasinda sosyal tanima ve hafizayi iyilestirdigi (14-16) gosterilmistir Ayni zamanda calismalar, oksitosinin guven duygusunu arttirdigini (17-20), afektif ve bilissel empatiyi guclendirdigini (21,22), sosyal anksiyete ve korkukacinma iliskili davranislarini azalttigini (23-26) bildirmektedir Yapilan calismalarda oksitosinin, pro-sosyal ozellikler olarak adlandirilan olumlu sosyal davranislarin biyolojik olarak merkezinde yer aldigi gorulmektedir.

Bu bulgular dogrultusunda, hasar gormus beyin oksitosinerjik sinyalinizasyonu, bircok psikiyatrik hastalikta cekirdek belirtilerden sorumlu tutulmustur (ornegin, otizm spektrum bozuklugu (OSB), sosyal anksiyete, borderline kisilik bozuklugu, madde bagimliligi ve sizofreni) (27). Ozellikle, dusuk oksitosin beyin omurilik sivisi (28), oksitosin reseptor geninin (OXTR) islevsel polimorfizmlerinde ortaya cikan kayip (29,30) ve oksitosin reseptor geni promoterinde (transkripsiyonu baslatan kisim) epigenetik susturma (metilasyon) genc erkeklerde durtusel ve saldirgan mizacla, kisiler arasi siddet ve acimasiz-duygusuz ozelliklerle iliskili bulunmustur (31). Benzer sekilde hayvan calismalari alanindaki veriler, sosyal davranissal yanit duzenlenmesinde santral oksitosinerjik kontrolunun onemini guclendirmistir. Ornegin, oksitosinerjik sinyalinizasyonuna zarar verilmis erkek farelerle yapilan genetik calismalar artmis asiri saldirganlikla sonuclanmistir (32,33). Selektif bir oksitosin reseptor geni antagonisti uygulanarak akut ve secici olarak bloke edilen oksitosinerjik sinyalinizasyon sonucu, ozellikle dusuk saldirganlik duzeyi olan bireylerde bu davranislarin guclenme egiliminde oldugu bildirilmistir (34). Bu nedenle oksitosinin sosyal davranis rolu uzerinde olan etkisi cok sayida arastirma projesinin hedefi olmustur.

Sosyal Bilis, Otizm Spektrum Bozukluklari, Oksitosin Geni ve Oksitosin Reseptor Geni Polimorfizmleri Iliskisi

Sosyal bilis, kisinin, digerleri ile arasindaki iliskinin tasarimlarini yapilandirabilmesi ve bu tasarimlari sosyal davranislari esnek bir sekilde yonlendirebilmek icin kullanabilmesi, diger insanlarin inanclari ve egilimleri ile ilgili dogru cikarimlar olusturabilmesi, bu cikarimlar olusturulurken sosyal faktorlerin agirliklarina gore kullanilabilmesi acisindan cok onemlidir. Hayvan ve insan calismalarindan elde edilen kanitlar, sosyal bilis gelisiminde oksitosin sisteminin etkisi oldugunu gostermektedir.

Gectigimiz birkac yil icinde, molekuler biyoloji alanindaki yeni uygulamalar oksitosinin insan ve hayvan davranislariyla ilgisine yonelik ayrintili ve umit verici bulgular sunmaktadir Oyle ki temel bilgi olarak oksitosin reseptor geninin varyasyonlari icin memelilerde dogum sirasinda servikal dilatasyon ve beraberinde sut salgilanmasi gibi dogal olaylarla iliskisinden soz edilmekteyken, yeni calismalarda gosterilen ebeveylerin cocuklarina emosyonel cevap verebilme yetenegi (35); cocuklarinin yuzunu secebilme (36) ve cocuklarinin yuzunu taniyabilme bellegiyle (37) iliskisi oldugunu gostermistir. Bu bulgulara, yuz emosyon tanima gorevleri verilerek ilgili beyin alanlarinda yapilan beyin goruntuleme arastirmalarinin sonuclari da destekleyici sonuclar vermistir. Hipotalamik gri madde hacmi, dorsal anterior singulat korteks ve amigdala baglantilarinin oksitosin reseptor gen polimorfizmleriyle karsilastirildigi bir calismada, hatali genotipe sahip bireylerde azalmis hipotalamik gri madde hacmi ve amigdala aktivasyonu yani sira artmis hipotalamus ve amigdala birlikteligi gosterilmistir (38).

Bu alanda noropsikiyatrik bozukluklara dair yapilan calismalarin basinda OSB'ler gelmektedir Sosyal bilis becerileri alaninda zihin okuma ile ilgili yapilan arastirmalarda, saglikli ve otizm tanili bireylerin karsilastirilmasinda nazal oksitosin uygulanmasinin ardindan bu becerilerde gelisme gosterdikleri bildirilmektedir (39). Yalnizca bir reseptoru olan oksitosinin nazal uygulanmasinin ardindan gozlerden zihin okuma testlerinde duygusal ifadeyi belirlemede daha az hata yaptiklari gosterilmis ve bircok genetik calisma bu durumu oksitosin reseptor geni genotipleriyle iliskilendirmistir. OSB 3p25 kromozomal bolgesiyle iliskili olup (40,41), bu alan ayni zamanda oksitosin reseptor genini de barindirmaktadir. Ornek olarak, oksitosin reseptor geni rs53576 A allelini tasiyanlarda sosyal bilissel bozulmanin daha fazla oldugu, otizm icin riski arttirdigi gosterilmistir (40). Oldukca guncel, otizm tanili cocugu olan ailelerle yapilan bir calismada tek bir oksitosin reseptor gen varyantinin bile test performanslarini %10'a varan oranda etkiledigini gostermistir Daha once gorulen yuzleri tanima, bakislardan anlam cikarabilme ve duygulari ayirabilme yeteneklerinin degerlendirildigi bu calismada, yaygin bir oksitosin reseptor gen polimorfizmi rs237887 ile guclu bir iliski varligi one surulmustur (37). Otizmin karakteristik bir bulgusu olan bozulmus sosyal algilama becerilerinin otistik bireylerin birinci derece akrabalarina kadar uzanan kalitimsal bir ozellik oldugu gorulmektedir.

Oksitosin reseptor genine ait cok sayida polimorfizm arastirilmis ve sosyal bilis beceri test performanslarina olan etkisi degerlendirilmistir. Chakrabarti ve ark. (42), Asperger sendromu tanili olgularda oksitosin reseptor geni rs2228485 varyantiyla gozlerden zihin okuma testi arasinda iliski bulamadiklarini bildirmislerdir. Bir baska calismada otizm tanili olgularla yine rs2228485 arasinda iliski olmadigi belirtilmistir (43). Bununla birlikte rs2228485\n davranissal fenotipleri ile ilgili deneysel calismalar karmasiktir. Rs2228485, oksitosin geninin 3. ekzonunda kodlanan es (sinonim) bir polimorfizmdir. Ekzon 3ve4 oksitosin reseptorunun aminoasidlerine aittir. Bu durumun cikan gen urunlerini etkiliyor olabilecegi dusunulmektedir. Bu nedenle, gozlerden zihin okuma test performanslari uzerine polimorfizmlerin etkisi icin biyolojik bir gerekcenin oldugu dogrulanmaktadir Komsu genetik varyantlarin alternatif baglanti dengesizligi (linkage disequilibrium) nedeniyle, oksitosin reseptor geni tek nukleotid polimorfizmlerinin (SNP) farkli bir dagilim gostermesi ve fenotipik degisikliklerle sonuclanmasina neden olabilmektedir. Ancak yapilan calismalarda bu sekilde fonksiyonel bir SNP ile ilgili yayinlar kisitlidir. Guncel bir calismada 76 saglikli ergen alinarak rs2228485 polimorfizmi ile gozlerden zihin okuma arasinda iliski bakilmis, rs2228485 T alleli olan olgularla erkek yuzleri tanimada daha az hata yapma arasinda iliski bulmuslardir. Ayni calismada cinsiyete dayali orneklemin kucuk olmasina ragmen kiz ve erkek bireyler arasinda anlamli farklilik oldugu bildirilmekte, rs2228485 T alleli tasiyici olan kiz olgularin test performanslarinin daha iyi oldugu, oksitosinin bu alandaki olumlu etkisinin onemi vurgulanmaktadir (44). Gozlerden zihin okuma performanslari uzerinde kadin cinsiyetin daha iyi oldugu bildirilmektedir (45). Ancak daha genis orneklemli ileri calismalara ihtiyac duyulmaktadir.

Sosyal bilis becerilerinin bir diger komponenti olan duygusal ve bilissel empatinin oksitosin reseptor geni polimorfizmleriyle iliskilerinin arastirildigi calismalarda bircok varyant ile iliskili oldugu dogrulanmistir. Rodrigues ve ark. (46), ilk defa oksitosin reseptor geni SNP varyantlarini ve empatiyle iliskisini arastirmislar ve otizmle iliskili oldugu bilinen rs53576 (40) polimorfizminin iliskisini ortaya koymuslardir. Oksitosin reseptor geni rs2254298, rs2266891, rs13316193 ve rs4686302 polimorfizmlerinde TT genotipinin daha zayif sosyal ve iletisim becerileri gosterdikleri, otistik ozellikler icin risk tasidiklari bildirilmektedir (47,48). Guncel bir calismada 101 eriskin (46 erkek, 55 kadin) degerlendirilmis ve duygusal empati yanitlari rs4686302 CT genotipi olanlarda daha yuksek bulunmustur. Yine ayni calismada empatinin duygusal ve bilissel yonlerinin degerlendirilmesinde "bakis acisi" alt boyutunda rs4686302 T alleli tasiyan bireylerin daha yuksek puanlar aldiklarini bildirmektedirler (49). Sosyal alanda kisiler arasi iliskilerde yasanan zorluklar acisindan bakildiginda OSB'ler disinda davranim bozuklugu tanili bireylerinde sosyal bilissel alanda kisitliliklari oldugu bilinmektedir. Ozellikle olumlu (prososyal) davranislar okul cagi cocuklarinda yasitlar tarafindan kabul edilme ve problemlerin ustesinden gelebilme acisindan onem kazanmaktadir. Bu alanda kisitli ozellikleri olan cocuklarin saldirganlik ve antisosyal davranis egiliminde olduklari bilinmektedir. Malik ve ark.'nin (50) cocukluk cagi baslangicli saldirgan davranislari olan 6-16 yas arasi cocuklarda yaptiklari calismada, erkek olgularda oksitosin reseptor geni rs237902 polimorfizmini anlamli olarak farkli bulduklarini bildirmislerdir. Elde edilen veriler yikici davranis bozukluklariyla oksitosinerjik sistemin yakin iliskide olabilecegi sonucunu dogurmaktadir.

Dikkat Eksikligi Hiperaktivite Bozuklugu ve Sosyal Bilissel Alanda Bozulmaya Iliskin Bulgular

Dikkat eksikligi hiperaktivite bozuklugu (DEHB) dikkat sorunlari, durtusellik ve asiri hareketlilik ile karakterize, genc populasyonun en sik psikiyatrik bozukluklarindan biri olan (51) ve dunya geneli okul cagi cocuklarini %3,5 olarak etkileyen bir bozukluktur (52). DEHB bilissel, akademik, ailesel ve sonucta gunluk yasamda mesleki bozulmalarla iliskilidir (53). Diger onemli bir alan ise DEHB'deki sosyal fonksiyonlarda bozulmadir. Bu durum diger cocuklarla ve yetiskinlerle catisma ve akranlar tarafindan reddedilme seklinde meydana gelebilir. Sosyal alanda yasanan bu zorluklar hem kisa hem uzun vadede DEHB olan bireyler icin buyuk onem tasimaktadir (54,55). Ruhsal Bozukluklarin Tanisal ve Sayimsal El Kitabi-5'te yer alan baskalarinin sozunu kesme, rahatsiz etme gibi kriterler de sosyal alandaki bu yetersizlikleri dogrudan orneklemektedir. Genel olarak bakildiginda dikkatsizligin, hiperaktivite ve durtuselligin kombinasyonunun sosyal iliskilerde hassas ayar gerektiren durumlarda yetersizliklere yol acmasi muhtemeldir. Bununla birlikte DEHB olan tum cocuklar bu alanda bozukluk yasamamaktadir.

Nijmeijer ve ark. (56) tarafindan yapilan derlemede belirtildigi gibi DEHB olan bazi cocuklar saglikli sosyal yasama sahip olup yalnizca okul gorevlerinde zorluklar yasamalarina ragmen, diger bir grup akranlariyla normal bir iliski paterni kuramiyor gibi gozukmektedir. Ikinci grup cocuklar sosyal karsiliklilikta azalma ve sosyal ipuclarini anlamakta zorluklar yasayan bir kapasiteye sahip olabilir. Bu ozellikler OSB'lerin cekirdek belirtileriyle benzer gozukmektedir. Yapilan calismalar karsi olma-karsit gelme bozuklugu, davranim bozuklugu ve OSB es tanilarinin sosyal etkilesim alanlarindaki bozulmalarda ortusen bulgulara yol actigini gostermekle birlikte, DEHB ve OSB'nin fenomenolojik ve etiyolojik olarak iliskili olabilecegi dusunulmektedir (56).

DEHB'li cocuklar ve sosyal disfonksiyon arasindaki iliskiye dayali sonuclar gozlemsel calismalara dayanmaktadir. Bu cocuklar kontrol gruplariyla kiyaslandiklarinda daha fazla izinsiz olarak araya girici (57) ve diger cocuklarla daha fazla etkilesim baslatma cabasindadir (58,59). Gercekten de, DEHB olan cocuklarin genellikle diger insanlarla temas kurma ile ilgili eksiklikleri olmadigi, diger insanlarin davranislarina ayak uydurmada zorluklar yasadiklari gorulmektedir. Bu yasanan sosyal zorluklarla ilgili iki unsurdan soz edilmektedir. Ilki kurallara uymama, dusmanca davranis, fiziksel ve sozel saldirganlik kullanimidir. Bu davranislar digerleri icin dogrudan tehdit olusturmakta ve DEHB olsun ya da olmasin cocuklar arasinda olumsuz akran iliskisinde belirleyicidir (59-62). Ikinci unsur ise, sosyal etkilesimlerde huzursuz ve zorlayici davranislari ve duzeltilmeye direncli oluslaridir. Ornegin, diger cocuklarin oyunlarinda uygunsuz kosusturur, bagirir ve konusurlar, sozlerini keserler (63). Bu davranislar, olumsuz saldirgan davranislardan daha az etkiye sahip olmalarina ragmen, es zamanli saldirgan davranislardan bagimsiz olarak akran reddiyle ilgili oldugu one surulmustur (64).

Dikkat Eksikligi Hiperaktivite Bozuklugu ve Oksitosin Geni ve Oksitosin Reseptor Geni Iliskisi

Goruldugu uzere DEHB'de sosyal bilis bozukluklari oldugu bilinmektedir. Sosyal bilisin alt birimleri olan yuz okuma, empati yetenegi gibi birimlerin oksitosin ile iliskisi otizm basta olmak uzere bircok psikiyatrik bozuklukla iliskili bulunmustur. Reseptor duzeyinde ortaya cikan polimorfizmlerle iliskili varyantlar, oksitosinerjik sinyalinizasyonda defisitlere yol acarak yikici davranislarin gelisimine zemin hazirlamaktadir. Genetik ve cevresel etkenlerle farkli klinik gorunumleri olan DEHB tanili olgularda oksitosine dair varyasyonlarin bozuklugun fenotipini etkiledigi onemli bir bulgudur. Ancak; literaturde DEHB'li olgularda yapilan yalnizca Park ve ark.'nin (48) calismasi olup, oksitosin reseptor geninin intron bolgesinde yer alan rs53576 polimorfizmi uzerinde durulmustur. Sosyal ve iletisimsel bozukluklari degerlendiren olcek puanlarina etkisine bakildiginda, SNP rs53576 AA genotipinde olan bireylerin AG genotipine sahip olanlara gore daha iyi sosyal bilis puanlari sergiledikleri gorulmustur. Yine ayni calismada diger bir SNP rs13316193 ile olcek puanlarina etkisi degerlendirildiginde, CC genotipinde olan olgularin TT genotipinde olanlara gore daha zayif sosyal becerileri oldugu belirtilmistir (48). Bu alanda oksitosin reseptor genine ait farkli varyasyonlarin DEHB'li olgularda sosyal bilis becerilerinde bireysel farkliliklarini destekleyecek yeni calismalara ihtiyac duyulmaktadir.

Dikkat Eksikligi Hiperaktivite Bozuklugu Olan Cocuklarda Sosyal Sorunlarin Prognostik Onemi

Diger insanlarla yeterli bir iletisim yetenegine sahip olmak bir cocugun gelisiminde cok onemli bir yondur. DEHB'li cocuklarin sosyal iletisim alaninda yasadiklari guclukler okul oncesi donemden baslayarak arkadaslik kurma ve surdurmede ilerleyen yaslarla beraber devam etmektedir. Dikkat sorunlariyla ortaya cikan akademik performansta dusukluk, is bulma ve finansal konulari yonetmekte zorluk gibi problemler eriskinlik doneminde islevsellikte bozulmanin ornekleri olarak siralanabilmektedir. Ancak, DEHB'li cocuklarin sosyal iletisim alanindaki bozukluklari ozellikle akranlari acisindan iliskilerinde olumsuz sonuclar dogurmaktadir. Erken basamaklarda bu sorunlari tanimlamak gunluk yasamlarini etkileyecek problemler acisindan onleyici olacaktir.

Etik

Hakem Degerlendirmesi: Editorler kurulu ve editorler kurulu disinda olan kisiler tarafindan degerlendirilmistir.

Yazarlik Katkilari

Konsept: TK., B.O., S.K., H.O., Dizayn: TK., B.O., Veri Toplama veya Isleme: T.K., B.O., S.K., H.O., Analiz veya Yorumlama: TK., B.O., Literatur Arama: TK., Yazan: TK., B.O.

Cikar Catismasi: Yazarlar bu makale ile ilgili olarak herhangi bir cikar catismasi bildirmemistir.

Finansal Destek: Calismamiz icin hicbir kurum ya da kisiden finansal destek alinmamistir.

Kaynaklar

(1.) Stoop R. Neuromodulation by oxytocin and vasopressin. Neuron 2012;76:142-59.

(2.) Pedersen CA, Prange AJ Jr. Induction of maternal behavior in virgin rats after intracerebroventricular administration of oxytocin. Proc Natl Acad Sci U S A 1979;76:6661-5.

(3.) Williams JR, Insel TR, Harbaugh CR, Carter CS. Oxytocin administered centrally facilitates formation of a partner preference in female prairie voles (Microtus ochrogaster). J Neuroendocrinol 1994;6:247-50.

(4.) Carter CS. Neuroendocrine perspectives on social attachment and love. Psychoneuroendocrinology 1998;23:779-818.

(5.) Ferguson JN, Young LJ, Hearn EF, Matzuk MM, Insel TR, Winslow JT Social amnesia in mice lacking the oxytocin gene. Nat Genet 2000;25:284-8.

(6.) Lee HJ, Macbeth AH, Pagani JH, Young WS. Oxytocin: the great facilitator of life. Prog Neurobiol 2009;88;127-51.

(7.) Nagasawa M, Okabe S, Mogi K, Kikusui T. Oxytocin and mutual communication in mother-infant bonding. Front Hum Neurosci 2012;6:31.

(8.) Neumann ID. The advantage of social living: brain neuropeptides mediate the beneficial consequences of sex and motherhood. Front Neuroendocrinol 2009;30:483-96.

(9.) Insel TR. The challenge of translation in social neuroscience: a review of oxytocin, vasopressin, and affiliative behavior. Neuron 2010;65:768-79.

(10.) Lukas M, Bredewold R, Neumann ID, Veenema AH. Maternal separation interferes with developmental changes in brain vasopressin and oxytocin receptor binding in male rats. Neuropharmacology 2010;58:78-87.

(11.) Naber F van Ijzendoorn MH, Deschamps P van Engeland H, Bakermans-Kranenburg MJ. Intranasal oxytocin increases fathers' observed responsiveness during play with their children: a double-blind within-subject experiment. Psychoneuroendocrinology 2010;35:1583-6.

(12.) Riem MM, Bakermans-Kranenburg MJ, Pieper S, et al. Oxytocin modulates amygdala, insula, and inferior frontal gyrus responses to infant crying: a randomized controlled trial. Biol Psychiatry 2011;70:291-7.

(13.) Atzil S, Hendler T Zagoory-Sharon O, Winetraub Y Feldman R. Synchrony and specificity in the maternal and the paternal brain: relations to oxytocin and vasopressin. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2012;51:798-811.

(14.) Ferguson JN, Aldag JM, Insel TR, Young LJ. Oxytocin in the medial amygdala is essential for social recognition in the mouse. J Neurosci 2001;21:8278-85.

(15.) Bielsky IF, Young LJ. Oxytocin, vasopressin, and social recognition in mammals. Peptides 2004;25:1565-74.

(16.) Gabor CS, Phan A, Clipperton-Allen AE, Kavaliers M, Choleris E. Interplay of oxytocin, vasopressin, and sex hormones in the regulation of social recognition. Behav Neurosci 2012;126:97-109.

(17.) Kosfeld M, Heinrichs M, Zak PJ, Fischbacher U, Fehr E. Oxytocin increases trust in humans. Nature 2005;435:673-6.

(18.) Zak PJ, Kurzban R, Matzner WT. Oxytocin is associated with human trustworthiness. Horm Behav 2005;48:522-7.

(19.) Baumgartner T, Heinrichs M, Vonlanthen A, Fischbacher U, Fehr E. Oxytocin shapes the neural circuitry of trust and trust adaptation in humans. Neuron 2008;58:639-50.

(20.) Theodoridou A, Rowe AC, Penton-Voak IS, Rogers PJ. Oxytocin and social perception: oxytocin increases perceived facial trustworthiness and attractiveness. Horm Behav 2009;56:128-32.

(21.) Domes G, Heinrichs M, Michel A, Berger C, Herpertz SC. Oxytocin improves "mind-reading" in humans. Biol Psychiatry 2007;61:731-3.

(22.) Barraza JA, Zak PJ. Empathy toward strangers triggers oxytocin release and subsequent generosity. Ann N Y Acad Sci 2009;1167:182-9.

(23.) Heinrichs M, Meinlschmidt G, Neumann I, et al. Effects of suckling on hypothalamic-pituitary-adrenal axis responses to psychosocial stress in postpartum lactating women. J Clin Endocrinol Metab 2001;86:4798-804.

(24.) Neumann ID. Oxytocin: the neuropeptide of love reveals some of its secrets. Cell Metab 2007;5:231-3.

(25.) Domes G, Heinrichs M, Glascher J, Buchel C, Braus DF Herpertz SC. Oxytocin attenuates amygdala responses to emotional faces regardless of valence. Biol Psychiatry 2007;62:1187-90.

(26.) Ditzen B, Schaer M, Gabriel B, Bodenmann G, Ehlert U, Heinrichs M. Intranasal oxytocin increases positive communication and reduces cortisol levels during couple conflict. Biol Psychiatry 2009;65:728-31.

(27.) Meyer-Lindenberg A, Domes G, Kirsch P, Heinrichs M. Oxytocin and vasopressin in the human brain: social neuropeptides for translational medicine. Nat Rev Neurosci 2011;12:524-38.

(28.) Lee R, Ferris C, Van de Kar LD, Coccaro EF. Cerebrospinal fluid oxytocin, life history of aggression, and personality disorder. Psychoneuroendocrinology 2009;34:1567-73.

(29.) Beitchman JH, Zai CC, Muir K, et al. Childhood aggression, callous-unemotional traits and oxytocin genes. Eur Child Adolesc Psychiatry 2012;21:125-32.

(30.) Malik AI, Zai CC, Abu Z, Nowrouzi B, Beitchman JH. The role of oxytocin and oxytocin receptor gene variants in childhood-onset aggression. Genes Brain Behav 2012;11:545-51.

(31.) Kumsta R, Heinrichs M. Oxytocin, stress and social behavior: neurogenetics of the human oxytocin system. Curr Opin Neurobiol 2013;23;11-6.

(32.) Winslow JT, Hearn EF, Ferguson J, Young LJ, Matzuk MM, Insel TR. Infant vocalization, adult aggression, and fear behavior of an oxytocin null mutant mouse. Horm Behav 2000;37:145-55.

(33.) Sala M, Braida D, Lentini D, et al. Pharmacologic rescue of impaired cognitive flexibility, social deficits, increased aggression, and seizure susceptibility in oxytocin receptor null mice: a neurobehavioral model of autism. Biol Psychiatry 2011;69:875-82.

(34.) Calcagnoli F, de Boer SF, Althaus M, den Boer JA, Koolhaas JM. Antiaggressive activity of central oxytocin in male rats. Psychopharmacology (Berl) 2013;229:639-51.

(35.) Bakermans-Kranenburg MJ, van Ijzendoorn MH. Oxytocin receptor (OXTR) and serotonin transporter (5-HTT) genes associated with observed parenting. Soc Cogn Affect Neurosci 2008;3:128-34.

(36.) Marsh AA, Yu HH, Pine DS, Gorodetsky EK, Goldman D, Blair RJ. The influence of oxytocin administration on responses to infant faces and potential moderation by OXTR genotype. Psychopharmacology (Berl) 2012;224:469-76.

(37.) Skuse DH, Lori A, Cubells JF, et al. Common polymorphism in the oxytocin receptor gene (OXTR) is associated with human social recognition skills. Proc Natl Acad Sci U S A 2014;111:1987-92.

(38.) Tost H, Kolachana B, Hakimi S, et al. A common allele in the oxytocin receptor gene (OXTR) impacts prosocial temperament and human hypothalamic-limbic structure and function. Proc Natl Acad Sci U S A 2010;107;13936-41.

(39.) Guastella AJ, Einfeld SL, Gray KM, et al. Intranasal oxytocin improves emotion recognition for youth with autism spectrum disorders. Biol Psychiatry 2010;67:692-4.

(40.) Wu S, Jia M, Ruan Y, et al. Positive association of the oxytocin receptor gene (OXTR) with autism in the Chinese Han population. Biol Psychiatry 2005;58:74-7.

(41.) Pickles A, Bolton P, Macdonald H, et al. Latent-class analysis of recurrence risks for complex phenotypes with selection and measurement error: a twin and family history study of autism. Am J Hum Genet 1995;57:717-26.

(42.) Chakrabarti B, Dudbridge F, Kent L, et al. Genes related to sex steroids, neural growth, and social-emotional behavior are associated with autistic traits, empathy, and Asperger syndrome. Autism Res 2009;2:157-77.

(43.) Kelemenova S, Schmidtova E, Ficek A, Celec P, Kubranska A, Ostatnikova D. Polymorphisms of candidate genes in Slovak autistic patients. Psychiatr Genet 2010;20:137-9.

(44.) Lucht MJ, Barnow S, Sonnenfeld C, et al. Associations between the oxytocin receptor gene (OXTR) and "mind-reading" in humans--an exploratory study. Nord J Psychiatry 2013;67:15-21.

(45.) Van Honk J, Schutter DJ, Bos PA, Kruijt AW, Lentjes EG, Baron-Cohen S. Testosterone administration impairs cognitive empathy in women depending on second-to-fourth digit ratio. Proc Natl Acad Sci U S A 2011;108:3448-52.

(46.) Rodrigues SM, Saslow LR, Garcia N, John OP, Keltner D. Oxytocin receptor genetic variation relates to empathy and stress reactivity in humans. Proc Natl Acad Sci U S A 2009;106:21437-41.

(47.) Costa B, Pini S, Gabelloni P, et al. Oxytocin receptor polymorphisms and adult attachment style in patients with depression. Psychoneuroendocrinology 2009;34:1506-14.

(48.) Park J, Willmott M, Vetuz G, et al. Evidence that genetic variation in the oxytocin receptor (OXTR) gene influences social cognition in ADHD. Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry 2010;34:697-702.

(49.) Wu N, Li Z, Su Y. The association between oxytocin receptor gene polymorphism (OXTR) and trait empathy. J Affect Disord 2012;138:468-72.

(50.) Malik AI, Zai CC, Berall L, et al. The role of genetic variants in genes regulating the oxytocin-vasopressin neurohumoral system in childhood-onset aggression. Psychiatr Genet 2014;24:201-10.

(51.) American Psychiatric Association, & American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders (revised 4th ed.).Washington, DC: American Psychiatric Association, 2000.

(52.) Polanczyk G, de Lima MS, Horta BL, Biederman J, Rohde LA. The worldwide prevalence of ADHD: a systematic review and metaregression analysis. Am J Psychiatry 2007;164:942-8.

(53.) Barkley RA. Attention-deficit/hyperactivity disorder In: E. J. Mash & R. A. Barkley (Eds.), Child psychopathology (pp. 75-143) (2nd ed.). New York, NY USA: Guilford Press, 2003.

(54.) Greene RW, Biederman J, Faraone SV, Ouellette CA, Penn C, Griffin SM. Toward a new psychometric definition of social disability in children with attention-deficit hyperactivity disorder. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 1996;35:571-8.

(55.) Greene RW, Biederman J, Faraone SV, Sienna M, Garcia-Jetton J. Adolescent outcome of boys with attention-deficit/hyperactivity disorder and social disability: results from a 4-year longitudinal follow-up study. J Consult Clin Psychol 1997;65:758-67.

(56.) Nijmeijer JS, Minderaa RB, Buitelaar JK, Mulligan A, Hartman CA, Hoekstra PJ. Attention-deficit/hyperactivity disorder and social dysfunctioning. Clin Psychol Rev 2008;28:692-708.

(57.) Frankel F, Feinberg D. Social problems associated with ADHD vs. ODD in children referred for friendship problems. Child Psychiatry Hum Dev 2002;33:125-46.

(58.) Buhrmester D, Whalen CK, Henker B, MacDonald V, Hinshaw SP. Prosocial behavior in hyperactive boys: effects of stimulant medication and comparison with normal boys. J Abnorm Child Psychol 1992;20:103-21.

(59.) Erhardt D, Hinshaw SP. Initial sociometric impressions of attention-deficit hyperactivity disorder and comparison boys: predictions from social behaviors and from nonbehavioral variables. J Consult Clin Psychol 1994;62:833-42.

(60.) Hinshaw, SP, Melnick SM. Peer relationships in boys with attention-deficit hyperactivity disorder with and without comorbid aggression. Development and Psychopathology 1995;7:627-47.

(61.) Mikami AY, Hinshaw SP. Buffers of peer rejection among girls with and without ADHD: the role of popularity with adults and goal-directed solitary play. J Abnorm Child Psychol 2003;31:381-97.

(62.) Mrug S, Hoza B, Pelham WE, Gnagy EM, Greiner AR. Behavior and peer status in children with ADHD: continuity and change. J Atten Disord 2007;10:359-71.

(63.) Barkley, R. A. (1997). ADHD and the nature of self-control. Guilford Press.

(64.) Wheeler J, Carlson CL. The social functioning of children with ADD with hyperactivity and ADD without hyperactivity: A comparison of their peer relations and social deficits. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 1994;2:2-12.

Tugba Kalyoncu (1), Burcu Ozbaran (1), Sezen Kose (1), Huseyin Onay (2)

Yazisma Adresi/Address for Correspondence

Dr. Tugba Kalyoncu, Ege Universitesi Tip Fakultesi, Cocuk ve Ergen Ruh Sagligi ve Hastaliklari Anabilim Dali, Izmir, Turkiye Tel.: +90 232 390 14 07 E-posta: tugba_donuk@yahoo.com ORCID ID: orcid.org/0000-0003-4898-1904 Gelis tarihi/Received: 14.10.2015 Kabul tarihi/Accepted: 14.12.2015

(1) Ege Universitesi Tip Fakultesi, Cocuk ve Ergen Ruh Sagligi ve Hastaliklari Anabilim Dali, Izmir, Turkiye

(2) Ege Universitesi Tip Fakultesi, Tibbi Genetik Anabilim Dali, Izmir, Turkiye
COPYRIGHT 2017 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2017 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Author:Kalyoncu, Tugba; Ozbaran, Burcu; Kose, Sezen; Onay, Huseyin
Publication:The Journal of Pediatric Research
Article Type:Report
Date:Sep 1, 2017
Words:4368
Previous Article:Pediatrik Onkoloji Hastalarinda Yorgunlugun Yasam Kalitesine Etkisi/Effect of Fatigue on Quality of Life in Pediatric Oncology Patients.
Next Article:"Kati-Duygusuz Ozellikleri Tarama Olcegi-Genclik Formu" Turkce Uyarlamasinin Psikometrik Ozellikleri/Psychometric Properties of the Turkish Version...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2019 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters