Printer Friendly

Obstetric brachial plexus palsy: 20 years' experience at a tertiary center in Turkey/Dogumsal brakiyal pleksus felcli olgularimiz: tek merkezin 20 yillik deneyimi.

Summary

Aim: The aim of this study was to examine cases of obstetric brachial plexus palsy (OBPP) treated over 20 years at a single tertiary center.

Material and Method: We retrospectively reviewed 777 cases of OBPP who were observed at the Pediatric Neurology Department at Istanbul Medical Faculty between March 1989 and December 2010. The patients were evaluated in terms of demographic characteristics, treatment methods, surgical approaches, complications and functional levels according to Narakas Clasification Scale.

Results: Out of a total of 777 OBPP patients, 393 were female and 384 were male. The mean birth weight was 3968.9 g. Three of the patients were siblings. OBPP was bilateral in 3 patients; right sided in 463 patients and left sided in 311 patients. In terms of concomitant conditions, 82 patients had torticollis, 62 had Horner's syndrome, 47 had broken clavicle, 3 had broken humerus, 3 had cerebral palsy and 1 had facial paralysis. According to the Narakas classification, 430 patients (55%) were evaluated as stage 1 OBPP, 219 (28.5%) were evaluated as stage 2, 66 (8.5%) were evaluated as stage 3 and 62 (8%) were evaluated as stage 4. One third of the patients (%33) underwent Vojta and neurodevelopmental therapy in addition to routine physiotherapy. Complete recovery was observed in 439 (%56) of all patients, in 66% of the patients with stage 1 OBPP, in 56% of the patients with stage 2 OBPR in 35% of the patients with stage 3 OBPP and in 18% of the patients with stage 4 OBPP. Botulinum Toxin Type A was applied in 97 cases; 30 patients underwent primary nerve surgery and 94 underwent multiple surgical procedures (25 of them required a second surgery and 15 required a third surgery). Various joint contractures were seen in 200 patients.

Conclusions: Despite physiotherapy, Botulinum Toxin Type A application and surgical intervention, one out of three patients had difficulty using their arm and developed contractures and disabilities that affected their every day life. In conclusion, OBPP continues to be a severe problem leading to functional impairment and disability. (Turk Arch Ped 2013; 48:13-6)

Key words: Botulinum toxin type A, Narakas classification, obstetric brachial plexus palsy, physiotherapy, torticollis

Ozet

Amac: Dogumsal brakiyal pleksus felci tanisi alan olgularimizin klinik ozelliklerini ve izlem sonuclarini ortaya koymaktir.

Gerec ve Yontem: Calismada Mart 1989 ile Aralik 2010 tarihleri arasinda istanbul Universitesi, istanbul Tip Fakultesi Cocuk Norolojisi Bilim Dali'nda izlenen 777 olgunun demografik ozellikleri, uygulanan tedavi yontemleri ve cerrahi yaklasimlari, ortaya cikan komplikasyonlar ve Narakas siniflamasina gore iyilesme duzeyleri geriye donuk olarak degerlendirildi.

Bulgular: Dogumsal brakiyal pleksus paralizili 777 hastanin 393'u kiz, 384'u erkek idi. Ortalama dogum kilolari 3968,9 gramdi. Uc olgu ayni anneden dogan kardeslerdi. Paralizi 463 hastada sag, 311 hastada sol ve uc hastada iki tarafli olarak gelismisti. Brakiyal pleksus paralizisine ek olarak olgularin 82'sinde tortikolis, 62'sinde Horner sendromu, 47'sinde klavikula kirigi, ucunde humerus kirigi, ucunde beyin felci ve birinde yuz felci saptandi. Narakas siniflamasina gore 430 (%55) olgu evre 1, 219 (%28,5) olgu evre 2, 66 (%8,5) olgu evre 3 ve 62 (%8) olgu evre 4 olarak degerlendirildi. Olgularin %33'une Vojta ve geleneksel tedavi yaklasimlari, %67'sine ise sadece geleneksel fizyoterapi yaklasimi uygulandi. Tum olgularin 439'unda (%56) tam iyilesme saglandi. Narakas'a gore evre 1 olan olgularin %66'sinda, evre 2 olgularin % 56'sinda, evre 3 olgularin %35'inde ve evre 4 olgularin %18'inde tam iyilesme saglandi. Olgularin 97'sine botilinum toksin A, 30 olguya birincil sinir cerrahisi ve 94 olguya ikincil cerrahi uygulandi. Bu olgulardan 25 i ikinci kez 15' i ucuncu kez cerrahi girisim gecirdi, iki yuz olguda cesitli duzeylerde eklem kontrakturleri gelisti.

Cikarimlar: Duzenli fizyoterapi, botilinum toksin A uygulamasi ve cerrahi girisimlere ragmen olgularin ucte birinde kolda kullanim zorlugu, kontraktur ve ozurlerin olustugu gozlendi. Sonuc olarak, dogumsal brakiyal pleksus felci islevsel yetersizlikle sonuclanan ve ozur birakan onemli bir sorun olmaya devam etmektedir. (Turk Ped Ars 2013; 48:13- 6)

Anahtar sozcukler: Botilinum toksin A, dogumsal brakiyal pleksus felci, fizyoterapi, Narakas siniflandirmasi, tortikolis

Giris

Dogumsal brakiyal pleksus felci (DBPF), vajinal dogum esnasinda gelisen brakiyal pleksus yaralanmasidir. Bebegin basinin dogurtulmasi sonrasinda uygulanan asiri cekme ve bebegin omuzlarinin takilmasinin bu duruma neden oldugu dusunulmektedir. Diger dogum travmalarinin aksine sezaryen dogumun arttigi son 50 yilda DBPF'nin sikliginin nispeten sabit kalmasi, dogumu yaptiran saglik calisanlarinin uygulamalarindan bagimsiz fetal donme bozuklugu ve arka omzun sakral promontoriyuma sikismasi gibi nedenlerin sorgulanmasina yol acmistir (1,2). Amerika'da siklik 1997 yilinda 1 000 canli dogumda 1,7 iken 2003 yilinda 1,3 olarak bildirilmistir (3). Bu siklik Norvec calismasinda 1 000 canli dogumda 3, Isvecte 4,6 olarak bildirilmistir (4,5).

Ulkemizden bildirilmis DBPF siklik calismasi yoktur. Turkiye istatistik Kurumu'nun verilerine gore ulkemizde 2008 yilinda 1 262 333 dogum gerceklestigi dusunuldugunde, diger ulkelerin siklik verilerini kullanarak yapilacak bir degerlendirmede yilda 1 600 ile 5 800 arasinda bebegin bu durumla karsilasacagi tahmin edilebilir (6).

Dogumsal brakiyal pleksus felcinde uygulanan tedavilerin amaci eklem kontrakturu ve bozulmayi engellemek, kolun islevsel kullanimini arttirmak ve ekstremitenin kullaniminin reddedilmesine engel olmaktir (7). Bu cocuklarda sinirin iyilesme doneminde kaslar arasinda guc dengesizliginin olmasi; kolun yeterli hareketinin olmamasi; omuz, dirsek ve el eklemlerinde kontraktur, dislokasyon ve bozulmalara neden olmaktadir. Tam iyilesmeyen olgularin, gunluk yasamda kolun kullaniminda kisitliliklari oldugu, kemik ve eklem kontrakturlerinin olusmasi nedeniyle kolun islevlerinde azalma ile ozurun arttigi bildirilmistir (8-10).

Istanbul Universitesi Istanbul Tip Fakultesi Cocuk Norolojisi Bilim Dali 80'li yillarin sonundan beri bu hastalar icin bir basvuru merkezi olarak calismaktadir. Bu calisma merkezimizin bu alandaki uzun sureli sonuclarini ortaya koymak amaciyla yapilmistir.

Gerec ve Yontem

Calismada Mart 1989 ile Aralik 2010 tarihleri arasinda istanbul Universitesi, Cocuk Sagligi ve Hastaliklari ABD, Cocuk Norolojisi Bilim Dali'nda, DBPF tanisiyla izlenen 777 olgu geriye donuk olarak incelendi. Olgularin yasi, cinsiyeti, tutulumun tarafi, felce eslik eden komplikasyonlar, dogum sekli, dogum kilosu, dogum yeri, tedavi icin hastaneye basvuru yasi, tutulumun tipi (Narakas siniflamasina gore), ust ekstremite cevre ve uzunluk olcumleri, kas gucu, eklem kontraktur ve bozulmalari, omuz islevleri, botilinum toksin A uygulanmasi, cerrahi sayi ve ozellikleri dosyalarindan kaydedildi. Dogumsal brakiyal pleksus felcini siniflamak icin Narakas siniflamasi kullanildi. Narakas siniflamasina gore DBPF dort gruba ayrilmaktadir (Tablo 1) (5).

Bir yildan uzun sureli izlemli olgularin gelisim seviyeleri, ust ekstremite atrofileri, kontrakturleri, omuz islevleri ve iyilesme duzeyleri arastirildi. Bu olgular icinde botilinum toksin A uygulanmis, birincil ve ikincil cerrahi gecirmis olgular belirlendi.

Bulgular

Calismaya alinan 777 DBPF'li olgularin 393'u kiz (%50,5), 384'u erkek (%49,5) idi. Olgularin 16'si evde dogmus, 137 (%18) hasta sadece ebe yardimiyla dogurtulmustu. Olgularin altisinda dogum sezaryen yontemiyle gerceklestirilmisti. Normal vajinal yolla dogurtulan hastalardan 17'si makat gelis, biri ise kol gelisi seklindeydi. Olgularin ortalama dogum kilosu 3968,9 g ([+ or -] 572,1 g) olup 377 (%48,5) olgunun dogum kilosu 4 000 g uzerinde, 14'unun (%1) ise 2 500 g altindaydi. En yuksek dogum agirligi 5 600 g iken en dusuk dogum agirligi 2 060 g idi. Olgularin 332'si (%43) annenin ilk gebeligi, 260'i (%33) ikinci gebeligi, 129'u (%17) ucuncu gebeligi ve 56'si (%7) dorduncu veya sonraki gebelikler sonucu dogmustu, iki olgu ikiz esiydi. Uc olgu ayni anneden dogan kardeslerdi (Tablo 2).

Dogumsal brakiyal pleksus felci 463 (%60) olguda sag tarafta, 311 (%40) olguda sol tarafta ve uc hastada iki tarafli olarak gelismisti. Dogumsal brakiyal pleksus felcine 82 (%10,5) olguda tortikolis, 62 (%8) olguda Horner sendromu, 47 (%6) olguda klavikula kirigi, uc olguda humerus kirigi, bir olguda sol yuz felci eslik etmisti. Tortikolisli olgularin tumune fizyoterapi uygulandi, hicbirine cerrahi girisim uygulanmadi. Hastalar Narakas siniflandirmasina gore degerlendirildiginde, 430 (%55) olgu evre 1, 219 (%28,5) olgu evre 2, 66 (%8,5) olgu evre 3 ve 62 (%8) olgu evre 4 duzeyindeydi (Tablo 2).

Olgular yasamin 1-524'uncu gunlerinde tedaviye alindi, 1 yasindan buyuk izleme giren 65 olgu cikarildiginda, ortalama fizik tedaviye baslama yasi 36 gun [+ or -] 24,8 gun olarak bulundu. Olgularin %33'une Vojta ve geleneksel tedavi yaklasimlari uygulandi, %67'sine ise sadece geleneksel tedavi yaklasimi uygulandi. Tum olgularin 439'unda (%56) tam iyilesme saglandi. Brakiyal pleksus felci Narakas siniflandirmasina gore evre 1 olarak degerlendirilenlerin 284'unde (%66) tam iyilesme saglanirken, evre 4 olarak degerlendirenlerin yalnizca 11'inde (%18) tam iyilesme saglanabildi (Tablo 3). Olgularin %62,8'i bir yildan uzun izlendi. Tam iyilesen hastalarda ortalama izlem suresi 14,6 ay ([+ or -] 8,4 ay) iken belirgin islevsel kayip ile iyilesen hastalar icin bu sure ortalama 46,5 ay ([+ or -] 23,2 ay) idi.

Olgularin 97'sine yonder ve karsit olarak es zamanli calismasi (kokontraksiyon) ve kas gruplari arasinda guc dengesizligi nedeniyle botilinum toksin A uygulandi, bu olgular arasinda 42 olguya ikinci kez, 30 olguya ucuncu kez botilinum toksin A uygulandi (Tablo 2). Botilinum toksin A uygulanan kaslar pektoralis major, lattismus dorsi, triseps, pronator teres ve subskapularistir. Omuzda ice donme kontrakturu olan 22 olguya, dirsek fleksiyon ve supinasyon kisitligi olan 50 olguya botilinum toksin A uygulamasi yapildi. Yirmi bes olguya ise her iki uygulama birlikte yapildi.

Olgularin 30'una brakiyal pleksus eksplorasyonu ve onarimi uygulandi. Birincil sinir cerrahisi uygulama yasi ortalama 6,9 ay olarak bulundu (2-14 ay). Olgularin 96'sina ise ikincil cerrahi uygulandi. Kolun kullanimini arttirmak icin bu olgulardan 25'i ikinci kez 15'i ucuncu kez cerrahi operasyon gecirdi. Olgulardan 18'ine yalnizca subskapular gevsetme, 78 olguya subskapular gevsetme girisimi ile birlikte teres major ve lattismus dorsi transferi uygulandi. Olgularin uygulama yasi ortalama 5,7 yil olarak hesaplandi (4 yas-11,5 yas).

Bir yildan uzun izlenen 487 olgu arasinda yer alan 200 olgunun toplam 304 ekleminde omuz, dirsek ve el bilegine parmaklara ait kontrakturler ve skapulanin kanatlasmasi saptandi. Yirmi olguda omuz ve dirsek eklemine ait kontrakturler ve skapula alata, 25 olguda pronasyon ve dirsek fleksiyon kontrakturleri, 20 olguda dirsek fleksiyon kontrakturu, omuz kontrakturu, el bilegi ve parmak kontrakturu birlikte goruldu. Olgulara ait kontrakturler Tablo 4'te gosterilmistir.

Tartisma

Omuz takilmasi ve yuksek dogum kilosu dogumsal brakiyal pleksus felci ile kuvvetle iliskilendirilen iki risk etmenidir (11). Olgularimizin dogum yonetimi sorgulandiginda evde yardimsiz dogurtulanlar ve ebe yardimiyla dogurtulanlarin sayisinin yuksek olusu dikkat cekmektedir. Inglis ve ark. (12), omuz takilmasinin yonetimi egitimi sonrasi ayni dogum kliniginde DBPF sikliginin anlamli olarak azaldiginin bildirmislerdir. Ayrica yuksek dogum kilolu bebeklerin sezaryen ile dogurtulmasinin da DBPF sikligini azalttigi saptanmistir (13). Dogum kilosu 4 000 g uzerinde olan ve vajinal yolla dogurtulan bebeklerde DBPF riskinin belirgin olarak arttigi bildirilmistir (11). Bizim olgu serimizde de saptadigimiz ortalama dogum kilosu 3 968 g olup, olgularin yaklasik yarisinin dogum kilosu 4 000 g uzerindedir. Sonuclarimiz, tahmini dogum kilosu 4 000 g ve uzeri olan bebeklerin dogum eyleminin uzmanlasmis merkezlerde yonetilmesinin DBPF sikligini azaltabilecegini dusundurtmektedir.

Kas kokenli olmayan tortikolislerin onemli bir bolumu DBPF ile iliskilendirilmistir (14). Olgularimizin 82'sinde (%10,5) DBPF ile tortikolis birlikteligi saptandi. Bir sure once Hervey-Jumper ve ark. (15), gecmise donuk calismalarinda bu birliktegi %43 oraninda bildirmisler, tortikolisin varligi ile DBPF ciddiyeti ve iyilesme oranlari arasinda baglanti saptamamislardir. Bizim olgularimizda DBPF ve tortikolis birlikteligi Hervey-Jumper ve arkadaslarinin serisinden daha azdir. Bunun nedeni bebeklerde DBPF'ye eslik eden hafif tortikolis olgularinin gozden kacirilmis ve tedaviye baslayincaya kadar iyilesmis olmasi ya da kayit altina alinmamis olmasi olabilir. Bizim serimizdeki tortikolisli olgularin tumunun sadece fizyoterapi ile tam iyilesmesinin saglanmis olmasi bu birlikteligin kalici kusura yol acmadigini desteklemektedir.

Dogumsal brakiyal pleksus felci olan bebeklerle yapilan cesitli calismalarda %68-95 arasindaki olguda tam iyilesmenin oldugu bildirilmistir (16,17). Olgularin %10'u ise kalici ozur ile iyilesmistir. Narakas siniflandirmasi seyir ile kuvvetle iliskilendirilmektedir (17,18). Meta analize dayali sonuclar Narakas evre 1 ve 2 olgularin seyrinin evre 3 ve 4 olgulara gore anlamli derecede iyi oldugunu ortaya koymustur (19). Bizim serimizde de benzer olarak evre 1 ve 2 olgularin %66 ve %56'sinda tam iyilesme gozlenirken, bu oran evre 3 ve 4 olgular icin %35 ve %18 duzeyindedir.

Olgulara uyguladigimiz fizyoterapi programina ragmen, diger uzun sureli izlem calismalariyla benzer sekilde sinirli iyilesen olgularda dirsek fleksiyon kontrakturu ve omuz eklem kontrakturu gibi islevsel kapasiteyi cok etkileyen kontrakturler gorulmustur (9,10).

Dogumsal brakiyal pleksus felcinde sinir cerrahisi tedavisinin gerekceleri ve zamanlamasi uzerine gorus birligi bulunmamaktadir. Tam tutulumu olan ve Horner bulgusu bulunan DBPF'II bir bebege ucuncu ayda eksplorasyon yapilmasi onerilmektedir. Ust trunkus tutulumu olan bebekler ise 3-6. ayda ameliyat edilmektedir (20). Bizim ortalama sinir cerrahi girisimi yasimizin 6,9 ay ve en kucuk hastamizin iki aylik olusu, sinir cerrahisi uygulama zamanlamamizin diger merkezlerle benzerlik gosterdigini ortaya koymaktadir.

Ikincil cerrahi girisimlerin ise 2-3 yaslarindan buyuk, cerrahi sonrasi egzersiz programina uyum saglayabilen, omuz fleksiyon, abduksiyon ve eksternal donme kisitliligi olan ve bu nedenle gunluk aktivitelerde zorluk ceken cocuklarda uygulanmasi onerilmektedir (21,22). Olgularimizda yetersiz iyilesen 96 olguya uygulanan kas ve tendon transferi ameliyatlarinin ortalama girisim yasi olan 5,7 yil, bu alanda daha once yapilmis calismalarla uyumludur. Yirmi bes olgunun ikinci, 15 olgunun ise ucuncu bir cerrahiye gerek duymus olusu cerrahi planlamasinin ailenin beklentileri, cocugun yasi ve uyumu dikkate alinarak yapilmasi gerektigini ve yapilan cerrahi girisime ragmen hastalarin gunluk yasamda kolun kullaniminin yetersizliginin devam edebilecegini gostermektedir.

Calismamizda izledigimiz 777 olgunun yaklasik ucte birinde duzenli yapilan fizyoterapi uygulamalari ve girisimlere ragmen kollarinda kalici kullanma zorlugu, kontraktur ve ozurlerin olustugu ve cocuklarin gunluk hayata katiliminin etkilendigi gozlenmektedir.

Sonuc olarak, DBPF kolun kullanimini ve islevsel gelismeyi arttirmaya yonelik pek cok cabaya ragmen islevsel yetersizlikle sonuclanan ve ozur birakan onemli bir sorun olmaya devam etmektedir.

Cikar catismasi: Bildirilmemistir.

DOI: 10.4274/tpa.911

Kaynaklar

(1.) Yilmaz K, Caliskan M, Oge E, Aydinli N, Tunaci M, Ozmen M. Clinical assessment, MRI, and EMG in congenital brachial plexus palsy. Pediatr Neurol 1999; 21(4): 705-10.

(2.) Walsh JM, Kandamany N, Ni Shuibhne N, Power H, Murphy JE O'Herlihy C. Neonatal brachial plexus injury: comparison of incidence and antecedents between 2 decades. Am J Obstet Gynecol 2011; 204(4):324.e1-6.

(3.) Foad SL, Mehlman CT, Ying J. The epidemiology of neonatal brachial plexus palsy in the United States. J Bone Joint Surg Am 2008; 90(6): 1258-64.

(4.) Backe B, Magnussen EB, Johansen OJ, Sellaeg G, Russwurm H. Obstetric brachial plexus palsy: a birth injury not explained by the known risk factors. Acta Obstet Gynecol Scand 2008; 87(10): 1027-32.

(5.) Hoeksma AF Wolf H, Oei SL. Obstetric brachial plexus injuries: incidence, natural course and shoulder contracture. Clin Rehabil 2000; 14(5): 523-6.

(6.) Dogum istatistikleri 2001-2008 sonuclari. TC Basbakanlik Turkiye istatistik Kurumu Haber Bulteni, 2009: 180.

(7.) Hale HB, Bae DS, Waters PM. Current concepts in the management of brachial plexus birth palsy. J Hand Surg Am 2010; 35(2): 322-31.

(8.) Bager B. Perinatally acquired brachial plexus palsy-a persisting challenge. Acta Paediatr 1997; 86(11): 1214-9.

(9.) Eng GD, Binder H, Getson P O'Donnell R. Obstetrical brachial plexus palsy (OBPP) outcome with conservative management. Muscle Nerve 1996; 19(7): 884-91.

(10.) Sebastin SJ, Chung KC. Pathogenesis and management of deformities of the elbow, wrist, and hand in late neonatal brachial plexus palsy. J Pediatr Rehabil Med 2011; 4(2): 119-30.

(11.) Mollberg M, Hagberg H, Bager B, Lilja H, Ladfors L. High birthweight and shoulder dystocia: the strongest risk factors for obstetrical brachial plexus palsy in a Swedish population-based study. Acta Obstet Gynecol Scand 2005; 84(7): 654-9.

(12.) Inglis SR, Feier N, Chetiyaar JB, et al. Effects of shoulder dystocia training on the incidence of brachial plexus injury Am J Obstet Gynecol 2011; 204(4): 322.e1-6.

(13.) Foad SL, Mehlman CT Ying J. The epidemiology of neonatal brachial plexus palsy in the United States. J Bone Joint Surg Am 2008; 90(6): 125864.

(14.) Ballock RT Song KM. The prevalence of nonmuscular causes of torticollis in children. J Pediatr Orthop 1996; 16(4): 500-4.

(15.) Hervey-Jumper SL, Justice D, Vanaman MM, Nelson VS, Yang LJ. Torticollis associated with neonatal brachial plexus palsy. Pediatr Neurol 2011; 45(5): 305-10.

(16.) Gordon M, Rich H, Deutschberger J, Green M. The immediate and long-term outcome of obstetric birth trauma. I. Brachial plexus paralysis. Am J Obstet Gynecol 1973; 117(1): 51-6.

(17.) Hardy AE. Birth injuries of the brachial plexus: incidence and prognosis. J Bone Joint Surg Br 1981; 63-B(1): 98-101.

(18.) Sibinski M, Synder M. Obstetric brachial plexus palsy-risk factors and predictors. Ortop Traumatol Rehabil 2007; 9(6): 569-76.

(19.) Smith NC, Rowan P Benson LJ, Ezaki M, Carter PR. Neonatal brachial plexus palsy. Outcome of absent biceps function at three months of age. J Bone Joint Surg Am 2004; 86-A(10): 2163-70.

(20.) Aydin A, Mersa B, Erer M, Ozkan T, Ozkan S. Early results of nerve surgery in obstetrical brachial plexus palsy. Acta Orthop Traumatol Turc 2004; 38: 170-7.

(21.) Suenaga N, Minami A, Kaneda K. Long-term results of multiple muscle transfer to reconstruct shoulder function in patients with birth palsy: eleven year follow up. J Pediatr Orthop 1999; 19(5): 669-71.

(22.) Cohen G, Rampal V, Aubart-Cohen E Seringe R, Wicart P Brachial plexus birth palsy shoulder deformity treatment using subscapulars release combined to tendons transfer. Orthop Traumatol Surg Res 2010; 96(4): 334-9.

Gonul Acar, Baris Ekici, Feride Bilir, Mine Caliskan, Meral Ozmen, Nur Aydinli, Burak Tatli

Istanbul Universitesi Istanbul Tip Fakultesi, Cocuk Norolojisi Bilim Dali, Istanbul, Turkiye

Yazisma Adresi/Address for Correspondence: Dr. Baris Ekici, istanbul Universitesi istanbul Tip Fakultesi, Cocuk Norolojisi Bilim Dali, Istanbul, Turkiye E-posta: ekicibaris@yahoo.com Gelis Tarihi/Received: 17.02.2012 Kabul Tarihi/Accepted: 11.06.2012
Tablo 1. Narakas siniflamasi

Narakas 1. derece   Etkilenmenin en az oldugu C 5-6 tutulumu
Narakas 2. derece   C 5-7 tutulumu
Narakas 3. derece   C 8 in de etkilendigi tam tutulum
Narakas 4. derece   Tam tutuluma Horner sendromu eslik eder

Tablo 2. Olgulara ait bulgu ve girisimler

Toplam olgu                                               n
sayisi: 777                                              (%)

Dogum sekli     Normal vajinal                       771 (%99,3)
                Sezaryen                               6 (%0,7)

Dogum yeri      Hastanede ebe yardimiyla             137 (%17,6)
                Hastanede doktor yardimiyla           618(%79,5)
                Evde dogum                             16 (%2)

Cinsiyet        Kiz                                  393 (%50,5)
                Erkek                                384 (%49,5)

Dogum kilosu    4 000 g <                            377 (%48,5)
                4 000 g-2 500g arasi                 386 (%49,6)
                2 500 g >                             14 (%1,8)

Taraf           Sag                                   463 (%60)
                Sol                                   311 (%40)
                iki tarafli                            3 (%0,3)

Eslik eden      Tortikolis                            82(%10,5)
  sorunlar      Horner sendromu                        62 (%8)
                Klavikula kirigi                       47 (%6)
                Beyin felci                            3 (%0,4)
                Humerus kirigi                         3 (%0,4)
                Yuz felci                              1 (%0,1)

Narakas         1                                     430 (%55)
  siniflamasi   2                                     219(%28,5)
                3                                     66 (%8,5)
                4                                      62 (%8)

Tedavi          Klasik tedavi                         254 (%33)
  yaklasimi     Vojta+klasik tedavi                   523 (%67)
                Bir botilinum toksin A uygulamasi      97 (%13)
                ikincil botilinum toksin A            42 (%5,4)
                Ucuncu botilinum toksin A             30 (%3,9)

Cerrahi         Birincil cerrahi                      30 (%3,9)
  girisim       Ikincil cerrahi                       96(%12,3)
                ikinci cerrahi girisim                25 (%3,2)
                Ucuncu cerrahi girisim                 15(%1,9)

Tablo 3. Narakas siniflandirilmasina gore hastalarinin iyilesme
oranlarinin degerlendirilmesi

Narakas siniflandirmasi               Evre 1    Evre 2

Tam iyilesen hasta orani (%)            66        56
Islevsel kayip olmaksizin               30        38
  sekelli iyilesen hasta orani (%)
Islevsel kayip ile sekelli               4         6
  iyilesen hasta orani (%)

Narakas siniflandirmasi               Evre 3    Evre 4

Tam iyilesen hasta orani (%)            35        18
Islevsel kayip olmaksizin               44        55
  sekelli iyilesen hasta orani (%)
Islevsel kayip ile sekelli              21        27
  iyilesen hasta orani (%)

Tablo 4. Olgulara ait kontraktur ve deformiteler (n)

Kontrakturler                   Tutulan eklem sayisi

Omuz eklemi kontrakturleri               56
Dirsek fleksiyon kontrakturu             72
Dirsek pronasyon kontrakturu             50
Radiyus basi dislokasyonu                4
El bilegi kontrakturleri                 23
Skapula alata                            49
Parmak kontrakturleri                    50
Toplam                                  304
COPYRIGHT 2013 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2013 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article/Ozgun Arastirma
Author:Acar, Gonul; Ekici, Baris; Bilir, Feride; Caliskan, Mine; Ozmen, Meral; Aydinli, Nur; Tatli, Burak
Publication:Turkish Pediatrics Archive
Article Type:Report
Geographic Code:7TURK
Date:Mar 1, 2013
Words:3140
Previous Article:Protein losing enteropathy in children/Cocuklarda protein kaybettiren enteropati.
Next Article:Mortality and morbidity in late-preterm newborns/Gec preterm yenidoganlarda hastalik ve olum oranlari.
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2020 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters