Printer Friendly

Microorganisms isolated from blood cultures in Hacettepe University Ihsan Dogramaci Children's Hospital from 2000 to 2011: evaluation of 12 years/Hacettepe Universitesi Ihsan Dogramaci Cocuk Hastanesi'nde 2000-2011 yillari arasinda kan kulturlerinden izole edilen mikroorganizmalar: 12 yillik degerlendirme.

Abstract

Objective: Identification of microbial agents causing bloodstream infections is necessary to prevent the spread of pathogens and to determine appropriate antimicrobial treatment. The aim of this study was to evaluate microbial growth in blood cultures of children.

Material and Methods: Blood cultures submitted to the Hacettepe University ihsan Dogramaci Children's Hospital Microbiology Laboratory during 2000-2011 were investigated. Types of bacteria and changes during the study period were evaluated. In addition, the rates of methicillin resistant Staphylococcus aureus (MRSA) and vancomycin resistant enterococcus (VRE) were determined.

Results: A total of 49561 blood cultures were submitted. Microbial growth was detected in 7773 (15.7%) of the cultures. Of all microbial growth, 68.8% was gram positive bacteria, 20.4% was gram negative bacteria and 10.8% was fungi. The most common isolate was coagulase negative staphylococci (48.1%). When possible contaminants (coagulase negative staphylococci, diphtheroids, micrococci and Bacillus spp.) were excluded, and the ratio of gram positive bacteria decreased to 36.7%, the ratio of gram negative bacteria increased to 41.3% and fungi to 22.0%. The most common fungus was Candida albicans (47.3%), followed by Candida parapsilosis (21.7%). S. aureus was detected in 7.1% of the positive cultures and 29.4% of these were methicillin resistant. MRSA rates had a tendency to decrease in time and was 0% in 2011. Enterococci constituted 4.4% of the microbial growth and 6.3% were vancomycin resistant.

Conclusion: Information on growth rates of microorganisms in blood cultures helps in determining empiric antimicrobial treatment and might be life-saving. Differentation between true infection and contamination is significiant, especially for some bacteria such as coagulase negative staphylococci. Additionally, fungal infections should be kept in mind according to the characteristics of the patient population. (J Pediatr Inf 2012; 6: 79-83)

Key words: Blood culture, bacteremic agents, bacteremia, fungemia

Ozet

Amac: Kan dolasimi enfeksiyonlarina neden olan etkenlerin tanimlanmasi, patojenin yayiliminin engellenebilmesi ve uygun tedavinin belirlenebilmesi icin gereklidir. Bu calismada cocuk hasta grubunda karsimiza cikan bakteriyemi etkenlerinin degerlendirilmesi amaclanmistir.

Gerec ve Yontemler: Hacettepe Universitesi Ihsan Dogramaci Cocuk Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvari'na 2000-2011 yillari arasinda gonderilen kan kulturleri incelenmistir. Kulturde ureyen mikroorganizmalar ve yillara gore degisimleri degerlendirilmistir. Ayrica, ureyen metisiline direncli Staphylococcus aureus (MRSA) ve vankomisine direncli enterokok (VRE) oranlari da belirlenmistir.

Bulgular Belirtilen surede toplam 49561 kan kulturu laboratuvara ulasmistir. Kulturlerden 7773'unde (%15.7) ureme gorulmustur. Ureyen mikroorganizmalarin %68.8'ini gram pozitif bakteriler, %20.4'unu gram negatif bakteriler, %10.8'ini ise mantarlar olusturmustur. En sik ureyen mikroorganizmalarin %48.1 ile koagulaz negatif stafilokoklar olduklari gorulmustur. Kontaminasyon sonucu gorulebilen koagulaz negatif stafilokoklar, difteroidler, mikrokoklar ve Bacillus spp. degerlendirme disi birakildiginda gram pozitif bakterilerin orani %36.7'ye duserken, gram negatiflerin orani %41.3'e, mantarlarin orani ise %22.0'ye yukselmistir. Ureyen mantarlar arasinda %47.3 ile Candida albicans ilk sirada, %21.7 ile Candida parapsilosis ikinci sirada yer almistir. Pozitif kulturlerin %7.1'inde S. aureus saptanmis, S. aureus ureyen hastalann %29.4'unde metisilin direnci gozlenmistir. Kan kulturunde ureyen S. aureus ve MRSA oranlari yillar icinde dusme egilimi gostermis ve 2011'de %0 olarak belirlenmistir. Enterokoklar, uremelerin %4.4'unu olusturmus ve kan kulturunde enterokok saptanan hastalarin %6.3'unde vankomisin direnci gorulmustur.

Sonuc: Kan kulturunde izole edilen mikroorganizmalarin ureme oranlarinin bilinmesi, uygun ampirik tedavinin belirlenmesine yardimci olarak hayat kurtarici olabilmektedir. Izole edilen etkenin gercek enfeksiyon etkeni olup olmadiginin ayirt edilmesi, koagulaz negatif stafilokoklar gibi bazi bakteriler icin anlamli olacaktir. Ayrica, hasta populasyonunun ozelliklerine bagli olarak, mantarlarin kan dolasimi enfeksiyonlarindaki rolu akilda tutulmalidir. (J Pediatr Inf 2012; 6: 79-83)

Anahtar kelimeler Kan kulturu, bakteriyemi, bakteriyemi etkenleri, fungemi

Giris

Kan dolasimi enfeksiyonlari, yuksek mortalite ile seyreden invaziv enfeksiyonlardir (1-3). Etken mikroorganizmalarin kan kulturleri ile tanimlanmasi, gerektiginde ilgili mikroorganizmanin yayilmasinin engellenmesi icin onlemler alinabilmesine, epidemiyolojik degerlendirmelerin yapilabilmesine ve tedavinin yonlendirilebilmesine katkida bulunmaktadir. Cocuk hasta grubunda karsimiza cikan bakteriyemi etkenlerinin saptanmasi, hastaligin hizla ilerleyebildigi bu hasta grubunda uygun ampirik tedavinin secimini kolaylastiracak ve tedavi basarisinin artmasina katkida bulunacaktir.

Bu calismada bir universite hastanesinde cocuk hastalardan gonderilen kan kulturlerinde etken olan mikroorganizmalarin degerlendirilmesi amaclanmistir.

Gerec ve Yontemler

Hacettepe Universitesi Ihsan Dogramaci Cocuk Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvari'na 2000-2011 yillarinda gonderilen kan kulturu orneklerine ait veriler retrospektif olarak toplanmistir. Kan kulturleri BACTEC 9120 cihazi (Becton Dickinson, A.B.D.) ile calisilmistir. Pozitif sinyal veren siseler koyun kanli, EMB ve cikolata agarlara; negatif sinyal verenler ise cikolata agara pasajlanmislardir. Ureyen mikroorganizmalar manuel testlere (gram boyama, katalaz, koagulaz, oksidaz, germ tup olusumu) ek olarak bakteriler icin Crystal sistemi (Becton Dickinson, A.B.D.), mantarlar icinse API ID 32C sistemi (BioMerieux, Fransa) ile tanimlanmislardir. Kulturlerde ureyen mikroorganizmalann adlari ve oranlari ile kan kulturlerindeki toplam ureme oranlari yillara gore degerlendirilmistir. Ayrica, kan kulturunde Staphylococcus aureus ve Enterococcus spp. Uremesi gozlenen hastalarda yillara gore metisiline direncli S. aureus (MRSA) ve vankomisine direncli enterokok (VRE) oranlari hesaplanmistir. S. aureus'ta metisilin direnci oksasilin agar tarama veya sefoksitin disk testi ile belirlenmistir (4). Enterokoklarda vankomisin direnci ise disk difuzyonla saptamis ve uretici firmanin onerilerine gore uygulanan E-test yontemi (AB Biodisk, Solna, Isvec ve Biomerieux, Fransa) ile dogrulanmistir (4).

Tartisma

Pediatrik hasta grubunda kan kulturu pozitifligi oranlari secilen hasta grubuna ve merkeze gore degismektedir. Ates disinda saglik sorunu olmayan cocuklarda %0.61 ile %3.0 arasinda oranlar bildirilmistir (5). Aynca, kontaminasyon oraninin, merkezlere gore degismekle birlikte, cocuk hasta grubunda daha fazla oldugu da belirtilmistir (5). Bu calismada kan kulturlerinde pozitiflik orani %15.7 iken, koagulaz negatif stafilokoklar, difteroidler, mikrokoklar ve Bacillus spp. gibi kontaminasyon sonucu saptanabilecek organizmalar cikarildiginda pozitiflik orani %7.7 bulunmustur. Sonuclann hasta ya da epizod olarak degil ornek bazinda degerlendirilmis olmasi nedeniyle calismamizda ureme oranlarinin yuksek bulunmus olmasi mumkundur.

Kan kulturlerinden ureyen mikroorganizmalar degerlendirildiginde, deri florasindan kaynaklanabilen ve cogu zaman kontaminant olarak degerlendirilen koagulaz negatif stafilokoklar, difteroidler gibi cinsleri de kapsamalan nedeniyle gram pozitif bakteriler genellikle cogunlugu olusturmaktadirlar. Duman ve ark.'nin (6) bir yillik kan kulturu uremelerini degerlendirdikleri bir calismada, gram pozitif bakterilerin orani %68.5, gram negatiflerin orani ise %31.5 olarak bildirilmistir. Aiken ve ark. (1) ise, pediatrik hastalarda gelisen nozokomiyal bakteriyemilerin %74'unu gram negatif bakterilerin olusturdugunu belirtmislerdir. Ancak, bu calismada koagulaz negatif stafilokoklar, Micrococcus spp., Bacillus spp. ve difteroidler kontaminant olarak alinmis ve degerlendirmeye dahil edilmemislerdir. Calismamizda, gram pozitif bakterilerin diger etkenlere gore baskin olduklan (%68.8) gozlenmistir. Koagulaz negatif stafilokoklann orani tum uremelerin %48.1'i olarak saptanmistir. Duman ve ark.'nin (6) calismasinda bu oran %50.8'e ulasmaktadir. Bu bakteriler, nozokomiyal bakteriyemi etkeni olarak siklikla izole edilmekle birlikte, bakteriyemi etkeni olmadan kan kulturlerini kontamine edebilmektedirler. Ureyen bakterinin etken veya kontaminant olarak aynmi icin genellikle klinik tabloya dayanan standartlar onerilmisse de elimizde bir "altin standart" bulunmamaktadir (5, 7, 8). Souvenir ve ark. (9) kan kulturlerinden izole edilen koagulaz negatif stafilokoklann yalnizca %24.7'sini bakteriyemi etkeni olarak anlamli bulmuslardir. Pien ve ark. (10) ise eriskin hastalarda kan kulturlerinde koagulaz negatif stafilokoklann pozitif kulturlerin %38'ini olusturdugunu ancak, yalnizca %10'unun klinik olarak anlamli oldugunu bildirmislerdir. Gram pozitif bakterilerin, ayni zamanda hastalik etkeni olarak on planda olup olmadiklannin anlasilabilmesi icin hasta bilgilerinin toplandigi prospektif calismalar yararli olabilmektedir. Elde edilen sonuclara gore kan kulturu alan personele uygun antisepsi icin verilen egitimin tekrarlanmasi, kullanilan antiseptiklerin degistirilmesi ve hastanede kan alimindan sorumlu bir flebotomi ekibinin olusturulmasi gibi cozumler onerilebilmektedir (5, 7, 9).

Mantarlar, ozellikle nozokomiyal enfeksiyonlarda etken olabilmektedirler. Ozcetin ve ark.'nin (2) calismasinda, pediatrik hastalarda gelisen nozokomiyal enfeksiyonlarda maya mantarlarinin orani %12.5 bulunmustur. Copur ve ark. (11) Rize Devlet Hastanesi'nde bir yillik kan kulturu etkenlerinde %3 Candida spp. rapor etmislerdir. Bizim calismamizda izole edilen mantarlar, tum mikroorganizmalann %10.8'ini olusturmaktadir. Notropeni, prematurite, cerrahi islemler ve damar ici kateter varligi gibi etkenler, mantar enfeksiyonlarinin sikligini etkileyebilmektedir (12). Bu nedenle farkli hasta populasyonlannda mantarlarin etken olma sikligi degisebilmektedir.

C. albicans, genellikle mantar enfeksiyonlannda en sik izole edilen tur olarak bildirilmektedir (13). Pediatrik hastalarda C. parapsilosis bazi merkezlerde C. albicans'i asan siklikta gorulmustur (12). Bizim calismamizda, C. albicans %47.3 ile en sik gorulen mantar turu olmakla birlikte, %21.7 ile C. parapsilosis'in ikinci siraya yerlestigi gozlenmistir.

S. aureus, kan kulturunden izole edilen onemli patojenler arasindadir. Aiken ve ark. (1) pediatrik hastalarda S. aureus izolatlarinin nozokomiyal bakteriyemilerde %9, saglik kurumlanyla iliskili bakteriyemilerde %16 ve toplumdan kazanilmis bakteriyemilerde %13 oraninda goruldugunu bildirmislerdir. Duman ve ark. ise (6) kan kulturlerinde %7 oraninda S. aureus izole etmis ve bunlann %30.8'inin metisiline direncli oldugunu bulmuslardir. Hastanemizde cocuk hastalann kan kulturlerinden izole edilen S. aureus oraninin yillar icinde dusme egilimi gostermesine karsin, patojenitesi nedeniyle S. aureus enfeksiyonlari onemini korumaktadir. Metisilin direncinin belirlenmesi, bu hastalarda tedavinin dogru yonlendirilebilmesi icin zorunludur. Bu calismada cocuk hastalarda kan kulturlerinden elde edilen S. aureus suslarinda metisilin direncinin yillar icinde azaldigi ve 2011 yilinda oranin %0 oldugu gozlenmistir. Avrupa ulkelerini kapsayan bir surveyans calismasi olan EARS-Net verilerine gore, ozellikle bazi ulkelerde S. aureus metisilin direnc oranlarinda dusme gozlenmektedir (14). Enfeksiyon kontrol onlemleri ve antibiyotik kullaniminda kisitlama programlarinin direnc oranlarinda azalma saglayabilecegi bilinmektedir (15). Hastanemizde MRSA oranlarindaki dususun, hastanemizde enfeksiyon kontrolu onlemlerinin olumlu bir sonucu olabilecegi dusunulmustur.

Enterokoklarda gorulebilen glikopeptid direnci, bu bakterilerin neden olduklan ciddi enfeksiyonlarin tedavisinde secenekleri sinirlayan onemli bir sorun olarak karsimiza cikmaktadir. Duman ve ark. (6) kan kulturlerinde %11.6 oraninda enterokok izole etmis ve bunlann %1.5'inin vankomisin direncli oldugunu bildirmislerdir. Bu calismada ise, enterokoklar kan kulturunden izole edilen bakterilerin yalnizca %4.4'unu olusturmaktadir. Incelenen 12 yilda yalnizca 17 hastadan 25 VRE saptanmistir. Bu durum, hastanemizde VRE'nin basariyla sinirlandirilabildigine isaret etmektedir.

Kan kulturunde izole edilen mikroorganizmalarin ureme oranlarinin bilinmesi, uygun ampirik tedavinin belirlenmesine yardimci olarak hayat kurtanci olabilmektedir. Gram pozitif bakterilerin siklikla gorulebilmelerine karsin, ozellikle deri florasindan kaynaklanabilen bakterilerin her zaman enfeksiyon etkeni olmadiklannin goz onune alinmasi uygun olacaktir. Bazi merkezlerde, hasta populasyonunun ozelliklerine bagli olarak, mantarlarin etken olarak daha sik izole edilebilecekleri de goz ardi edilmemelidir.

Sonuc

Belirtilen surede toplam 49561 kan kulturu laboratuvara ulasmistir. Kulturlerden 7773'unde (%15.7) ureme gorulmustur. Yillara gore ureme oranlari %13.4 ile %18.0 arasinda degismektedir (Sekil 1).

Kan kulturu uremelerinde gram pozitif bakterilerin, gram negatif bakterilere ve mantarlara gore baskin olduklari gozlenmistir. Ureyen mikroorganizmalarin %68.8'ini gram pozitif bakteriler, %20.4'unu gram negatif bakteriler, %10.8'ini ise mantarlar olusturmustur (Sekil 2). Kontaminasyon sonucu gorulebilen koagulaz negatif stafilokoklar, difteroidler, mikrokoklar ve Bacillus spp. degerlendirme disi birakildiginda gram pozitif bakterilerin orani %36.7'ye duserken, gram negatiflerin orani %41.3'e, mantarlarin orani ise %22.0'ye yukselmistir (Sekil 3).

Ureyen mikroorganizmalar incelendiginde, koagulaz negatif stafilokoklann tum uremelerin %48.1'ini olusturduklari saptanmistir. Ureyen mikroorganizmalar, Sekil 4'te verilmistir. Mikroorganizmalarin yillara gore dagilimi ise Tablo 1 'de gorulmektedir.

Kan kulturlerinde ureyen mayalar degerlendirildiklerinde, %47.3 ile Candida albicans en sik gorulen tur iken ikinci sirada %21.7 ile Candida parapsilosis karsimiza cikmaktadir.

Mikroorganizma ureyen kan kulturlerinin %48.1'ininde koagulaz negatif stafilokoklar, %7.1'inde ise S. aureus saptanmistir. Kan kulturunde ureyen S. aureus suslarinda tum yillarin ortalamasi alindiginda MRSA orani %29.4 olarak bulunmustur. MRSA uremesi olan hasta oranlarinin yillara gore dagilimi Sekil 5'te verilmistir.

Ureme gozlenen kan kulturlerinin %4.4'unu enterokoklar olusturmaktadir. Enterokok ureyen hastalarin %6.3'unde vankomisin direnci gozlenmistir.

Cikar Catismasi

Yazarlar herhangi bir cikar catismasi bildirmemislerdir.

Kaynaklar

(1.) Aiken AM, Mturi N, Njuguna P, et al. Risk and causes of paediatric hospital-acquired bacteraemia in Kilifi District Hospital, Kenya: a prospective cohort study. Lancet 2011; 378: 2021-7. [CrossRef]

(2.) Ozcetin M, Saz EU, Karapinar B, Ozen S, Aydemir S, Vardar F. Hastane enfeksiyonlari; sikligi ve risk faktorleri. J Pediatr Inf 2009; 3: 49-53.

(3.) Pfaller MA, Boyken L, Hollis RJ, et al. Comparison of results of fluconazole and voriconazole disk diffusion testing for Candida spp. with results from a central reference laboratory in the ARTEMIS DISK Global Antifungal Surveillance Program. Diagn Microbiol Infect Dis 2009; 65: 27-34. [CrossRef]

(4.) CLSI. Performance Standards for antimicrobial susceptibility testing; twentyfirst international supplement. Clinical Laboratory Standards Institute (M100-S21). 2011; s.22.

(5.) Hall KK, Lyman JA. Updated review of blood culture contamination. Clin Microbiol Rev 2006; 19: 788-802. [CrossRef]

(6.) Duman Y, Kuzucu C, Cuglan SS. Kan Kulturlerinden izole edilen bakteriler ve antimikrobiyal duyarliliklari. Erciyes Tip Dergisi 2011; 33: 189-96.

(7.) Weinstein MP. Blood culture contamination: persisting problems and partial progress. J Clin Microbiol 2003; 41: 2275-8. [CrossRef]

(8.) Beekmann SE, Diekema DJ, Doem GV. Determining the clinical significance of coagulase-negative staphylococci isolated from blood cultures. Infect Control Hosp Epidemiol 2005; 26: 55966. [CrossRef]

(9.) Souvenir D, Anderson DE, Jr., Palpant S, et al. Blood cultures positive for coagulase-negative staphylococci: antisepsis, pseudobacteremia, and therapy of patients. J Clin Microbiol 1998; 36: 1923-6.

(10.) Pien BC, Sundaram P, Raoof N, et al. The clinical and prognostic importance of positive blood cultures in adults. Am J Med 2010; 123: 819-28. [CrossRef]

(11.) Copur Cicek A, Senturk Koksal 2, Erturk A, Koksal E. Rize 82. Yil Devlet Hastanesi'nde bir yillik surede kan kulturlerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotiklere duyarliliklari. Turk Hij Den Biyol Derg 2011; 68: 175-84.

(12.) Pfaller MA, Diekema DJ, Gibbs DL, et al. Geographic variation in the frequency of isolation and fluconazole and voriconazole susceptibilities of Candida glabrata: an assessment from the ARTEMIS DISK Global Antifungal Surveillance Program. Diagn Microbiol Infect Dis 2010; 67: 162-71. [CrossRef]

(13.) Pfaller MA, Diekema DJ, Gibbs DL, et al. Results from the ARTEMIS DISK global antifungal surveillance study, 1997 to 2007: a 10.5-year analysis of susceptibilities of Candida species to fluconazole and voriconazole as determined by CLSI standardized disk diffusion. J Clin Microbiol 2010; 48:1366-77. [CrossRef]

(14.) Gagliotti C, Balode A, Baquero F, et al. Escherichia coli and Staphylococcus aureus: bad news and good news from the European Antimicrobial Resistance Surveillance Network (EARSNet, formerly EARSS), 2002 to 2009. Euro Surveill 2011; 16.

(15.) Altunsoy A, Aypak C, Azap A, Ergonul O, Balik I. The impact of a nationwide antibiotic restriction program on antibiotic usage and resistance against nosocomial pathogens in Turkey. Int J Med Sci 2011; 8: 339-44. [CrossRef]

Dolunay Gulmez [1], Deniz Gur [2]

[1] Hacettepe Universitesi Tip Fakultesi, Tibbi Mikrobiyoloji Anabilim Dali, Ankara, Turkiye

[2] Hacettepe universitesi Tip Fakultesi, Ihsan Dogramaci Cocuk Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvari, Ankara, Turkiye

Gelis Tarihi/ Received: 25.05.2012

Kabul Tarihl/Accepted: 13.07.2012

Yazisma Adresi:

Correspondence

Address: Dr. Dolunay Gulmez Hacettepe universitesi Tip Fakultesi, Tibbi Mikrobiyoloji Anabilim Dah, Ankara, Turkiye Tel. :+90 312 305 15 60 E-posta: dolunay@hacettepe.edu.tr

doi: 10.5152/ced.2012.25
Tablo 1. Kan kulturlerinde ureyen mikroorganizmalarin yillara gore
dagilimi (n)

                             2000     2001     2002     2003     2004
                            n (%)    n (%)    n (%)    n (%)    n (%)

Koagulaz negatif             338      360      330      299      274
stafilokoklar               (7.5)    (7.3)    (7.5)    (7.5)    (7.5)

Enterobacteriaceae (1)        97       82       84       67       94
                            (2.2)    (1.7)    (1.9)    (1.7)    (2.6)

Nonfermentatif                37       57       40       37       65
bakteriler (2)              (0.8)    (1.2)    (0.9)    (0.9)    (1.8)

S. aureus                     73       42       41       50       40
                            (1.6)    (0.9)    (0.9)    (1.2)    (1.1)

Diger mayalar (3)             22       28       11       29       59
                            (0.5)    (0.6)    (0.2)    (0.7)    (1.6)

Streptococcus                 38       47       31       43       28
                            (0.8)    (1.0)    (0.7)    (1.1)    (0.8)

C. albicans                   54       22       13       39       33
                            (1.2)    (0.4)    (0.3)    (1.0)    (0.9)

Enterococcus                  20       23       18       19       28
                            (0.4)    (0.5)    (0.4)    (0.5)    (0.8)

Difteroidler, Micrococcus     13       19       12       7        7
ve Bacillus                 (0.3)    (0.4)    (0.3)    (0.2)    (0.2)

Diger bakteriler (4)          14       12       7        3        2
                            (0.3)    (0.2)    (0.2)    (0.1)    (0.1)

S. pneumoniae                 10       6        4        7        5
                            (0.2)    (0.1)    (0.1)    (0.2)    (0.1)

Kufler (5)                    0        0        0        0        0
                             (0)      (0)      (0)      (0)      (0)

Ureme yok                    3769     4233     3827     3409     3016
                            (84.0)   (85.8)   (89.6)   (85.0)   (B2.6)

Tum mikroorganizmalar        4485     4931     4418     4009     3651
                            (100)    (100)    (100)    (100)    (100)

                             2005     2006     2007     2008     2009
                            n (%)    n (%)    n (%)    n (%)    n (%)

Koagulaz negatif             315      375      338      269      310
stafilokoklar               (7.3)    (8.0)    (7.4)    (6.9)    (7.6)

Enterobacteriaceae (1)       100      105       79       60       76
                            (2.3)    (2.3)    (1.7)    (1.5)    (1.9)

Nonfermentatif                58       48       76       40       36
bakteriler (2)              (1.3)    (1.0)    (1.7)    (1.0)    (0.9)

S. aureus                     40       59       78       25       47
                            (0.9)    (1.3)    (1.7)    (0.6)    (1.1)

Diger mayalar (3)             82       29       49       31       29
                            (1.9)    (0.6)    (1.1)    (0.8)    (0.7)

Streptococcus                 38       47       38       36       23
                            (0.9)    (1.0)    (0.8)    (0.9)    (0.6)

C. albicans                   39       45       44       30       34
                            (0.9)    (1.0)    (1.0)    (0.8)    (0.8)

Enterococcus                  37       36       21       29       47
                            (0.9)    (0.8)    (0.5)    (0.7)    (1.1)

Difteroidler, Micrococcus     12       23       11       20       23
ve Bacillus                 (0.3)    (0.5)    (0.2)    (0.5)    (0.6)

Diger bakteriler (4)          7        6        13       8        4
                            (0.2)    (0.1)    (0.3)    (0.2)    (0.1)

S. pneumoniae                 8        5        5        6        3
                            (0.2)    (0.1)    (0.1)    (0.2)    (0.1)

Kufler (5)                    0        2        0        1        0
                             (0)     (0.04)    (0)     (0.03)    (0)

Ureme yok                    3606     3883     3829     3348     3467
                            (B3.0)   (83.3)   (83.6)   (85.8)   (84.6)

Tum mikroorganizmalar        4343     4663     4581     3903     4099
                            (100)    (100)    (100)    (100)    (100)

                             2010     2011    Toplam
                            n (%)    n (%)

Koagulaz negatif             323      209      3740
stafilokoklar               (9.4)    (6.9)    (7.5)

Enterobacteriaceae (1)        56       57      957
                            (1.6)    (1.9)    (1.9)

Nonfermentatif                36       46      576
bakteriler (2)              (1.0)    (1.5)    (1.2)

S. aureus                     32       22      549
                            (0.9)    (0.7)    (1.1)

Diger mayalar (3)             32       37      438
                            (0.9)    (1.2)    (0.9)

Streptococcus                 30       18      417
                            (0.9)    (0.6)    (0.8)

C. albicans                   25       15      393
                            (0.7)    (0.5)    (0.8)

Enterococcus                  37       29      344
                            (1.1)    (1.0)    (0.7)

Difteroidler, Micrococcus     33       18      198
ve Bacillus                 (1.0)    (0.6)    (0.4)

Diger bakteriler (4)          6        4        87
                            (0.2)    (0.1)    (0.2)

S. pneumoniae                 1        3        63
                            (0.03)   (0.1)    (0.1)

Kufler (5)                    7        1        11
                            (0.2)    (0.03)   (0.02)

Ureme yok                    2820     2581    41788
                            (82.0)   (84.9)   (84.3)

Tum mikroorganizmalar        3438     3040    49561
                            (100)    (100)    (100)

(1) Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Salmonella
enteric a, Shigella spp., Proteus spp., Serratia spp., Pantoea
agglomerans, Citrobacter  spp., Providencia spp., Morganella morganii,
Rahnella aquatilis, (2) Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp.,
Stenotrophomonas maltophilia,  Pseudomonas putida, Pseudomonas
flourescens, Pseudomonas spp., Burkholderia spp., Sphingomonas
paucimobilis, Cryseobacterium meningosepticum, Cryseobactenium
indologenes, Flavimonas arzyihabitans, Flavobacterium odoratum,
Aeromonas hydrophila, Chromobacterium violaceum,  tanimlanamayan
nonfermentatif gram negatif basil, (3) Candida krusei, Candida
tropicalis, Candida parapsilosis, Candida glabrata, Candida kefyr,
Candida  famata, Candida sake, Candida guilliermondii, Candida
lusitaniae, Candida pelliculosa, Candida spp., Trichosporon spp.,
Rhodotorula spp, (4) Listeria spp.,  Nocardia spp., Aerococcus spp.,
Pediococcus spp., Lactococcus spp., Leuconostoc spp., Gemella spp.,
Haemophilus spp., Brucella spp., Moraxella  spp., Neisseria spp.,
Campylobacter jejuni, 5Aspergillus spp., Acremonium spp

Sekil 1. Kan kulturlerinde yillara gore ureme oralari (%)

2000      16.0
2001      14.2
2002      13.4
2003      15.0
2004      17.4
2005      17.0
2006      16.7
2007      16.4
2008      14.2
2009      15.4
2010      18.0
2011      15.1
Toplam    15.7

Note: Table made from bar graph.

Sekil 2. Kan kulturlerinde yillara gore gram pozitif bakterilerin,
gram negatif bakterilerin ve mantarlarin ureme oranlari(%)

        Gram pozitif   Gram negatif   Mantar

2000            69.6           19.8     10.6
2001            72.5           20.3      7.2
2002            74.3           21.7      4.0
2003            71.2           17.5     11.3
2004            60.1           25.4     14.5
2005            61.2           22.4     16.4
2006            70.1           20.1      9.8
2007            66.0           21.7     12.3
2008            70.1           18.7     11.2
2009            71.7           18.4      9.9
2010            73.9           15.7     10.4
2011            75.6           22.9     11.5
Toplam          68.8           20.4     10.8

Note: Table made from bar graph.

Sekil 3. Kan kulturlerinde kontaminant olabilen bakteriler
degenlendirme disi birakildiginda yillara gore gram pozitif
bakterilerin, gram negatif bakterilerin ve mantarlarin
ureme oranlari (%)

        Gram pozitif   Gram negatif   Mantar

2000            40.3                    20.8
2001            39.8           44.8     15.7
2002            39.0           51.4      9.6
2003            41.2           35.7     23.1
2004            28.5           45.5     26.0
2005            30.2           40.3     29.5
2006            39.0           41.1     19.9
2007            36.5           40.4     23.1
2008            37.6           39.1     23.3
2009            40.1           38.8     21.1
2010            38.6           37.0     24.4
2011            31.9           45.3     22.8
Toplam          36.7           41.3     22.0

Note: Table made from bar graph.

Sekil 4. Kan kulturlerinde ureyen mikroorganizmalarin
dagilimi (%)

Koagulaz negatif stafilokoklar           48.1
Entorabacteriacae                        12.3
Mantarlar                                10.8
Nonfermentalif basiller                   7.4
S. Aureus                                 7.1
Streptoccoccus spp.                       6.2
Enteroccoccus spp.                        4.5
Microccoccus, Bacillus ve difteroider     2.5
Diger bekteriler                          1.1

Note: Table made from bar graph.

Sekil 5. Kan kulturlerinde yillara gore MRSA
oranlarindaki degisim (%)

           MRSA%

2000       46.7
2001       64.9
2002       48.3
2003       17.6
2004       13.8
2005       27.6
2006       22.6
2007       22.5
2008       10
2009       21.4
2010        5.3
2011        0

Note: Table made from line graph.
COPYRIGHT 2012 AVES
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2012 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

 
Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Investigation/Ozgun Arastirma
Author:Gulmez, Dolunay; Gur, Deniz
Publication:Journal of Pediatric Infection
Article Type:Report
Date:Sep 1, 2012
Words:3490
Previous Article:Pediatric brucellosis: a retrospective evaluation of 82 cases/ Cocuklarda bruselloz: 82 olgunun retrospektif olarak degerlendirilmesi.
Next Article:Results of polymerase chain reaction in nasopharyngeal swab specimens of patients with lower respiratory tract infection/ Alt solunum yolu...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2018 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters