Printer Friendly

Experimental chronic toxoplasmosis model in mice: brain lesions and related behavioral changes/Deneysel kronik toksoplazmoz fare modeli: beyin lezyonlarinin davranis degisiklikleri ile iliskilendirilmesi.

Giris

Toxoplasma gondii, kedilerin son konak, tum sicakkanli hayvanlarin ara konak oldugu koksidian bir parazittir (1). Dunya nufusunun neredeyse ucte birlik bolumumunun "Toxoplasma gondii" ile enfekte oldugu bilinmektedir (2). Etkenin kompleks yasam dongusunde yer alan eseyli ureme yalnizca kedigillerin ince bagirsaginda olusurken, eseysiz ureme fazi insan, kedi ve kanatlilarin dahil oldugu tum sicak kanli hayvanlarda meydana gelir (3). Immun yetmezligi olmayan canlilarda hastalik subklinik formda seyreder ve beyin, kalp, iskelet kaslarinda akut enfeksiyonu takiben doku kisti formlari gelisir (4). Parazit son konaga baslica karnivorizm yoluyla bulasir ve toksoplazmozlu ara konak konumundaki fare, sican gibi canlilarda son zamanlarda ortaya konulan davranis degisikliklerinin son konak olan kediler tarafindan daha kolay avlanmasina yol actigi dusunulmektedir (5). Parazitizmin en onemli kosullarindan birisi, parazitin yerlestigi konagini beslenme, transport, siginma ve cogalma gibi konularda kullanabilme yetenegine sahip olmasidir (6). Bu noktadan hareketle, davranis manipulasyonu hipotezine gore, parazitlerin konaklarinda davranis degisiklerine yol acarak, bulasma oranlarini artirmak egiliminde olduklari one surulmektedir (6). Toxoplasma gondii enfeksiyonunda yasam dongusunun tamamlanmasinda ara konak canlilardan doku kistlerinin yenilerek kediye gecmesi buyuk onem tasir (7). Avcidan kacma davranisi etkenin yayilmasinda en acik engeli teskil eder ve manipulasyon icin birincil hedef konumundadir. Normal kosullarda, parazitin ara konagi olan fare ve sicanlarin, kedi idrari ve kokusundan korkarak o bolgelerden uzak durmalari beklenir. Beyinlerinde parazitin doku kistini tasiyan kronik toksoplazmozlu kemiricilerin, kedilerden korkmamasi yonunde bir davranis degisikligi, bu hayvanlarin kediler tarafindan daha kolay avlanmalarini saglamaktadir (7,8). Kedi idrarina karsi olusan dogal ve ogrenilmis korkuya bagli tepkilerin enfekte kemiricilerde azalmakla kalmadigi, hatta bu hayvanlarin kokuyu feromon olarak algiladiklari ve seksuel olarak ilgilerinin arttigi ortaya konmustur (7,8,9,10).

1990'li yillarda yapilan calismalarda elde edilen sonuclar, latent toksoplazmozun yalnizca kemirgen degil insanlarda da davranisi etkiledigini ortaya koymaktadir (11). Insanlarda olusan hastalik tablosunun psikiyatrik hastaliklar ile iliskili olabilecegi hipotezi her gecen gun guclenmektedir (12). Toxoplasma gondii seropozitivitesi gosteren insanlarda, sizofreni gorulme sikliginin daha fazla oldugu yapilan seroprevalans calismalariyla ortaya konmustur (13). Kronik toksoplazmozlu bireylerde davranis bozuklugu (11), psikomotor performansta dusus (14), trafik kazalarina karisma oranlarinda (15,16) ve intihar egiliminde (17) artis ise diger eslik eden davranis degisikligi ornekleridir. Bununla birlikte, insanlarda toksoplazmoz ve psikiyatrik hastaliklar arasindaki iliskinin incelenmesi amaciyla gerceklestirilen calismalar anti-toxoplasma antikorlarinin varligina dayandirilmakta ve beyinde doku kisti bulunup bulunmadigi hakkinda yeterli bilgi vermediginden sinirli duzeyde baglanti olusturmaktadir (12). Beyinde parazitin olusturdugu noro-immunomodulasyon degisimleri, sinirsel gecis yollari ve gen ekspresyonlari deneysel modellerde calisilmis fakat etkenin konakta davranis uzerine gosterdigi etkinin patofizyolojik mekanizmasi tam olarak anlasilamistir (12). Toksoplazmozlu bireylerde, parazit tarafindan dogrudan salinan DOPA onculu tirozin hidroksilaz enzimi ve/ve ya konak norotransmitter sekresyonundaki degisiklikler ile davranis degisiklikleri olusabilecegi gibi, yalnizca fiziksel olarak beyinde doku kistlerinin ve yangisal reaksiyonlarin varligi, davranislarda boylesine kompleks ve spesifik degisikliklere yol acabilmek icin yeterli olabilmektedir (18,19).

Bu calismada; deneysel olarak beyinde T. gondii doku kistleri olusturularak, toksoplazmozlu bireylerde anksiyete ve korku iliskili davranis degisikliklerinin beyin lezyonlari, doku kisti sayisi ve lokalizasyonu ile iliskisinin arastirilmasi amaclanmistir.

Yontemler

Deney Hayvanlari ve Deney Duzeni

Calismada, uygulama oncesi kan serumlarinda anti-T. gondii antikorlarinin olmadigi gosterilen 21 adet 2 aylik Swiss albino fare kullanildi. Fareler Tip II long, polikarbon kafesler (Allentown Inc, USA) icerisinde ve her bir kafeste en fazla 5'er fare bulunacak sekilde bakildi. Bu kafeslerin yerlestirildigi deney hayvani unitesi ise 3 [m.sup.3]/dk ventilasyon gucune sahip, 0,1 [micro]m por genislikli HEPA filtre ile havalandirildi ve cevre guvenligi saglandi. Deney suresince farelere ticari kemirgen yemi (Kalecik Yem, Kirikkale) ad libitum olarak verildi ve sehir sebeke suyu kullanildi. Tum hayvan deneyleri Kirikkale Universitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu kurallarina uyularak yapildi ve ayni kurulun 17.06.2009 tarih ve 09/34 sayili izni ile gerceklestirildi.

Toxoplasma gondii ME49 susu ookistleri, Dr. Alvaro Freyre McCall, Laboratorio De Toxoplasmosis Departmento De Parasitologia Veterinaria Facultad De Veterinaria Universidad De La Republica Alberto Lasplaces 1550, Montevideo, Uruguay' dan, Tarim ve Koyisleri Bakanligi Koruma ve Kontrol Genel Mudurlugu'nun yurtdisindan enfektif materyal transferi sertifikasi (import licence) ile temin edildi. Ookist suspansiyonu kullanilincaya kadar %2 H2SO4 icerisinde + 4 santigrad derecede muhafaza edildi. Deney gruplarina inokulasyon yapilmadan once fenol red indikatoru iceren %3,3 NaOH ile solusyon sari ya da renksiz hale gelinceye kadar notralize edildi. Sonrasinda, her ml ookist suspansiyonuna 0,1 mg streptomycin ve 1,000 IU penicillin eklendi. Calismada deney grubu olarak kullanilan 14 adet Albino Swiss fare "Farelerde Toxoplasma gondii ME49 susu ile deneysel enfeksiyonda patolojik bulgular, kist lokalizasyonu ve kist buyukluklerinin incelenmesi" isimli Kirikkale Universitesi Saglik Bilimleri Enstitusu Yuksek Lisans tez calismasinda olusturulan deney gruplarinin bir bolumunden secildi (20). Buna gore, sunulan calismanin deney grubundaki 14 farenin, 8'ine intraperitoneal (IP) yolla, kalan 6'sina ise oral yolla 2x102 Toxoplasma gondii ME49 ookisti verildi. Yedi adet saglikli fareye ise oral yolla serum fizyolojik verilerek kontrol grubu olarak kullanildi. Uygulamadan 4 hafta sonra, yukseltilmis arti labirentte anksiyete ve korku iliskili davranislari, T. gondii enfekte fareler ile kontrol grubu saglikli farelerde karsilastirmali olarak degerlendirildi. Inokulasyon sonrasi 45'inci gun farelere otenazi yapilarak, rutin doku takip yontemleri ile islenmek uzere beyincik, beyin sapi, orta beyinden gececek sekilde parasagittal kesitler alindi.

Davranis Deneyleri

Davranis deneyleri icin yukseltilmis arti labirent (YAL) duzenegi kullanildi (Video 1). YAL; anksiyojenik/anksiyolitik etkiler sonucu olusan degisimlerin goruntulenmesi ve genel norobiyolojik arastirmalarda kullanilan bir test duzenegidir. Kemirgenlerin davranis deneylerinde genis yer almakla birlikte, farmakolojik ajanlarin, steroid hormonlarin anti-anksiyete etkilerini ve anksiyete iliskili davranislardan sorumlu beyin alanlarini ve mekanizmalarini tanimlamada yararlanilmaktadir. Yerden 40-70 cm yuksekte bulunan deney duzeneginde arti seklinde ikisi acik, ikisi kapali olmak uzere 4 kol bulunur. Model, terminolojide "tigmotaksi" adi ile anilan, rodentlerin acik kollardan kacinmalari ve hareketlerini kapali kollarda sinirlamalari esasina dayali calisir (21,22).

Video 1 izle

Her bir fare labirentin orta noktasindan kafalari acik kollara bakacak sekilde serbest birakilarak bes dakika sureyle deneye tabi tutuldu ve deney suresince bir dijital kamera ile kayit yapildi. Inokulasyon sonrasi dorduncu haftadan itibaren deneyler ucer gun arayla dort kez tekrarlandi. Son olarak, kamera kayitlari degerlendirilerek, acik kolda kalma suresi, acik kola girme sayisi, kapali kola girme sayisi, herhangi bir koldan digerine gecis sayisi parametreleri icin veriler kaydedildi.

Histopatolojik Inceleme

Nekropsi sonrasi elde edilen beyin dokulari, %10'luk tamponlu formalinde 48-72 saat sureyle tespit edildikten sonra akan cesme suyu altinda 6-8 saat yikandi. Rutin doku takip islemlerinde, dereceli alkol (70[degrees], 80[degrees], 90[degrees], 96[degrees] ve 99,5[degrees]) ve ksilol serilerinde islem gordukten sonra parafinde bloklandi. Parafin bloklardan 4-5 [micro]m kalinliginda 3'er adet kesit lamlara alindi. Hematoksilen ve eozin (HE) ile boyanan kesitler, histopatolojik yonden incelendi ve lezyon siddetine gore skorlandi. Histopatolojik skorlamada, perivaskuler hucre infiltrasyonu; 1-2 sira +1, 3-5 sira +2, 5-10 sira +3, 10 sira uzeri +4, Gliozis; 3-4 hucre +1, 5-10 hucre +2, 10 hucre uzeri +3, Meningitis; +1 Hafif, +2 Orta, +3 Siddetli olmak uzere Hermes ve ark. gore yapildi.

Immunoperoksidaz Teknik ile Dokularda Toxoplasma gondii

Doku Kistlerinin Incelenmesi

Toxoplasma gondii doku kisti spesifik antikor In vitro percoll gradient yontem ile izole edilen T. gondii doku kistleri, homojenize edildikten sonra Tween 80 ile muamele edildi (23). On iki haftalik 2 adet fareye her seferinde 0,2 ml inokulum sirt bolgesine deri alti yolla, birer hafta arayla 5 kez enjekte edildi. Sonrasinda farelere etil eter ile derin inhalasyon anestezisi saglanarak V. Jugularis'den kanlari toplandi ve serumlari cikarildiktan sonra doku kisti spesifik poliklonal Toxoplasma gondii antikoru olarak kullanilmak uzere -20[degrees]C'de saklandi.

Immunoperoksidaz Teknik

Dokularda Toxoplasma gondii antijeninin saptanmasi amaciyla ticari indirekt immunoperoksidaz streptavidin/biotin immunperoksidaz kiti (Novacastra, HRP, Katolog no: RE7 110-K, USA) kullanildi ve tum uygulamalar kit protokolune gore gerceklestirildi. Buna gore, kesitler uc ksilol serisinde 5'er dakika deparafinize edildi ve saf alkol, %95 ve %70'lik alkol ve distile suda 5'er dakika tutularak rehidrate edildi. Dokular metanolde hazirlanmis %3'luk hidrojen peroksitte 15 dakika tutularak endojenaz peroksidaz aktivitesi giderildi. %0,1'lik proteinaz K ile 37[degrees]C'de enzimatik sindirilme uygulandi ve protein bloke edici serumda 7 dakika bekletildi. Sonrasinda 1/500 dilusyonda doku kisti antijeni spesifik poliklonal fare anti-Toxoplasma gondii antikoru ile oda isisinda 50 dk sure ile inkube edildi. Biotinle isaretli sekonder antiserumla 15 dakika, streptavidin-peroksidaz enzimi ile 15 dakika tutulduktan sonra renk reaksiyonu icin aminoetil karbazol kromojeni ile 15 dakika, karsit boyama icin de Mayer'in hematoksileni ile 1-2 dakika sureyle boyamalari yapildiktan sonra su bazli yapistirici ile kapatildi.

Doku Kisti Analizleri

Calismada elde edilen immunohistokimyasal bulgular DP25 kamera atacmanli Olympus BX51 mikroskop ile goruntulendi. Cekilen mikrofotograflar kaydedildi. DP2 BSW analiz programi kullanilarak, olusan doku kistlerinin beyincik, beyin sapi ve orta beyin dikkate alinarak yerlesim yerleri ve sayilari kaydedildi.

Istatistik Incelemeler

YAL'den elde edilen olcum parametreleri (acik kola girme sayisi, kapali kola girme sayisi, herhangi bir koldan digerine gecme sayisi ve acik kolda kalma suresi) bagimli degisken olarak cok degiskenli varyans analizine (MANOVA) ve ayri ayri varyans analizine (ANOVA) sokuldu. Gruplar ve deney gunleri arasindaki farklar Post-hoc Tukey testi ile yapilan analizlerle ortaya kondu.

Sonuclar

Davranis Deneyleri

Yukseltilmis arti labirent kullanilarak yapilan davranis deneylerinde, kronik enfekte farelerin kontrol grubuna gore daha dusuk oranda anksiyete ve korku belirtileri sergiledigi gozlendi (Video 2). Grafik 1 ve 2'de deney gunlerine gore acik kola girme sayilarina ait ortalama degerler sunulmustur. Acik kola girme sayisi, kapali kola girme sayisi, herhangi bir koldan digerine gecme sayisi ve acik kolda kalma suresi bagimli degisken olarak cok degiskenli varyans analizine (MANOVA) sokuldu. Uygulamanin yapildigi gun ve grup bagimsiz degiskenleri olusturdu. MANOVA grup (FWilks' Lambda (8,138)= 2,683, p=0,009) ve gun (FWilks' Lambda (12, 182,848)= 1,949, p=0,031) ana etkisini ortaya koydu. Anlamli grup X gun etkilesimi saptanmadi. Dort bagimli degisken ayri ayri varyans analizine (ANOVA) sokuldugunda kapali kola girme sayisi disindaki tum parametrelerin gruplar arasinda farklilik gosterdigi saptandi (acik kola girme sayisi icin F(2,72)=5,392, p=0,007; kapali kola girme sayisi icin F(2,72)=1,444, p=0,243; herhangi bir koldan digerine gecme sayisi icin F(2,72)=3,155, p=0,049; acik kolda kalma suresi icin F(2,72)=3,793, p=0,027). ANOVA sonuclari, benzer sekilde, kapali kola girme sayisi disindaki tum parametrelerde gun bagimsiz degiskeni acisindan farklilik ortaya koydu (acik kola girme sayisi icin F(3,72)=4.257, p=0,008; kapali kola girme sayisi icin F(3,72)=2,287, p=0,086; herhangi bir koldan digerine gecme sayisi icin F(2,72)=2,816, p=0,045; acik kolda kalma suresi icin F(2,72)=3.429, p=0,021).

[GRAPHIC 1 OMITTED]

[GRAPHIC 2 OMITTED]

Post-hoc Tukey testi ile yapilan analizlerde grup farkinin kontrol grubundan kaynaklandigi gozlendi. Bu sonuclara gore dusuk anksiyeteyi yansitan parametrelerin (acik kola girme sayisi ve acik kolda kalma suresi) enfekte olmayan farelerde (kontrol grubu) daha dusuk oldugu saptandi. Yine hareketi yansitan parametre olan herhangi bir koldan digerine gecme sayisi da kontrol grubunda daha dusuktu. Tukey testi gun farkinin temel olarak birinci gun ile ucuncu gun arasindaki farktan kaynaklandigini gosterdi. Ilginc olan, hem acik kola girme sayisi hem de acik kolda kalma suresinin, tum hayvanlar dikkate alindiginda giderek azaliyor olmasiydi. Ozellikle enfekte gruplarda, bu parametrelerdeki dususten hareketle, uygulamanin baslangicina gore sonraki uygulamalarda anksiyetenin arttigi soylenebilir. Bunu destekler nitelikte bir bulgu, yuzde olarak acik kolda kalma surelerinin bagimli degisken olarak ANOVA'ya sokulmasiyla elde edilmistir. ANOVA'ya gore, yuzde olarak acik kolda kalma sureleri acisindan, sadece grup X gun etkilesiminin anlamli oldugu saptanmistir (F(6,72)=2,387, p=0,037). Kontrol grubunda bu yuzde uygulamalar ilerledikce hafifce artarken, deney grubunda belirgin bir sekilde azalmaktadir (Grafik 2).

Histopatolojik Bulgular

Calismada olusturulan deney grubunda, IP ve oral inokulasyon yapilan fare beyinlerinde birbirine benzer noropatolojik degisiklikler sekillendi. Baslica histopatolojik bulgular, perivaskuler mononuklear hucre infiltrasyonu, kapillar endotel hipertrofisi, multifokal kanamalar, gliozis, noron dejenerasyonu ve nekrozu, non-purulan menenjit ile karakterizeydi. Beyinde parietal ve temporal loblar, ammon boynuzu, talamus basta olmak uzere, pons, medulla oblongata, kaudal ve rostral serebral pedunkulde lezyon yerlesimi oldugu gozlendi. Beyincik lezyonlari daha hafif siddette olmak uzere yalnizca 8 olguda dikkat cekecek duzeydeydi (Resim 1). Posterior serebral arter etrafinda tum olgularda degisen yogunlukta mononuklear hucre infiltrasyonu gozlendi. Bunun yani sira, orta beyinde peri ve epitalamik bolgeler, ammon boynuzu ve amigdaloid kompleks bolgelerinde perivaskuler mononuklear hucre infiltrasyonlari ve gliozisin belirgin derecede daha siddetli oldugu gozlendi. Grafik 3'te beynin degisik bolgelerinde histopatolojik degisikliklerin siddeti ve yerlesimini yansitan lezyon skorlamasi sunulmustur. Skorlama sonuclarinda da gorulebilecegi uzere orta beyin, diger iki bolgeye gore daha fazla oranda etkilenmistir.

[FIGURE 1 OMITTED]

[FIGURE 2 OMITTED]

Immunoperoksidaz incelemelerde; doku kistlerinin incelenen uc beyin bolgesinden orta beyinde, beyin sapi ve beyincige gore daha yuksek oranda lokalize oldugu, orta beyindeki kist sayisinin daha fazla oldugu goruldu (p<0,05) (Resim 2). Kist sayilari ve aritmetik ortalamalari sirasiyla Grafik 4 ve 5'te sunulmustur.

Tartisma

Bu calismada, kronik toksoplazmozlu farelerin YAL deney duzeneginde, enfekte olmayanlara gore daha yuksek oranda acik kollari tercih ettigi ortaya konulmustur. Bu durum, doku kistlerinin orta beyinde, beyin sapi ve beyincik bolgelerine oranla cok sayida lokalize olmasina (p<0,05) ve daha fazla miktarda kist sayisina bagli olarak, kronik enfekte farelerde anksiyete duzeyinin dusuk oldugu yonundeki hipotezimizi destekler niteliktedir. Toxoplasma gondii ile enfekte farelerde, motor aktivitenin gozlemine yonelik cesitli calismalar daha onceleri yapilmis, ancak farelerde YAL gibi anksiyete duzeneklerinde davranis degisikliklerinin tespitine yonelik bir calisma bulunmamaktadir (24).

Norohistopatolojik degerlendirmede daha onceden gerceklestirilen in vivo ve in vitro calismalar astrositlerin ve noronlarin birlikte etkilendigini fakat astrositlerin daha yuksek oranda enfekte oldugunu ortaya koymaktadir (25,26). Histopatolojik bulgular ise, astrositlerin beyinde T. gondii replikasyonu icin predominant konak hucre konumunda oldugunu isaret etmektedir (24). Beyindeki yerlesim alanlari goz onunde bulunduruldugunda, doku kistlerinin beyinde genis yelpazede, degisik alanlarda bulunabildigi gorulmektedir (8,24,27). Doku kistlerinin beyindeki spesifik ve secici lokalizasyonu, davranis manipulasyonuna sebep olabilecek potansiyel mekanizmalar icinde direkt etkiler arasinda sayilmaktadir (28). Bulbus olfaktoryus, amigdala, nukleus akumbens, serebral korteks, beyincik, medulla oblongata, bazal gangliyon, hippokampus cevresi gibi bolgelerin etken tarafindan daha siklikla tercih edildigi onceki calismalarda ortaya konmustur (8,24,29). Bu calismada, doku kistleri ve lezyon siddeti ozellikle ammon boynuzu, perihipokampal bolge ve amigdaloid komplekste daha yuksek oranda gozlenmistir. Hipotalamus, amigdala, medial frontal korteks gibi limbik alanlarda hasar olusumunun, YAL' de ve sosyal iliski testlerinde anksiyete oranini dusurdugu gosterilmistir (30,31,32). Amigdaloid kompleksin, korku ve endise duygularinin olusumu ve disavurumunda direkt rolu oldugu bilinmektedir (33). Nitekim, kronik enfekte kemirgenlerde kedi feromonlarina karsi mevcut olan dogal korkunun bloke oldugu ve yerini ilgi duymaya biraktigi, medial ve bazolateral amigdala bolgelerinde doku kisti yogunlugunun fazla oldugu gozlenmistir (8). Hipotalamus, amigdala, medial frontal korteks gibi bolgelerin, korku duygusunun denetiminden sorumlu oldugu goz onunde bulunduruldugunda, bu bolgelerde T. gondii doku kisti olusumu ya da buna bagli sekillenen hucresel yanitin fizyolojik gorevleri etkileyerek bu calismada da ortaya konulan davranis degisiklerinin gelistigini savunmaktayiz.

Davranis degisikligine sebep olabilecek bircok potansiyel mekanizma sayilirken, enfeksiyon olusturulan deney gruplarinda hayvanlara verilen etken tipi ve miktarinin da etkili olabilecegini dusunmek gerekir. Gonzalez ve ark. (24) sicanlarda yaptiklari bir calismada, takizoit kullanilarak enfeksiyon olusturulmus ancak farkli dozlarda, farkli davranis degisikligi olustuguna dair bulgular elde etmislerdir. Yuksek dozlu inokulasyonlar (1500 takizoit) genel motor aktivitede dususu induklemis ve bunun bir sonucu olarak anksiyolitik etkinin ortaya konulmasi guclesmistir. Diger taraftan Kannan ve ark. (34), farelerde Prugniaud ve ME49 suslarini karsilastirmis ve T. gondii enfeksiyonlarinin davranisa etkisinin susa bagimli oldugu sonucuna varmislardir. Fakat suslar arasi farklilik arastirilmasi, davranis deneyleriyle sinirli tutulmus ve histopatolojik bir muayeneye yer verilmemistir. Sunulan calismada, farkli suslar ve farkli dozlar denenmemis olsa da ileri de yapilmasi planlanan calismalarda; hem sus-norohistopatoloji iliskisi hem de mediator duzeyleri ile davranis degisikliklerinin karsilastirilabilir birer parametre olarak kullanilabilecegini dusunmekteyiz. Boylelikle beyinlerinde doku kisti barindiran bireylerde sekillenen davranis degisikliklerinin, fonksiyonel norohistopatoloji ile aydinlatilabilmesi mumkun olabilecektir.

Sonuc olarak; Toxoplasma gondii ME49 doku kistlerinin orta beyin bolgelerinde selektif olarak yerleserek, parazitin kendi neslini arttirmak icgudusu ile konagin birtakim norolojik fonksiyonlarini bozdugu ve davranis degisikliklerine sebep olabilecegi teorik olarak soylenebilir. Ayrica deneysel ve kontrollu olarak gerceklestirilen bu calisma ile kronik toksoplazmozlu farelerin beyinlerinde sekillenen T. gondii doku kistleri ve noropatolojik degisikliklerin dogrudan anksiyetenin azaltilmasina yonelik davranis manipulasyonu ile iliskili oldugu gorulmektedir.

[ILLUSTRATION OMITTED]

[ILLUSTRATION OMITTED]

Conflict of interest

The authors reported no conflict of interest related to this article.

Cikar catismasi:

Yazarlar bu makale ile ilgili olarak herhangi bir cikar catismasi bildirmemislerdir.

DOI: 10.4274/npa.y6302

Kaynaklar

(1.) Dubey JP Toxoplasmosis of animals and humans. 2th edition. New York: CRC Press; 2010.

(2.) Montoya JG, Liesenfeld O. Toxoplasmosis. Lancet 2004; 363:1965-1976.

(3.) Miro G, Montoya A, Fisher, Fuentes I. Toxoplasmosis--an update. Ejcap 2008; 18:3.

(4.) Dubey JP The history and life cycle of Toxoplasma gondii. Weiss LM., Kim K. editors. Toxoplasma gondii: The Model Apicomplexan. Perspectives and Methods, Second edition. Great Britain: Academic Press; 2007; s. 1-12.

(5.) Hrda S, Votypka J, Kodym P Flegr J. Transient nature of Toxoplasma gondii- induced behavioral changes in mice. J Parasitol 2000; 86:657-663.

(6.) Thomas F, Adamo S, Moore J. Parasitic manipulation: where are we and where should we go? Behav Processes 2005; 68:185-199.

(7.) Webster JP The effect of Toxoplasma gondii on animal behavior: playing cat and mouse. Schizophr Bull 2007; 33:752-756.

(8.) Vyas A, Kim SK, Giacomini N, Boothroyd JC, Sapolsky RM. Behavioral changes induced by Toxoplasma infection of rodents are highly specific to aversion of cat odors. Proc Natl Acad Sci USA 2007; 104:6442-6447.

(9.) Berdoy M, Webster JP Macdonald DW. Fatal attraction in rats infected with Toxoplasma gondii. Proc Biol Sci 2000; 267:1591-1594.

(10.) Lamberton PH, Donnelly CA, Webster JP Specificity of the Toxoplasma gondii-altered behaviour to definitive versus non-definitive host predation risk. Parasitology 2008; 135:1143-1150.

(11.) Flegr J. Effects of toxoplasma on human behavior. Schizophr Bull 2007; 33:757-760.

(12.) Fekadu A, Shibre T, Cleare AJ. Toxoplasmosis as a cause for behaviour disorders-overview of evidence and mechanisms. Folia Parasitol (Praha) 2010; 57:105-113.

(13.) Torrey EF, Bartko JJ, Lun ZR, Yolken RH. Antibodies to Toxoplasma gondii in patients with schizophrenia: a meta-analysis. Schizophr Bull 2007; 33:729-736.

(14.) Havlfcek J, Gasova ZG, Smith AP Zvara K, Flegr J. Decrease of psychomotor performance in subjects with latent 'asymptomatic' toxoplasmosis. Parasitology 2001; 122:515-520.

(15.) Flegr J, Havlfcek J, Kodym P Maly M, Smahel Z. Increased risk of traffic accidents in subjects with latent toxoplasmosis: a retrospective case-control study. BMC Infect Dis 2002; 2:11.

(16.) Yereli K, Balcioglu IC, Ozbilgin A. Is Toxoplasma gondii a potential risk for traffic accidents in Turkey? Forensic Sci Int 2006; 163:34-37.

(17.) Yagmur F, Yazar S, Temel HO, Cavusoglu M. May Toxoplasma gondii increase suicide attempt-preliminary results in Turkish subjects? Forensic Sci Int 2010; 199:15-17.

(18.) Vyas A, Kim SK, Sapolsky RM. The effects of toxoplasma infection on rodent behavior are dependent on dose of the stimulus. Neuroscience 2007; 148:342-348.

(19.) Carruthers VB, Suzuki Y. Effects of Toxoplasma gondii infection on the brain. Schizophr Bull 2007; 33:745-751.

(20.) Buyukkayaer S. Farelerde Toxoplasma gondii Me49 susu ile deneysel enfeksiyonda patolojik bulgular, kist lokalizasyonu ve kist buyukluklerinin incelenmesi. Kirikkale: Kirikkale Universitesi Saglik Bilimleri Enstitusu 2010.

(21.) Pellow S, Chopin P File SE, Briley M. Validation of open: closed arm entries in an elevated plus-maze as a measure of anxiety in the rat. J Neurosci Methods 1985; 14:149-167.

(22.) Ramos A. Animal models of anxiety: do I need multiple tests? Trends Pharmacol Sci 2008; 29:493-498.

(23.) Omata Y, Kawano T, Ohsawa T, Sugaya S, Satake M, Isamida T, Koyama T, Taka A, Miyazawa K, Takagi M, Saito A, Toyoda Y. Infectivity of feline enteroepithelial stages of Toxoplasma gondii isolated by Percoll-density gradient centrifugation. Vet Parasitol 1999; 82:211-215.

(24.) Gonzalez LE, Rojnik B, Urrea F, Urdaneta H, Petrosino P Colasante C, Pino S, Hernandez L. Toxoplasma gondii infection lower anxiety as measured in the plus-maze and social interaction tests in rats: A behavioral analysis. Behav Brain Res 2007; 177:70-79.

(25.) Halonen SK, Lyman WD, Chiu FC. Growth and development of Toxoplasma gondii in human neurons and astrocytes. J Neuropathol Exp Neurol 1996; 55:1150-1156.

(26.) Peterson PK, Gekker G, Hu S, Chao CC. Intracellular survival and multiplication of Toxoplasma gondii in astrocytes. J Infect Dis 1993; 168:1472-1478.

(27.) Webster JP Lamberton PH, Donnelly CA, Torrey EF Parasites as causative agents of human affective disorders? The impact of antipsychotic, mood-stabilizer and anti-parasite medication on Toxoplasma gondii's ability to alter host behaviour. Proc Biol Sci 2006; 273:1023-1030.

(28.) Webster JP McConkey GA. Toxoplasma gondii-altered host behaviour: clues as to mechanism of action. Folia Parasitol (Praha) 2010; 57:95-104.

(29.) Di Cristina M, Marocco D, Galizi R, Proietti C, Spaccapelo R, Crisanti A. Temporal and spatial distribution of Toxoplasma gondii differentiation into Bradyzoites and tissue cyst formation in vivo. Infect Immun 2008; 76:3491-3501.

(30.) File SE, Gonzalez LE, Gallant R. Role of the basolateral nucleus of the amygdala in the formation of a phobia. Neuropsychopharmacology 1998; 19:397-405.

(31.) File SE, Gonzalez LE, Gallant R. Role of the dorsomedial hypothalamus in mediating the response to benzodiazepines on trial 2 in the elevated plus-maze test of anxiety. Neuropsychopharmacology 1999; 21:312-320.

(32.) Rangel A, Gonzalez LE, Villarroel V, Hernandez L. Anxiolysis followed by anxiogenesis relates to coping and corticosterone after medial prefrontal cortical damage in rats. Brain Res 2003; 992:96-103.

(33.) LeDoux J. The emotional brain, fear, and the amygdala. Cell Mol Neurobiol 2003; 23:727-738.

(34.) Kannan G, Moldovan K, Xiao JC, Yolken RH, Jones-Brando L, Pletnikov MV. Toxoplasma gondii strain-dependent effects on mouse behaviour. Folia Parasitol (Praha) 2010; 57:151-155

Orhan Murat KOCAK [1], Hasan Tarik ATMACA [2], Osman Safa TERZI [2], Seyhan BUYUKKAYAER [2], Hatice OZDEMIR [1], Tuba UZUNALIOGLU [2], Gungor CAGDAS DINCEL [2], Erhan BAL [2], Oguz KUL [2]

[1] Kirikkale Universitesi Tip Fakultesi, Psikiyatri Anabilim Dali, Kirikkale, Turkiye

[2] Kirikkale Universitesi Veteriner Fakultesi, Patoloji Bolumu, Kirikkale, Turkiye

Yazisma Adresi/Address for Correspondence: Dr. Orhan Murat Kocak, Kirikkale Universitesi Tip Fakultesi, Psikiyatri Anabilim Dali, Kirikkale, Turkiye

E-posta: orhanmuratkocak@gmail.com Gelis tarihi/Received: 28.08.2011 Kabul tarihi/Accepted: 12.03.2012
Grafik 3. Incelenen beyin bolgeleri ve olusan
lezyonlarin skor ortalamalari

 Meningitis Gliozis PVHI

beyin cik 1,21 0,7 1,43
beyin sapi 1,00 1,07 1,70
orta beyin 2,29 1,03 2,07

Grafik 4. Olgu numaralari (yatay eksen) ve inokulasyon yollarina
gore enfekte hayvanlarda uc ayri beyin bolgesinde olusan kist
sayilari (dikey eksen)

 ORAL ORAL ORAL ORAL ORAL ORAL IP
 1 2 3 4 5 6 7

BEYIN CIK 3 0 2 2 0 1 0
BEYIN Sapi 0 2 1 1 14 1 5
ORTA BEYIN 2 1 1 13 1 24 15

 IP IP IP IP IP IP IP
 8 9 10 11 12 13 14

BEYIN CIK 5 1 0 0 0 5 0
BEYIN Sapi 0 5 0 7 0 4 1
ORTA BEYIN 12 15 4 20 8 55 3

Grafik 5. Enfekte farelerde (n=14) uc
ayri beyin bolgesinde olusan ortalama
Toxoplasma gondiidoku kisti sayilari

 KIST SAYISI ORTALAMASI

BEYINCIK 1.36
BEYIN Sapi 2,95
ORTA BEYIN 12.43
COPYRIGHT 2012 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2012 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Research Article/Arastirma Makalesi
Author:Kocak, Orhan Murat; Atmaca, Hasan Tarik; Terzi, Osman Safa; Buyukkayaer, Seyhan; Ozdemir, Hatice; Uz
Publication:Archives of Neuropsychiatry
Article Type:Report
Date:Jun 1, 2012
Words:3749
Previous Article:Investigation of hypothalamus-pituitary-gonadal axis in epileptic women treated for epilepsy/Epilepsi tedavisi alan kadin hastalarda hipotalamo-...
Next Article:Rey complex figure test profile of Turkish adults/Turk yetiskinlerde Rey karmasik sekil testi profili.
Topics:

Terms of use | Copyright © 2018 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters