Printer Friendly

Evaluation of lontophoresis and rehabilitation outcomes of patients with hand tendon injuries/El tendon yaralanmali hastalarda lyontoforez ve rehabilitasyon sonuclarinin degerlendirilmesi.

Giris

El vucudun en fonksiyonel organlarindan biri olarak gunluk yasam aktivitelerinde bagimsiz olabilmek adina onemli rol oynar ve ust ekstremitenin en aktif, dis ortamla temasi en fazla olan dolayisiyla en sik yaralanan bolumudur (1). Elin en onemli fonksiyonlari dokunma ile saglanan duysal fonksiyon ve kavramadir. Gunluk hayatta pek cok is gormeden; sadece dokunma ile algilanan bilgilerle yapilabilir. Bu nedenle el yaralanmalari sonucu ortaya cikan kayip, elin yapabildigi mekanik islerden cok daha fazladir (2).

El rehabilitasyonunda temel prensip, uygulanan tedavi metodunun yaralanan elin geriye kalan fonksiyonel kapasitesini mumkun olan en ust duzeye cikarabilmek oldugundan tedavi bir ekiple birlikte koordinasyon icerisinde yapilmalidir (2,3).

Bu calismanin amaci; el tendon yaralanmalarini takiben tendon tamiri sonrasi uygulanan iyontoforez ve rehabilitasyon ve sadece rehabilitasyon programinin sonuclarini klinik ve fonksiyonel olarak degerlendirmektir.

Gerec ve Yontem

Calismaya hastanemiz Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Klinigi El Rehabilitasyon Unitesine Aralik 2006-Aralik 2007 tarihleri arasinda basvuran 29 el tendon yaralanmali hasta dahil edildi. Fleksor ve ekstensor tendon zonlari, Uluslararasi El Cerrahi Federasyonu (4) tarafindan kabul edilmis kriterlere gore belirlendi.

Demografik ozellikler, yaralanan el, dominant el, yaralanan tendon, yaralanan zon ve eslik eden sinir yaralanmasi kaydedildi. Hastalar kapali zarf yontemiyle randomize olarak iki gruba ayrildi. Grup I (n=14) ve Grup II'de (n=15) fleksor tendon yaralanmali hastalara Duran-Houser metoduna (4), ekstansor tendon yaralanmali hastalara statik metoda (5) gore rehabilitasyon programi uygulandi. Grup I'deki hastalara bu standart tedaviye ek olarak 10 dakika sureyle, haftada bes gun toplam uc hafta, %1'lik potasyum iyodur (KI) ile iyontoforez (2 mA, negatif elektrottan, dogru akimla) tedavisi uygulandi. Sinir yaralanmasi olan hastalarin tedavi protokollerine terapotik elektrik stimulasyon tedavisi eklendi ve 3. haftada hastalara elektronoromiyografik inceleme yapildi.

Fleksor tendon yaralanmali hastalara tendon tamiri sonrasi 3. gun zon 1, 2 ve 3 kesilerinde el bilegini 20[degrees], zon 4 ve 5 kesilerinde el bilegini 30[degrees] palmar fleksiyonda ve tum zonlarda metakarpafalangeal eklemleri (MKFE) 50[degrees] fleksiyonda, proksimal interfalangeal eklemleri (PIFE) ve distal interfalangeal eklemleri (DIFE) tam ekstansiyonda tutan splint verildi. Splint kullanimina 6 hafta devam edildi, 4,5 haftaya kadar saatlik pasif olarak yapilan hareketler, 4,5 haftadan itibaren aktif eklem hareket acikligi (EHA) hareketleri ile gelistirildi. 6-8. haftalarda hafif direncli egzersizler eklenirken, 8-12. haftalarda normal gunluk aktivitelere gecildi.

Ekstensor tendon yaralanmasinda tendon tamiri sonrasi 3. gun hastalara el bilegini 40[degrees] ekstansiyonda, MKFE'leri tam ekstansiyonda tutan splint verildi. ilk 4 hafta PIPE icin aktif ve pasif EHA egzersizleri, 4. haftadan itibaren el bilegi ve MKPE icin aktif fleksiyon egzersizleri verildi. Splint kullanimina 6 hafta devam edildi.

Hastalarin yaralanan eldeki el bilek eklemi, MKIFE, PIFE, DIFE ve IFE hareket acikliklari gonyometre ile olculdu. Eklemlerdeki fleksiyon hareketinden, ekstansiyon kisitliligi cikarilarak total EHA hesaplandi.

Yuzeyel duyu degerlendirmesi, Semmes Weinstein Monofilaman Testi (SWMT) ile yapildi (6). El bilegi sirt ustu pozisyonda iken 2.83 nolu filaman elin palmar yuzune, median ve ulnar sinir duyu alanlarina dik olarak uygulandi, hissedilmemesi 'yuzeyel duyuda bozukluk' olarak kabul edildi.

Hastalarin el becerileri, Nine Hole Peg Test (NHPT) ile degerlendirildi (7). Hastalardan 9 tahta civiyi hizli bir sekilde saklama kutusundan alip, rasgele deliklere yerlestirmesi, sonra deliklerden toplayarak tekrar muhafaza bolumune koymasi istendi. Kronometre ile sure saniye olarak olculdu ve 20 saniye uzeri 'beceri kaybi' olarak degerlendirildi.

Kavrama gucleri, Jamar el dinanometresi ile olculdu (8). Olcumler hastalar otururken, dirsek 901 fleksiyonda, el bilegi basparmak yukari bakacak sekilde semipronasyonda iken yapildi ve maksimal derecede istemli kavrama yapmalari istendi. Hasta ve saglam elde olcumler artarda 3 kere yapilarak ortalama degerler kilogram (kg) cinsinden alindi. Parmak kavrama uc ayri pozisyonda (lateral, parmak ucu, palmar) pincmetre ile degerlendirildi (9).

Gunluk yasam aktiviteleri icin, Saglik Degerlendirme Sorgulamasi (HAQ) kullanildi (10), el-el bileginin fonksiyonelligi, Fonksiyonel Durum Skalasi (FDS) ile degerlendirildi (11).

Hastalarin klinik ve fonksiyonel degerlendirmeleri rehabilitasyon programi oncesinde ve 12 hafta sonra degerlendirildi. Veriler SPSS 11.0 (SPSS Inc., USA) paket programi ile analiz edildi. Tanimlayici istatistikler ortalama [+ or -] standart sapma, sayi veya yuzde olarak verildi. Hastalarin demografik ozellikleri ile yaralanan el, zon dagilimi; Chi-Square testleri ile, tedavi oncesi ve sonrasi belirlenen degerlendirme parametreleri arasindaki farklar; Wilcoxon Signed Ranks testleri ile, iki grubun arasindaki farklar Mann Whitney U testleri ile degerlendirildi.

Bulgular

Calismamiza alinan 29 hastanin 5'i (%17,2) kadin, 24'u (%82,7) erkek ve yas ortalamalari 28,82 [+ or -] 13,96 yil idi. Calisan 23 hastanin 21'i erkek (%91,3), 2'si kadin (%8,7) idi. Yaralanmalarin 19'u (%65,5) sao elde,10'u (%34,5) sol elde ve 20'si (%68,9) dominant elde idi. Yaralanmalarin 17'si (%58,7) zon 1,2,3'de ve 12'si (%41,3) zon 4,5'de gelismisti, bunlarin 9'nu (%31) zon 5 olusturuyordu. Hastalarin 3'unde (%10,3) ekstensor, 26'sinda (%89,7) fleksor tendon yaralanmasi ve 14'une (%48,2) median, ulnar ve/veya radial sinir yaralanmasi eslik ediyordu, bunlarin 10'u Grup l'de, 4'u Grup II'de bulunuyordu.

Tedavi oncesi degerlerin gruplar arasi karsilastirmalari tablo 1'de gosterildi. Tedavi oncesi ve 12 hafta sonraki grup ici degerlendirme sonuclari tablo 2'de sunuldu. Grup I yuzeyel duyuda, Grup II lateral kavramada anlamli iyilesme gosterdi (p<0,05). Her iki grupta tedavi sonrasinda; el bileginde fleksiyon yonundeki EHA'inda, el becerilerinde, kavrama guclerinde, palmar ve parmak ucu kavramalarda, gunluk yasam aktivitelerinde ve fonksiyonel durumda anlamli gelisme kaydedildi (p<0,05) (Tablo 2), fakat gruplar arasi karsilastirmalar bu parametreler yonunden anlamli farklilik gostermedi (p>0,05) (Tablo 3).

Tartisma

Calismamizda el tendon yaralanmali hastalarda tendon tamiri sonrasi uygulanan iyontoforez ve rehabilitasyon programi sonuclari klinik ve fonksiyonel olarak degerlendirildi. Yuzeyel duyu, iyontoforez ve rehabilitasyon uygulamalarindan sonra iyilesme gosterirken, lateral kavrama rehabilitasyon programini takiben gelisme gosterdi. El bilek fleksiyonu, el becerileri, kavrama gucu, palmar ve parmak ucu kavramalar, gunluk yasam aktiviteleri ve fonksiyonel durum iyontoforez tedavisinin katkisi olmaksizin iyontoforez ve rehabilitasyon uygulamalarindan sonra iyilesme gosterdi.

Calismalar el yaralanmalarinin erkek cinsiyette daha yuksek oranlarda oldugunu gostermistir. Dincer ve ark. (12) erkek/kadin oranini 5/1 olarak kaydederken, Erguner ve ark. (13) erkek populasyonunu %70, Keskin ve ark. (14) %91 olarak bildirmislerdir. Calismamizda bu oran %82,7 olarak bulunmus, bunun nedeninin calisan kesimde erkek populasyonunun fazla olmasindan kaynaklandigi dusunulmustur. Bizim calismamizda da 29 hasta icinde bir isyerinde ucretli olarak calisan erkek sayisi 21 (%72,5), kadin sayisi 2 (%6,9) olarak belirlenmistir.

Travmatik el yaralanmalarini Atlan ve ark. (15) en sik 2. ve 3. dekatta bildirirken, en sik 3. dekatta oldugunu gosteren calismalar da bulunmaktadir (13,14). Bizim calismamizda da benzer sekilde 2. ve 3. dekatlarda sik oldugu kaydedilmistir.

Dominant el yaralanmasi %53-60 oraninda gorulmektedir (14-16). Calismamizda da tendon yaralanmasi literaturle uyumlu olarak %68,9 dominant elde tespit edilmistir. Bu sonuc zaten dis ortamla devamli temas halinde olan elin, ozellikle dominant elin, yaralanma acisindan daha riskli oldugunu dusundurmustur.

Tendon yaralanmalarina eslik eden sinir yaralanmalari hastalarin %41-59'unda bildirilmistir (13,14). Bizim calismamizda bu oran benzer sekilde %48,2 olarak tespit edilmistir.

El tendon yaralanmalarinda cerrahi ve rehabilitasyondaki gelismelere ragmen yaralanma sonrasi olan kontraktur ve yapisikliklar halen sorun olabilmektedir (2,3,17). Fonksiyonel restorasyonu saglamak icin erken mobilizasyon uygulamalari, tendon tamiri sonrasi yapisiklik olusumunu azaltmakta, tam parmak hareket acikligi ve tendon iyilesmesini olumlu etkilemektedir. Operasyon sonrasi birkac gun icinde baslanan pasif yada aktif erken mobilizasyon uygulamalari tendon tamiri sonrasi yapisiklik olusumunu azaltmakta, tam parmak hareket acikliginin ve tendon hareketinin kazanilmasina olanak saglamaktadir (18-21). Fakat erken aktif hareket agresif uygulanirsa tendon rupturlerine neden olabilir (22). Calismamizda fleksor tendon yaralanmasinda, esasi kontrollu pasif hareket olan Duran-Houser yontemi, ekstensor tendon yaralanmasinda statik metod kullanilmis, klinik ve fonksiyonel sonuclari etkili bulunmustur.

Iyontoforez; elektriksel akim kullanilarak organizmaya, analjezik, anti-inflamatuar, relaksatif ve kontraktur acici etkilerinden yararlanmak uzere cesitli iyonlarin epidermis ve mukoz membranlar araciligiyla sokulmasidir (23,24). Iyodin, potasyum iyodur olarak kullanilir; skar dokusunu azaltir ve kontrakturleri acmada etkilidir (25). Calismamizda iyontoforezin el tendon yaralanmalarinin tedavisine ek katki saglamadigi kaydedilmistir, bu sonucun iyontoforez tedavisi alan hastalarda daha fazla sinir yaralanmasinin eslik etmesinden kaynaklandigi dusunulmustur.

Tendon yaralanmasina sinir yaralanmasinin eslik ettigi hastalarin %64-71'de (26,27) duyu donusunun oldugu bildirilmistir. Rehabilitasyonun kavrama guclerine olumlu etkisi oldugu gosterilmistir (20,28,29). Zon 5 yaralanmalarinda lateral kavrama %61 oraninda iyilesirken, EHA'liginin da arttigi bildirilmistir (30-32). Lateral kavramanin iyontoforezle birlikte rehabilitasyon uygulamasiyla sonucsuz kalmasi bu hastalardaki sinir yaralanmasi sikliginin en cok lateral kavrama uzerine olumsuz etki yaptigi gorusune varilmistir.

El tendon yaralanmali hastalar uygun tedavi protokolleriyle rehabilite edildiklerinde klinik bulgularin yani sira el becerileri, gunluk yasam aktiviteleri ve fonksiyonel durumlarinin da iyilesme gosterdikleri belirlenmis, ancak KI ile iyontoforez tedavisinin rehabilitasyon sonuclarina ek katki saglamadigi gorulmustur.

Kaynaklar

(1.) Trybus M, Lorkowski J, Brongel L, Hladki W. Causes and consequences of hand injuries. Am J Surg 2006;192:52-7.

(2.) Kuran B. El Rehabilitasyonu. Oguz H. Tibbi Rehabilitasyon. Istanbul: Nobel Tip kitaplari; 1995:575-95.

(3.) Schutt AH, Bengston KA. Hand Rehabilitation. In: De Lisa JA, Gans BM (eds). Rehabilitation Medicine Principles and Practise. Philadelphia: Lippincott-Raven; 1998:1717-32.

(4.) Duran RA Houser RG, Coleman CR. A preliminary method in the use of controlled passive motion following flexor tendon repair in zones 2 and 3. J Hand Surg 1976;1:79.

(5.) Rabinowitz B. Extensor tendon repair. Clark GL, Wilgis EFS, Aiello B, Eckhaus D, Eddington LV eds. Hand Rehabilitation. Chuchill Livingstone;1993;89-96.

(6.) Bell-Krotoski JA. Sensibility testing: current concepts. In: Hunter JM, Mackin EJ, Callahan AD, eds. Rehabilitation of the hand surgery and therapy, 4 ed. St Louis: Mosby;1995:109-28.

(7.) Mathiowetz V, Weber K, Kashman N, Volland G. Adult norms for the nine hole peg test of finger dexterity. Occup Ther J Res 1985;5:24-38.

(8.) Tredgett MW, Davis TR. Rapid repeat testing of grip strength for detection of faked hand weakness. J Hand Surg 2000;25:372-5.

(9.) Aulicino PL. Clinical examination of the hand. In: Hunter M ed. Rehabilitation of the hand and upper extremity. Missouri, Mosby; 2000:120-42.

(10.) Wolfe F, Hawley DJ, Cathey MA. Clinical and health status measures over time: prognosis and outcome assessment in rheumatoid arthritis . J Rheumatol 1991;18:1290-7.

(11.) Levine DW, Simmons BP, Koris MJ, Daltroy LH, Hohl GG, Fossel AH et al. A self-administered questionnare for the assesment of severity of symtoms and functional status in carpal tunnel syndrome. J Bone and Joint Surg 1993;75:1585-92.

(12.) Dincer F, Cetin A, Celiker R, Cetin M. Causes and consequences of hand injuries requiring hand rehabilitation. Eur J Phys Med Rehabil 1998;8:113-5.

(13.) Erguner H, Inanir M, Dursun N, Dursun E. Travmatik el yaralanmali hastalarimizin klinik ozellikleri. Romatol Tip Rehab 2002;13:243-51.

(14.) Keskin D, Seckin U Bodur H, Sevil A, Erdogan B, Akyuz M. Tendon yaralanmali hastalarimizin klinik ozellikleri. Turk Fiz Tip Rehab Derg 2005;51:947.

(15.) Altan L, Bingol U Selcuk A, Ozkan N. El yaralanmali hastalarin sosyodemografik ozellikleri ve yaralanmanin karakteristik ozelliklerinin rehabilitasyon sonuclarina etkisi. Romatol Tip Rehab 2002;13:236-42.

(16.) Hill C, Riaz M, Mozzam A, Brennen MD. A regional audit of hand and wrist injuries. A study of 4873 injuries. J Hand Surg 1998;23:196-200.

(17.) Kucukdeveci A. El Rehabilitasyonu. Beyazova M, Gokce Kutsal Y eds: Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon. Gunes Kitabevi, Ankara; 2000. s.1577-92.

(18.) Woo SL, Gelberman RH, Cobb NG, Amiel D, Lothringer K, Akeson WH. The importance of controlled passive mobilization on flexor tendon healing: A biomechanical study. Acta Orthop Scand 1981;52:615-22.

(19.) Gelberman R, Vande Berg JS, Lundborg GN, Akeson WH. Flexor tendon healing and restoration of gliding surface. J Bone Joint Surg 1983;65:70-80.

(20.) Evcik D, Kucukdeveci A, Kutlay S, Ergonen T, Ergin S, Demirtas M et al. Elde ekstensor tendon cerrahisi uygulanan rehabilitasyon programi sonuclari. Romatizma 1997;12:142-6.

(21.) Seckin U Borman P, Akyuz M, Bodur H, Erdogan B. Elin fleksor ve ekstensor yaralanmalari sonrasi uygulanan rehabilitasyon programi sonuclari. Romatizma 2000;15:155-60.

(22.) Tanaka T, Amadio PC, Zhao C, Zobitz ME, An KN. Flexor digitorum profundus tendon tension during finger manipulation. J Hand Ther 2005;18:330-8.

(23.) Cummings J. lontophoresis. In: Nelson RM, Currier DP, eds. Clinical Electrotherapy. East Norwalk, Conn: Appleton& Lange; 1987;317-29.

(24.) Leduc S. lonotherapy. In: Leduc S ed, tr. by R.W. Mackenna. Electronic Ions and Their Use in Medicine. Liverpool, U.K.: Rebman Ltd; 1903.

(25.) Kahn J. Electrotherapeutics. In: Kahn J. ed. Clinical Electrotherapy. Newyork: Syosset;1973.

(26.) Widgerow AD. Full-house/spaghetti wrist injuries. S Afr J Surg 1990;28:6-10.

(27.) Jaquet JB, van der Jagt I, Kuypers PD, Schreuders TA, Kalmijn S, Hovius SE. Spaghetti wrist trauma: functional recovery, return to work and psychological effects. Plastic Reconstr Surg 2005;115:1609-17.

(28.) Hung LK, Chan A, Chang J, Tsang A, Leung PC. Early controlled active mobilization with dynamic splintage for treatment of extensor tendon injuries. J Hand Surg 1990;15:251-7.

(29.) Kucuksen S, Ugurlu H. Elin fleksor tendon yaralanmalarinda rehabilitasyon sonuclari. Romatol Tibbi Rehab Derg 1998;9:250-6.

(30.) Keskin D, Seckin U Atan C, Bodur H. Zon 5 fleksor tendon yaralanmali bir grup hastalarin rehabilitasyon sonuclari. JPMR 2007;3:93-7.

(31.) Weinzweig N, Chin G, Mead M, Gonzalez M. 'Spaghetti wrist': management and results. Plast Reconstr Surg 1998;102:96-102.

(32.) Kabak S, Halici M, Baktir A, Turk CY, Avsarogullari L. Results of treatment of the extensive volar wrist lacerations: the spaghetti wrist. Eur J Emerg Med 2002;9:71-6.

Ebru UMAY, Alev CEVIKOL DEMIREL, Eda GURCAY, Ece UNLU, Sema NOYAN, Aytul CAKCI, Elif SANLI *, Ali Teoman TELLIOGLU *

Saglik Bakanligi Ankara Diskapi Yildinm Beyazit Egitim ve Arastirma Hastanesi, Fiziksel Tip ve Rehabilitasyon ve * 2. Plastik ve Rekonstrucktif Cerrahi Klinigi, Ankara, Turkiye

Yazisma Adresi/Address for Correspondence: Dr. Ebru Umay, Demetgul mah. 9.sok 29/10 Yenimahalle, Ankara, Turkiye Tel: 0312 334 08 25 Faks: 0312 334 08 25 E-posta: ebruumay@gmail.com Gelis Tarihi: Ocak 2008 Kabul Tarihi: Mart 2008
Tablo 1. Tedavi oncesi gruplar arasi
karsilastirmalar.

 Grup I
 Tedavi oncesi
 (n) (%) (ort
 [+ or -] SD)
 median (min-max)

El bilek 79,64 [+ or -] 45,33
fleksiyonu(0) 85(10-150)

SWMT 11 hasta
(2.83 uzeri) (%78,5)

NHPT (sn) 14 hasta
(20 sn. uzeri) (%100)

Kavrama 1,12 [+ or -] 3,33
gucu (kg) 0,0 (0-12,25)

Lateral 4,56 [+ or -] 4,52
kavrama (kg) 4,11 (0-11,0)

Palmar 0,75 [+ or -] 1,32
kavrama (kg) 0,07 (0-4,67)

Parmak ucu 0,57 [+ or -] 0,90
kavrama (kg) 0,16 (0-2,99)

HAQ (0-3) 1,13 [+ or -] 0,58
 1,05 (0,5-2,55)

FDS (8-40) 27,42 [+ or -] 8,30
 26,5 (14-40)

 Grup II
 Tedavi oncesi
 (n) (%) (ort p
 [+ or -] SD)
 median (min-max)

El bilek 108,12 [+ or -] 49,79
fleksiyonu(o) 127,5 (20-150) 93

SWMT 5 hasta
(2.83 uzeri) (%33,3) 14

NHPT (sn) 13 hasta
(20 sn. uzeri) (%86,7) 483

Kavrama 3,36 [+ or -] 4,45
gucu (kg) 0,0 (0-11,34) 193

Lateral 3,40 [+ or -] 4,15
kavrama (kg) 2,74 (0-11,79) 120

Palmar 2,72 [+ or -] 3,26
kavrama (kg) 1,32 (0-9,53) 154

Parmak ucu 2,59 [+ or -] 2,77
kavrama (kg) 2,02 (0-7,26 93

HAQ (0-3) 1,03 [+ or -] 0,71
 1,25 (0-1,90) 949

FDS (8-40) 27,40 [+ or -] 11,80
 28(8-40) 914

ort [+ or -] SD: ortalama [+ or -] standart sapma,
min-max: mini mum-ma ksimum, SWMT: Semmes Weinstein
Monofilaman Testi, NHPT: Nine Hole Peg Test, HAQ:
Sagolik Degerlendirme Sorgulamasi FDS: Fonksiyonel
Durum Skalasi

Tablo 2. Tedavi oncesi ve 12 hafta sonraki grup ici karsilastirmalar.

 Grup I
 Tedavi oncesi Tedavi sonrasi
 (n) (%) (ort [+ or -] SD) (n) (%) (ort [+ or -] SD)
 median (min-max) median (min-max)

El bilek 79,64 [+ or -] 45,33 123,21 [+ or -] 44,79
fleksiyonu (0) 85(10-150) 150 (40-150)

SWMT 11 hasta 8 hasta
(2.83 uzeri) (%78,5) (%57,1)

NHPT (sn) 14 hasta 12 hasta
(20 sn. uzeri) (%100) (%85,7)

Kavrama gucu (kg) 1,12 [+ or -] 3,33 8,50 [+ or -] 9,38
 0,0 (0-12,25) 6,03 (0-32,48)

Lateral 4,56 [+ or -] 4,52 5,60 [+ or -] 4,38
kavrama (kg) 4,11 (0-11,0) 8,07 (0-23,0)

Palmar 0,75 [+ or -] 1,32 2,72 [+ or -] 3,67
kavrama (kg) 0,07 (0-4,67) 3,81(0-11,16)

Parmak ucu 0,57 [+ or -] 0,90 3,13 [+ or -] 2,88
kavrama (kg) 0,16 (0-2,99) 2,11 (0-9,98)

HAQ (0-3) 1,13 [+ or -] 0,58 0,73 [+ or -] 0,72
 1,05 (0,5-2,55) 0,6 (0-2,40)

FDS (8-40) 27,42 [+ or -] 8,30 17,28 [+ or -] 12,05
 26,5 (14-40) 135(8-40)

 Tedavi oncesi
 p (n) (%) (ort [+ or -] SD)
 median (min-max)

El bilek 108,12 [+ or -] 49,79
fleksiyonu (O) p<0,05 127,5 (20-150)

SWMT 5 hasta
(2.83 uzeri) p<0,05 (%33,3)

NHPT (sn) 13 hasta
(20 sn. uzeri) p<0,05 (%86,7)

Kavrama gucu (kg) 3,36 [+ or -] 4,45
 p<0,05 0,0 (0-11,34)

Lateral 3,40 [+ or -] 4,15
kavrama (kg) p>0,05 2,74 (0-11,79)

Palmar 2,72 [+ or -] 3,26
kavrama (kg) p<0,05 1,32 (0-9,53)

Parmak ucu 2,59 [+ or -] 2,77
kavrama (kg) p<0,05 2,02 (0-7,26)

HAQ (0-3) 1,03 [+ or -] 0,71
 p<0,05 1,25 (0-1,90)

FDS (8-40) 27,40 [+ or -] 11,80
 p<0,05 28(8-40)

 Grup II
 Tedavi sonrasi
 (n) (%) (ort [+ or -] SD)
 median (min-max) p

El bilek 138,43 [+ or -] 27,18
fleksiyonu (O) 150(60-150) p<0,05

SWMT 4 hasta
(2.83 uzeri) (%26,7) p>0,05

NHPT (sn) 7 hasta
(20 sn. uzeri) (%46,7) p<0,05

Kavrama gucu (kg) 10,98 [+ or -] 10,42
 7,48 (0-35,20) p<0,05

Lateral 5,93 [+ or -] 4,40
kavrama (kg) 5,51 (0-12,7) p<0,05

Palmar 5,23 [+ or -] 3,40
kavrama (kg) 5,31 (0-9,98) p<0,05

Parmak ucu 4,57 [+ or -] 3,36
kavrama (kg) 3,83 (0-9,80) p<0,05

HAQ (0-3) 0,42 [+ or -] 0,55
 0,2 (0-1,90) p<0,05

FDS (8-40) 13,6 [+ or -] 10,04
 12(8-38) p<0,05

ort [+ or -] SD: ortalama [+ or -] standart sapma, min-max:
mini mum-ma ksimum, SWMT: Semmes Weinstein Monofilaman Testi,
NHPT: Nine Hole Peg Test, HAQ: Saglik Degerlendirme Sorgulamasi
FDS: Fonksiyonel Durum Skalasi

Tablo 3. Tedavi oncesi ve 12 hafta sonraki qruplar arasi
karsilastirmalar.

 Grup I Grup II
 median (min-max) median (min-max) p

El bilek 32,5 (-35,0-140,0) 0,0 (-20,0-130,0) p>0,05
 fleksiyonu (0)
SMWT -1,0 (-3,0-0,0) 0,0 (-2.0-0,0) p<0,05
NHPT (sn) 0,0 (-1,0-0,0) 0,0 (-1,0-0,0) p>0,05
Kavrama gucu (kg) 8,3 (-12,0-71,6 11,6 (0,0-77,6) p>0,05
Parmak ucu 4,1 (-4,3-22,0) 2,8 (-0,3-21,6 p>0,05
 kavrama (kg)
Lateral 6,3 (-5,7-23,0) 2,4 (-2,0-25,0) p>0,05
 Kavrama (kg)
Palmar 5,8 (-6,3-24,6 3,3 (-0,7-19,8) p>0,05
 Kavrama (kg)
HAO (0-3) -0,5 (-1,0-0,3) 0,65 (-1,64-0,30) p>0,05
FDS (8-40) -10 (-23,0-0,0) -15 (-27,0-0,0) p>0,05

min-max: minimum-maksimum, SWMT: Semmes Weinstein Monofilaman
Testi, NHPT: Nine Hole Peg Test, HAQ: Saglik Degerlendirme
Sorgulamasi, FDS: Fonksiyonel Durum Skalasi
COPYRIGHT 2008 Galenos Yayincilik
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2008 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article / Orignal Makale
Author:Umay, Ebru; Demirel, Alev Cevikol; Gurcay, Eda; Unlu, Ece; Noyan, Sema; Cakci, Aytul; Sanli, Elif; T
Publication:Turkish Journal of Physical Medicine and Rehabilitation
Article Type:Report
Geographic Code:7TURK
Date:Sep 1, 2008
Words:3164
Previous Article:Sleep quality, depression and anxiety in carpal tunnel syndrome/Karpal tunel sendromunda uyku kalitesi ile depresyon ve anksiyete bulgulari.
Next Article:Complex regional pain syndrome type 1: general clinical approach/ Kompleks bolgesel agri sendromu tip 1: genel klinik yaklasim.
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2019 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters