Printer Friendly

Evaluation of Blood Cultures From Patients Being Treated at an Infectious Diseases and Clinical Microbiology Clinic: A Three-Year Retrospective Analysis/ Bir Infeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniginde Tedavi Edilen Hastalarin Kan Kulturu Sonuclarinin Degerlendirilmesi: Uc Yillik Bir Retrospektif Analiz.

Giris

Bakteriyemi ve sepsis hastaneye yatis nedenleri arasinda onemli yer tutar. Mortalite oranlari %12-80 arasinda degismekle birlikte, erken tani ve tedaviyle bu oran azaltilabilir (1). Bakteriyemiye neden olan mikroorganizmanin hizli ve dogru olarak tanimlanmasi, antibiyotik duyarliliklarinin saptanarak gerekli tedavi revizyonlarinin yapilmasi hastanede yatma suresi, morbidite ve sagkalim acisindan onem tasir (2). Bakteriyemi tanisi icin en objektif laboratuvar testi kan kulturudur (3).

Hastane genelinde kan dolasimi infeksiyonlari genellikle hastane kaynakliyken, infeksiyon hastaliklari ve klinik mikrobiyoloji kliniginde takip edilen hastalardaki bakteriyemiler toplum kaynakli da olabilir.

Bu calismada Infeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniginde yatarak tedavi goren hastalarin yatis tanisi, alinan kan kulturu sonuclarinda ureyen mikroorganizmalar, antibiyotik duyarliliklari ve sonuclar irdelenmistir.

Yontemler

Hastanemizde Ocak 2014-Aralik 2017 yillari arasinda Infeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniginde yatirilarak izlenen hastalarin kan kulturlerine ait veriler retrospektif olarak degerlendirildi. Bilgilere otomasyon sistemi uzerinden epikrizlerle ve hastalara ait dosyalarin arsiv biriminden istenip incelenmesiyle ulasildi. Sonuclar olusturulan formlara kaydedildi. Hastalardan atesli donemde yarim saat arayla farkli venlerden 10 ml, 3 adet kan kulturu alindi. Ates oykusu veren ancak gelisinde ates saptanmayan hastalardan antibiyoterapi baslanmadan once 2 set kan kulturu alindi. Atesli donemde kan kulturu tekrarlandi.

Kan kulturleri icin, Bactec[TM] 9120 (Becton Dickinson, Sparks, MD, ABD) otomatize sistemi kullanildi. Pozitif ureme sinyali veren siselerden alinan ornekler %5 koyun kanli agara ve "eosin methylene blue" (EMB) agarina ekilerek 24-48 saat inkube edildi. Ureyen mikroorganizmalarin tanimlanmasinda VITEK[R] 2 (bioMerieux, Marcy l'Etoile, Fransa) otomatize sistemi kullanildi. Izole edilen mikroorganizmalarin antibiyotik duyarliliklari Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) kriterleri dogrultusunda Kirby-Bauer disk difuzyon yontemine gore degerlendirildi (5). Kolistin duyarliligi Etest[R] (bioMerieux, Marcy l'Etoile, Fransa) yontemi kullanilarak European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) onerisine gore (Pseudomonas aeruginosa icin [greater than or equal to]4 mg/lt ve diger Gram-negatif bakteriler icin [greater than or equal to]2 mg/lt) degerlendirildi (6). Enterokoklarda vankomisin direnci saptandiginda, M.I.C. Evaluator[TM] (Oxoid, Basingstoke, Birlesik Krallik) seritleri kullanilarak dogrulandi.

Ardisik kan kulturlerinden yalnizca birinde cilt florasina ait olan Bacillus, Corynebacterium, mikrokoklar, Cutibacterium acnes ve koagulaznegatif stafilokoklar (KNS)'in uremesi durumunda, hastanin klinigi de uyumlu degilse, bu ureme kontaminasyon olarak degerlendirildi (4). Ates, titreme, hipotansiyon, aciklanamayan genel durum bozuklugu, uyumlu klinik belirtiler olarak degerlendirildi. Kontamine kan kulturleri calismadan dislandi. Iki veya daha fazla sisede ureme oldugunda, hastanin klinik bulgulari uyumluysa, ureyen mikroorganizma kan dolasimi infeksiyonu etkeni kabul edildi.

Istatistiksel analiz: Calismanin istatistiksel analizleri, Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) for Windows. Version 15.0 (SPSS Inc., Chicago, IL, ABD) ile yapildi. Olculebilir degiskenlerin dagilimi, ortalama ve standard sapma olarak; siniflandirilmis veriler, siklik ve yuzde olarak verildi.

Bulgular

172 kan kulturu sisesi sinyal verdi. Ancak bunlardan 48'i kontamine kabul edildigi icin calismaya alinmadi. 124 kan kulturu sisesinde anlamli ureme saptandi. Anlamli ureme saptanan hastalarin 90 (%72.6)'i erkek, 34 (%27.4)'u kadindi. Yas ortalamasi 68.48[+ or -]13.7 (minimum-maksimum 22-94) yil olarak bulundu (Sekil 1).

Kan kulturlerinde ureyen mikroorganizmalarin 86 (%69.2)'si Gramnegatif bakteri, 34 (%27.3)'u Gram-pozitif bakteri ve 4 (%3.2)'u mantar olarak saptandi. En sik Escherichia coli saptanirken, ikinci siklikta Staphylococcus aureus uredi. Kan kulturlerinde ureyen ve kan dolasimi infeksiyonu etkeni kabul edilen mikroorganizmalarin dagilimi Tablo 1'de; ureyen bakterilerin antibiyotiklere duyarliliklari Gram-negatif bakteriler icin Tablo 2'de; Gram-pozitif bakteriler icin Tablo 3'te verilmistir.

Hastalarin infeksiyon hastaliklari ve klinik mikrobiyoloji klinigine yatis tanilari arasinda 70 (%56.5)'i pyelonefrit, 17 (%13.7)'si kateter infeksiyonu, 10 (%8.1)'u pnomoni, 7 (%5.6)'si urosepsis, 5 (%4)'i menenjit, 4 (%3.2)'u bruselloz, 2 (%1.6)'si spondilodiskit, 2 (%1.6)'si karaciger apsesi, 2 (%1.6)'si ayakta apse, 1 (%0.8)'i osteomyelit + selulit, 1 (%0.8)'i diyabetik ayak infeksiyonu, 1 (%0.8)'i gastroenterit + pnomoni, 1 (%0.8)'i infektif endokardit, 1 (%0.8)'i AIDS + mukozitti. Hasta tanilarina gore kan kulturunde ureyen mikroorganizmalarin dagilimi Tablo 4'te verilmistir.

Hastalarin 31 (%25)'inde primer kan dolasimi infeksiyonu saptanirken, 69 (%55.6)'unda idrarda, 16 (%12.9)'sinda santral venoz kateterde, 3 (%2.4)'unde beyin-omurilik sivisinda, 2 (%1.6)'sinde balgamda, 2 (%1.6)'sinde apse materyalinde, 1 (%0.8)'inde ise yara yerinde kan kulturunde ureyen mikroorganizmayla ayni etken saptandi.

Hastalarin 112 (%90.3)'si sifayla taburcu edilirken, 11 (%8.9)'i yogun bakim unitesi (YBU)'ne, 1 (%0.8)'i uroloji klinigine devredildi. YBU'ye devredilen hastalarin kan kulturlerinin 3 (%27.3)'unde E. coli, 3 (%27.3)'unde S. aureus, 3 (%27.3)'unde Candida, 1 (%9.1)'inde Klebsiella spp., 1 (%9.1)'inde Acinetobacter baumannii uredi ve 4 hasta YBU'de kaybedildi.

Irdeleme

Bakteriyemi ve sepsis, yuksek mortalite ve morbiditeyle seyretmekle birlikte, erken tani ve tedaviyle mortalite oranlarinin azaltilabilmesi mumkundur (7). Erken tedavi, uygun ampirik tedavinin mumkun olan en kisa surede baslanmasiyla saglanir. Dolayisiyla bakteriyemiye neden olan mikroorganizmalari ve antibiyotik duyarliliklarini bilmek bu klinik tablonun tedavisinde oldukca onemli rol oynar (8). Ancak bu konuda yapilmis calismalarin cogu hastanedeki tum klinik ve YBU hastalarindan gelen kan kulturlerinin sonuclarini degerlendirmektedir. Infeksiyon hastaliklari ve klinik mikrobiyoloji kliniginde yatarak tedavi goren hastalarda ise toplum kaynakli infeksiyonlara bagli bakteriyemi ihtimali hastanenin diger birimlerine gore daha yuksektir. Bu nedenle bakteriyemiye neden olan mikroorganizmalarin dagilimi farkli olabilir. Literaturde bu konuda yapilmis calismaya rastlanmamistir.

Degisik calismalarda ureme tespit edilen hastalarin cogunlugunun %53-65.5 oraninda erkek hasta oldugu bildirilmistir (9,10). Bizim calismamizda erkek hastalarinin orani %72.6 bulunmustur. Hastalarin yas ortalamasi 68.48[+ or -]13.7 (minimum-maksimum 22-94) yil olarak bulundu ve sadece %17.7 hasta, 60 yas altindaydi. Yaslilarda gelisen infeksiyonlarin bakteriyemiyle seyretme olasiligi genclere gore daha yuksektir. Immun sistemin zayiflamis olmasi, altta yatan komorbiditeler ve invazif islemlerin daha sik yapilmasi, bakteriyemi riskini artirir (11).

1970'li yillarda bakteriyemilerde izole edilen etkenler agirlikli olarak Gram-negatif bakterilerdir. Ilerleyen yillarda Grampozitif koklarin sayisinda artis oldugu bildirilmistir (12). Lee ve arkadaslari (13)'nin yaptigi calismada Gram-pozitif etkenler %30.4 iken, Gram- negatif etkenler %56.2 oraninda saptanmistir. Sundugumuz calismada hastalarin yaklasik 2/3'unde Gram-negatif, 1/4'unde Gram-pozitif mikroorganizma, nadir olarak da Candida spp. saptanmistir. Ulkemizde yapilan calismalarda, Gram-negatif bakteriler %20-64, Gram-pozitif bakteriler %14-68, Candida spp. %2-21 arasinda degisen oranlarda izole edilmistir (14,15). Calismamizda Gram-negatif bakterilerin yuksek oranda saptanmasi hastalarin klinigimize yatis tanilariyla aciklanabilir. Uc yillik surecte bakteriyemiyle yatan hastalarin onemli bir bolumu pyelonefrit ve urosepsis tanisiyla yatmistir. Ayrica laboratuvarimizin klinigimiz bunyesinde bulunmasi nedeniyle, ureyen Gram-pozitif mikroorganizmalarin kontaminan mi etken mi oldugu daha net ayirt edilmis, ozellikle KNS'nin buyuk bolumu kontaminasyon lehine degerlendirilip calisma disi birakilmistir. Gram- negatiflerin agirlikli olmasinin sebeplerinden bir tanesi de bu olabilir. Kan dolasim infeksiyonu etkenleri ve direnc profili hastaneler, hatta ayni hastanenin farkli birimleri arasinda bile degisebilmektedir. Calismamizda en sik izole edilen mikroorganizma E. coli olup, bunu S. aureus ve Klebsiella spp. takip etmektedir. Yapilan calismalarda agirlikli olarak Gram-pozitif mikroorganizmalar ilk siralarda olsa da calismamizla benzer sekilde Gram- negatif bakterilerin daha yuksek oranda saptandigi calismalar da vardir (13,15). Ayrica bu calismalar hastane genelini veya YBU'de tedavi goren hastalari degerlendirmektedir. Infeksiyon hastaliklari ve klinik mikrobiyoloji kliniginde yatan hasta profilinin ozellikle cerrahi kliniklerinden ve YBU'lerden farkli olmasi bu durumu aciklayabilir. Hastalarin yatis tanilarina gore bakteriyemi etkeni olan mikroorganizmalarin dagilimina baktigimizda kateter infeksiyonu, pnomoni, diyabetik ayak infeksiyonu, infektif endokardit, menenjit, spondilodiskit, osteomyelit + selulit ve ayakta apse tanili hastalarimizda agirlikli ureyen mikroorganizmalarin Gram-pozitif, ozellikle S. aureus oldugu gorulmektedir. Ancak pyelonefrit ve urosepsisli hasta sayimizin fazla olmasindan dolayi, en cok ureyen mikroorganizma E. coli olarak saptanmistir ve hastalarin ileri yasta olmasi dikkat cekmektedir. Erdem ve arkadaslari (16)'nin calismasinda >65 yasindaki hastalarda uriner sistem infeksiyonlarinin bakteriyemiyle seyretme orani <65 yasindaki hastalardan anlamli oranda yuksek bulunmustur. Yasli hastalarda ister toplum, ister hastane kaynakli olsun bakteriyemi insidansi genclere gore yuksektir. Ozellikle uzun sureli bakim hastalarinda en onemli giris kapisi uriner sistemdir. Bunu deri, subkutan dokular ve akciger izler. Uriner kaynakli bakteriyemilerde Gramnegatif enterik bakteriler ve enterokoklar; deri kaynakli bakteriyemilerde S. aureus, S. epidermidis; respiratuar kaynakli bakteriyemilerde Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, grup B streptokoklar ve Gram-negatifler; biliyer kaynakli bakteriyemilerde ise Gram-negatif enterik basiller sik karsilasilan etkenlerdir (17).

Izole edilen Gram-negatif bakterilerin direnc oranlarina baktigimizda kolistin direnci saptanmamistir. Iki Acinetobacter susu disinda diger mikroorganizmalar imipeneme duyarli bulunmustur. Gerek ulkemizde gerekse yurtdisinda yapilan cesitli calismalarda kolistin direnci dusuk oranlarda bildirilmistir (1821). Aydin ve arkadaslari (15) kan kulturlerinden izole edilen Gram-negatif mikroorganizmalarda imipenem direncini %23 oraninda bildirmislerdir. Bizim calismamizda direnc oranlarimizin dusuk olmasinin sebebi, calismamizin sadece infeksiyon hastaliklari ve klinik mikrobiyoloji klinigi verilerini kapsamasi olabilir. Yuksek direnc oranlari, amoksisilin ve kotrimoksazolun bakteriyemi riski yuksek olan hastalarin ampirik tedavisinde yer almamasi gerektigini dusundurmektedir. Bakteriyemi riski yuksek olan hastalarda baslangic tedavisine, mutlaka toplum ve hastane kaynakli infeksiyonlar ayirt edilerek baslanmalidir. Ozellikle toplum kaynakli infeksiyonlarda Gram-negatif mikroorganizmalara yuksek etkinlikleri nedeniyle seftriakson ve ertapenemin tercih edilebilecegi anlasilmaktadir.

Stafilokoklarda metisilin direnci, kan kulturlerinden elde edilen izolatlarda Fayyaz ve arkadaslari (20) tarafindan %67, Safak ve Kilinc (21) tarafindan S. aureus icin %62.6, KNS icin %75.9, Yuksekkaya ve arkadaslari (22) tarafindan S. aureus icin %33.2 olarak bildirilmistir. Calismamizda metisiline direnc S. aureus'ta %78.3, KNS'de %60 olarak bulunmustur. Glikopeptidlere karsi dirence rastlanmamistir. Calismamizin daha yakin tarihli olmasi ve direnc oranlarimizin nispeten yuksek olmasi, metisilin direncindeki artisin devam edeceginin isareti olabilir.

Sonuc olarak, infeksiyon hastaliklari ve klinik mikrobiyoloji kliniginde bakteriyemi etkenlerinin ve direnc profilinin hastane kokenli infeksiyonlardakinden farkli oldugu gorulmektedir. Ileri yas, bakteriyemi riskini onemli olcude artirmakta olup, bu hastalar hastaneye yatis indikasyonu acisindan dikkatle degerlendirilmelidir. Bakteriyemi riski olan hastalarda baslangictaki antibiyotik tedavisi ozellikle hastane kaynakli infeksiyonlarda genis spektrumlu olmali, gerekirse kultur sonuclarina gore de-eskalasyona gidilmelidir.

Cikar Catismasi

Yazarlar, herhangi bir cikar catismasi bildirmemislerdir.

Kaynaklar

(1.) Pittet D. Nosocomial bloodstream infection. In: Wenzel RP ed. Prevention and Control of Nosocomial Infection. Third ed. Baltimore, MD: Lippincott Williams & Wilkins, 1997: 711-69.

(2.) Russel L, Ellen T, Victoria F High frequency of pseudobacteremia at a university hospital. Infect Control Hosp Epidemiol. 1997; 18(3): 200-2.

(3.) Mylotte JM, Tayara A. Blood cultures: Clinical aspects and controversies. Eur J Clin Microbiol Infect Dis. 2000; 19(3): 157-63.

(4.) Forbes BA, Sahm DF Weissfeld AS. Bloodstream infections. In: Forbes BA, Sahm DF Weissfeld AS. Bailey and Scott's Diagnostic Microbiology. 12th ed. St. Louis: Mosby Elsevier, 2012: 778-97.

(5.) Clinical and Laboratory Standards Institute. Performance Standards for Antimicrobial Susceptibility Testing. 25th Informational Supplement. CLSI Document M100-S25. Wayne, PA: CLSI, 2015.

(6.) Breakpoint tables for interpretation of MICs and zone diameters. Version 2.0, valid from 2012-01-01 [Internet]. Basel, Switzerland: European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) [erisim 20 Nisan 2018]. http://www.eucast.org/fileadmin/src/media/PDFs/EUCAST_files/Breakpoint_tables/Breakpo- int_table_v_2.0_120221.pdf.

(7.) Yuce P Demirdag K, Kalkan A, Ozden M, Denk A, Kilic SS. Kan kulturlerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarliliklari. Ankem Derg. 2005; 19(1): 17-21.

(8.) Anbumani N, Kalyani J, Mallika M. Distribution and antimicrobial susceptibility of bacteria isolated from blood cultures of hospitalized patients in a tertiary care hospital. Indian Journal of Practising Doctor. 2008; 5(1): 5-6.

(9.) Ahmed NH, Hussain T. Antimicrobial susceptibility patterns of leading bacterial pathogens isolated from laboratory confirmed blood stream infections in a multi-specialty sanatorium. J Glob Infect Dis. 2014; 6(4): 141-6.

(10.) Saglam D, Durmaz S, Kilic H, et al. Kan kulturlerinden izole edilen Escherichia coli suslarinda genislemis spektrumlu beta-laktamaz sikligi ve antibiyotik direnc paternleri. Ankem Derg. 2011; 25(4): 250-5.

(11.) Corpuz MO. Infections in the elderly. In: Dharmarajan TS, Norman RA, eds. Clinical Geriatrics. New York, NY: The Parthenon Publishing Group, 2003: 475-86.

(12.) Kim HJ, Lee NY, Kim S, et al. Characteristics of microorganisms isolated from blood cultures at nine university hospitals in Korea during 2009. Korean J Clin Microbiol. 2011; 14(2): 48-54.

(13.) Lee CY, Chen PY, Huang FL, Lin CF Microbiologic spectrum and susceptibility pattern of clinical isolates from the pediatric intensive care unit in a single medical center--6 years' experience. J Microbiol Immunol Infect. 2009; 42(2): 160-5.

(14.) Yilmaz S, Gumral R, Guney M, et al. Iki yillik donemde kan kulturlerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarliliklarin degerlendirilmesi. Gulhane Tip Derg. 2013; 55(4): 247-52.

(15.) Aydin M, Kayikcioglu C, Nargiz-Kosucu S, Timurkaynak F, Arslan H. Kan dolasimi infeksiyonu etkenleri ve antibiyotik direnc oranlari. Klimik Derg. 2016; 29(2): 82-5.

(16.) Erdem HA, Uysal S, Isikgoz Tasbakan M, et al. Yaslilarda ve 65 yas alti eriskinlerde uriner sistem enfeksiyonlari farkli mi seyrediyor? Ege Universitesi deneyimi. Mediterr J Infect Microb Antimicrob. 2016; 5: 10.

(17.) Koksal I, Ertunc B. Yaslilarda enfeksiyonlar. In: Willke Topcu A, Soyletir G, Doganay M, eds. Enfeksiyon Hastaliklari ve Mikrobiyolojisi. 4. baski. Istanbul: Nobel Tip Kitabevleri, 2017: 683-90.

(18.) Guven T, Yilmaz G, Guner HR, Kaya Kalem A, Eser F Tasyaran MA. Increasing resistance of nosocomial Acinetobacter baumannii: are we going to be defeated? Turk J Med Sci. 2014; 44(1): 73-8.

(19.) Villalon P Valdezate S, Medina-Pascual MJ, Rubio V, Vindel A, Saez-Nieto JA. Clonal diversity of nosocomial epidemic Acinetobacter baumannii strains isolated in Spain. J Clin Microbiol. 2011; 49(3): 875-82.

(20.) Fayyaz M, Mirza IA, Ikram A, Hussain A, Ghafoor T, Shujat U. Pathogens causing blood stream infections and their drug susceptibility profile in immunocompromised patients. J Coll Physicians Surg Pak. 2013; 23(12): 848-51.

(21.) Safak B, Kilinc O. 2010-2015 yillari arasinda kan kulturlerinde ureyen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarliliklari. Klimik Derg. 2016; 29(2): 60-4.

(22.) Yuksekkaya S, Opus A, Guvenc HI, et al. 2009-2013 yillari arasinda Konya Egitim ve Arastirma Hastanesi'nde kan kulturunden izole edilen Staphylococcus aureus suslarinin antimikrobiyal ajanlara duyarliliklarinin degerlendirilmesi. Ankem Derg. 2017; 31(1): 1-6.

Ayse Sagmak-Tartar, Ayhan Akbulut

Firat Universitesi, Tip Fakultesi, Infeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dali, Elazig, Turkiye

Yazisma Adresi / Address for Correspondence: Ayse Sagmak-Tartar, Firat Universitesi, Tip Fakultesi, Infeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dali, Elazig, Turkiye E-posta/E-mail: dr.ayse01@gmail.com

(Gelis / Received: 24 Nisan / April 2018; Kabul / Accepted: 10 Mayis / May 2018)

DOI: 10.5152/kd.2018.53

Caption: Sekil 1. Hastalarin yas dagilimlari.
Tablo 1. Kan Kulturlerinde Ureyen Mikroorganizmalarin
Dagilimi

Mikroorganizma                    Sayi (%)

Escherichia coli                 51 (41.2)
Staphylococcus aureus            23 (18.6)
Klebsiella spp.                  22 (17.8)
Pseudomonas aeruginosa             5 (4)
Koagulaz-negatif stafilokoklar     5 (4)
Candida spp.                       4(3.2)
Enterococcus spp.                 4 (3.2)
Brucella spp.                     4 (3.2)
Acinetobacter baumannii           3 (2.4)
Streptococcus pneumoniae          2 (1.6)
Enterobacter spp.                 1 (0.8)

Tablo 2. Ureyen Gram-Negatif Bakterilerin Cesitli
Antibiyotiklere Duyarliliklari

Mikroorganizma                   Seftriakson   Kotrimoksazol
                                  Sayi (%)        Sayi (%)

Escherichia coli (n=51)           35 (68.6)      21 (41.2)
Klebsiella s pp. (n=22)           14 (63.6)       3 (13.6)
Pseudomonas aeruginosa (n=5)          0              0
Acinetobacter baumannii (n=3)         0              0
Enterobacter sp. (n=1)                0           1 (100)

Mikroorganizma                   Siprofloksasin   Amoksisilin
                                    Sayi (%)       Sayi (%)

Escherichia coli (n=51)            31 (60.8)        26 (51)
Klebsiella s pp. (n=22)            13 (59.1)        9 (45)
Pseudomonas aeruginosa (n=5)         4 (80)            0
Acinetobacter baumannii (n=3)        1 (33)            0
Enterobacter sp. (n=1)                 0               0

                                                         Sefoperazon-
Mikroorganizma                   Seftazidim   Kolistin    Sulbaktam
                                  Sayi (%)    Sayi (%)     Sayi (%)

Escherichia coli (n=51)          41 (80.4)    51 (100)    48 (94.1)
Klebsiella s pp. (n=22)          15 (68.2)    22 (100)    19 (90.5)
Pseudomonas aeruginosa (n=5)       4 (80)     5 (100)       3 (60)
Acinetobacter baumannii (n=3)        0        3 (100)      2 (66.7)
Enterobacter sp. (n=1)            1 (100)     1 (100)      1 (100)

                                                         Piperasilin-
Mikroorganizma                   Imipenem   Ertapenem     Tazobaktam
                                 Sayi (%)    Sayi (%)     Sayi (%)

Escherichia coli (n=51)          51 (100)    44 (88)      48 (94.1)
Klebsiella s pp. (n=22)          22 (100)   18 (85.7)     19 (86.4)
Pseudomonas aeruginosa (n=5)     8 (100)                    2 (40)
Acinetobacter baumannii (n=3)    1 (33.3)                     0
Enterobacter sp. (n=1)           1 (100)        0          1 (100)

Tablo 3. Ureyen Gram-Pozitif Bakterilerin Cesitli Antibiyotiklere
Duyarliliklari

                                       Oksasilin   Vankomisin
Mikroorganizma                         Sayi (%)     Sayi (%)

Koagulaz-negatif stafilokoklar (n=5)    2 (40)      5 (100)
Staphylococcus aureus (n=23)           5 (21.7)     23 (100)
Enterococcus spp. (n=4)                   --         3 (75)
Streptococcus pneumoniae (n=2)            --        2 (100)

                                       Linezolid   Penisilin
Mikroorganizma                         Sayi (%)    Sayi (%)

Koagulaz-negatif stafilokoklar (n=5)    5 (100)     1 (20)
Staphylococcus aureus (n=23)           23 (100)     1 (4.5)
Enterococcus spp. (n=4)                 4 (100)     1 (25)
Streptococcus pneumoniae (n=2)          2 (100)     2 (100)

                                       Siprofloksasin   Kotrimoksazol
Mikroorganizma                            Sayi (%)        Sayi (%)

Koagulaz-negatif stafilokoklar (n=5)      5 (100)          2 (40)
Staphylococcus aureus (n=23)              23 (100)        4 (17.4)
Enterococcus spp. (n=4)                   4 (100)          2 (50)
Streptococcus pneumoniae (n=2)            2 (100)          2 (100)

Tablo 4. Hasta Tanilarina Gore Kan Kulturunde Ureyer
Mikroorganizmalarin Dagilimi

Tani                         Mikroorganizma              Say? (%)

Pyelonefrit                  Escherichia coli            44 (62.9)
                             Klebsiella spp.             19 (27.1)
                             Acinetobacter baumannii     2 (2.9)
                             Pseudomonas aeruginosa      2 (2.9)
                             Candida spp.                2 (2.9)
                             Staphylococcus aureus       1 (1.4)

Kateter infeksiyonu          S. aureus                   10 (58.8)
                             KNS                         4 (23.5)
                             Enterococcus spp.           2 (11.8)
                             Enterobacter sp.            1 (5.9)

Pnomoni                      S. aureus                   5 (50)
                             E. coli                     2 (20)
                             P aeruginosa                1 (10)
                             Streptococcus pneumoniae    1 (10)
                             Enterococcus sp.            1 (10)

Urosepsis                    E. coli                     1 (14.3)
                             Klebsiella spp.             3 (42.9)
                             P aeruginosa                2 (28.6)
                             Candida sp.                 1 (14.3)

Menenjit                     E. coli                     1 (20)
                             S. aureus                   1 (20)
                             KNS                         1 (20)
                             S. pneumoniae               1 (20)
                             A. baumannii                1 (20)

Karaciger apsesi             E. coli                     2 (100)

Spondilodiskit               S. aureus                   1 (50)
                             Enterococcus sp.            1 (50)

Infektif endokardit          S. aureus                   1 (100)

Osteomyelit + selulit        S. aureus                   1 (100)

Ayakta apse                  S. aureus                   2 (100)

Diyabetik ayak infeksiyonu   S. aureus                   1 (100)

AIDS + mukozit               Candida sp.                 1 (100)

Gastroenterit + pnomoni      E. coli                     1 (100)

KNS: koagulaz-negatif stafilokoklar.
COPYRIGHT 2018 AVES
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2018 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article/Ozgun Arastirma
Author:Sagmak-Tartar, Ayse; Akbulut, Ayhan
Publication:KLIMIK Journal
Article Type:Report
Date:Dec 1, 2018
Words:2854
Previous Article:Brucella canis Coinfections in Patients With Brucellosis/ Bruselloz Tanisi Alan Hastalarda Brucella canis Koinfeksiyonlari.
Next Article:Comparison of Carbapenem Inactivation Test and Modified Hodge Test in Carbapenemase-Producing Klebsiella pneumoniae Strains/Karbapenemaz Ureten...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2019 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters