Printer Friendly

Comparison of the effects of strontium ranelate and raloxiphene on bone mineral density in postmenopausal osteoporosis/ Postmenopozal osteoporozda stronsiyum ranelat de raloksifen'in kemik Mineral yogunlugu uzerindeki etkinliginin karsilastirilmasi.

Giris

Tum dunyada ortalama yasam suresinin uzamasiyla birlikte insanlarin ileri yasta sahip olduklari kronik hastaliklar onem kazanmaya baslamistir. Dolayisiyla bu hastaliklarin tedavi secenekleri konusundaki arastirmalar gittikce artmaktadir. Osteoporoz da bu hastaliklardan biridir. Postmenopozal osteoporozun onlem ve tedavisinde amac; morbidite ve indirek olarak mortaliteye neden olan kirik sikliginin azaltilmasidir.

Postmenopozal osteoporotik kiriklar siklikla 65 yas uzerinde olusmakta olup, bu yasta verilen tedaviler etkili olmaktadir. Bununla birlikte 50 yas civarinda tedavilere baslandiginda, kemik kaybi onlenmekte, yavaslatilmakta veya geriye dondurulmektedir. Bu nedenle bu yasta osteoporozu olan veya gelisme riski olan hastalarin ayrilmaya baslanmasi uygundur (1).

Gunumuzde osteoporoz tedavisinde kullanilan farmasotik ajanlarin cogu (bifosfonatlar, hormon replasman tedavisi, selektif ostrojen-reseptor modulatorleri (SERM), kalsitonin gibi) kemik rezorbsiyonunu inhibe ederek etki gostermektedir (2).

Kemik rezorbsiyonunu inhibe eden raloksifen (R), kemigi ostrojen agonisti gibi etkilerken, meme ve uterusta antagonistik etkileri olan selektif ostrojen reseptor modulatorudur (3).

Stronsiyum Ranelat (SR) tedavisi ise postmenopozal kadinlarda cift etki mekanizmasiyla kemik yapimini uyarir ve kemik yikimini azaltir. in vitro calismalar stronsiyum ranelatin osteoblast hucre replikasyonu ve aktivitesini arttirdigini gostermistir (4). Ayrica doza bagli olarak osteoklast aktivitesini inhibe ettigi de gosterilmistir (5,6). Bizim bu calismadaki amacimiz osteoporoz tedavisinde kullanilan ve farkli mekanizmalara sahip iki ilac olan SR ve R'in postmenopozal osteoporotik kadinlarda bir yil sureyle kullaniminin kemik mineral yogunlugu (KMY) uzerindeki etkilerini karsilastirmaktir.

Gerec ve Yontem

Sisli Etfal Egitim ve Arastirma Hastanesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Klinigi'ndeki Osteoporoz Poliklinigi'nde postmenopozal osteoporoz tanisi konulan ve bir yil sureyle stronsiyum ranelat (SR) 2 gr/gun (Grup 1) veya raloksifen (R) 60 mg/gun (Grup 2) tedavisi alan kadin hastalar retrospektif olarak incelendi. Daha once osteoporoz tedavisi almamis olan, sekonder osteoporoza neden olabilecek hastaligi olmayan (diabet, kronik bobrek yetmezligi, hiperparatiroidi gibi), L2-4 ve/veya femur boyun bolgesi T skoru 5-2,5 olan hastalar calismaya dahil edildi. Tum hastalar ayrica kalsiyum 1000 mg/gun, D vitamini 880 IU/gun suplemantasyonu kullanmisti. Hastalara tedavi oncesi ve sonrasinda Lunar-DXA ile KMY olcumu (L2-4, femur boyun ve femur total bolgelerinden) yapildi. Gruplarin kendi iclerindeki 1 yillik KMY ve T skorlarindaki degisimler hesaplandi ve birbirleriyle karsilastirildi. Bu calismada istatistiksel analizler NCSS 2007 paket programi ile yapilmistir.

Verilerin degerlendirilmesinde tanimlayici istatistiksel metotlarin (ortalama, standart sapma) yani sira gruplarin tekrarlayan olcumlerinde parametrik testler olan eslendirilmis t testi, ikili gruplarin karsilastirmasinda bagimsiz t testi kullamlmistir. t test sirasinda yaptigimiz Levene test ile, degerlerimizin homojenligi tespit edilmistir. Bu yuzden parametrik testlerin kullanimi uygun gorulmustur. Sonuclar, anlamlilik p<0,05 duzeyinde degerlendirilmistir.

Bulgular

Her iki grupta da 22'ser hasta olup gruplar arasinda yas, menars yasi, menopoz suresi, kilo, boy, vucut kitle indeksi, baslangic KMY ve T skorlari acisindan anlamli fark yoktu (p>0,05) (Tablo 1). Grup l'in tedavi oncesi L2-4, femur boyun ve femur total KMY degerleri sirasiyla 0,83 [+ or -] 0,08, 0,76 [+ or -] 0,11 ve 0,82 [+ or -] 0,10 iken, Grup 2'nin ayni olcumleri yine sirasiyla 0,84 [+ or -] 0,05, 0,81 [+ or -] 0,08 ve 0,82 [+ or -] 0,07 idi. Grup l'in tedavi oncesi L2-4, femur boyun ve femur total T skorlari sirasiyla -3,04 [+ or -] 0,66, -1,71 [+ or -] 0,66 ve -1,68 [+ or -] 1,02 iken Grup 2'nin ayni olcumleri sirasiyla - 2,88 [+ or -] 0,33, -1,36 [+ or -] 0,65 ve -1,46 [+ or -] 0,57 idi. Bir yillik tedavi sonrasinda Grup l'in KMY degerleri sirasiyla 0,90 [+ or -] 0,11, 0,79 [+ or -] 0,08 ve 0,84 [+ or -] 0,10'a ilerledi. Grup l'in L2-4 KMY degerinde anlamli iyilesme saptandi (p<0,0001). Grup 1'deki hastalarin 1 yil sonundaki lomber KMY'si %7,07, femur boyun KMY'si %3,84 oraninda artis gosterdi (Tablo 2). Ayni grubun T skorlari da tedavi sonrasinda sirasiyla -2,49 [+ or -] 0,88, -1,54 [+ or -] 0,63 ve -1,46 [+ or -] 0,92'e geriledi. Grup l'in T skorlarinda her uc bolgede de aniamli iyilesme goruldu (p<0,05). Grup 2'nin tedavi sonrasi KMY degerleri ise sirasiyla 0,85 [+ or -] 0,09, 0,80 [+ or -] 0,07 ve 0,84 [+ or -] 0,08 oldu. Ayni grubun T skoriari da yine sirasiyla -2,77 [+ or -] 0,61, - 1,48 [+ or -] 0,59 ve -1,32 [+ or -] 0,70 seklindeydi (Tablo 3). Grup 2'de bir yillik tedavi sonrasinda KMY ve T skorlari acisindan L2-4 ve femur total bolgelerinde minimal duzelme gorulse de bu duzelme anlamliliga ulasmamistir.

Tartisma

Osteoporoz tedavisinin primer amaci kemik gucunu arttirmak ve boylece kirik riskini azaltmaktir. Osteoporoz ilaclarinin etkinligi, daha cok kirik olusumunu azaltma gucune baglanir. Bir osteoporoz ilaci, olasi kirik insidansini ne kadar azaltirsa o kadar etkindir. Ancak kirigin, yalniz azalmis KMY veya mikromimari yapidaki bozukluk ile ilgili olmayip ayni zamanda dusmeler, balans kaybi ve kas gucsuzlugu ile de ilgili olabilecegi unutulmamalidir (7). Ayrica kirik insidansinin arastirilacagi calismalar icin de cok fazla hasta sayisinin gerekli oldugu bir gercektir. Alendronat, risedronat, raloksifen ve kalsitonin ile 3-5 yil suren tedaviyi takiben %30-50 arasinda kirik azalmasi bildiren calismalarda, bu ajaniardan daha fazla spinal KMY artisina neden olanlarin en fazia kirik azalmasi sagladigi ortaya cikmistir (8). Ayrica postmenopozal kadinlarda vertebral ve vertebra disi kiriklar ile KMY arasindaki ters iliski gosterilmistir. Liberman, vertebra KMY'daki her bir standart deviasyon azalma icin yeni vertebral kirik riskinin yaklasik 2 kat arttigini be lirtmistir (9). Bu yuzden biz de calismamizda, denek sayimizin az oimasi nedeniyle kirik arastirmasi yapamamis olmakla birlikte farkli etki mekanizmalarina sahip iki farkli osteoporoz ilacinin KMY'na etkisini arastirmak istedik.

SR'in kemik formasyonunda artis ve rezorbsiyonunda azalmayi birlikte gerceklestirmesi uygun kemik formasyonu icin gereken kemik dongusunu saglamaktadir. Bu yegane model kemik gucu ve bilesenlerinde pozitif etkilere onculuk eder ve SR'in klinik etkisini aciklar (10). SR'in kemik formasyonuna etkileri SR'in gelistirdigi pre-osteoblastik hucre replikasyonu ile onaylanmistir. Osteoprogenitor hucre ve kollajenin replikasyonunun SR tarafindan stimulasyonu yaninda osteoblastlarda nonkollajenik protein sentezi SR'in kemik olusturucu ajan olarak kategorize edilmesine gecerli bir kanit saglamaktadir (11). Kemik yikimini inhibe edici etkisini de doza bagli olarak, direk ve/veya matriks araciligiyla osteoklast aktivasyonunun ve osteoklast differansiyasyonunun inhibisyonu ile yapmaktadir (12). SR ile yapilan iki adet faz 3 calismasinda (SOTI ve TROPOS), 2 gr/gun dozunda verilen SR'in 3 yil kullanilmasiyla vertebral ve nonvertebral kirigin relative riskinde anlamli azalma oldugu saptanmistir. SOTI calismasinda (50 yas uzeri ort. yas 69 olan postmenopozal kadinlarda) 2 gr/gun SR verilmis, 3 yil sonunda plasebo ile karsilastirildiginda lomber KMY'de %14,4, femur boynu KMY' de %8,6 oraninda artis oldugu, baslangic KMY degerlerine gore bu artisin sirasiyla %12,7 ve %7,2 oldugu belirtilmistir (10). TROPOS calismasinda 74 yas uzerindeki postmenopozal kadinlara 2 gr/gun SR verilmis, 3. yil sonunda baslangica gore femur boynu KMY'de % 5,7, total kalca KMY'de %7,1 oraninda artis saptanmistir (13). O'Donnell ve arkadaslari, SR'in postmenopozal osteoporotik kadinlarda vertebral fraktur azaltilmasi ve KMY artisinda etkinligi konusunda gumus duzeyde kanitlar elde edildigini belirtmistir (14). Bizim calismamizda denek sayimizin azligi nedeniyle kirik irdelemesi yapmadik. KMY'deki degisiklikler irdelendiginde SR verdigimiz hasta grubunda ozellikle lomber bolge KMY'sinde anlamli duzelme saptandi. Bu gruptaki hastalarin T skorlari da hem lomber hem de femur bolgesinde anlamli duzelme gosterdi.

Raloksifen ile yapilan calismalarda ise farkli farkli sonuclar karsimiza cikabilmektedir. Postmenopozal 34 kadin uzerinde yapilan bir calismada 12 aylik R tedavisi sonrasinda hem lomber hem de femur KMY' sinde anlamli artis oldugu gosterilmistir (15). Yine Raloksifen ile yapilan bazi calismalarda Raloksifen'in vertebral kirik riskini azalttigi da gosterilmistir (16,17). Ancak bir baska calismada Raloksifenin, diger osteoporoz tedavi seceneklerine gore KMY uzerinde daha az etkili oldugu, vertebral kirklari onlemede benzer etkili oldugu, nonvertebral kinklarda ise etkili olmadigi belirtilmistir (18). Bizim calismamizda da raloksifen grubunda KMY degerleri lomber ve femur total bolgelerinde minimal artmis, ancak bu artis anlamliliga ulasmamistir. Dolaymyla bir yillik raloksifen kullaniminda, stronsiyum ranelat tedavisine gore KMY artisi daha az olmustur. Ancak kirik ircielemesi yapmadigimiz icin, kirik onlemede ne kadar etkin oldugu calismamizda tespit edilememistir.

Gunumuzde kalsitonin ve raloksifenin kalca ve diger nonvertebral kmk riskini anlamli olarak azaltmadigi, stronsiyum ranelatin kemik yapimini uyarici, yikimini azaltici etki gosterip, postmenopozal osteoporotik kadinlarda vertebral ve nonvertebral kiriklari orta derecede azalttigi kabul edilmektedir (19). Bununla birlikte Delmas ve arkadaslarinin yaptigi plasebo kontrollu bir calismada, raloksifenin 2 yillik tedavi sonrasinda kalca ve lomber KMY'de anlamli duzelme oldugu belirtilmistir (20). Yine Ettinger ve arkadaslarinin yaptigi plasebo kontrollu bir calismada da 3 yillik Raloksifen tedavisinin lomber ve kalca KMY'sini sirasiyla %2,6 ve %2,1 arttirdigi saptanmistir (21).

Bizim calismamizin; retrospektif olmasi, sadece bir yillik tedavi suresini kapsamasi ve kirik irdelemesini icermemesi gibi eksiklikleri vardir. Calismamizda, postmenopozal osteoporotik kadinlarin stronsiyum ranelat veya raloksifenle 1 yillik tedavi sonrasinda lomber ve femur KMY degerlerinin nasil etkilendigi arastirilmistir. Stronsiyum ranelat'in lomber KMY degerlerini 1 yil sonunda anlamli arttirdigi, femur boyun KMY degerlerinde artis yapmakla birlikte bunun anlamliliga ulasmadigi, raloksifenin ise lomber ve femur total KMY degerlerini arttirmakla birlikte bunun anlamliliga ulas madigi, femur boyun KMY degerini arttirmadigi saptanmistir. Bu sonuclarla postmenopozal donemde dusunmemiz gerekenin sadece kemik rezorbsiyonunu onlemek veya durdurmak olmamasi gerektigi, yapilabiliyorsa kemik rezorbsiyonunu onlerken ayni zamanda kemik formasyonunu da uyarmayi ihmal etmememiz gerektigi sonucuna varabiliriz. Daha uzun donemdeki etkileri icinse uzun sureli calismalara ihtiyac oldugu bir gercektir.

Sonuc olarak stronsiyum ranelatin raloksifene gore bir yillik tedavi suresinde lomber KMY'de daha belirgin ve anlamli artis yapimini soyleyebiliriz. Ancak etkinliginin daha iyi belirlenebilmesi icin; kirik irdelemesinin yapildigi, daha uzun takip sureli, prospektif calismalara ihtiyacimiz vardir.

Kaynaklar

(1.) Simin Hepguler. Medikal Tedaviler. Yesim Gokce Kutsal (ed) Osteoporoz Cep Kitabi. Gunes Kitabevi, Ankara 2005;159-80.

(2.) Parfitt AM, Mundy GR, Roodman GD, Hughes DE, Boyce BH. A new model fort he regulation of bone resorption, with particular reference to the effects of bisphosphonates. J Bone Miner Res 1996;11:150-9.

(3.) Cummings SR, Eckert S, Krueger KA, Grady D, Powles TJ, Cauley JA et al. The effect of raloxifene on risk of breast cancer in postmenopausal women: Results from the MORE randomized trial. Multiple Outcomes of Raloxifene Evaluation. JAMA 1999;281:2189-97.

(4.) Canalis E, Hott M, Deloffre P, Tsouderos Y, Marie PJ. The divalent strontium salt S12911 enhances bone cell replication and bone formation in vitro. Bone 1996;18:517-23.

(5.) Baron R, Tsouderos Y. In vitro effects of S12911-2 on osteoclast function and bone marrow macrophage differentiation. Eur J Pharmacol 2002;16:11-7.

(6.) Takahashi N, Sasaki T, Tsouderos Y, Suda T. S12911-2 inhibits osteoclastic bone resorption in vitro. 1 Bone Miner Res 2003;18:1082-7.

(7.) Bonjour JP, Amman P, Rizzoli R. Importance of preclinical studies in the development of drugs for treatment of osteoporosis: a review related to the 1998 WHO guidelines. Osteoporos Int 1999;9:379-93.

(8.) Faulkner KG. Bone matters: are density increases necessary to reduce fracture risk. J Bone Miner Res 2000;15:183-7.

(9.) Libermen UA, Weiss SR, Broll 1, Minne HW, Quan H, Bell NH, et al. Effect of oral alendronate on bone mineral density and the incidence of fractures in postme nopausal women. (The Alendronate Phase III Osteoporosis Treatment Study Group). N Engl 1 Med 1995;333:1437-43.

(10.) Meunier PJ, Roux C, Seman E, Ortolani S, Badurski JE, Spector TD, et al. The effects of strontium ranelate on the risk of vertebral fracture in women with postme nopausal osteoporosis. N Engl J Med 2004;350:459-68.

(11.) Reginster JY, Deroisy R, Jupsin I. Strontium ranelate: a new paradigm in the treatment of osteoporosis. Drugs Today (Barc) 2003;39:89-101.

(12.) Reginster JY, Sarlet N, Lejeune E, Leonori L. Strontium ranelate: a new treatment for postmenopausal osteoporosis with a dual mode of action. Curr Osteoporos Rep 2005;3:30-4.

(13.) Reginster JY, Seeman E, De Vernejoul MC, Adami S, Compston 1, Phenekos C, et al. Strontium ranelate reduces the risk of nonvertebral fractures in postmenopausal women with osteoporosis: treatment of peripheral osteoporosis (TROPOS) study. 1 Clin Endocrinol Metab 2005;90:2816-22.

(14.) O'Donnell S, Cranney A, Wells GA, Adachi JD, Reginster JY. Strontium ranelate for preventing and treating postmenopausal osteoporosis.

(15.) Song EK, Yeom JH, Shin HT, Kim SH, Shin WG, Oh JM. Effectiveness of raloxifene on bone mineral density and serum lipid levels in post-menopausal women with low BMD after discontinuation of hormone replacement therapy. J Clin Pharm Ther 2006;31:421-7.

(16.) Nakamura T Liu JL, Morii H, Huang QR, Zhu HM, Qu Y, et al. Effect of raloxifene on clinical fractures in Asian women with postmenopausal osteoporosis. J Bone Miner Metab 2006;24:414-8.

(17.) Seeman E, Crans GG, Diez-Perez A, Pinette KV, Delmas PD. Anti-vertebral fracture efficacy of raloxifene: a metaanalysis. Osteoporosis Int 2006;17:313-6. Epub 2005 Oct 11.

(18.) Cranney A, Adachi JD. Benefit-risk assessment of raloxifene in postmenopausal osteoporosis. Drug Saf 2005;28:721-30.

(19.) Yodfat Y. What's new in postmenopausal osteoporosis. H a refu a h. 2007;146:134-9.

(20.) Delmas PD, Bjarnason NH, Mitlak BH, Ravoux AC, Shah AS, Huster WJ, et al. Effects of raloxifene on bone mineral density, serum cholesterol concentrations, and uterine endometrium in postmenopausal women. N Engl J Med 1997;337:1641-7.

(21.) Ettinger B, Black DM, Mitlak BH, et al. Reduction of vertebral fracture risk in postmenopausal women with osteoporosis treated with raloxifene: Results from a 3-year randomized clinical trial. Multiple Outcomes of Raloxifene Evaluation (MORE) investigators. JAMA 1999;18:637-45.

Figen Yilmaz, Beril Dogu, Tulay Sahin, Fusun Sahin, Banu KuranSisli Etfal Egitim ve Araeirma Hastanesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Klinigi, Istanbul, Turkiye Sisli Etfal Egitim ve Aratirma Hastanesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Klinigi, Istanbul, Turkiye

Yazipna Adresi/Addmss for Correspondence: Dr. Figen Yilmaz, $isli Etfal Egitim ve Arastirma Hastanesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Klinigi, istanbul, Turkiye Tel.: +90 0212 231 22 09/1424 Gsm: +90 0532 300 7140 E-posta: figenyilmaz@yahoo.com Gelis Tarihi/Receimd: 27.082008 Kabul TarihVAccepted: 25.11.2008 Osteoporoz Dunyasmdan Dergisi, Galenos Yayincilik tarafindan basilmisur. Her hakki saklidir. / World of Osteoporosis, published by Galenos Publishing. All rights reserved.
Tablo 1. Hastalarin demografik Szellikleri

 SR Grubu (n=22) Rlx Grubu (n=22)

Yaa (yil) 58,59 [+ or -] 9,31 56,82 [+ or -] 5,73
Menopoz Yasi (yil) 42,45 [+ or -] 5,33 44,68 [+ or -] 6,54
Menopoz Suresi (yil) 15,5 [+ or -] 8,96 11,95 [+ or -] 8,47
Menars yasi 13,27 [+ or -] 1,83 13,41 [+ or -] 1,59
Kilo (kg) 65,73 [+ or -] 10,06 67,45 [+ or -] 10,39
Boy (cm) 155,45 [+ or -] 7,77 154,77 [+ or -] 5,41
VKI (kg/[m.sup.2]) 27,07 [+ or -] 3,01 28,18 [+ or -] 4,23

 p

Yaa (yil) 0,451
Menopoz Yasi (yil) 0,223
Menopoz Suresi (yil) 0,185
Menars yasi 0,793
Kilo (kg) 0,578
Boy (cm) 0,737
VKI (kg/[m.sup.2]) 0,323

SR: Stronsiyum Ranelat, Rlx: Raloksifen, VKi: Vucut Kitle indeksi

Tablo 2. Gruplarin % degisimleri

Duzelme % SR Grubu (n=22) Rlx Grubu (n=22) p

L2-4 KMY 7,07 [+ or -] 6,53 -0,18 [+ or -] 11,66 0.007
Femur boyun KMY 3,84 [+ or -] 11,3 -1,62 [+ or -] 8,3 0.275
Total KMY 1,62 [+ or -] 4,67 1,58 [+ or -] 5,33 0.846

SR: Stronsiyum Ranelat, Rlx: Raloksifen, KMY: Kemik Mineral Yogunlugu

Tablo 3. Gruplarn tedavi oncesi ve sonrasi karsilastirilmalari

 SR Grubu Rlx Grubu
 (n=22) (n=22)
L2-4 KMY Tedavi Oncesi 0,83 [+ or -] 0,08 0,84 [+ or -] 0,05
 Tedavi Sonrasi 0,90 [+ or -] 0,11 0,85 [+ or -] 0,09
 p 0,0001 0.673

L2-4 t 1 Tedavi Oncesi -3,04 [+ or -] 0,66 -2,88 [+ or -] 0,33
 Tedavi Sonrasi -2,49 [+ or -] 0,88 -2,77 [+ or -] 0,61
 p 0,0001 0.375

Femur Tedavi Oncesi 0,76 [+ or -] 0,11 0,81 [+ or -] 0,08
boyun KMY Tedavi Sonrasi 0,79 [+ or -] 0,08 0,80 [+ or -] 0,07
 p 0,101 0,423

Femur Tedavi Oncesi -1,71 [+ or -] 0,66 -1,36 [+ or -] 0.65
boyun t Tedavi Sonrasi -1,54 [+ or -] 0,63 -1,48 [+ or -] 0,59
 p 0.050 0.326

Femur Tedavi Oncesi 0,82 [+ or -] 0,10 0,82 [+ or -] 0,07
Total KMY Tedavi Sonrasi 0,84 [+ or -] 0,10 0,84 [+ or -] 0,08
 p 0.079 0.107

Femur Tedavi Oncesi -1,68 [+ or -] 1,02 -1,46 [+ or -] 0,57
Total t Tedavi Sonrasi -1,46 [+ or -] 0,92 -1,32 [+ or -] 0,70
 p 0.014 0.093

 P
L2-4 KMY Tedavi Oncesi 0.747
 Tedavi Sonrasi 0.08
 p

L2-4 t 1 Tedavi Oncesi 0.32
 Tedavi Sonrasi 0.216
 p

Femur Tedavi Oncesi 0.102
boyun KMY Tedavi Sonrasi 0.713
 p

Femur Tedavi Oncesi 0.089
boyun t Tedavi Sonrasi 0.731
 p

Femur Tedavi Oncesi 0.89
Total KMY Tedavi Sanrasi 0.91
 p

Femur Tedavi Oncesi 0.38
Total t Tedavi Sonrasi 0.57
 p

SR: Stronsiyum Ranelat, Rlx: Raloksifen, KMY: Kemik Mineral Yogunlugu
COPYRIGHT 2009 Galenos Yayincilik
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2009 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Investigation/Orijinal Arastirma
Author:Yilmaz, Figen; Dogu, Beril; Sahin, Tulay; Sahin, Fusun; Kuran, Banu
Publication:From the Osteoporosis World
Article Type:Report
Geographic Code:7TURK
Date:Apr 1, 2009
Words:2746
Previous Article:Pulmonary functions and quality of life in osteoporotic and ostecpenic subjects/ Osteoporoz ve osteopenili olgularda pulmoner fonksiyonlar ve yasam...
Next Article:Performance of risk assessment indices for the prediction of postmenopausal osteoporosis/ Risk degerlendirme indekslerinin postmenopozal osteoporozu...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2022 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters |