Printer Friendly

Clinical findings and treatment results in ocular adnexal lymphomas/Okuler adneksal lenfomali olgularda klinik bulgular ve tedavi sonuclari.

Giris

Okuler adneksal lenfoma (OAL), goz ve cevresinde gorulur. Orbita tumorleri icinde gorulme sikligi %5-%14 arasindadir. (1-3) En sik gorulen primer malign orbita tumorudur. OAL; orbita, kapak, konjonktiva veya lakrimal gland kokenli olabilir ve birden cok doku ayni anda tutulabilir. OAL benign lenfoid hiperplazi, atipik lenfoid hiperplazi ve malign lenfomadan olusan bir spektrumu icerir.

Revised European American Lymphoma (REAL) siniflamasina gore en sik gorulen lenfoma tipi, ekstranodal marjinal zon lenfomadir (MALT-mucosa associated lymphoid tissue). Daha sonra sirasiyla diffuz buyuk hucreli lenfoma (DLBCL), mantle cell lenfoma (MCL), follikuler lenfoma (FL) ve lenfoplazmositik hiperplazi (LPL) gorulmektedir.1 EMZL (MALT), EL (ekstranodal lenfoma), LPL dusuk dereceli lenfomalar iken DLBCL ve MCL agresif seyirli lenfoma tipleridir. En iyi prognoz EMZL, en kotu prognoz DLBCL'dedir.

Olgularin yaklasik %30-%40'inda periokuler lenfoma tanisini takiben 5-10 yil icinde sistemik tutulum olusabilmektedir. Okuler adneksal lenfomalarin buyuk cogunlugu non-Hodgkin evre 1-E dusuk grade B hucreli lenfoma seklinde gorulmektedir. (2,3) %80 B, %14 T, %6 natural killer (NK) hucrelidir.

Calismamizda klinigimizde degerlendirilerek OAL tanisi alan 26 olgunun klinik ozellikleri ve tedavi sonuclari incelenmistir.

Gerec ve Yontem

Ekim 1998 ile Aralik 2011 tarihleri arasinda Ankara Universitesi Tip Fakultesi Goz Hastaliklari Anabilim Dali Okuler Onkoloji servisinde OAL tanisi alan 26 olgu retrospektif olarak incelendi. Olgularin lenfoma tanisi aldigi yas, cinsiyet, tumor yerlesim yeri, tutulumun tek veya cift tarafli olusu, tani asamasindaki klinik evresi, tedavi oncesi ve sonrasi gorme keskinligi, on segment ve arka segment muayene bulgulari degerlendirildi. Tumor lokalizasyonu klinik ve radyolojik yontemlerle [Bilgisayarli tomografi (BT), Manyetik rezonans goruntuleme (MR)] belirlendi. Olgularda, tani amacli genel olarak insizyonel biyopsi/subtotal eksizyon uygulandi. Tumorun tam olarak cikarilabildigi olgularda total eksizyon yapildi. Eksize edilen tumor dokulari histopatolojik olarak incelendi ve siniflandi. Biyopsi sonrasinda sistemik tutulum arastirildi. Bu amacla onceleri toraks-abdominal BT, tam kan sayimi, periferik yayma yapilirken son zamanlarda FDG18 PET-CT standart kullanima girmistir. Sistemik tutulum varligina gore tedavi planlandi.

Cerrahi sonrasi sadece goz ve cevresinde lenfoma tutulumu olan olgularda eksternal radyoterapi, eslik eden sistemik tutulum varliginda ise kemoterapi uygulandi. Kemoterapide Siklofosfamid, Doksorubisin, Vinkristin ve Prednizon (CHOP) protokolu uygulandi. CHOP kemoterapisinin 1. gununde 750 mg/[m.sup.2] intravenoz siklofosfamid, 1,4 mg/[m.sup.2] (maksimum 2 mg) intravenoz bolus vinkristin, 50 mg/[m.sup.2] doksorubisin ve 1.-5. gunler arasinda 100 mg/gun oral prednizolon verilmektedir.

Bulgular

Olgularin 16'si kadin, 10'u erkek olup yas ortalamasi 61,6 (27-76) idi. Cesitli demografik, klinik ve tedavi bulgulari Tablo 1'de verilmistir. On olguda konjonktiva (Resim 1), 8 olguda orbita (Resim 2a, 2b), 3 olguda kapak, 3 olguda lakrimal bez ve 2 olguda konjonktiva-orbita tutulumu mevcuttu. Toplam 13 olguda orbita, 12 olguda konjonktiva ve 3 olguda kapak tutulumu vardi. Hicbir olguda iris ve/veya koroidal lenfoma izlenmedi. Uc olguda bilateral tutulum mevcuttu.

Lezyon lokalizasyonu, buyuklugu ve infiltrasyon derinligini degerlendirmek amaciyla tum olgularda radyolojik inceleme yapildi (BT, MRG). BT'de lenfomalar cogu olguda homojenik yapida, duzensiz sinirli, cevre dokularin seklini alan (molding) kitle seklindeydi (Resim 2b). Kemik yikimi hic bir olguda izlenmedi. MRG'de cogu olguda duzensiz sinirli T1 agirlikli kesitlerde hipo-izointens, T2 agirlikli kesitlerde izo-hiperintens gorunum mevcuttu (Resim 3a, 3b). Gadolinyum enjeksiyonu sonrasi kontrast tutulumu (orta-belirgin) mevcuttu. Tumor, goz kuresi kemik yapi ve cevre dokularin seklini alan konfigurasyondaydi (molding).

On dort olguda total eksizyonel, 5 olguda subtotal eksizyonel, 7 olguda insizyonel biopsi yapildi (Resim 4a-c).

Histopatolojik olarak tum olgularda B hucreli non-Hodgkin lenfoma tespit edildi (Resim 2c). Lenfoma alt tiplerine bakildiginda 20 olguda ekstranodal marjinal zon (EMZL, MALT lenfoma), 2 olguda kucuk lenfositik, iki olguda diffuz buyuk hucreli lenfoma (DLBCL) , bir olguda mantle cell, bir olguda follikuler lenfoma saptandi. Histopatolojik incelemede tum olgularda CD-20 ile pozitif boyanma tespit edildi (Resim 2d). On dokuz olguya orbital eksternal radyoterapi verildi. Radyoterapi, MALT lenfomali olgulara 30 Gy; malign lenfomali olgulara ise 40 Gy dozunda uygulandi (Resim 4a-c). Uc olguda goz disi sistemik tutulum mevcut oldugu icin kemoterapi uygulandi. Bir olguda radyoterapiyi takiben gelisen sistemik tutulum nedeniyle kemoterapi verildi. Uc olguda hasta kaynakli olarak total eksizyon sonrasi ek tedavi yapilamadi. Ancak bu olgularda nuks gozlenmedi.

Ortalama 27 (2-72) aylik izlem suresi sonunda bes olguda radyoterapiye bagli keratopati ve kuru goz izlendi. Tum olgular sistemik yonden saglikliydi ve DLBCL lenfomasi olan bir olgu okuler tutulumdan 6 ay sonra, intrakranial tutulum olmasi sonucu ex oldu.

Tartisma

OAL, her yas grubunda gorulmekle beraber 50 ve 60 yaslarinda gorulme sikligi artmaktadir ve kadin cinsiyette gorulme sikligi daha fazladir (1,5-2/1). (4) Calismamizda da olgularin %61,5'i, 60 yas uzerinde ve kadin cinsiyetteydi. Ulkemizde yapilan calismalarda yas ortalamasi; Soysal ve ark. tarafindan 54,6 yil, Pazarli ve ark. tarafindan ise 56 yil olarak bildirilmistir. (5,6) Literaturde lenfoma gorulme sikligi adneksal yapilar icinde en fazla orbitada tanimlanmaktadir. Calismamizda da 13/26 (%50) olguda orbita, 12/26 (%46) olguda konjonktiva, 3/26 (%11) olguda kapak tutulumu mevcuttu. Ulkemizde yapilan baska bir calismada da tipki bizim calismamizda oldugu gibi tutulumun en sik goruldugu yer orbitadir. (5)

Okuler adneksal lenfomalar buyuk cogunlukla non-Hodgkin turundedir. Ulkemizde yapilan bir calismada ekstranodal tutulumun yuksek oranda non-Hodgkin turunde oldugu bildirilmistir. (5) Bizim calismamizda da olgularin tumunde nonHodgkin lenfoma saptanmistir. Literaturde OAL'nin cogunlukla dusuk dereceli gruplarinin goruldugu bildirilmistir. (7) Bizim calismamizda olgularin cogu dusuk dereceli lenfomalardan biri olan MALT lenfoma turundeydi. Yine ulkemizde Soysal ve ark.'nin (5) calismasinda da benzer sonuclar bulunmustur.

Okuler adneksal lenfomalarin etyopatogenezinde kronik enfeksiyon ve/veya otoimmun hastaliklarin rol oynayabilecegi belirlenmistir. OAL'li hastalarin bazilarinda Chlamydia psittaci ve Helicobacter pylori izole edilmistir. (7) Bu olgularda tedavide oral doksisiklin (2x100 mg/3 hafta) kullanilabilir. (8) Kotu diferansiye lenfomalarda 3. kromozomda trizomi ve/veya t (11;18) ve t (1;14) kromozomal translokasyonu tanimlanmistir. Iyi differansiye MALT tipi lenfomalarda ise bcl-6 ve p53 gen mutasyonu tespit edilmistir. (9)

Non-Hodgkin lenfomalar BT ile homojen kitleler olarak izlenmektedir. Orbita BT/MRG'de OAL orbita kemikleri ve bulbusun sekline uyan bir gorunum sergiler (molding). MR'de T1 kesitlerde goz disi kas ve beyin gri cevher dokusuna gore hipointens veya orta-izointens, T2 kesitlerde izo-hiperintens olarak izlenmektedir. Gadolinyum enjeksiyonu sonrasinda lenfoid tumorlerde belirgin kontrast tutulumu gorulmektedir. OAL'larda kemik destruksiyonu genellikle gorulmez, ancak bazi agresif seyirli diffuz buyuk hucreli lenfomalarda orbita duvarlarinda erozyon gorulmektedir. (10-12)

Orbita kemikleri ve bulbusun sekline uyan kitle gorunumu (molding) lenfoma disinda orbita pseudotumor tipi olan dakrioadenitlerde ve metastatik lezyonlarda da gorulmektedir. Okuler adneksal lenfomanin ayirici tanisinda dakrioadenit, orbital inflamasyon, metastaz, orbital psodotumor dusunulmelidir. (13)

Okuler adneksal lenfoma tanisi alan hastalarin tedavi karari sistemik degerlendirme sonrasinda verilir. Sistemik tutulum varligini degerlendirmek amaciyla (FDG)18 Pozitron Emisyon Tomografisi (PET-CT) kullanilmaktadir. (14) Sistemik yayilim tespit edildiginde kemoterapi veya kombine kemoterapi ve orbita radyoterapisi tercih edilmelidir. (15,16)

Periokuler lenfomalarda eksternal radyoterapi lokal tumor kontrolunde %97 oraninda etkilidir. Kullanilmasi gereken doz genellikle dusuk grade OAL'de 24-36 Gy, yuksek grade OAL'de 30-40 Gy olarak onerilmektedir. (17) Radyasyon tedavisine bagli dermatit (%78), konjonktivit (%16), kornea komplikasyonlari (%19), kseroftalmi (%14-%35), retina komplikasyonlari (%4), ve katarakt olusumu (%10-%53) gelisebilmektedir. Kullanilan nisbeten dusuk radyasyon dozu ile minimal komplikasyon orani ve lokal tumor kontrolu saglanmaktadir. (18) Klinigimizde OAL tedavisinde %73 oraninda eksternal radyoterapi uygulanmis olup izlem suresince hicbir olguda nuks saptanmamistir. Yan etki olarak siklikla keratopati ve kuru goz izlenmistir.

Yapilan bir klinik calismada periokuler evre 1-E lenfoma olgularinda radyoterapi ile kombine kemoterapi ve radyoterapi uygulanan olgular karsilastirilmistir. Uzun donem sonuclar degerlendirildiginde iki grup arasinda fark olmadigi gorulmustur. Periokuler lezyonlarin tedavisinde ilk secenek olarak radyoterapinin tercih edilebilecegi belirtilmistir. (19)

Sistemik tutulumda uygulanan kemoterapi rejimlerinde siklikla siklofosfamid, doksorubisin, vinkristin ve prednizolon (CHOP) ya da siklofosfamid, mekloretamin, prokarbazin, vinkristin ve prednizolon (C-MOPP) tercih edilmektedir. Tedavi 3-4 haftalik araliklarla 6 kur seklinde uygulanmaktadir. Kemoterapiye bagli notropeni, anemi, trombositopeni gibi hematolojik yan etkiler ile ilac toksisitesine bagli yan etkiler gorulebilmektedir.20,21 Sistemik tutulumu olan dort olgumuzda kemoterapi rejimi CHOP protokolu seklinde uygulanmis, izlem suresince dort olgudan birinde nuks izlenmistir.

Ben Simon ve ark. yaptiklari calismada, ileri yastaki OAL olgularinda, dort kur seklinde total 600 mg dozunda tek tedavi ajani olarak oral klorambusil uygulamis ve %79 basari elde etmislerdir, ancak %12 oraninda nuks saptamislardir. (22) Song ve ark. yaptiklari calismada okuler adneksal ekstranodal marjinal zon lenfomali 21 olguda, radyoterapinin oftalmolojik yan etkileri nedeniyle ilk tedavi rejimi olarak siklofosfamid, vinkristin, prednizolon (CVP) protokolu uygulamis ve %76,2 tam remisyon elde etmislerdir, ortalama 58 aylik izlemde iki olguda ekstraorbital, bes olguda lokal rekurrens izlenmistir. Lokal rekurrens olan olgularda 30 Gy radyoterapi uygulanmistir. (23)

Gunumuzde anti-CD20 monoklonal antikoru Rituksimab'in (Mabthera) B hucreli non-Hodgkin lenfoma ve B hucreli kronik lenfositik losemi gibi lenfoid malignansilerde etkinligi gosterilmistir. Rituksimab, fare/insan kimerik Ig(1)-kappa monoklonal antikoru olup malign ve normal B lenfositlerin CD20 antijenine baglanmaktadir. CD20 pozitif malign B hucreleri kompleman bagimli sitotoksisite ile apopitoza ugramaktadir.24 Nuks gorulen non-Hodgkin lenfoma olgularinda dort hafta sureyle haftada bir kez intravenoz 375 mg/[m.sup.2] Rituksimab uygulamasi sonrasi hastalarin yarisinda pozitif klinik cevap izlenmistir. Hematolojik yan etkiler ve sekonder enfeksiyonlarin daha az olmasi, ilaca toleransin iyi olmasi nedeniyle Rituksimab tedavisi guvenilir olarak degerlendirilmistir.

Rituksimab degisik ulkelerde endikasyonlari degismekle beraber refrakter veya nuks eden CD20 pozitif follikuler non-Hodgkin lenfoma ve en agresif form diffuz buyuk hucreli B tipi lenfomada CHOP protokolu ile beraber kullanilmaktadir. (25,26) Rigacci ve ark. yaptiklari calismada dusuk grade OAL'li dokuz olguda ilk asamada rituksimab ve klorambusil kombinasyon tedavisi uygulamistir. Sekiz olguda tam remisyon (%89), bir olguda kismi remisyon izlenmistir. Ortalama 25 aylik izlem sonrasi hastalikta ilerleme ya da yan etki izlenmemistir. (27)

Bir diger yenilik lenfoma tedavisinde radyoimmunoterapi uygulamasidir. Bu amacla 90Y ibritumomab tiuxetan "Zevalin" ve [sup.13]1I tositumomab "Bexxar" kullanilmaktadir. Bu tedavi yuksek enerjili radyonuklid ajanlarin tumor selektif CD20 monoklonal antikor ile kombinasyonundan olusmaktadir. Her iki radyofarmasotik ajanla ortalama %60-%80 olumlu cevap alinabilmektedir. En onemli yan etkileri kemik iligi supresyonudur. (28-30)

Sonuc olarak OAL'lerde doku tanisini takiben uygun tedavi ile gorme ve yasam yonunden prognoz iyi olmaktadir. Tedavi protokolu tumor ozelligine bagli olarak insizyon/subtotal/ total eksizyonu izleyerek histopatolojik tani ardindan sistemik inceleme ve tedavi basamaklarindan olusmaktadir. Calismamizda antibiotik tedavisi ve CD-20 antikoru ile tedaviler primer tedavi olarak tercih edilmemistir. Bu konudaki kanitlarin artmasi ile bu yonde tedavilere gecilebilir.

En iyi tedavi etkinligi bilinen ve kanitlanmis tedavidir. Bu bakimdan literaturle uyumlu olarak periokuler lenfomalarda en iyi tedavi eksternal radyoterapi, sistemik tutulum varliginda ise sistemik kemoterapidir.

DOI: 10.4274/tjo.75436

Kaynaklar

(1.) Nutting CM, Jenkins CD, Norton AJ, Cree I, Rose GE, Plowman PN. Primary orbital lymphoma. Hematology J. 2002;3:14-6.

(2.) Gunduz K, Esmaeli B. Diagnosis and management of malignant tumors of the eyelids, conjunctiva and orbit. Expert Review Ophthalmology. 2008;3:63-75

(3.) Nola M, Lukenda A, Bollmann M, Kalauz M, Petrovecki M, Bollmann R. Outcome and Prognostic factors in ocular adnexal Iymphoma. Croat Med J. 2004;45:328-32.

(4.) Knowles DM, Jakobiec FA, McNally L, Burke JS. Lymphoid hyperplasia and malignant lymphoma occurring in the ocular adnexa (orbit, conjunctiva, and eyelids): a prospective multiparametric analysis of 108 cases during 1977 to 1987. Hum Pathol 1990;21:959-73.

(5.) Soysal HG, Akoz A, Ardic F. Orbita ve Okuler Adneks lenfomalari. Turk J Ophthalmol. 2008;38:69-73.

(6.) Pazarli H, Yolar M, Yigitsubay U, Oguz V, Ferhanoglu B. Orbita ve okuler adneks lenfomalari. Turk J Ophthalmol. 2003;33:435-40.

(7.) Norton AJ. Monoclonal antibodies in the diagnosis of lymphoproliferative diseases of the orbit and orbital adnexae. Eye (Lond). 2006;20:1186-8.

(8.) Ferreri AJ, Guidoboni M, Ponzoni M, et al. Evidence for an association between Chlamydia psittaci and ocular adnexal lymphomas. J Natl Cancer Inst. 2004;96:586-94 .

(9.) Cohen VM. Treatment options for ocular adnexal lymphoma (OAL). Clin Ophthalmol. 2009;3:689-92.

(10.) Chan CC, Smith JA, Shen DF, Ursea R, LeHoang P, Grossniklaus HE. Helicobacter pylori (H.pylori) molecular signature in conjunctival mucosa-associated lymphoid tissue (MALT) lymphoma. Histol Histopathol. 2004;19:1219-26.

(11.) Galieni P, Polito E, Leccisotti A, et al. Localized orbital lymphoma. Haematologica. 1997;82:436-9.

(12.) Sullivan TJ, Valenzuela AA. Imaging features of ocular adnexal lymphoproliferative disease. Eye (Lond). 2006;20:1189-95.

(13.) DePotter P, Shields JA, Shields CL, eds. MRI of the Eye and Orbit. Philadelphia: Lippincott; 1995;245-7.

(14.) Gunduz K, Shields CL, Gunalp I, Shields JA. Magnetic resonance imaging of unilateral lacrimal gland lesions. Graefes Arch Clin Exp Ophthalmol. 2003;241:907-13.

(15.) Valenzuela AA, Allen C, Grimes D, Wong D, Sullivan TJ. Positron emission tomography in the detection and staging of ocular adnexal lymphoproliferative disease. Ophthalmology. 2006;113:2331-7.

(16.) Martinet S, Ozsahin M, Belkacemi Y, et al. Outcome and prognostic factors in orbital lymphoma: a Rare Cancer Network study on 90 consecutive patients treated with radiotherapy. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2003;55:892-8.

(17.) Woo JM, Tang CK, Rho MS, Lee JH, Kwon HC, Ahn HB. The Clinical characteristics and treatment results of ocular adnexal lymphoma. Korean J Ophthalmol. 2006;20:7-12.

(18.) Bardenstein DS. Ocular adnexal lymphoma: classification, clinical disease, and molecular biology. Ophthalmol Clin North Am. 2005;18:187-97.

(19.) Minehan KJ, Martenson JA Jr, Garrity JA, et al. Local control and complications after radiation therapy for primary orbital lymphoma: a case for low-dose treatment. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 1991;20:791-6.

(20.) Aviles A, Neri N, Calva A, Huerta-Guzman J, Cleto S, Nambo MJ. Addition of a short course of chemotherapy did not improve outcome in patients with localized marginal B-cell lymphoma of the orbit. Oncology. 2006;7:173-6.

(21.) Tanimoto K, Kaneko A, Suzuki S, et al. Primary ocular adnexal MALT Iymphoma: a long-term follow-up Study of 114 Patients. Jpn J Clin Oncol. 2007;37: 337-44.

(22.) Bernardini FP, Bazzan M. Lymphoproliferative disease of the orbit. Curr Opin Ophthalmol. 2007;18:398-401.

(23.) Ben Simon GJ, Cheung N, McKelvie P, Fox R, McNab AA. Oral chlorambucile for extra-nodal, marginal zone, B-cell lymphoma of mucosa-associated lymphoid tissue of the orbit. Ophthalmology. 2006;113:1209-13.

(24.) Song EK, Kim SY, Kim TM, et al. Efficacy of chemotherapy as a first-line treatment in ocular adnexal extranodal marginal zone B-cell lymphoma. Ann Oncol. 2008;19:242-6.

(25.) Shome D, Esmaeli B. Targeted monoclonal antibody therapy and radioimmunotherapy for lymphoproliferative disorders of the ocular adnexa. Curr Opin Ophthalmol. 2008;19:414-21.

(26.) Plosker GL, Figgitt DP. Rituximab: a review of its use in non-Hodgkin's lymphoma and chronic lymphocytic leukaemia. Drugs. 2003;63:803-43.

(27.) Norton AJ. Monoclonal antibodies in the diagnosis of lymphoproliferative diseases of the orbit and orbital adnexae. Eye (Lond). 2006;20:1186-8.

(28.) Rigacci L, Nassi L, Puccioni M, et al. Rituximab and chlorambucil as firstline treatment for low-grade ocular adnexal lymphomas. Ann Hematol. 2007;86:565-8.

(29.) Emmanouilides C. Radioimmunotherapy for non-hodgkin Iymphoma: historical perspective and current status. J Clin Exp Hematop. 2007;47:43-60.

(30.) Macklis RM. Clinical Radioimmunotherapy and Systemic Targeted Radiopharmaceutical Therapy (STaRT) programs in a radiation oncology environment. Am J Clin Oncol. 2006;29:543-7.

Feyza Calis *, Kaan Gunduz *, Isinsu Kuzu **, Esra Erden **

* Ankara Universitesi Tip Fakultesi, Goz Hastaliklari Anabilim Dali, Ankara, Turkiye

** Ankara Universitesi Tip Fakultesi, Patoloji Anabilim Dali, Ankara, Turkiye

Yazisma Adresi/Address for Correspondence: Dr. Feyza Calis Ankara Universitesi Tip Fakultesi, Goz Hastaliklari Anabilim Dali, Ankara, Turkiye Gsm: +90 312 595 62 66 E-posta: feyzacalis@hotmail.com Gelis Tarihi/Received: 22.07.2013 Kabul Tarihi/Accepted: 15.04.2014

Tablo 1. Okuler Adneksal Lenfomali 26 Olguda Klinik Ozellikler

Klinik Ozellik                                     Hasta Sayisi

Yas                     <60                        10
                        >60 14                     16
Cinsiyet                Kadin                      16
                        Erkek                      10
Tutulum Yeri            Sag                        11
                        Sol                        13
                        Bilateral                  2
Anatomik Lokalizasyon   Konjonktiva                12
                        Orbital yumusak doku       10
                        Kapak                      3
                        Lakrimal bez               3
                        Cerrahi eksizyon           3
  Tedavi                Radyoterapi                19
                        Kemoterapi                 3
                        Radyoterapi + Kemoterapi   1
Nuks                    Lokal + Sistemik           1
COPYRIGHT 2014 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2014 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Article/Ozgun Arastirma
Author:Calis, Feyza; Gunduz, Kaan; Kuzu, Isinsu; Erden, Esra
Publication:Turkish Journal of Ophthalmology
Article Type:Report
Date:Sep 1, 2014
Words:2541
Previous Article:Familial exudative vitreoretinopathy: follow-up and treatment results/Familyal eksudatif vitreoretinopati: takip ve tedavi sonuclarimiz.
Next Article:Outcome of ptosis surgery in patients with chronic progressive external ophthalmoplegia/Kronik progresif eksternal oftalmoplejili hastalarda pitozis...
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2020 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters