Printer Friendly

Antibiotic susceptibility of bacteria isolated from urinary cultures taken from children/Cocukluklardan alinan idrar kulturlerinden izole edilen bakterilerin antibiyotik duyariiliklan.

Abstract

Objective: In this study we aimed to determine antibiotic susceptibility of bacteria isolated from childhood urinary cultures in our hospital between 2009-2011. We thought that clinicians would make better decisions in selecting empirical antibiotics in urinary tract infections with every hospital publishing its own resistance profile. In addition, we observed changes in resistance ratios after training in rationalistic antibiotic use age and limited antibiogram notifications.

Material and Methods: For this purpose, 19138 urinary cultures taken between 2009-2011 were analysed, retrospectively. The samples were implanted into blood agar (Premed, Turkiye) and EMB agar (Premed, Turkiye). Sensitivity tests were researched with the disk diffusion method in accordance with NCCLS criteria.

Results: Reproduction was detected in 490 patients (10.2%) in 2009, in 377 patients (5.6%) in 2010, and in 905 patients (11.7%) in 2011. The most reproduced bacteria was Escherichia coli in all three years. Ampicilline, cotrimaksazole, ampicilline sulbactam and amoxicillin-klavunat were the antibiotics which have to be given attention in using empirical usage and have to be taken into account for their high resistance ratios. First and second generation cephalosporins are the antibiotics that could be used for the empirical treatments due to their low level of resistance ratios.

Conclusion: Due to the fact that antibiotic resistance ratios vary from region to region, clinicians would have more chance in treatment if they take into consideration the selective region's data in writing empirical antibiotics in treatment of urinary tract infections. Besides, decline in resistance ratios after training in rationalistic antibiotic useage and limited antibiogram notifications is hopeful. The repetition of training courses periodically each year will be useful. (J Pediatr Inf 2013; 7: 7-12)

Key words: Antibiotic susceptibility, urinary culture, urinary pathogens

Ozet

Amac: Bu calismada hastanemizde 2009-2011 yillari arasinda, cocukluk cagi idrar kulturlerinden izole edilen bakterilerin antibiyotik duyarliliklarini belirlemeyi amacladik. Her hastanenin kendi direnc profilini cikarmasi ile klinisyenlerin idrar yolu enfeksiyonlarinda ampirik antibiyotik seciminde daha dogru kararlar verebilecegini dusunduk. Ayrica kisitli antibiyogram bildirimi ve akilci antibiyotik kullanimi ile ilgili verilen egitimler sonrasinda direnc oranlarindaki degisimleri gozlemledik.

Gerec ve Yontemler: Bu amacla 20092011 yillari arasinda istenen 19138 adet idrar kulturu retrospektif olarak incelendi, ornekler kanli agar (premed, Istanbul-Turkiye) ve EMB (premed, Istanbul-Turkiye) besiyerlerine ekildi. Duyarlilik testleri NCCLS kriterleri dogrultusunda disk difuzyon yontemiyle arastirildi.

Bulgular: Idrar kulturlerinde 2009 yilinda 490 (%10.2) hastada, 2010 yilinda 377 (%5.6) hastada, 2011 yilinda ise 905 (%11.7) hastada ureme saptandi. En sik ureyen bakteri her uc yil icin de Escherichia coli'dk. Ampisilin, kotrimaksazol, ampisilin sulbaktam ve amoksisilin klavulonik asit ampirik kullanimda dikkat edilmesi gereken ve yuksek direnc oranlari goz onunde bulundurulmasi gereken antibiyotiklerdir. Birinci ve ikinci kusak sefalosporinler dusuk direnc oranlari nedeniyle ampirik tedavide kullanilabilecek antibiyotiklerdir.

Sonuc: Antibiyotik direnc oranlan bolgeden bolgeye gosterdigi icin klinisyenler idrar yolu enfeksiyonlarinda ampirik antibiyotik yazarken o bolgenin verilerine gore secim yaparlarsa tedavilerde basari sansi daha yuksek olacaktir. Ayrica akilci antibiyotik kullanimi ile ilgili verilen egitimler ve kisitli antibiyogram bildirimi sonrasinda direnc oranlarindaki dusus umut vericidir. Egitimlerin her yil periyodik olarak tekrarlanmasi faydali olacaktir. (J Pediatr Inf 2013; 7: 7-12)

Anahtar kelimeler: Antibiyotik duyarliligi, idrar kulturu, uriner patojenler

Giris

Cocukluk cagi idrar yolu enfeksiyonunun tanisi onemlidir, cunku bu hastalik altta yatan bir idrar yolu anomalisinin sonucu gelismis olabilir. Bu anomalilerin tanisi ve uygun tedavisinde gecikme olmasi tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu, renal hasar olusumu ve uzun donemde bobrek fonksiyonlarinda degisiklige yol acabilmektedir.

Cocukluk doneminde kizlarin %8'i, erkeklerin %2'si idrar yolu enfeksiyonu gecirmektedir ve %30 ile %40 oraninda 2 yil icerisinde diger bir atak bunu takip etmektedir (1).

Uriner sistem enfeksiyonu suphesi varliginda idrar kulturu alindiktan sonra en sik karsilasilan mikroorganizmalara etkin olan ampirik antibiyotiklerle tedaviye baslanir. Ancak uygun olmayan antibiyotik kullanimi nedeniyle pek cok antibiyotige karsi direnc olusmustur. Antibiyotik duyarliliklari ulkeden ulkeye, bolgeden bolgeye degisebilecegi icin ozellikle kultur sonuclari beklenirken baslanacak ampirik antibiyotik secimi esnasinda o bolgeyi yansitan raporlarin dikkate alinmasi gerekir. Bu calismada bolgemizde idrarda ureyen bakteriler icin sik kullanilan antibiyotiklere karsi direnc durumunu degerlendirmeyi ve bu sonuclarla cocukluk cagi idrar yolu infeksiyonu ampirik tedavisinde uygun antibiyotik secenekleri sunmayi amacladik.

Gerec ve Yontemler

2009-2011 yilarinda istenen 19138 adet idrar kulturu retrospektif olarak incelendi.

Idrar kulturu kucuk cocuklarda steril idrar torbasi ile, buyuk cocuklarda ise sabunlu su ile perine temizligi yapildiktan sonra elde edilen orta akim idrarindan yapildi.

Alinan idrar ornekleri 30 dakika icinde mikrobiyoloji laboratuarina gonderildi. Ornekler kanli agarda ve EMB agarda bir gece 37[degrees]C'de inkube edildi. [greater than or equal to] [10.sup.5] cfu/mL koloni bakteriyel ureme anlamli kabul edildi. Ikiden fazla mikroorganizma izole edilen idrar kulturleri kontaminasyon olarak degerlendirildi. Uretilen mikroorganizmalarin Kirby-Bauer disk diffuzyon yontemine ve NCCLS kriterlerine gore antibiyogramlari yapildi.

Bu calismada 2009-2011 yillari arasinda kac hastanin idrar kulturunde ureme saptandigi, sirasiyla ureyen patojenler, ureme sikliklari ve cesitli antibiyotiklere (ampisilin, amikasin amoksisilin klavulonik asit, seftriakson, sefuroksim aksetil, siprofloksasin, gentamisin, imipenem, meropenem, sefaklor, sefiksim, ampisilin sulbaktam, kotrimaksazol, nitrofurantoin) duyarliliklari incelendi.

Bulgular

2009, 2010 ve 2011 yillari karsilastirildigi zaman cocuklardan alinan idrar kulturlerinde en sik ureme %11.7 ile 2011 yilinda olmustur. 2009-2011 yillari arasinda kultur istenen hasta sayilari ve ureme yuzdeleri Tablo 1 'de gorulmektedir.

2009-2011 yillari arasinda idrar kulturu istenen hastalarda, en cok izole edilen bakteri E. coli'dir. E. coli'yi 2. sirada Klebsiella spp. 3. sirada Proteus spp. izlemektedir.

Yillara gore idrar kulturlerinden izole edilen bakterilerin ureme sikliklari Tablo 2'de gorulmektedir.

Her uc yil Icin ureyen bakterilerin cesitli antibiyotiklere (ampisilin, amikasin, amoksisilin klavulonik asit, seftriakson, sefuroksim aksetil, siprofloksasin, gentamisin, imipenem, meropenem, sefaklor, sefiksim, ampisilin sulbaktam, kotrimaksazol, nitrofurantoin) karsi duyarliliklari Tablo 3-5'de gosterilmistir.

Tartisma

Cocuklarda uriner sistem enfeksiyonu en sik cocukluk enfeksiyonlari arasindadir. Tanida altin standart idrarda kultur pozitifligidir. Cocukluk cagi uriner sistem enfeksiyonlarinda antibiyotik secimi yaparken idrar kulturunde ureyen bakterinin antibiyotik duyarlilik sonuclarinin yani sira yas, ates varligi, hastanin genel durumu, altust uriner sistem enfeksiyonu varligi gibi faktorler de mutlaka goz onunde bulundurulmalidir (2).

Cocukluk yas grubunda uriner sistem enfeksiyonunun en sik nedeni gram negatif enterik basiller olup ilk sirayi E. coli almaktadir. Calismamizda da en cok izole edilen bakteri her uc yil icin de E. coli'dir.

Yapilan calismalarda idrar kulturlerinde ampisiline yuksek direnc oranlari tespit edilmistir. Ornegin Yen ve ark.'lari, (3) cocuklardaki uriner sistem enfeksiyonlarinda ampisilin direncini %90.2 olarak saptamislardir. Bashir ve ark.'larinin (4) yapmis oldugu calismada ampisiline %92 oraninda direnc tespit edilmistir. Yilmaz ve ark.'lari (5) 2005-2008 yillari arasinda yapmis olduklari calismada Eco/7'nin ampisilin direncini %69.3 olarak saptamislardir. Gunduz ve ark.'larinin (6) yapmis oldugu calismada ise idrar kulturlerinde ampisilin direnci %73.7 olarak tespit edilmistir. Bizim yapmis oldugumuz calismada ise 2009 yilinda ampisilin direnci %68.45 iken, 2010 yilinda artarak %89.94'e ulasmis, 2011 yilinda ise bir miktar gerileyerek %86.08 olarak tespit edilmistir.

Yapilan calismalarda uriner sistem enfeksiyonlarinin tedavisinde genellikle ilk secenek olarak tercih edilen ve ampirik kullanimi oldukca yaygin olan kotrimaksazole'de giderek artan oranda direnc bildirilmektedir. Yen ve ark.'lari (3) cocuklardaki uriner sistem enfeksiyonlarinda kotrimaksazol direncini %57.1 olarak saptamislardir. Bashir ve ark.'larinin (4) yapmis oldugu calismada kotrimaksazol direnci %86 olarak bulunmustur. Gunduz ve ark.'larinin (6) yapmis oldugu calismada idrar kulturlerinde kotrimaksazol direnci %48.8 olarak tespit edilmistir. Bizim calismamizda kotrimaksazol direnci 2009 yilinda %35.9 iken 2010 yilinda %46.1, 2011 yilinda ise %44.9 olarak tespit edilmistir.

Akram ve ark.'larinin (7) yapmis oldugu calismada ampisilin ve kotrimaksazole yuksek direnc oranlari bildirilmistir.

Cocuk hastalarda, beta laktam-beta laktamaz inhibitor kombinasyonlu antibiyotikler oral kullanim kolayligi nedeniyle ampirik tedavide sikca tercih edilen ilaclar olmaktadir.

E. coli'nin amoksisilin klavulanata karsi direnc orani Tunus'ta %54.0, Rusya'da %28.4, Yemende %29.9, Almanya'da %80.0 olarak bildirilmektedir (1). Ulkemizde de direnc oranlari bolgesel farkliliklar gostermektedir. E. coli'nin amoksisilin/klavulanata karsi direnci Izmir'de %26.8, Istanbul'da %70.5, Isparta'da %86.2, Sivas'ta %28.6 olarak bulunmustur (1). Ghedira Besbes ve ark.'larinin (8) yapmis oldugu calismada amoksisilin/klavulanat direnci %67 olarak saptanmistir. Bizim calismamizda 2009 yilinda amoksisilin klavulonat direnci %33.8, sulbaktam ampisilin direnci %38.1 iken, bu oranlar 2010 yilinda sirasiyla amoksisilin klavulonik asit icin %57.1 ve sulbaktam ampisilin icin %65.5'e yukselmistir. 2011 yilinda ise bir miktar gerileyerek amoksisilin klavulonik asit direnci %41.4, sulbaktam ampisilin direnci ise %50.1 olarak saptanmistir.

Sonuc olarak idrar yolu enfeksiyonlarinda ampirik tedavide yaygin olarak tercih edilen ampisilin, kotrimaksazol ve beta-laktam-beta laktamaz inhibitor kombinasyonlu antibiyotikler tedavide basarisizliga ve direnc oranlarinin artmasina neden olabilir. Bu yuzden ilk tercih olarak kullanilmalari uygun gorunmemektedir.

Yapilan calismalarda idrar kulturlerinde amikasin ve gentamisine dusuk direnc oranlari goze carpmaktadir, ornegin Bashir ve ark.'larinin (4) yapmis oldugu calismada amikasin direnci %4 olarak tespit edilmistir. Bozkurt ve ark.'larinin (9) yapmis oldugu calismada eriskin yas grubu idrar kulturlerinden izole edilen E. coli suslarinin antimikrobiyallere duyarliliklari arastirilmis ve amikasin direnci %5.2 olarak tespit edilmistir. Amerika'da yapilan bir calismada Lutter ve ark.'lari (10) profilaksi almayan cocuklarda aminoglikozid grubu antibiyotiklere direnci %1 olarak tespit etmislerdir. Bizim yapmis oldugumuz calismada da 2009 yilinda amikasine direnc %2.1, gentamisine %21.7, 2010 yilinda amikasine direnc %1.2, gentamisine %4.5 ve 2011 yilinda ise amikasine %1.2, gentamisine %12.1 olarak tespit edilmistir.

Eiros Bouza ve ark.'larinin (11) yapmis oldugu calismada ikinci ve ucuncu kusak sefalosporinlere yuksek duyarlilik oranlari saptanmistir. Yine Borsari ve ark.'larinin (12) yapmis oldugu calismada 3. kusak sefalosporinlere hic direnc saptanmamistir.

Ferjani ve ark.'larinin (13) yapmis oldugu calismada, 3. kusak sefalosporinlere %5 direnc saptanmistir. Bizim yapmis oldugumuz calismada 2009 yilinda idrar yolu enfeksiyonlarinda ureyen bakterilere karsi sefaklor direnci %15.0, seftriakson direnci %8.8, sefiksim direnci %13.8 olarak tespit edilmistir. 2010 yilinda ise bu oranlarin artarak sefaklor direncinin %33.8, seftriakson direncinin %22.6, sefiksim direncinin ise %18.1 'e ulastigi gorulmektedir. 2011 yilinda ise sefaklor direnci %29.4, seftriakson direnci %20.2, sefiksim direnci %17.8 olarak tespit edilmistir. Ozellikle sefiksim oral kullanim kolayligi nedeniyle ampirik tedavide cok tercih edildiginden direnc oranlarinda artmaya meyil oldugu gorulmektedir. Ancak artik kisitli bildirim yapildigindan ve sefiksim ilk bildirilen antibiyotik grubundan olmadigindan ampirik kullaniminda bir azalma soz konusu olmustur. Bu da 2011 yilina direnc oranlarinda hafif bir azalma ile yansimistir. Genel olarak klinik durumu hafif seyreden hastalarda 1. ve 2. kusak sefalos-porinler ampirik tedavide guvenle tercih edilebilirler.

Boualleque ve ark.'larinin (14) yapmis oldugu calismada cocuklarda idrar yolu enfeksiyonlarinda nitrofurantoine direnc %4 olarak saptanmistir. Mohanna ve ark.'larinin (15) yapmis oldugu calismada ise nitrofurantoine direnc %15.9 olarak bulunmustur. Noemia ve ark.'larinin (16) yapmis oldugu calismada nitrofurantoin ampirik tedavide tavsiye edilmistir. Bizim yapmis oldugumuz calismada 2010 yilinda nitrofurantoine %21.45, 2011 yilinda ise %32.83 oraninda direnc saptanmis olup giderek artma egiliminde oldugu gorulmektedir.

Ziyaretli Sanli ve ark.'larinin (17) yapmis oldugu calismada cocuklarda idrar orneklerinden izole edilen gram negatif bakterilere karsi karbapenem grubu antibiyotiklere direnc orani %0 olarak tespit edilmistir. Younis ve ark.'larinin (18) yapmis oldugu calismada komplike idrar yolu enfeksiyonlarinda meropenem ve siprofloksasin ampirik tedavide tavsiye edilmistir. Yapilan diger calismalarla parelel olarak bizim calismamizda da karbapenem grubu ilaclara her 3 yil icin de dusuk direnc oranlari soz konusudur. 2009 yili icin imipenem direnci %3, meropenem direnci %1.4, 2010 yili icin icin imipenem direnci %0.5, meropenem direnci %0.2, 2011 yili icin ise imipenem direnci %0.4, meropenem direnci %0.4 olarak tespit edilmistir ve komplike idrar yolu enfeksiyonlarinda kullanilabilecek antibiyotiklerdendir.

Calismamizda genel olarak bakildiginda 2009 yilina gore 2010 yilinda antibiyotik direnc oranlarinda bir artis oldugu, ancak 2010 yilinda antibiyogram sonuclarinin kisitli bildirimi ve akilci antibiyotik kullanimi konusunda verilen egitimler neticesinde 2011 yilinda antibiyotik direnc oranlarinda bir dusus yasandigi gorulmektedir.

Gunumuzde antibiyotik direnc oranlari bolgesel olarak farklilik gostermektedir ve bu durumda hekimler enfeksiyon hastaliklarinda ampirik antibiyotik secerken zorlana-bilmektedir. Ayrica kultur sonuclarinin cikmasi icin belli bir sure beklenmesi gerekmektedir. Oysa her hastane kendi direnc profilini cikarabilirse, hekimler ampirik antibiyotik secerken bu verilerden yararlanarak daha dogru karar vereceklerdir.

Sonuc

Tedavide antibiyograma uygun antibiyotik secilmesi ile uygun olmayan antibiyotik kullanimi dolayisiyla da antibiyotik direnc oranlari da dusurulebilecektir.

Ayrica kisitli bildirim yapilmasi ve akilci antibiyotik kullanimi ile ilgili verilen egitimler sonucu direnc oranlarinda dusme gorulmesi sevindirici ve umut verici gorulmektedir.

Cikar Catismasi

Yazarlar herhangi bir cikar catismasi bildirmemislerdir

Kaynaklar

(1.) Cebe A, AyvazA, Yildiz N, Cetinkaya S. Urinary culture results in childhood urinary tract infection in Sivas, Turkey: Which could be the first treatment choice? Van Tip Dergisi 2008; 15: 7-12.

(2.) Hacimustafaoglu M. Urinary Tract Infections in Children. J Pediatr Inf 2011; 5: 258-63. [CrossRef]

(3.) Yen CW, Chen DH. Urinary tract infection in children. J Microbiol Immunol Infect 1999; 32: 199-205.

(4.) Bashir MF, Qazi Jl, Ahmad N, Riaz S. Diversity of Urinary Tract Pathogens and Drug Resistant Isolates of Escherichia Coli in different age and gender Groups of Pakistanis. Tropical Journal of Pharmaceutical Research 2008; 7: 1025-31. [CrossRef]

(5.) Yilmaz R, Karaaslan E, ozcetin M, Arslan B, Kilinc M, Kazanci NO. Agents of urinary tract infections in children and their antibiotic susceptibility. Cagdas Tip Dergisi 2012; 2:17-21.

(6.) Gunduz T, Tosun S, Demirel MM, Ertan P. Antibiotic Resistance In Urinary Tract Infections of Childhood: Five years' Results. Pamukkale Tip Dergisi 2008; 1: 87-90.

(7.) Akram M, Shahid M, Khan AU. Etiology and antibiotic resistance patterns of community-acquired urinary tract infections in J N M C Hospital Aligarh, India. Ann Clin Microbiol Antimicrob 2007; 6: 4. [CrossRef]

(8.) Ghedira Besbes L, Messaoudi A, Ben Meriem C, Guediche MN. Profile of antimicrobial resistance of agents causing urinary tract infections in children. Tunis Med 2004; 82: 299-305.

(9.) Bozkurt H, Guducuoglu H, Gulmez S, Aygul K, izci H, Berktas M. The antimicrobial susceptibility rates of E. coli strains isolated from urine cultures of adults group. Van Tip Dergisi 2005; 12: 232-5.

(10.) Lutter SA, Currie ML, Mitz LB, Greenbaum LA. Antibiotic resistance patterns in children hospitalized for urinary tract infections. Arch Pediatr Adolesc Med 2005; 159: 924-8. [CrossRef]

(11.) Eiros Bouza JM, Ochoa Sangrador C. Etiological profile of urinary tract infections and antimicrobial susceptibility of urinary pathogens. An Pediatr (Bare) 2007; 67: 461-8. [CrossRef]

(12.) Borsari AG, Bucher B, Brazzola P, Simonetti GD, Dolina M, Bianchetti MG. Susceptibility of Escherichia coli strains isolated from outpatient children with community-acquired urinary tract infection in southern Switzerland. Clin Ther 2008; 30: 2090-5. [CrossRef]

(13.) Ferjani A, Mkaddemi H, Tilouche S, et al. Epidemiological and bacteriological characteristics of uropathogen bacteria isolated in a pediatric environment. Arch Pediatr 2011; 18: 230-4. [CrossRef]

(14.) Boualleque O, Saidani M, Ben Mohamed S, Mzouhi R. Bacteriologic features of urinary tract infections in children in the Sousse area, Tunisia. Tunis Med 2004; 82: 742-6.

(15.) Mohanna MA, Raja'a YA. Frequency and treatment of urinary tract infection in children subjected to urine culture, in Sana'a, Yemen. J Ayub Med Coll Abbottabad 2005; 17: 20-2.

(16.) Noemia P, Goldraich Manfroi and angelica Manfroi. Febrile urinary tract infection: Escherichia coli susceptibility to oral antimicrobials. Pediatric Nephrology 2002; 17: 173-6. [CrossRef]

(17.) Ziyaretli Sanli K, Turel O, Hatipoglu N, Yilmaz A, Siraneci R. Gram Negative Bacteria Isolated From Pediatric Urine Samples And Their Antibiotic Susceptibility. JOPP Derg 2011; 3: 27-34.

(18.) Younis N, Quol K, Al-Momani T, Al-Awaisheh F, Al-Kayed D. Antibiotic resistance in children with recurrent or complicated urinary tract infection JNMA J Nepal Med Assoc 2009; 48:14-9.

Laser Sanal

Meslek Hastaliklari Hastanesi, Mikrobiyoloji Laboratuan, Ankara, Turkiye

Received/Gells Tarihi: 12.08.2012

Accepted/Kabul Tarihi: 15.11.2012

Correspondence Address

Yazisma Adresi: Dr. Laser Sanal Meslek Hastaliklari Hastanesi, Mikrobiyoloji Laboratuari, Ankara, Turkiye

Phone: +90 536 317 12 19

E-mail: lasersanal@yahco.com

doi: 10.5152/ced.2013.03
Tablo 1. Yillara gore idrar kulturu istenen hastalarda ureme oranlan

                       2009            2010            2011

                   Sayi   Yuzde    Sayi   Yuzde    Sayi   Yuzde

Ureme olanlar      490     10.2    377     5.6     905     11.7
Ureme olmayanlar   4133    86.3    6246    93.6    6746    87.8
Kontaminasyon      166     3.4      47     0.7      28     0.3
Toplam             4789   100.00   6670   100.00   7679   100.00

Tablo 2. Yillara gore idrar kulturlerinde ureyen bakterilerin gorulme
sikligi

                        2009            2010            2011

                    Sayi   Yuzde    Sayi   Yuzde    Sayi   Yuzde

E. coli             340     69.3    330     87.5    766     84.6
Klebsiella spp.      66     13.4     21     5.5      52     5.7
Proteus spp.         22     4.4      11     2.9      31     3.4
Enterococcus spp.    14     2.8      5      1.3      21     2.3
Pseudomonas spp.     3      0.6      2      0.5      3      0.3
Digerleri            45     9.1      8      2.1      32     3.5
Toplam              490    100.00   377    100.00   905    100.00

Digerleri: Alfa hemolitik streptokok, Beta hemolitik streptokok,
Candida albicans, Koagulaz negatif stafilokok, S. aureus

Tablo 3. 2009 yili idrar kulturu antibiyogram sonuclari

                              Duyarli      Orta Duyarli     Direncli

                            Sayi   Yuzde   Sayi   Yuzde   Sayi   Yuzde

Ampisilin (AM)              111    25.7     25     5.8    295    68.4

Amikasin (AK)               386    93.6     17     4.1     9      2.1

Amoksisilin- klavulonik     118    48.7     42    17.3     82    33.8
asit (AMC)

Ampisilin-sulbaktam (SAM)   232    56.7     21     5.1    156    38.1

imipenem (IPM)              353    96.9     0       0      11      3

Meropenem (MEM)             420    97.6     4      0.9     6      1.4

Nitrofurantoin (F)          327    91.5     16     4.4     14     3.9

Sefaklor (CEC)              121    82.8     3       2      22     15

Sefuroksim (CXM)            299     72      29     6.9     87    20.9

Seftriakson (CRO)           369    90.6     2      0.4     36     8.8

Sefiksim (CFM)              105    85.3     1      0.8     17    13.8

Siprofloksasin (CIP)        175    97.7     0       0      4      2.2

Gentamisin (CN)             307    68.6     43     9.6     97    21.7

Ko-trimaksazol (SXT)        262    62.8     5      1.2    150    35.9

Tablo 4. 2010 yili idrar kulturu antibiyogram sonuclari

                              Duyarli      Orta Duyarli     Direncli

                            Sayi   Yuzde   Sayi   Yuzde   Sayi   Yuzde

Ampisilin (AM)               15     4.3     20     5.7    313    89.9

Amikasin (AK)               310    97.7     3      0.9     4      1.2

Amoksisilin-klavulonik      118    33.9     31     8.9    199    57.1
asit (AMC)

Ampisilin-sulbaktam (SAM)    83    23.8     37    10.6    228    65.5

Imipenem (IPM)              360    99.4     0       0      2      0.5

Meropenem (MEM)             362    99.7     0       0      1      0.2

Nitrofurantoin (F)          234    73.8     15     4.7     68    21.4

Sefaklor (CEC)              215     62      14      4     117    33.8

Sefuroksim aksetil (CXA)     36    22.9     22     14      99     63

Seftriakson (CRO)           261    76.7     2      0.5     77    22.6

Sefiksim (CFM)              262    77.9     13     3.8     61    18.1

Siprofloksasin (CIP)        295    93.3     1      0.3     20     6.3

Gentamisin (CN)              20    90.9     1      4.5     1      4.5

Ko-trimaksazol (SXT)        190    52.7     4      1.1    166    46.1

Tablo 5. 2011 yili idrar kulturu antibiyogram sonuclari

                              Duyarli      Orta Duyarli     Direncli

                            Sayi   Yuzde   Sayi   Yuzde   Sayi   Yuzde

Ampisilin (AM)               91    10.5     29     3.3    742     86

Amikasin (AK)               805    97.1     14     1.6     10     1.2

Amoksisilin-klavulonik      466    52.4     54      6     368    41.4
asit (AMC)

Ampisilin-sulbaktam (SAM)   379    44.9     41     4.8    423    50.1

imipenem (IPM)              882    99.5     0       0      4      0.4

Meropenem (MEM)             867    99.4     1      0.1     4      0.4

Nitrofurantoin (F)          548    63.8     29     3.3    282    32.8

Sefaklor (CEC)              572     69      12     1.4    244    29.4

Sefuroksim aksetil (CXA)    349    41.8     58     6.9    428    51.2

Seftriakson (CRO)           656    79.2     2      0.2    170    20.2

Sefiksim (CFM)              640    80.3     15     1.8    142    17.8

Siprofloksasin (CIP)        737    90.9     4      0.4     69     8.5

Gentamisin (CN)             712    87.2     5      0.6     99    12.1

Ko-trimaksazol (SXT)        482    54.5     4      0.4    397    44.9
COPYRIGHT 2013 AVES
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2013 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Original Investigation/Ozgun Arastirma
Author:Sanal, Laser
Publication:Journal of Pediatric Infection
Article Type:Report
Date:Mar 1, 2013
Words:3208
Previous Article:Evaluation of 161 tick bite cases in a tertiary health center/Ucuncu basamak merkezde 161 kene isirigi vakasinin degerlendirilmesi.
Next Article:Cost effectiveness of both (monovalent and pentavalent) rotavirus vaccines/ Her iki (monovalan ve pentavalan) rotavirus asisinin maliyet etkinligi.
Topics:

Terms of use | Copyright © 2017 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters