Printer Friendly

Akilci Antibiyotik Kullanimi; Antibiyotik Tedavi Suresi Ne Kadar Kisaltilabilir?/Rational Antibiotic Use: How Much Can Duration of Antibiotic Therapy Be Shortened?

Giris

Enfeksiyonlar, akilci antimikrobiyal tedavi ile; mortalite, morbidite ve komplikasyonlarin onlenebilecegi, klinik siddet ve belirti suresinin kisaltilabilecegi hastaliklardir [1]. Yirminci yuzyilin ortalarinda antibiyotik kesfi, bulasici hastaliklardan kaynaklanan morbidite ve mortaliteyi carpici bir sekilde azaltarak saglik bakiminda onemli degisiklikleri saglamistir [2] Son yillarda antimikrobiyaller basta olmak uzere ilac kullanimindaki asiri artis, direnc sorunlarini ve maliyeti arttirmakta, ilac toksisitesine ve tanisal maskelenmelere bagli olarak do min ru tedavinin gecikmesine daha sik sebep olmaktadir [2] Bu sorunlar berabernde yen bir kavram olarak akilci ilac kullammmi gundeme getirmistir. Akilci ilac kullanimi; kisilerin hastaligina ve bireysel ozelliklerine gore; uygun ilaci; uygun surede, uygun dozda ve en dusuk maliyetle almasidir [3] Dunya Saglik Orgutu'nun tahminlerine gore, ilaclarin %50'sinden fazlasi uygun olmayan sekilde recetelenmekte, saglanmakta veya ha satilmaktadir. Hastalarin yarisi da ilaclarini dogru sekilde kullanamamaktadir [4] Ulkemizde de durum farkli olmayipJ tehlikeli boyutlardadir. Sistemik olarak tuketilen antimikrobiyallerin toplam tuketim degeri 2011 yilinda 46.70 DID ("Defined Inhabitant Dose"- Bir gunde 1000 kisi basina dusen tanimlanmis gunluk doz) bu ilaclarin icerisinde sistemik olarak tuketilen antibakteriyel ilac tuketim degeri ise 42.28 DID olarak hesaplanmistir [5]. Maalesef bu oranlarla Turkiye Avrupa Ulkeleri arasinda, antimikrobiyal tuketiminde birinci sirada yer almaktadir [6]. Tum bu veriler; akilci antibiyotik tedavisinin mutlak uygulanmasi gerektigini ortaya koymaktadir. "Akilci Ilac Kullanimi" (AIK) kavraminda, ilac kullanimina karar veren hekim, ilaci uygun sartlarda sa co layan eczaci, ilaci uygulayan hemsire ve tedavi uygulanan hasta, sorumluluk tasiyan taraflardir [4]. Goruldugu gibi konu k boyutludur. Bu yazida tum boyutlara deginilmesi amaclanmamis, AIK'nin bilesenlerinden biri olan tedavi suresinin onemini sorgulamaya bu konuda farkindalik olusturulmaya calisilmistir. Akilci antimikrobiyal tedavi icin; dogru tani sonrasi dogru antibiyotik; en uygun yoldan, etkin dozda, optimum araliklarla, uygun sureyle verilmelidir [7,8]. Ancak baslanan tedavinin optimal suresine iliskin bilgiler kisitlidir. Hastalar cogunlukla 10-14 gun antibiyotik tedavisi almaktadir. Tedavi suresinin uzatildigi durumlarla da sikca karsilasilmaktadir. Antimikrobiyal tedavi suresinin uzunlugu, direnc ve toksisite sorunlari nedeniyle klinisyenlerin kafasini karistiran bir sorun olusturmaktadir [9]. Acinetobacter baumannii ve Pseudomonas aeruginosa'da gorulen karbapenem direnci, Enterobacteriaceae 'de ki genislemis spektrumlu betalaktamaz (GSBL) uretimi ve karbapenem direnci, Staphylococcus aureus 'daki metisilin direnci bu direnclerden bazilaridir [10] Nozokomiyal direncli suslarin ortaya cikmasini azaltmak icin en iyi yol antimikrobiyallerin akilci kullanimidir [11]. Bunun icin tani ve tedavide kilavuzlarin kullanilmasi, antimikrobiyal de-eskalasyonun uygulanmasi, kolonizasyonlarin tedavisinden kacinilmasi, antimikrobiyallerin serum duzeyinin takip edilmesi ve uygun antibiyotik tedavi suresinin belirlenmesi gerekmektedir [12].

Antibiyotik tedavisi planlanirken; antibiyotik tedavisinin gerekcelerinin saptanmasi, tedavi oncesi uygun ornek alinmasi ve incelenmesi, etken olabilecek mikroorganizmalarin belirlenmesi, antibiyotigin farmakolojik ozelliklerinin bilinmesi, kombine antibiyotik endikasyonunun olup olmadiginin belirlenmesi, konakci faktorlerinin gozden gecirilmesi, antibiyoterapi degistirme endikasyonlarinin saptanmasi ve antibiyotik tedavisine yanitin izlenmesi ilkelerine uyulmalidir [13]. Bu ilkeler, basta Enfeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji uzmanlari olmak uzere tum klinisyenler icin vazgecilmezdir. Antibiyotik kullanimini etkileyen faktorler tablo 1'de verilmistir.

Akilci Antibiyotik Kullaniminda Temel Ilkeler

1. Ilk basamakta; antibiyotik kullanim gerekliliginin sorgulanmasi ozellikle viral enfeksiyonlarda antibiyotik kullaniminin onune gecilmesinde onemlidir [14]. Bircok solunum yolu enfeksiyonu vakasinda antibiyotiklerin gerekli olmadigina ve hastanin ba gisiklik sisteminin basit enfeksiyonlarla mucadele edebilecek yeterlilikte olduguna iliskin kanitlar mevcuttur. Son yillarda Salik Bakanligi'nin yaptigi kamu spotu kampanyalari ile ozellikle influenza'da antibiyotik kullanimina dair yanlishg a dikkat cekilse de, toplum/hekim egitiminin suregen olmasi gerektigi ve bu kampanyalarin tekrar tekrar yapilmasi gerektii aciktir. Yine antibiyotik kullaniminin temiz sinifinda olan cerrahi mudahaleler sonrasi profilaksi adi altinda uzun sure devam ettirilmesi gunluk pratikte sik karsilasilan bir yanlis uygulamadir [15].

2. Antibiyoterapi endikasyonu konulmasi durumunda tedavi baslamadan once alinacak olan uygun kultur ornekleri tedavi seciminde daha etkili spektrumun secilmesini ve tedavi cevap suresinin kisaltilmasini saglayacak, tedaviden taniya gitme anlayisindaki olasi gecikmeleri onleyecektir [2]. Alinacak kulturler sonucunda hastalara dar spektrumlu antibiyotikler verilebilecek olmasi da gelisebilecek antibiyotik direnclerini azaltacaktir. Antibiyotik kullanimi, insanlardaki normal bakteriyel floranin degismesine bu da cogu kez antibiyotik direncli bakterilerin ortaya cikmasina ve ishal gibi yan etkilerin gorulmesine neden olabilmektedir. Gunumuzde antibiyotik direnci tum dunyada onemli bir sa o lik sorunu haline gelmistir.

3. Antibiyotik seciminde ilacin farmakolojik ozellikleri ve doku dagilimi da onemlidir [18,19]. Santral sinir sistemi enfeksiyonlarinda beyin omurilik sivisi gecisi iyi olan antibiyotiklerin secilmesi tedavi basarisi icin gereklidir. Buna karsin bazi antibiotikler bazi dokularda terapotik duzeye ulasmadigi icin tercih edilmemelidir. Obezite ve kaseksinin ilac dozlarini degistirebildigi akilda tutulmalidir.

4. Antibiyotik baslama endikasyonu konulduktan sonra, uygun orneklerin alimini takiben enfeksiyon bolgesine yuksek doku gecisi olan bir antibiyotik secilse de, olasi etken mikroorganizmalarin gozden gecirilmemesi de yanlis tedavi secimine sebep olabilmektedir. Antibiyotik ilac duzeyi, bakterisidal aktivite veya sinerji testi yapilamamasi da onemli sorunlar olarak gozukmektedir [19,20].

5. Antibiyotige ve hastaya ait ozellikler tedavi seciminde onemlidir. Komorbidite ve ilac-ilac etkilesimleri tedavi seciminde genellikle gozden kacirilmaktadir. Bunun sonucunda verilen ilacin serum konsantrasyonunun dusuk kalabilecegi ve tedavi basarisizliklarinin ortaya cikabilecegi bu sebeple amikasin, vankomisin, vorikonazol basta olmak uzere pek cok ilacta serum konsantrasyonu bakilmasi ve doz ayarina gidilmesi gerektigi IDSA 2016 Antibiyotik "stewardship" kilavuzunda vurgulanmaktadir [2].

6. Antibiyotik kombinasyon tedavilerinin gerekliligi de gozden gecirilmelidir. Coklu ilac direncli A.baumannii enfeksiyonlari, tuberkuloz, bruselloz gibi ozellikli hastaliklar icin antibiyotik kombinasyon tedavisi onerilmekle birlikte, her antibiyotik kombinasyonunun yararli olmadigi da ozellikle vurgulanmaktadir [21,22]. Lepper ve Dowling, 1951'de penisilinin, pnomokokal menenjit tedavisinde penisilin ve klortetrasiklin kombinasyonundan daha etkili oldugunu kesin olarak gostermistir. Yalniz penisilin il e tedavi edilen hastalar arasindaki olum orani %21 iken penisilin arti klortetrasiklin il e tedavi edilen hastalar arasindaki olum orani %79 olarak bildirilmistir [23]. Cocukluk cagi menenjiti uzerine yapilan bir baska calismada da tekli ilac tedavisinin, antagonist ilac kombinasyonuna olan ustunlugu gosterilmistir. Mathies ve arkadaslari bakteriyel menenjit tanisi konulmus bir grup cocugu yalnizca ampisilin veya ampisilin+kloramfenikol+streptomisin kombinasyonu ile tedavi etmisler. Bu calismada tek basina ampisilin ile tedavi edilen 140 cocugun mortalitesi %4.3 iken, antibiyotik kombinasyonu alan 124 cocugun mortalitesi %10.5 olarak bulunmus ve bu istatistiksel fark anlamli olarak tespit edilmistir [24]. Buna karsin daha sonra yapilan calismalarda, klinik olarak onemli antagonizmanin, konak savunma mekanizmalarinin genel olarak bozulmus olan hastalarda (losemi gibi kanser ve notropenik gibi) veya ciddi enfeksiyonlarda (menenjit, endokardit gibi) ortaya ciktigi, normal konak savunma mekanizmasina sahip hastalarda bu in vitro antagonizmanin klinik oneminin olmadigini vurgulayan calismalar da bildirilmistir [25,26]. Ayrica ilac uygulama sekline bagli gelisen kimyasal antagonizmanin en bilinen ornegi aminoglikozidler ile antipsodomonal penisilinler arasindaki gecmsizliktir Ayni serum sivisinda birbirlerini kimyasal olarak antagonize eden bu ilaclar birlikte infuze edilmemelidir [27].

7. Akilci antibiyotik kullanimi politikalari, hayvancilik gibi endustriyel alanlarda antibiyotik kullaniminin azaltilmasini onermektedir. Hayvanlarin enfeksiyonlardan korunmasi icin kullanilan antibiyotik ile insan patojenlerinde artan antibiyotik direnci arasindaki nedensel baglanti yapilan bir cok calismada ortaya konulmustur [28,29,30]

Akilci Olmayan Ilac Kullaniminin Sonuclari

Akilci olmayan ilac kullaniminda; ilacin uygulama yolu, uygulama suresi ve dozu gibi konular basta olmak uzere ozensiz davranilmasi en sik karsilasilan problemlerdendir. Ilaclarin gereksiz ve asiri kullanimi, gerekmedigi halde coklu ilac kullanimi, ilaclarin su yerine baska iceceklerle alinmasi, suresi gecmis ilaclarin kullanilmasi, hekim onerisi disinda uygunsuz kisisel tedavilere basvurulmasi akilci olmayan ilac kullanimina dair orneklerdir [31] Akilci ilac kullanimina uyulmamasi; hastalarin tedaviye uyumunun azalmasina, ilac etkilesimlerine bagli istenmeyen sonuclara, bazi ilaclara karsi direnc gelismesine, hastaliklarin tekrarlamasina ya da uzamasina, yan etki gorulme sikliginin artmasina, tedavi maliyetlerinin artmasina neden olabilir [32,33].

Normal flora

Insan vucut florasi, mikroorganizmalara karsi dogal direnc mekanizmalarindan birisidir. Dogumla birlikte olusmaya baslar. Uyelerinin cogunlugu bakteriler tarafindan olusturulur [34] Normal flora uyeleri, vucudumuzun cesitli bolgelerinde; yas, cinsiyet, hormonal degisiklikler, beslenme ozellikleri, kisisel hijyenik aliskanliklar ile farklilik gostermektedir [35]. Bagirsak florasi; K vitamini sentezi ve besinlerin absorbsiyonunda onemli yere sahiptir. Ayrica patojen mikroorganizmalarin yerlesip uremesini onleme etkisi vardir. Bu etki bakteriyel interferans kavrami ile izah edilmektedir Flora uyesi bakterilerin patojen bakteriler ile besinler, yerlesme yeri, hucre yuzey reseptorleri ve diger baglanma yerleri icin yarismasidir [36,37]. Ornegin bagirsagin anaerob florasi salmonella bakterilerinin uremesini baskilar. Kolisinler de; bagirsak bakterileri tarafindan sentezlenen, hedef bakterinin uzerindeki ozel reseptorlere baglanarak hucrenin erimesine neden olan veya ribozomlar gibi ozel hucre ici kisimlara saldiran ve plazmidlerle kodlanan proteinlerdir. Barsakta E.coli, Salmonella ve Shigella spp. icin oldurucudurler [38].

Normal flora ve Antibiyotik

Saglikli kalmak icin, saglikli bir bakteri ekosistemine, yani normal floraya ihtiyac vardir. Antibiyotik kullanimi, insanlardaki normal bakteriyel floranin degismesine, bu da cogu kez antibiyotik direncli bakterilerin ortaya cikmasina ve ishal gibi yan etkilerin gorulmesine neden olabilmektedir [4,39]. Direncli bakterilerin yol actigi enfeksiyonlar, hastahgm ve olum oranlarinin artmasi ve hastanede gecirilen surenin uzamasi ile sonuclanmakta ayrica tedavi maliyetlerinde de artisa neden olmaktadirlar [40].

Antibiyotik direnci, bakterilerin herhangi bir antibiyotigin varligina ragmen ureyebilmesi ve enfeksiyon yapabilmesidir. Antibiyotiklerin yanlis nedenlerle veya dogru olmayan bicimde kullanilmasi, bakterilerin ilac tedavilerine karsi direnc gostermesine neden olabilir [41]. Antibiyotiklerin insan mikrobiyolojisi uzerinde kisa vadeli etkileri oldugu bilinmesine ragmen, yeni kanitlar bazi antibiyotiklerin etkilerinin uzun sure kaldiklarini gostermektedir. Hem molekuler hem de konvansiyonel yaklasimlar, antibiyotik uygulamasindan sonra mikrobiyotada ozellikle antibiyotige duyarli veya alternatif olarak direnc gosteren bakteri toplulugunun ortaya ciktigini gostermistir [42-47].

Antibiyoterapi normal floranin dengesinin bozulmasina yol acmaktadir. Bu denge antibiyoterapinin suresi ile de yakindan iliskilidir. Ozellikle yedi gunden daha uzun suren tedaviler direncli suslarin iki yila kadar mikrobiyatada kalabilecegini gostermistir [42].

Tedavi Suresi

Akut enfeksiyon hastaliklarinda genellikle 7-14 gunluk tedaviler uygulanmakta olup son donemde hastalarin bireysel olarak tedavi surelerinin belirlenmesi on plana cikmaktadir. Tedavi suresini etkileyen faktorler; etkenin virulansi, komorbidite, hastaligin klinik agirligi, bakteremi eslik edip etmemesi, komplikasyon gelisip gelismemesi ve tedaviye alinan yanittir[48-50]. Kisa sureli tedavi; tedavi uyumunu ve hasta memnuniyetini arttirmakta iken maliyeti ve yan etki gorulmesini azaltmaktadir [49]. Ancak tum bu olumlu durumlara karsin tedavide yetersizlik kuskusu, nuks endisesi, komplikasyon, mortalite ve sekel gelisim sikhgmm artacagi dusuncesi kisa sureli tedavi kullanimini hekimler arasinda kisitlamaktadir [49]. Uzun sureli antibiyotik kullanimi; kollateral hasar, direncli mikroorganizma ile yeni enfeksiyon, direncli mikroorganizmalarin baska hastalara yayilmasina, morbidite, mortalite ve maliyet artisina yol acabilen bir uygulamadir [49]. Antibiyotiklerin uygunsuz veya asiri kullanimi sonucunda bakteriyel ekolojide saptanan istenmeyen etkiler "kollateral hasar" olarak tanimlanmaktadir [51]. Bu etkiler farkli bakterilerle superinfeksiyon veya direncli bakterilerin secilmesi ve bunlara bagli gelisen cogul direncli bakterilerle kolonizasyon/infeksiyon seklinde kendini gosterebilir. Kollateral hasarla en sik iliskilendirilen antibiyotikler ucuncu kusak sefalosporinler, florokinolonlar ve karbapenemlerdir. Gunumuzde potansiyel kollateral hasar etkenleri olarak metisilin direncli Staphylococcus aureus (MRSA), vankomisin direncli enterokoklar (VRE), genislemis spektrumlu [sz]-laktamaz (GSBL) ureten Gram negatif basiller, coklu direncli Acinetobacter turleri ve Clostridum difficile sayilabilir. Ozellikle hastane ortaminda giderek artan genis spektrumlu antibiyotik kullanimi kollateral hasar problemini daha sik olarak gundeme getirmektedir. Uygulanacak antibiyotik tedavisine karar verilirken yararinin yani sira olasi kollateral hasar durumu mutlaka goz onunde tutulmalidir [51].

Toplum kokenli pnomoni

Antibiyotik tedavi suresinin kisaltilmasina yonelik calismalar en fazla toplum kokenli pnomonide dikkati cekmektedir. Oteden beri antibiyotik direnc sorunu, yan etki ve maliyet sorunlari bu calismalar icin itici guc olmustur.

Peltola ve arkadaslari yaptiklari calismada [52], parenteral antimikrobiyaller icin hastaneye yatirilan cocuklarda dort gunluk parenteral [sz]-laktam tedavisinin 7 gunluk tedavi kadar etkili olup olmadigini arastirmislardir Bakteriyel pnomoni, diger solunum yolu enfeksiyonlari, sepsis benzeri enfeksiyonlar ve diger akut enfeksiyonlar icin kriterleri yerine getiren 3 aydan 15 yasa kadar bir grup hasta prospektif olarak 4 veya 7 gun sureyle parenteral penisilin veya sefuroksim grubuna rastgele secmisler. Kan ve bogaz kulturlerinin yani sira, 23 farkli ajan icin seroloji ile etiyoloji arastirmislar. Calismaya alinan 154 cocugun 96'sinda muhtemel bir etiyoloji saptamamislardir. Sonuc olarak parenteral [sz]-laktam tedavisinin, parenteral tedavi kullanilan enfeksiyonlarda dort gune kisaltilmasi hem guvenli, hem maliyet etkin, hem ekolojik acidan uygun, hem de hastane enfeksiyonu risk dususu ile iliskili oldugunu bildirmislerdir.

Schrag ve arkadaslari [53]; kisa sureli yuksek doz amoksisilin tedavisinin solunum yolu enfeksiyonlu cocuklarda tedavi sonrasi direncli pnomokok tasiyiciligi ri skini azaltip azaltmadigini arastirmislardir. Calismaya solunum yolu hastaliklari icin antibiyotik recetesi alan 6 fie 59 aylik, 795 cocuk alinmis. Cocuklar randomize olarak, gunde 90 mg/kg (n=398) veya 10 gun boyunca gunde 40 mg/kg (n=397) amoksisilin rejimlerine rastgele atanmis. Hastalardan 0, 5, 10 ve 28. gunde toplanan nazofaringeal orneklerde degerlendirilen penisiline duyarli olmayan Streptococcus pneumoniae tasiyiciligi bakilmis. 28 gunluk izlemde, kisa sureli yuksek doz grubunda (%24) standart seyirli gruba (%32) kiyasla penisiline karsi direncli pnomokok tasiyici olma riski belirgin sekilde dusuk bulunmustur. Kisa sureli yuksek doz tedavisinin koruyucu etkisi, 3 veya daha fazla cocugu olan ailelerde daha guclu ve tedaviye uyum daha yuksek bulunmustur.

Dunbar ve arkadaslari [54]; Atipik toplum kokenli pnomoni tedavisinde 10 gunluk 500 mg levofloksasin rejimi ile 750 mg bes gunluk levofloksasin rejiminin etkinligini arastirmislar. Calisma Amerika Birlesik Devletleri'nde, randomize, aktif kontrollu, cift kor, cok merkezli olarak yapilmis. 528 hastanin 149'una Legionella pneumophila, Chlamydia pneumoniae veya Mycoplasma pneumoniae nedeniyle atipik toplum kokenli pnomoni tanisi konulmus. Takipte ulasilamayan 26 tanesi calisma disi birakilip 123'u degerlendirmeye alinmis. Hastalarin baslangic semptomlari ve klinigi tedavinin 3 gununde, son aktif ilacin dozundan 7-14 gun sonra tekrar de n erlendirilmistir. Hastalardan 750 mg'lik grup icin klinik basari orani %95.5, 500 mg'lik grup icin ise % 96.5 olarak belirlemistir. Calisma sonrasi degerlendirmesinde (tedaviden 31-38 gun sonra) her iki tedavi grubundaki hastalarin %2'sinde nuks gorulmustur. Yuksek doz kisa sureli tedavi alan hastalarda ucuncu gunde ates dususu ve semptomlarin gerileyisi anlamli olarak daha yuksek bulunmustur.

Kiter'in ulkemizde yaptigi bir caun mada [55]; eriskin yas grubundaki agir olmayan toplum kokenli pnomoni olgularinin ayaktan tedavisinde azitromisinm (3 gun sureyle gunde tek doz 500 mg) etkinligini ve guvenilirhn ini arastirilmis. Poliklinige basvurusunda; klinik ve radyolojik bulgulara gore agir olmayan toplum kokenli pnomoni tanisi komm 11 hasta calismaya alinmis. 11 hastanin 10'unda (%91) tam iyilesme oldugu, bir hastada nuks gelistigi (%9), iki hastada tedaviye bagli yan etki (%18) oldugu gozlenmistir. Uc gunluk gunde tek doz 500 mg azitromisin tedavisinin, ayaktan tedavi karari verilmis agir olmayan toplum kokenli pnomoni tedavisinde etkin ve guvenli oldugu, tedavi uyumunun yuksek oldugu bulunmustur.

Socan'in calismasinda [56]; atipik pnomoni tedavisinde; ilk gun 500 mg, dort gun 250 mg azitromisin rejimi ile uc gun 500 mg azitromisin tedavisi karsilastirilmis. Kirk hastaya azitromisin ile 5 gun (Grup 1) ve 41 hastaya 3 gun (Grup 2) tedavi verilmis. Grup 1'deki basari orani %80, grup 2'deki basari orani %88 bulunmustur Azitromisin, yetiskin hastalarda atipik pnomoninin tedavisinde ayni toplam dozda 3 veya 5 gun sureyle verildiginde ayni derecede etkili oldugu sonucuna varilmistir.

Bir baska calismada [57]; Toplum kokenli atipik pnomoni tanili 100 yetiskin hasta, tek doz halinde 1.5 g azitromisin veya 3 gun boyunca gunde bir kez 500 mg almak uzere randomize edilmis. Her grupta da %97.9 oraninda klinik basari elde edilmistir. Sonuc olarak, atipik pnomonili ayaktan hastalarin tedavisinde, tekli 1 5 gr dozda azitromisin standart 3 gunluk azitromisin rejimine bir alternatif olabilecegi bulunmustur.

Hoepelman ve arkadaslari [58]; akut alt solunum yolu enfeksiyonu olan hastalarda, on gunluk amoksisilin kulavulanik asit ile uc gunluk azitromisin tedavisini karsilastirmislar. Calismaya alinan 144 hastanin 123'unde Tip 1 akut alevlenme olan kronik bronsit, uc hastada pnomoni ve 18'inde de purulan bronsit mevcutmus. Tedavi basarisi azitromisin grubunda %95, amoksisilin kulavulanik asit grubunda %90 olarak bulunmustur. Hastalarin 30 gunluk izleminde, azitromisin ile tedavi edilen grupta basari orani %77 iken amoksisilin kulavulanik asit ile tedavi edilen hastalarda %66, 60 gunluk izlemde, insidans sirasiyla %66 ve %59 bulunmustur. Amoksisilin kulavulanik asit tedavi grubunda 24 hasta, azitromisin ile tedavi edilen 27 hastada hafif advers olaylar gorulmustur. Tablet olarak recete edilen azitromisin'in 3 gunluk bir rejiminin, akut alt solunum yolu enfeksiyonlarinin tedavisinde 10 gunluk bir Ko-amoksiklav rejimi kadar klinik ve mikrobiyolojik olarak etkili oldugu sonucuna varilmistir.

Tellier ve arkadaslari [59]; toplum kokenli pnomonilerde bes veya yedi gunluk oral telitromisin rejimi ile 10 gunluk klaritromisin rejimini etkinlik ve guvenlik acisindan karsilastirmislar. Cok merkezli, randomize, cift kor, aktif kontrollu bir calisma olarak yapilmis. Hafif ve orta siddetdeki klinikteki hastalar bes gun telitromisin (159 hasta), yedi gun telitromisin (161 hasta), 10 gun klaritromisin (146 hasta) kollarina ayrilmis. Tedavi sonrasi tedavi / tedavi testi degerlendirmesinde, klinik tedavi oranlari Telitromisin icin %89.3 (5 gun) ve %88.8 (7 gun) ve klaritromisin icin %91.8 olarak bulunmustur. Ilgili tedavi gruplarindaki eradikasyon oranlari, Streptococcus pneumoniae icin %95.8, %96.7 ve %88.5, Haemophilus influenza icin %88 0, %84.0, %88.2 ve Moraxella catarrhalis icin 1/1, 4/5 ve 3/4 olarak bulunmus. Telitromisin tedavisi on gunluk tedavi ile benzer etkinlik ve guvenlikte oldugu sonucuna varilmistir.

Kisa sureli ve uzun sureli antibiyotik rejimlerini karsilastiran randomize kontrollu calismalari degerlendiren bir metaanalizde [60], 2796 olgu iceren 15 randomize kontrollu calisma degerlendirilmis. Kisa sureli rejimler; azitromisin (n=10), beta-laktamlar (n=2), florokinolonlar (n=2) ve ketolidler (n=1) uzerine yapilmis calismalar iken uzun sureli rejimlerin ucunde ayni antibiyotik, dokuzunda ayni sinif antibiyotik kullanilmis. Genel olarak, kisa sureli ve uzun sureli rejimler arasinda klinik basarisizlik (OR:0.89, %95 GA0.78-1.02), olum (OR:0.81,%95 GA:0.46-1.43) ve bakteriyolojik eradikasyon (OR:1.11,% 95 GA: 0.76-1.62) acisindan fark bulunmamistir. Moussaoui ve arkadaslari [61]; uc gunluk intravenoz tedaviden sonra iyilesen hafif ya da orta derecede toplum kokenli pnomoni hastalarinda uc gun ya da sekiz gun sonra tedaviyi birakma etkinligini karsilastirmayi amaclayan rastgele secilmis, cift kor, plasebo kontrollu calisma yapmislar. Uc gun sureyle intravenoz amoksisilin ile tedavi sonrasi iyilesen hastalar, bes gun boyunca gunde uc kez randomize olarak oral amoksisilin (n=63) veya plasebo (n=56) verilmis. Calismada; 10 ve 28.gunlerdeki klinik basari, semptom, radyolojik bulgu ve advers olaylari degerlendirilmis. Sonuc olarak hafif-orta siddette toplum kokenli pnomonilerde Amoksisilin'le 3 gunluk ile 8 gunluk tedavi arasinda fark bulunmamistir.

Prospektif, iyi kontrollu, ayni antibiyotigi ve doz programini kullanan ve sadece tedavinin suresini degistiren pnomoni tedavisinin suresi hakkinda cok az arastirma bulunmaktadir. Bununla birlikte, bu az sayida calisma, azitromisin'in 7 gunun altinda ve 3 gun gibi kisa bir sureyle, hafif-orta siddette toplum kokenli pnomonilerin tedavisinin daha uzun sureleri kadar etkili oldugunu bulmustur [60,61] Gunumuzde toplum kokenli pnomonili eriskin hastalar icin, IDSA/ATS (Infectious Diseases Society of America/American Thoracic Society) kilavuzlari en azindan bes gun antibiyotik tedavisi onermektedir [50]. Benzer sekilde, BTS (British Thoracic Society) kilavuzunda hafif-orta siddette toplum kokenli pnomonilerde 7 gunluk tedavi onerilmektedir [62]. Pediatric Infectious Diseases Society ve IDSA, TKP icin cocuklarda 10 gunluk tedaviye gore daha kisa sureli tedavinin etkili olacagini belirtmistir [62,63]. Ciddi derecede hastalik, bakteriyemik S.aureus pnomonisi veya kaviter hastalik olan hastalar icin daha uzun tedavi dusunulmelidir. Taburcu olduktan sonra poliklinik koordinasyonu saglanmalidir. Cunku toplum kokenli pnomoni hastalarin cogunda ates, oksuruk, nefes darligi, gogus agrisi, balgam cikarma, yorgunluk veya gastrointestinal semptomlar gibi uzun sureli semptomlar bulunur. Komorbider, ozellikle kardiyopulmoner veya norolojik hastalik, klinik stabilite elde eden hastalar arasinda erken mudahalenin en sik nedenidir [64,65]

Sonuc olarak; elde edilen calismalar, hafif ve orta siddetli toplum kokenli pnomonilerin 7 gun veya daha kisa surede antibiyotik tedavisi ile guvenli ve etkili bir sekilde tedavi edilebilecegini onermektedir. Hastanin antibiyotiklere maruz kalmasinin azaltilmasi, artan antimikrobiyal ilac direnci oranlarini sinirlayabilir, maliyeti dusurebilir ve hasta takdiri ve tolere edilebilirligini iyilestirebilir.

Ventilator iliskili pnomoni

Herhangi bir nedenle hastaneye yatan hastada, yattigi donemde inkubasyon doneminde olmadigi bilinen ve yatistan 48 saat sonra ya da hastaneden taburcu olduktan sonraki 48-72 saat icerisinde gelisen pnomoniler nozokomiyal pnomoni olarak tanimlanir [66]. Entubasyon esnasinda pnomoni tablosu veya pnomoni gelismekte oldugunu destekleyen klinik bulgusu olmayan, invaziv mekanik ventilasyon destegi alan hastalarda endotrakeal entubasyondan en az 48 saat sonra gelisen nozokomiyal pnomoniler ise ventilator iliskili pnomoni (VIP) olarak tanimlanmaktadir [49]. VIP, yogun bakim unitesi (YBU) hastalarinda yaklasik %15-20 arasinda degisen oranlarda sik gorulen saglik bakimi ile iliskili enfeksiyonlardan biridir [67]. Tedavi suresinin kisaltilmasina yonelik calismalarda 1 haftalik tedavi suresinin yeterli olabilece o i belirtilmektedir [68,69]. Temmuz 2016'da guncellenen IDSA kilavuzu da hem hastane kokenli pnomoni hem de ventilatr iliskili pnomonide 7 gun tedavi verilmesini onermekte, Acinetobacter baumannii ve Pseudomonas aeruginosa gibi patojenlerde tedavi suresinin 14 gune uzatilabilecegini belirtmektedir [48] Ancak gunluk pratikte kisa sureli tedavi cok az verilmektedir.

Hastanemizde yaptigimiz calismada [49], VIP'li hastalarda baslanan antimikrobiyal tedaviye ilk 5 gunde alinan klinik cevaba gore bireysellestirilmis tedavi suresinin etkinligi arastirilmistir. Antibiyotik tedavisinin suresi onceden belirlenmis kriterlere gore 5 gunluk klinik degerlendirmeyle belirlenmis. Hastalar, tedavi suresine, kisa (7-10 gun) ve uzun tedaviye (> 10 gun) bagli olarak iki gruba ayrilmis. On dokuz hastaya 7-10 gun antibiyotik tedavisi, 30 hastaya da > 10 gun antibiyotik tedavisi verilmisti. VIP tanisi kondugunda, demografik ve klinik ozellikler, Glasgow Koma Skalasi skoru, CPIS (Clinical Pulmonary Infection Score) ve PaO2 / FiO2 orani, iki grup arasinda istatistiksel olarak benzer bulunmustu (P>0.05) Antibiyotik icermeyen gun sayisi kisa donem tedavi grubunda 15.6 [+ or -] 6.2 ve uzun donem grubunda 8.3 [+ or -] 7.5 gun oldugu belirlenmisti (P <0.0001). Kisa sureli tedavi alan hastalardan biri, uzun sureli tedavi alan hastalarin dordu tedaviden sonraki 28 gun icinde olmustu (P=0.348). Her iki grupta en sik gorulen mikroorganizmalarin A.baumannii ve P.aeruginosa oldugu belirlenmisti. Calismamizda; VIP tedavisi baslanan hastalarda ates, CPIS, PaO2/FiO2 orani, CRP ve prokalsitonin degerleri takip edilerek erken klinik ve laboratuar cevap alinan hastalarda tedavi suresinin 1 haftaya kadar kisaltilabilecegi belirlenmistir. Klompas ve arkadaslarinin yaptiklari calismada [70]; minimal ve sabit ventilator ayarlari olan hastalar, erken antibiyotik kesilmesi icin uygun adaylar olabilecegi bildirilmistir. Calismaya alinan 1290 hastadan 259 tanesi 1-3 gun sureyle, 1031 hasta >3 gun tedavi edilmis. Ekstubasyon zamanlamasi acisindan kisa ve uzun sureli tedavi alan hastalar arasinda ventilator ayarlarinin olcumleri, olum ve taburcu olma suresi acisindan anlamli fark bulunmamistir. Calismada varilan ana sonuc; seri ventilator ayarlarini degerlendirmek, klinisyenlerin hastalarda erken antibiyotik kesilmesi icin tanimlama yapabilmelerine olanak saglayabilir seklinde olmustur.

Son zamanlarda prokalsitonin takibinin ozellikle hastane kaynakli pnomonilerde tedavi suresini azaltabilecegini bildiren calismalar vardir [49,71,72]. Bu calismalarda prokalsitoninin guclu bir antibiyotik yonetim araci olabilecegi belirtilmektedir.

Piyelonefrit- Katater ili i kili uriner sistem enfeksiyonu

Pyelonefritli veya kateter uiskili uriner sistem enfeksiyonlu hastalarda da kisa sureli tedaviler kullanilabilmektedir. Sandberg ve arkadaslarinin calismasinda [73]; toplum kokenli akut piyelonefritli kadinlarda 7-14 gun boyunca siprofloksasinin etkinligi arastirilmistir. 126 hastaya 7 gun ve 122 hastaya 14 gunluk siprofloksasin tedavisi verilmis. Tedavi basarisi %97 ve %96 olarak tespit edilmistir. Calismanin sonucunda "yasli kadinlar ve agir enfeksiyonu olan hastalar dahil olmak uzere kadinlarda akut pyelonefritin oral siprofloksasin ile 7 gun boyunca basariyla ve guvenli bir sekilde tedavi edilebilecegi gorulmus olup, artan direnc caginda kisa sureli antibiyotik tercih edilmelidir" denmistir.

Komplike idrar yolu enfeksiyonlari (cUTI) veya akut piyelonefrit (AP) tedavisinde gunde bir kez 750 mg levofloksasin'in 5 gun sureyle etkmhis ini ve guvenilirligini siprofloksasinle gunde iki kez 10 gun boyunca karsilastirmak icin bir klinik calisma yapilmistir [74]. Cahmaya 506 hasta almm. Tedavinin sonunda basari oranlari levofloksasin icin% 88.3 ve siprofloksasin ile tedavi edilen hastalar icin% 86.7 bulunmu is tur. Sonuclar arasinda istatistiksel fark olmadigi belirtilmistir.

Baska bir calismada [75]; kateter iliskili idrar yolu enfeksiyonu olan 192 hasta calismaya alinmis. Tedavi suresi olarak 3-5 gun ile 14 gunluk tedaviler karsilastirilmistir. Hastalarin 77'si 3-5 gunluk tedavi kullanmis. Calismanin sonunda benzer klinik basari orani saglanmis ve kateter iliskili idrar yolu enfeksiyonunda kisa sureli tedavilerin kullanilabilecegi vurgulanmistir.

Akut Otitis Media

Akut Otitis Media (AOM) cocuklar arasinda sik gorulen bir enfeksiyon olup, nadiren ciddi saglik sonuclarina yol acabilir. Pediatrik AOM tedavisinde en tartisilan konulardan biri de antibiyotik kullanimidir. Alti ile 23 ay arasindaki cocuklarda, en az 48 saat boyunca kulak agrisi semptomlari veya 39 [degrees]C veya daha yuksek bir ates varliginda antibiyotik tedavisi baslanmasi onerilmektedir [76]. Siddetli bir semptom yoksa, AOM icin antibiyotikler baslanmayabilir. Semptomlarda herhangi bir duzelme yoksa semptomlar 48 - 72 saat icinde kotulesirse, cocugu yeniden degerlendirmek ve antibiyotik baslamak gerekebilir. Bununla birlikte, AOM icin antibiyotik tedavisi suresi cocuklarda Ltismalidir. AOM tedavisi icin kisa sureli (<7 gun) antibiyotik ile uzun sureli (7-14 gun) antibiyotik tedavisi arasinda fark olmadigi belirtilmistir. Hoberman ve arkadaslari tarafindan hazirlanan ve 2 ABD merkezinde yapilan randomize bir cahs mada [77]; AOM teshis edilen cocuklar, 10 gunluk veya 5 gunluk amoksisilin-klavulonik asit almak uzere rastgele atanmi. Klinik basarisizlik, izlem sirasinda semptom veya enfeksiyon belirtilerinin kotulesmesi olarak veya tedavinin sonunda AOM semptom ve bulgularinin tam olarak cozulmemis olmasi seklinde tanimlanmistir. Ikincil sonuclar arasinda otitis media tekrarlamasi, bakterilerle nazofaringeal kolonizasyon oranlari ve ebeveynlerin tedaviden memnuniyetleri sayilmistir. Klinik basarisizlik 10 gunluk tedavi grubunun %34'unde, 5 gunluk tedavi grubunun %16'sinda kaydedilmistir. AOM semptomlarinda en az %50 azalma 10 gunluk tedavi grubundaki cocuklarin %91'inde, 5 gunluk tedavi grubunun yalnizca %80'inde saptanmistir. Her iki grup arasinda tedaviden sonra kalan orta kulak efuzyonu acisindan anlamli bir farklilik tespit edilmemistir AOM tekrarlama orani, 2 grupta benzer bulunmus, ancak reziduel efuzyonlu cocuklarin calisma tedavisine bakilmaksizin AOM rekurrens oranlari daha yuksek oldugu gorulmustur. Penisiline direncli bakterilerle nazofaringeal kolonizasyon oranlari da 2 tedavi grubunda benzer bulunmustur. 10 gunluk ve 5 gunluk tedavi gruplarinda advers etkilerin oranlari benzer olup, tedavi ile ebeveyn memnuniyetinde fark olmadigi belirlenmistir. AOM ile ilgili yapilmis bir meta-analizde [78], 5 gunluk kisa sureli antibiyotik kullaniminin akut otitis media icin etkili bir tedavi oldugu belirtilmektedir. Analizin sonunda "Kisa suren antibiyotik tedavisi, ongorulen maliyet tasarruflari, iyilestirilmis uygunluk ve dusuk antibiyotik direnci ile 10 gunluk tedavinin standart olarak kabul edildigi bolgelerde antibiyotik kullanimini onemli olcude azaltma potansiyeline sahiptir" denmistir.

Komplike karin ici enfeksiyonlar

Kritik hastaligi olan cerrahi hastalarda komplike karin ici enfeksiyonlarin (cIAI) tedavisi icin optimal antimikrobiyal tedavi suresi bilinmemektedir. Yeni kanitlar, kisa (dort gunluk) tedavinin etkili olabilecegini, ancak agir derecede kritik hastaligi olan hastalarda verilerin sinirli oldugunu ileri surmektedir. Smith ve arkadaslarinin calismalarinda [79]; cIAI'li 1679 hasta kisa (= 7 gun) ve uzun (> 7 gun) antimikrobiyal tedavi olmak uzere iki gruba ayrilmis. Kisa ve uzun gruptaki hastalar sirasiyla ortalama 5 ve 14 gun tedavi almis. Tedavi basarisizligi, kisa sureli antibiotik tedavisi uygulanan hastalarda %39, uzun sureli antibiotik tedavisi uygulanan hastalarda %63 olarak bulunmustur (p<0.001). Tedavi suresinin uzunlugu tedavi basarisizligi ile iliskili oldugu belirtilmistir (odds orani (OR):2,886; p = 0,006) Calismada her iki grup arasinda mortalite acisindan fark olmadigi bildirilmistir (OR 0.738; p = 0.461). Calismanin sonucunda yazarlar "CIAI'li kritik hastahs i olan cerrahi hastalarda, kaynak kontrolu sonrasi antimikrobi tedavinin kisa surmesi, daha once yayinlanmis califmalara benzer sonuclara yol acti ve bu yaklasimin kritik hastalarda guvenli nmi destekledi" demislerdir. Bir baska calismada [80]; yazarlar "karin ici enfeksiyonlar icin kisa sureli antimikrobiyal tedavimn non-inferiority denemesinden elde edilen verilerde, karin ici enfeksiyonlar icin kisa sureli tedavinin global ustunlugunu dusundurmektedir" demislerdir. Kisa sureli tedavi icin kaynak kontrolu yapilip yapilmadiginin belirlenmesi sarttir.

Kateter iliskili kan dolasimi enfeksiyonu

Kateter iliskili kan dolasimi enfeksiyonlari, ciddi morbidite ve maliyet artisina neden olan saglikla iliskili enfeksiyonlarin onde gelen nedenlerinden biridir [81]. Cogu kateter iliskili kan dolasimi enfeksiyonlari evrensel koruyucu onlemler alinarak onlenebilir.

Evrensel koruyucu onlemler:

1. Kontrol listelerini ve paketleri kullanarak ortak performans gelistirme,

2. Kateter yerlestiren ve koruyan kisilerin egitimi,

3. Maksimal steril bariyer onlemleri,

4. Klorheksidinle cilt hazirligi

Evrensel onlemlerin uygulanmasindan sonra kateter iliskili kan dolasimi enfeksiyonlari orani kabul edilebilir degilse kaplanmis kateterler, antimikrobiyal emprenye pansumanlar gibi teknolojik yenilikler ve antimikrobiyal kilit cozumleri dusunulmelidir. Bircok uzman, antibiyotiklerin belirli bir sure icin verilmesi gerektigini one surmesine ragmen, bu enfeksiyonlar, kateterin cikarilmasiyla birlikte daha fazla antibiyotik tedavisi olmadan cozulebilmektedir. Septik tromboz, endokardit ve metastatik enfeksiyonlar gibi endovaskuler enfeksiyonlar haric, kateter cikarilirsa 5-7 gunluk antibiyotikler yeterli oldugu belirtilmistir [82].

Osteomyelit

Osteomyelitin tedavisi, debridman, yumusak doku ve antimikrobiyal tedaviyi birlestiren cok disiplinli bir yaklasimdir. Bir cok tedavi rejimi osteomyeliti onlemek, iyilestirmek ya da baskida tutmak icin tasarlanmistir [83]. Bu hastalarda tedavinin tanimlanmasi bircok nedenden dolayi zordur Debridman, antibiyotiklerin etkisi, klinik durumlarin ve patojenlerin heterojen olusu ve uzun suren remisyonu gostermek icin yillarca takip gerekhhur i gibi nedenler bu zorluklardan sayilabilir. Ayrica randomize kontrollu calismalarin cok az olmasi da onemli bir sorund. Osteomyelit tedavisinde yapilan bircok tavsiye, randomize, kontrollu calismalarin sonuclarina degil, uzman gorusune dayanmaktadir. Bu nedenle tedavi standart hale getirilmemistir. Swiontkowski ve arkadaslari (debridman iceren 6rotokolun ardindan bes ila yedi gun boyunca intravenoz antibiyotikler ve alti hafta boyunca oral tedavi uyguladiklari osteomyelitli 93 hastanin tedavisini, alti hafta boyunca ayni cerrahi protokol ve intravenoz antibiyotiklerle tedavi edilen 22 hastanin klinik sonuclari ile karsilastirdiklari bir calismada etken mikroorganizmaya bakilmaksizin %91 oraninda tedavide basarili olduklarini bildirip kronik osteomiyelitli eriskin hastalarin tedavisinde uzun sureli intravenoz antibiyotik uygulamasinin klinik iyilesme icin gerekli olmadigini vurgulamislardir [84]. Piyojenik vertebra osteomyelitli hastalarda 6 hafta ile 12 haftanin karsilastirildigi bir calismada tedavi etkinliginin esit oldugu bildirilmistir [85]. Kronik osteomiyelitte ameliyat sonrasi antibiyotik kullaniminin optimal suresinin belirlenmeye calisildigi bir calismada 6 haftalik tedavi ile daha uzun sureli tedaviler arasinda iyilesme acisindan fark olmadigi bildirilmistir [86]. Osteomyelit icin antibiyotik tedavisine en uygun yaklasimi belirlemek icin 1968'den 2000 yilina kadar yayinlanmis makalelerin gozden gecirildigi bir calismada optimal antibiyotik tedavisi suresinin tanimlanmamis oldugu halde cogu arastirmaci yaklasik alti hafta boyunca hastalari tedavi ettigi bildirilmistir. Otuz yillik arastirmalara ragmen osteomiyelit tedavisi ile ilgili mevcut literaturlerin, en iyi antibiyotik, verilis yolu veya tedavi suresini belirlemek icin yetersiz oldugu belirtilmistir [87].

Protez eklem enfeksiyonlari

Implant yerinde derin enfeksiyon, tipik agri, uzun sure hastanede kalma ve artan tibbi giderlerle sonuclanan yikici bir komplikasyondur [88]. Bu tur enfeksiyonlarin tedavisi genellikle ameliyat ve antimikrobiyal tedaviyi icermektedir. Yalnizca debridman ve bir asamali revizyon secilen vakalarda basari elde edilmis olsa da, protez kalca enfeksiyonlarini (PHI) yonetmede mevcut standart cerrahi prosedur, asamali degisim artroplastisi (SEA) olup, enfekte dokularin tamamen debridmani ile tum bilesenlerin cikarilmasinin, ardindan bir sure antibiyotik tedavisi ve yeni bir protezin daha sonraki bir asamada tekrar implantasyonudur [89] Antibiyotik yuklu bir cimento spacer uygulamasi (ALCS: antibiotic-loaded cement spacer) gecici kalca eklemi implant olmasinin yanisira, dogrudan lokal antibiyotik vermek icin de kullanilmaktadir [90]. Yapilan calismalardan elde edilen veriler ALCS'lerin sistemik antibiyotiklerle elde edilen degerlerin cok uzerinde in vivo yuksek dozda etkinlik saglayabildigini ve birkac ay boyunca gerekli olan terapotik dozun cok uzerinde devam ettigini gostermektedir [91,92]. Bu nedenle ALCS uygulamasi ortak bir yaklasim haline gelmistir. SEA basarili olmakla birlikte, sistemik antibiyotik tedavisinin optimal suresi belirlenememistir. Stockley ve ark. Antibiotikli ALCS kullanarak PHI'li 100 hasta uzerinde yapmis olduklari calismada uzun sureli antibiyotik tedavisi kullanilmadan enfeksiyon kontrolunde %87.7'lik (100/119) basari oranini sa n ladiklarinin bildirmislerdir [93]. Nelson ve ark., yaptiklari cok merkezli bir calismada; enfekte diz ve total kalca artroplastismde 28 hasta (22 hasta kalca, 6'si diz)'yi prospektif randomize protokole gore bir gruba debritman ve antibotikli ALCS, diger gruba debritman ve sistemik antibiyoterapi uygulamislar. Yaklasik 3 yil (6 ay-5.6 yil) takip etmisler. Her iki grupta da tekrarlama ve tedavi basarisi acisindan benzer sonuclar aldiklarini bildirmislerdir [94]. Ancak antibotikli ALCS kullanarak yapilan SEA'larin uygun surede karsilastirmali calismalari yapilamadigindan dolayi ALCS'nin gecici kullanimi degerlendirilememistir. Bu bakimdan Hsieh ve arkadaslarinin yapmis oldugu calisma, gecici ALCS ile SEA kullanan enfekte kalca artroplastisine sahip hastalarda kisa ve uzun sureli antibiyotik tedavisinin sonuclarini karsilastiran ilk arastirmadir. Bu calismada ALCS kullanarak SEA ile tedavi edilen PHI'li 99 hastayi incelemisler. Ilk 46 hastaya standart (4-6 hafta) antibiyotik tedavisi uygulanirken, 53 hastaya kisa sureli (1 hafta) tedavi ile enfeksiyondan bagimsiz olarak ortalama 43 ay (24-60 ay) takip etmislerdir. Enfeksiyon icin basarili tedavi oranini %90 olarak bildirmislerdiler. Ayrica uzun sureli antibiyotik tedavisi alan bes (%11) hastada antibiotik kullanimina ba inh komplikasyonlar gelistigini, buna karsin kisa vadeli tedavi alanlarda hastanede kalis suresinin kisaldinrim ve tibbi maliyet dustu a unu bildirmislerdir [90]. Prostetik eklem enfeksiyonlarinin (PJI) tedavisinde, ameliyat soasi antibiotik tedavisi 6 haft ile 12 haftanin karsilastirildigi bir calismada 6 haftalik tedavinin yeterli oldugu bildirilmistir [95]. Literaturde tedavi suresi ile ilgili bircok calisma olmasina ragmen optimal tedavi sureini belirlemek icin randomize kontrollu calismalarin yapilmasina ihtiyac vardir.

Sonuc

Sonuc olarak; antibiyotiklerin uygunsuz veya asiri kullanimi kollateral hasar olarak tanimlanan farkli bakterilerle superinfeksiyon veya direncli bakterilerin secilmesi ve bunlara bagli gelisen cogul direncli bakterilerle kolonizasyon/infeksiyon seklinde kendini gosterebilir. Uygulanacak antibiyotik tedavisine karar verilirken antibiyotiklerin yararinin yani sira olasi kollateral hasar durumu mutlaka goz onunde tutulmalidir. Daha iyi bir antibiyotik yonetimi ile antibiyotiklere bagli kollateral hasari azaltmak ve faydalarini arttirmak mumkun olacaktir Gerek toplum gerekse hastane kaynakli enfeksiyonlarda secilmis hasta gruplarinda hastalarin bireysel ozellikleri ve tedaviye klinik cevaplari da goz onune alinarak kisa sureli antibiyotik tedavisi verilebilir (Tablo 2). Tedavi yanitinin izlenmesi ve belirlenecek optimum tedavi suresi ile birlikte akilci antibiyotik uygulamasi antibiyotik iliskili yan etki ve direnc gelisimi gibi uzun sureli antibiyotik kullaniminin getirecegi olumsuzluklari onleyebilecektir.

Kaynaklar

[1.] Dellinger RP, Levy MM, Rhodes A, Annane D, Gerlach H, Opal SM, Sevransky JE, Sprung CL, Douglas IS, Jaeschke R, Osborn TM, Nunnally ME, Townsend SR, Reinhart K, Kleinpell RM, Angus DC, Deutschman CS, Machado FR, Rubenfeld GD, Webb SA, Beale RJ, Vincent JL, Moreno R; Surviving Sepsis Campaign Guidelines Committee including The Pediatric Subgroup. Surviving Sepsis Campaign: international guidelines for management of severe sepsis and septic shock, 2012. Intensive care medicine 2013;39(2):165-228.

[2.] Barlam TF, Cosgrove SE, Abbo LM, MacDougall C, Schuetz AN, Septimus EJ, Srinivasan A, Dellit TH, Falck-Ytter YT, Fishman NO, Hamilton CW, Jenkins TC, Lipsett PA, Malani PN, May LS, Moran GJ, Neuhauser MM, Newland JG, Ohl CA, Samore MH, Seo SK, Trivedi KK; Implementing an Antibiotic Stewardship Program: Guidelines by the Infectious Diseases Society of America and the Society for Healthcare Epidemiology of America. Clin Infect Dis 2016; 62:e51.

[3.] World Health Organization (WHO). The Rational Use of Drugs: Report of Conference of Experts on Nairobi, Kenya, 25-29 November 1985. Son erisim tarihi 2 Temmuz 2017. Available from: http://www.who.int

[4.] Rogawski ET, Platts-Mills JA, Seidman JC, John S, Mahfuz M, Ulak M, Shrestha SK, Soofi SB, Yori PP, Mduma E, Svensen E Ahmed T, Lima AAM, Bhutta ZA, Kosek MN, Lang DR, Gottlieb M, Zaidi AKM, Kang G, Bessong PO, Houpt ER, Guerrant RL; Use of antibiotics in children younger than two years in eight countries: a prospective cohort study. Bulletin of the World Health Organization. 2017;95:49-61. doi: http://dx.doi.org/10.2471/BLT.16.176123.

[5.] Ulusal Antibakteriyel Ilac Tuketim Surveyansi - 2011. Saglik Bakanligi Yayin No: 995. TGTCK Yayin No: 001. Ankara-2015. ISBN: 978-975-590-540-2.http://www.akilciilac.gov.tr/wp-content/uploads/2015/06/svy.pd

[6.] Versporten A, Bolokhovets G, Ghazaryan L, Abilova V, Pyshnik G, Spasojevic T, Korinteli I, Raka L, Kambaralieva B, Cizmovic L, Carp A, Radonjic V, Maqsudova N, Celik HD, Payerl-Pal M, Pedersen HB, Sautenkova N, Goossens H ; Antibiotic use in eastern Europe: a cross-national database study in coordination with the WHO Regional Office for Europe. Lancet Infect Dis. 2014;14(5):381-7

[7.] Le Grand A, Hogerzeil HV, Haaijer-Ruskamp FM: Intervention research in rational use of drugs. A review. Health Policy Planning. 1999; 14: 89-102.

[8.] American Thoracic Society; Infectious Diseases Society of America. Guidelines for the management of adults with hospital acquired ventilator-associated and healthcare-associated pneumonia. Am J Respir Crit Care Med. 2005:171,388-416.

[9.] Martin-Loeches I, Torres A. A week seems to be weak: tailoring duration of antibiotic treatment in Gram-negative ventilator-associated pneumonia. Crit Care. 2013;17(1):106

[10.] Martinez JL. General principles of antibiotic resistance in bacteria.Drug Discov Today Technol. 2014;11:33-9.

[11.] Niederman MS. Principles of appropriate antibiotic use. Int J Antimicrob Agents. 2005;26 Suppl 3:S170-5.

[12.] Kollef MH. Optimizing antibiotic therapy in the intensive care unit setting. Crit Care. 2001;5(4):189-95.

[13.] Centers for Disease Control and Prevention (CDC) Core elements of hospital antibiotic stewardship programs. Son erisim tarihi 2 Temmuz 2017. Available from: https://www.cdc.gov/antibiotic-use/healthcare/implementation/core-elements.html

[14.] Gonzales R, Malone DC, Maselli JH, Sande MA: Excessive antibiotic use for acute respiratory infections in the United States. Clin Infect Dis. 2001;33(6):757-62. Doi :10.1086/322627

[15.] Kara A, Duzgol M, Oruc Y, Yasar N, Gulfidan G, Bayram N, Devrim I: Point-Prevalence Study Relating to Antibiotic Usage in Dr. Behcet Uz Children Hospital Point-Prevelance Study for Antibiotics. J Pediatr Inf. 2009; 3: 11-3

[16.] Pigrau-Serrallach C, Rodriguez-Pardo D; Bone and joint tuberculosis. Eur Spine J. 2013; 22 Suppl 4:556-66. DOI 10.1007/s00586-012-2331-y

[17.] Colmenero JD, Jimenez-Mejias ME, Reguera JM, PalominoNicas J, Ruiz-Mesa JD, Marquez-Rivas J, Lozano A, Pachon J. Tuberculous vertebral osteomyelitis in the new millennium: still a diagnostic and therapeutic challenge. Eur J Clin Microbiol Infect Dis. 2004;23:477-83.

[18.] Neu HC, Howrey SP: Testing the physician's knowledge of antibiotic use: self-assessment and learning via videotape. N Engl J Med. 293:1291-1295-975.

[19.] https://www.uptodate.com/contents/antimicrobial-stewardship-in-hospital-settings?search=antibiotic%20pharmacokinetics&sectionRank=1&usage_type=default&anchor=H2926603973&source=machineLearning&selectedTitle=1~150&display_rank=1#H2926603973. This topic last updated:Apr 27, 2018.

[20.] Oguz V, Baykam N, Sokmen S, Guner R, Agalar F, Alp E, Dogrul A, Turhan O, Agalar C, Kurtaran B, Gecim IE, Ozaras R, Yilmaz G, Akbulut A, Koksal I. Recommendations for intra-abdominal infections consensus report. Mediterr J Infect Microb Antimicrob. 2016;5:7

[21.] Ariza J, Bosilkovski M, Cascio A, Colmenero JD, Corbel MJ, Falagas ME, Memish ZA, Roushan MRH, Rubinstein E, Sipsas NV, Solera J, Young EJ, Papps G; International Society of Chemotherapy; Institute of Continuing Medical Education of Ioannina. Perspectives for the Treatment of Brucellosis in the 21st Century: The Ioannina Recommendations. PLoS Med. 2007; 4(12): e317. https://doi.org/10.1371/journal.pmed.0040317

[22.] Nahid P, Dorman SE, Alipanah N, Barry PM, Brozek JL, Cattamanchi A, Chaisson LH, Chaisson RE, Daley CL, Grzemska M, Higashi JM, Ho CS, Hopewell PC, Keshavjee SA, Lienhardt C, Menzies R, Merrifield C, Narita M, O'Brien R, Peloquin CA, Raftery A, Saukkonen J, Schaaf HS, Sotgiu G, Starke JR, Migliori GB, Vernon A ; Official American Thoracic Society/Centers for Disease Control and Prevention/Infectious Diseases Society of America Clinical Practice Guidelines: Treatment of Drug-Susceptible Tuberculosis. Clin Infect Dis. 2016; 63:e147.

[23.] Lepper MH, Dowling HF. Treatment of pneumococcic meningitis with penicillin compared with penicillin plus aureomycin. Arch Intern Med. 88:489 1951

[24.] Eliopoulos GM, Moellering RC; Principles of Anti- Infective Therapy. Mandell GL, Bennett JE, Dolin R (Eds), Mandell, Douglas and Bennett's Principles and Practice of Infectious Diseases. Eigth edition 2015 Philadelphia chapter 17 p 224-33.

[25.] Sande MA, Overton JW. In vivo antagonism between gentamicin and chloramphenicol in neutropenic mice. J Infect Dis. 1973; 128:247.

[26.] Strausbaugh LJ, Sande MA. Factors influencing the therapy of experimental Proteus mirabilis meningitis in rabbits. J Infect Dis. 1978; 137:251.

[27.] McLaughlin JE, Reeves DS. Clinical and laboratory evidence for inactivation of gentamicin by carbenicillin. Lancet. 1971; 1:261.

[28.] White DG, Shao S, Sudler R, Ayers S, Friedman S, Chen S, McDermott PF, McDermott S, Wagner DD, Meng J. The isolation of antibiotic-resistant Salmonella from retail ground meats. N Engl J Med. 2001; 345:1147-54.

[29.] Sorensen TL, Blom M, Monnet DL, Frimoldt-Moller N, Poulsen RL, Espersen F. Transient carriage after ingestion of antibiotic-resistant Enterococcus faecium from chicken and pork. N Engl J Med. 2001; 345:1161-66.

[30.] McDonald LC, Rossiter S, Mackinson C, Wang Y, Johnson S, Sullivan M, Sokolow R, DeBess E, Gilbert L, Benson JA Hill B, Angulo FJ. Quinupristin-dalfopristin-resistant Enterococcus faecium on chicken and in human stool specimens. N Engl J Med. 2001; 345:1155-60.

[31.] Akici A, Ugurlu MU, Gonullu N, Oktay S, Kalaca S. Pratisyen Hekimlerin Akilci Ilac Kullanimi Konusunda Bilgi ve Tutumlarinin De[eth]erlendirilmesi. Sted. 2002; 11(7):253-56.

[32.] World Health Organization. WHO Policy perspectives on medicines. Promoting rational use of medicines: core components. Geneva, Sep 2002. Son erisim tarihi 1 Temmuz 2017. available from ; www.who.com

[33.] Le Grand A, Hogerzeil HV, Haaijer-Ruskamp FM. Intervention research in rational use of drugs: a review. Health Policy and Planning. 1999; 14: 89-102.

[34.] Baron S. Medical Microbiology. 4th edition.Chapter 6 Normal Flora. University of Texas Medical Branch at Galveston; 1996. Available from; https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK7617

[35.] Cho I, Blaser MJ. The human microbiome: at the interface of health and disease. Nat Rev Genet 2012; 13:260.

[36.] Falagas ME, Rafailidis PI, Makris GC. Bacterial interference for the prevention and treatment of infections. Int J Antimicrob Agents. 2008;31(6):518-22. doi: 10.1016/j.ijantimicag.2008.01.024.

[37.] Brook I. Bacterial interference. Critical Reviews in Microbiology, 25(3):155-172 (1999) 10.1080/10408419991299211

[38.] Richard E. Wooley, John Brown, Penelope S et all; Effect of Normal Intestinal Flora of Chickens on Colonization by Virulent Colicin V-Producing, Avirulent, and Mutant Colicin V-Producing Avian Escherichia coli. AVIAN DISEASES 38:141-145, 1994. DOI:10.2307/1591847

[39.] Jandhyala SM, Talukdar R, Subramanyam C, Vuvyuru H, Sasikala M, Reddy DN; Role of the normal gut microbiota. World J Gastroenterol. 2015; 21(29): 8787-803.

[40.] Doron S, Davidson LE. Antimicrobial Stewardship Mayo Clin Proc. 2011; 86(11):1113-23. doi:10.4065/mcp.2011.0358

[41.] Leung E, Weil DE, Raviglione M, Nakatani H. The WHO policy package to combat antimicrobial resistance. Bulletin of the World Health Organization. 2011; 89:390-2. doi: 10.2471/BLT.11.088435

[42.] Jernberg C, Lofmark S, Edlund C, Jansson JK. Long-term impacts of antibiotic exposure on the human intestinal microbiota. Microbiology. 2010;156:3216-23. doi: 10.1099/mic.0.040618-0

[43.] Rafii F, Sutherland JB, Cerniglia CE. Effects of treatment with antimicrobial agents on the human colonic microflora. Ther Clin Risk Manag. 2008; 4(6): 1343-58.

[44.] Al-Nassir WN, Sethi AK, Li Y, Pultz MJ, Riggs MM, Donskey CJ. Both oral metronidazole and oral vancomycin promote persistent overgrowth of vancomycin-resistant enterococci during treatment of Clostridium difficile-associated disease. Antimicrob Agents Chemother. 2008; 52:2403-6. doi: 10.1128/AAC.00090-08

[45.] De La Cochetiere MF, Durand T, Lepage P, Bourreille A, Galmiche JP, Dore J. Resilience of the dominant human fecal microbiota upon short-course antibiotic challenge. J Clin Microbiol. 2005; 43:5588-92

[46.] Edlund C, Nord CE ; Effect on the human normal microflora of oral antibiotics for treatment of urinary tract infections. J Antimicrob Chemother. 2000;46 Suppl 1:41-8.

[47.] Friedrich MJ. Unraveling the influence of gut microbes on the mind. JAMA; 2015; 313:1699-701.

[48.] Kalil AC, Metersky ML, Klompas M, Muscedere J, Sweeney DA, Palmer LB, Napolitano LM, O'Grady NP, Bartlett JG, Carratala J, El Solh AA, Ewig S, Fey PD, File TM Jr, Restrepo MI, Roberts JA, Waterer GW, Cruse P, Knight SL, Brozek JL; Management of Adults With Hospital-acquired and Ventilator-associated Pneumonia: Clinical Practice Guidelines by the Infectious Diseases Society of America and the American Thoracic Society. Clin Infect Dis. 2016;63(5):e61-e111.

[49.] Yilmaz G, Saylan S, Aksoy F, Koksal I. Individualized Antibiotic Therapy in Patients with Ventilator-Associated Pneumonia. J Med Microbiol 2017;66(1):78-82.

[50.] Mandell LA, Wunderink RG, Anzueto A,Barlett JG, Campbell GD, Dean NC, Dowell SF, File TM, Musher DM, Niedermann MS, Torres A, Whitney CG; Infectious Diseases Society of America/American Thoracic Society consensus guidelines on the management of community-acquired pneumonia in adults. Clin Infect Dis. 2007; 44: S27-72.

[51.] Sener B. Collateral Damage and Antibiotic Resistance. ANKEM Derg. 2011;26:288-92.

[52.] Peltola H, Holopainen EV, Kallio MJT. Succesful shortening from seven to four days of parenteral beta-lactam treatment for common chilhood infections: A prospective and randomized study. Int J Infect Dis. 2001; 5: 3-8

[53.] Schrag SJ, Pena C, Fernandez J, Sanchez J, Gomez V, Perez E, Feris JM, Besser RE. Effect of short-course, high dose amoxicillin therapy on resistant pneumococcal carriage: A randomised trial. JAMA. 2001; 286: 49-56

[54.] Dunbar LM, Khashab MM, Kahn JB, Zadeikis N, Xiang JX, Tennenberg AM. Efficacy of 750 mg, 5 day levofloxacin in the treatment of community-acquired pneumonia caused by atypical pathogens. Curr Med Res Opin. 2004; 20: 555-63

[55.] Kiter G. Azitromisin'in eriskinde agir olmayan toplum kokenli pnomoni tedavisinde kullanimi : etkinlik ve guvenilirlik arastirmasi. Adnan Menderes Universitesi Tip Fakultesi Dergisi. 2000; 1(1), 11-5.

[56.] Socan M. Treatment of atypical pneumonia with azithromycin: comparison of a 5-day and a 3-day course. J Chemother. 1998; 10:64-8.

[57.] Schonwald S, Kuzman I, Oreskovic K, Burek V, Skerk V, Car V, Bozinovic D, Culig J, Radosevic S. Azithromycin: single 1.5 g dose in the treatment of patients with atypical pneumonia syndrome--a randomized study. Infection. 1999; 27:198-202.

[58.] Hoepelman IM, Mollers MJ, van Schie MH, Greefhorst AP, Schlosser NJ, Sinninghe Damste EJ, van de Moosdijk CN, Dalinghaus WH, Eland ME, Mol SJ, Rozenberg-Arska M; A short (3 day) course of azithromycin tablets versus a 10-day course of amoxycillin-clavulanic acid in the treatment of adults with lower respiratory tract infections and effects on long term outcome. Int J Antimicrob Agents. 1997; 9: 141-6.

[59.] Tellier G, Niederman MS, Nusrat R, Patel M, Lavin B. Clinical and bacteriological efficacy and safety of 5 and 7 day regimens of telithromycin once daily compared with a 10 day regimen of chlarithromycin twice daily in patients with mild to moderate community-acquired pneumonia. J Antimicrob Chemother. 2004; 54: 515-23.

[60.] Li JZ, Winston LG, Moore DH, Bent S. Efficacy of short course antibiotic regimens for community-acquired pneumonia: A meta-analysis. Am J Med 2007; 120: 783-90

[61.] Moussaoui R, Borgie CA, Broek P, Hustinx WN, Bresser P, Berk GE, Poley JW, Berg B, Krouwels FH, Bonten MJ, Weenink C, Bossuyt PM, Speelman P, Opmeer BC, Prins JM. Effectiveness of discontinuing antibiotic treatment after three days versus eight days in mild to moderate-severe community acquired pneumonia: randomised, double blind study. BMJ. 2006; 332(7554):1355.

[62.] Lim WS, Baudouin SV, George RC, Hill AT, Jamieson C, Le Jeune I, Macfarlane JT, Read RC, Roberts HJ, Levy ML, Wani M, Woodhead MA. BTS guidelines for the management of community acquired pneumonia in adults: update 2009. Thorax. 2009; 64 (suppl 3):1-55.

[63.] Bradley JS, Byington CL, Shah SS, Alverson B, Carter ER, Harrison C, Kaplan S, Mace SE, McCracken GH, Matthew R, Stockwell JA, Swanson JT. The management of community-acquired pneumonia in infants and children older than 3 months of age: clinical practice guidelines by the Pediatric Infectious Diseases Society and the Infectious Diseases Society of America. Clin Infect Dis. 2011; 53(7): e25-e76.

[64.] Capelastegui A, Espana Yandiola PP, Quintana JM, Bilbao A, Diez R, Pascual S, Pulido E, Egurrola M. Predictors of short-term rehospitalization following discharge of patients hospitalized with community-acquired pneumonia. Chest. 2009; 136:1079-85.

[65.] Jasti H, Mortensen EM, Obrosky DS, Kapoor WN, Fine MJ. Causes and risk factors for rehospitalization of patients hospitalized with community-acquired pneumonia. Clin Infect Dis. 2008; 46:550-6.

[66.] Klompas M. Nosocomial pneumoniae, Mandell GL, Bennett JE, Dolin R (Eds), Mandell, Douglas and Bennett's Principles and Practice of Infectious Diseases. Eigth edition. Philadelphia Chapter. 2015; 303: p3325-33.

[67.] Fishman JA. Nosocomial pneumoniae. In : Grippi MA, Elias JA, Fishman JA,, Kotloff RM, Pack AI, Senior RM, Siegel MD (eds) Fishman's pulmonary diseases and disorders 4 th edition. New York: Mc Graw-Hill Companies, 2008:2273-90.

[68.] Martin-Loeches I, Torres A. A week seems to be weak: tailoring duration of antibiotic treatment in Gram-negative ventilator-associated pneumonia. Crit Care. 2013;17(1):106.

[69.] Silva CD, Silva Junior M. Strategies for appropriate antibiotic use in intensive care unit. Einstein (Sao Paulo). 2015;13(3):448-53.

[70.] Klompas M, Li L, Menchaca JT, Gruber S. Ultra-Short-Course Antibiotics for Patients With Suspected Ventilator-Associated Pneumonia but Minimal and Stable Ventilator Settings. Clin Infect Dis. 2017; 64 (7): 870-6.

[71.] Rhee C. Using Procalcitonin to Guide Antibiotic Therapy. Open Forum Infect Dis. 2016; 4(1):ofw249.

[72.] Stolz D, Smyrnios N, Eggimann P, Pargger H, Thakkar N, Siegemund M, Marsch S, Azzola A, Rakic J, Mueller B, Tamm M. Procalcitonin for reduced antibiotic exposure in ventilator-associated pneumonia: a randomised study. Eur Respir J. 2009; 34:1364-75.

[73.] Sandberg T, Skoog G, Hermansson AB, Kahlmeter G, Kuylenstierna N, Lannergard A, Otto G, Settergren B, Ekman GS; Ciprofloxacin for 7 days versus 14 days in women with acute pyelonephritis: a randomised, open-label and double-blind, placebo-controlled, non-inferiority trial. Lancet. 2012; 380(9840):484-90.

[74.] Peterson J, Kaul S, Khashab M, Fisher AC, Kahn JB. A double-blind, randomized comparison of levofloxacin 750 mg once-daily for five days with ciprofloxacin 400/500 mg twice-daily for 10 days for the treatment of complicated urinary tract infections and acute pyelonephritis. Urology. 2008; 71(1):17-22.

[75.] Jarrell AS, Wood GC, Ponnapula S, Magnotti LJ, Croce MA, Swanson JM, Boucher BA, Fabian TC. Short-duration treatment for catheter-associated urinary tract infections in critically ill trauma patients. J Trauma Acute Care Surg. 2015; 79(4):649-53.

[76.] Lieberthal AS, Carroll AE, Chonmaitree T, Ganiats TG, Hoberman A, Jackson MA, Joffe MD, Miller DT, Rosenfeld MD, Sevilla XD, Schwartz RH, Thomas PA, Tunkel DE. The diagnosis and management of acute otitis media. Pediatrics. 2013; 131:e964-e999.

[77.] Hoberman A, Paradise JL, Rockette HE, Kearney DH, Bhatnagar S, Shape TR, Martin JM, Kurs-Lasky M, Copelli SJ, Colborn K, Block SL, Labella JJ, Lynch TG, Cohen NL, Haralam M, Pope MA, Nagg JP, Green MD, Shaikh N. Shortened antimicrobial treatment for acute otitis media in young children. N Engl J Med. 2016; 375:2446-56.

[78.] Kozyrskyj AL, Hildes-Ripstein GE, Longstaffe SE, Wincott JL, Sitar DS, Klassen TP, Moffatt ME. Treatment of acute otitis media with a shortened course of antibiotics: a meta-analysis. JAMA. 1998; 279(21):1736-42.

[79.] Smith SE, Rumbaugh KA, May AK. Evaluation of a Short Course of Antimicrobial Therapy for Complicated Intra-Abdominal Infections in Critically Ill Surgical Patients. Surg Infect (Larchmt). 2017; 18(6):742-50.

[80.] Celestin AR, Odom SR, Angelidou K, Evans SR, Coimbra R, Guidry CA, Cuschieri J, Banton KL, O'Neill PJ, Askari R, Namias N, Duane TM, Claridge JA, Dellinger EP, Sawyer RA, Cook CH. Novel Method Suggests Global Superiority of Short-Duration Antibiotics for Intra-abdominal Infections. Clin Infect Dis. 2017; 16;65(9):1577-79.

[81.] Hewlett AL, Rupp ME. New Developments in the Prevention of Intravascular Catheter Associated Infections. Infect Dis Clin North Am. 2012; 26(1):1-11.

[82.] Pagani JL, Eggimann P. Management of catheter-related infection. Expert Rev Anti Infect Ther. 2008; 6(1):31-7.

[83.] Carek PJ, Dickerson LM, Sack JL. Diagnosis and management of osteomyelitis. Am Fam Physician. 2001; 63(12):2413-20.

[84.] Swiontkowski MF, Hanel DP, Vedder NB, Schwappach JR. A comparison of short- and long-term intravenous antibiotic therapy in the postoperative management of adult osteomyelitis. J Bone Joint Surg Br. 1999; 81(6):1046-50.

[85.] Bernard L, Dinh A, Ghout I, Simo D, Zeller V, Issartel B, Le Moing V, Belmatoug N, Lesprit P, Bru JP, Therby A. Antibiotic treatment for 6 weeks versus 12 weeks in patients with pyogenic vertebral osteomyelitis: an open-label, non-inferiority, randomised, controlled trial. Lancet. 2015; 385(9971): 875-82.

[86.] Rod-Fleury T, Dunkel N, Assal M, Rohner P, Tahintzi P, Bernard L, Hoffmeyer P, Lew D, Uckay I. Duration of post-surgical antibiotic therapy for adult chronic osteomyelitis: a single-centre experience. Int Orthop. 2011; 35(11):1725-31.

[87.] Lazzarini L, Lipsky BA, Mader JT. Antibiotic treatment of osteomyelitis: what have we learned from 30 years of clinical trials? Int J Infect Dis. 2005; 9(3):127-38.

[88.] Hanssen AD, Rand JA. Evaluation and treatment of infection at the site of a total hip or knee arthroplasty. Instr Course Lect. 1999; 48: 111-22.

[89.] Salvati EA, Gonzalez Della Valle A, Masri BA, Duncan CP. The infected total hip arthroplasty. Instr Course Lect. 2003; 52: 223-45.

[90.] Hsieh PH, Shih CH, Chang YH, Lee MS, Shih HN, Yang WE. Two-stage revision hip arthroplasty for infection: comparison between the interim use of antibiotic-loaded cement beads and a spacer prosthesis. J Bone Joint Surg. 2004; 86-A: 1989-97.

[91.] Masri BA, Duncan CP, Beauchamp CP. Long-term elution of antibiotics from bone-cement: an in vivo study using the prosthesis of antibiotic-loaded acrylic cement (PROSTALAC) system. J Arthroplasty. 1998; 13: 331-8.

[92.] Hsieh PH, Chang YH, Chen SH, Ueng SW, Shih CH. High concentration and bioactivity of vancomycin and aztreonam eluted from Simplex cement spacers in two-stage revision of infected hip implants: a study of 46 patients at an average follow-up of 107 days. J Orthop Res. 2006; 24: 1615-21.

[93.] Stockley I, Mockford BJ, Hoad-Reddick A, Norman P. The use of twostage exchange arthroplasty with depot antibiotics in the absence oflong-term antibiotic therapy in infected total hip replacement. J Bone Joint Surg 2008; 90-B: 145-8.

[94.] Nelson CL, Evans RP, Blaha JD, Calhoun J, Henry SL, Patzakis MJ; A comparison of gentamicin-impregnated polymethylmethacrylate bead implantation to conventional parenteral antibiotic therapy in infected total hip and knee arthroplasty. Clin Orthop Relat Res. 1993; 295: 96-101.

[95.] Bernard L, Legout L, Zurcher-Pfund L, Stern R, Rohner P, Peter R, Assal M, Lew D, Hoffmeyer P, Uckay I. Six weeks of antibiotic treatment is sufficient following surgery for septic arthroplasty. J Infect. 2010; 61(2): 125-32.

Gurdal YILMAZ (1), Serhat ATALAR (1), Ugur KOSTAKOGLU (2)

(1) Karadeniz Teknik Universitesi Tip Fakultesi, Enfeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji AD, Trabzon

(2) Recep Tayyip Erdogan Universitesi Tip Fakultesi, Enfeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji AD, Rize

Sorumlu yazar: Gurdal YILMAZ, Karadeniz Teknik Universitesi Tip Fakultesi, Enfeksiyon Hastaliklari ve Klinik Mikrobiyoloji AD, Trabzon

gurdalyilmaz53@hotmail.com

Gelis: 29-Nov-2017

Kabul: 21-May-2018

Running Head: Kisa Antibiyotik Tedavi Suresi

DOI: 10.4274/mjima.2018.18
Tablo 1: Antibiyotik kullanimini Etkileyen Faktorler

Hastaya Ait Ozellikler       Dozun yanlis miktarda ve surede
                             kullanilmasi
                             Hastanin hekimine guvensizligi
                             Antibiyotik kullanimina dair endikasyon
                             disi talepler
                             Tavsiye uzerine ilac kullanilmasi ve
                             eczanelerden temin etme
                             Ilac kullanimi disindaki yasam tarzi
                             onerilerine ve tedavi sirasindaki kontrol
                             onerisine uyulmayis
Hekime Ait Ozellikler        Bilimsel bilgi ve guncelin takibi
                             Ilac sanayi ile iliskiler
                             Eski bilgiler
                             Aliskanliklar
Hekimin Calistigi Kuruma     Is yuku ve personel sayisi
Ait Ozellikler               Altyapi
                             Saglik personeli ile iliskiler
                             Denetim ve otorite ile iliskiler
Hekime ait Sosyal Faktorler  Kulturel ve toplumsal faktorler
                             Ekonomik ve yasal faktorler

Tablo 2: Kisa ve uzun sureli antibiyotik kullaniminin degerlendirildigi
calismalar

Arastirma                          Hastalik


Socan M [56], 1998                 Toplum kokenli
                                   pnomoni
Hoepelman ve arkadaslari [58],     Toplum kokenli
1997                               pnomoni
Peltola ve arkadaslari [52], 2001  Toplum kokenli
                                   pnomoni
Dunbar ve arkadaslari [54],        Toplum kokenli
2003 56                            pnomoni
Yilmaz ve arkadaslari [49], 2017   Ventilator iliskili
                                   pnomoni


Sandberg ve arkadaslari[73],       Pyelonefrit
2012
[75]                               Kateter iliskili idrar
                                   yolu enfeksiyonu

[Hoberman ve arkadaslari [77],     Akut Otitis Media
2016
Swiontkowski ve                    Osteomyelit
[84]

Bernard ve arkadaslari [85],       Osteomyelit
2015
Nelson ve arkadaslari [94], 1993   Enfekte diz ve total
                                   kalca artroplastisi
Bernard ve arkadaslari [95],       Protez eklem
2010

Arastirma                          Kisa Sureli Rejim


Socan M [56], 1998                 Azitromisin, 3 gun

Hoepelman ve arkadaslari [58],     Azitromisin, 3 gun
1997
Peltola ve arkadaslari [52], 2001  Sefuroksim veya
                                   Penisilin G, 4 gun
Dunbar ve arkadaslari [54],        Levofloksasin, 5 gun
2003 56
Yilmaz ve arkadaslari [49], 2017   5 gunluk klinik
                                   degerlendirmeye gore
                                   7-10 gun tedavi

Sandberg ve arkadaslari[73],       Siprofloksasin 7 gun
2012
[75]                               Klinik
                                   degerlendirmeye gore
                                   3-5 gunluk tedavi
[Hoberman ve arkadaslari [77],     Amoksisilin/klavulonik
2016                               asit 5 gun
Swiontkowski ve                    Debritman+5-7 gun IV
[84]
                                   antibiyotik
Bernard ve arkadaslari [85],       6 hafta antibiyotik
2015
Nelson ve arkadaslari [94], 1993   debritman ve
                                   antibotikli ALCS
Bernard ve arkadaslari [95],       6 hafta antibiyotik
2010

Arastirma                          Uzun Sureli Rejim       Hasta
                                                           Sayisi

Socan M [56], 1998                 Azitromisin, 5 gun      148

Hoepelman ve arkadaslari [58],     Amoksisilin/klavunat,   144
1997                               10 gun
Peltola ve arkadaslari [52], 2001  Sefuroksim veya         154
                                   Penisilin G, 7 gun
Dunbar ve arkadaslari [54],        Levofloksasin,10 gun    528
2003 56
Yilmaz ve arkadaslari [49], 2017   5 gunluk klinik          49

                                   >10 gun tedavi

Sandberg ve arkadaslari[73],       Siprofloksasin 14 gun   248
2012
[75]                               Klinik                  192
                                   degerlendirmeye gore
                                   14 gunluk tedavi
[Hoberman ve arkadaslari [77],     Amoksisilin/klavulonik  520
2016                               asit 10 gun
Swiontkowski ve                    Debritman+6 hafta IV    115
[84]

Bernard ve arkadaslari [85],       12 hafta antibiyotik    359
2015
Nelson ve arkadaslari [94], 1993   debritman ve sistemik    28
                                   antibiyoterapi
Bernard ve arkadaslari [95],       12 hafta antibiyotik    144
2010

Arastirma                          Sonuc


Socan M [56], 1998                 Klinik basarida fark yok

Hoepelman ve arkadaslari [58],     Klinik basarida fark yok
1997
Peltola ve arkadaslari [52], 2001  Klinik basarida fark yok

Dunbar ve arkadaslari [54],        Klinik basarida fark yok
2003 56
Yilmaz ve arkadaslari [49], 2017   Klinik basarida fark yok.
                                   Kisa sureli tedavi alan
                                   hastalarda antibiyotiksiz
                                   gun sayisi fazla
Sandberg ve arkadaslari[73],       Klinik basarida fark yok
2012
[75]                               Klinik basarida fark yok


[Hoberman ve arkadaslari [77],     Klinik basarida fark yok
2016
Swiontkowski ve                    Klinik basarida fark yok
[84]

Bernard ve arkadaslari [85],       Klinik basarida fark yok
2015
Nelson ve arkadaslari [94], 1993   Klinik basarida fark yok

Bernard ve arkadaslari [95],       & haftalik tedavi yeterli
2010
COPYRIGHT 2018 Galenos Yayinevi Tic. Ltd.
No portion of this article can be reproduced without the express written permission from the copyright holder.
Copyright 2018 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.

Article Details
Printer friendly Cite/link Email Feedback
Title Annotation:Arastirma makalesi-research article
Author:Yilmaz, Gurdal; Atalar, Serhat; Kostakoglu, Ugur
Publication:Mediterranean Journal of Infection, Microbes and Antimicrobials
Article Type:Report
Date:Jan 1, 2018
Words:9937
Previous Article:Lejyoner Hastaligi/Legionnaires' disease.
Next Article:HIV/AIDS Tedavisi Kolaylasti, Peki Ilac-Ilac Etkilesimi?/HIV/AIDS Treatment is Easier but Drug-Drug Interactions?
Topics:

Terms of use | Privacy policy | Copyright © 2021 Farlex, Inc. | Feedback | For webmasters |